menu

Blinded by the Light (2019)

mijn stem
3,46 (153)
153 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Komedie / Drama
118 minuten

geregisseerd door Gurinder Chadha
met Viveik Kalra, Kulvinder Ghir en Meera Ganatra

Groot-Brittannië, de jaren 80. Javid is een moslimjongen die op een dag een cassettebandje met muziek van Bruce Springsteen vindt. Tot groot ongenoegen van zijn familie raakt hij gefascineerd door de zanger. Dankzij de muziek van Springsteen leert Javid zichzelf en zijn familieleden beter kennen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=dfNm9_Tf58E

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
geplaatst:
Vanaf 22 augustus in de bioscoop (Warner Bros)

Trailer geplaatst

avatar van SuperSideSwipe
4,0
De sneak preview van vandaag.

Een sympathiek waargebeurd verhaal over de jonge Javid die zijn weg in het leven probeert te vinden onder diverse lastige omstandigheden.

Het verhaal is mooi rustig opgebouwd met gedurende de gehele film meerdere Springsteen liedjes en teksten die Javis inspreren.

Voor Springsteen fans een must see.
Maar ook zeker voor mensen die niets in het bijzonder met deze artiest hebben een mooie film om te bekijken.
Je zou ook zomaar (net als ik) geinteresseerd kunnen raken om wat meer naar zijn liedjes te gaan luisteren.

avatar van richiedoom
3,0
Tja, wat moet ik hier nou van zeggen.
Het uitgangspunt is in ieder geval origineel. Geen biopic over Bruce, maar een biopic over een Pakistaanse fan van Bruce. En op zich was het best interessant om hem te volgen, zeker de setting in Luton en de tijdsgeest maakten het leuk om naar te kijken. Alleen een aantal mierzoete en melodramatische scenes gaven me af en toe kromme tenen tijdens het kijken. Neem bijvoorbeeld de scene dat Javed, zijn vriendinnetje en zijn maatje heel het nummer 'Born to Run' al dansend door de straten aan het zingen zijn, het neigde naar een musical en als ik ergens een schurfthekel aan heb....Met kromme tenen zat ik het te aanschouwen en ik was blijkbaar niet de enige, een aantal mensen liepen op dat moment weg uit de zaal.

Toch is het verder een vrij sympathiek filmpje en als 'fan' van Bruce was het leuk om zoveel muziek van hem te horen. Complimenten voor de originaliteit maar iets minder zoet had de film wat mij betreft beter gemaakt.

avatar van LauReichenbach
2,0
The dogs on main street howl
'Cause they understand
If I could take one moment into my hands
Mister, I ain't a boy, no, I'm a man
And I believe in a promised land



Als fervent Bruce Springsteen fan, zie ik het als een roeping om zoveel mensen in aanraking te laten komen met The Boss. Deze film draagt aan die missie totaal niets bij.

Bij het zien van de trailer weet je natuurlijk wel een beetje wat je kan verwachten, maar zoals zo vaak bestaat de trailer uit alle leuke momenten van de film.

Sommige momenten zijn zelfs pijnlijk om naar te kijken:
De dansscene op Born to Run was zum kotsen. Ik vraag mij dan ook af of de mensen achter de film zelf wisten welke richting ze op wilden met deze flick. Coming of Age? Drama? Komedie? Bollywood? Het werd een beetje van alles en op al deze gebieden schoot de film te kort.
Ik begon mij zelfs zorgen te maken over de mentale gesteldheid van Javed. Bijvoorbeeld na zijn date maakt hij aanstalten om te vetrekken. Maar opeens als een ware Clark Kent die een telefooncel induikt, doet Javed (in het bijzijn van zn love interest) zijn walkman aan en luistert naar The Boss. ‘Ik blijf toch’ en pakt haar meteen op de bek. De invloeden van Springsteen in het leven van Javed hadden veel subtieler gebracht kunnen worden.Hij komt op mij behoorlijk creepy over als hij de een na de andere Springsteen lyrics opdreunt.
De scene in een restaurant/cafe/vreettent waarbij een paar racistische jongens Javed en zijn sikh vriend maant te vetrekken van ‘hun plek’. Javed vergeet zijn videoband en loopt terug waarbij dezelfde jongens hem deze band niet terug willen geven. Ff een Springsteen quoteje erdoorheen en je kan weer verrichte zaken vertrekken. Het had de film zoveel meer gesierd als hij en zijn vriend een klap op de bek hadden gekregen. Het is zelfs in de lijn van Springsteen. Als hij ergens over zingt, dan is het wel dat het leven geen sprookje is.

Zoals ik eerder zei: ik zie het als mijn roeping om het evangelie van Springsteen te verkondigen. Ik schrijf ook nooit een recensie op MM, maar voelde mij genoodzaakt het dit keer wel te doen. Als schrijvende verloor ik al mijn goede moed, omdat de film voor mij té veel gebreken kent. Ik laat het voor wat het is.

Los van alles heb ik mij wel enigszins vermaakt, maar niet voldoende: 2*

avatar van Flat Eric
3,0
Bananarama girls & Wham boys. Muziek als kapstok voor een film.

We zien het vaker zoals recent nog Yesterday (2019). Het sympathieke aan dit verhaal is dat het gebaseerd is op waargebeurde feiten.
Onderwerpen als cultuurverschillen, ouder-kind relaties, racisme, protesten en puberopgroeiperikelen is van alle tijden. Het feit dat dit zich in de 80's afspeelt en dan vooral in 1987 maakt het voor iemand die in de 80's is opgegroeid extra leuk om naar te kijken.
De kapsels, kleding, auto's en de cassettebandjes en natuurlijk de 80's muziek brings back memories.
Met Springsteen heb ik verder echter helemaal niets.

avatar van RoyDeSmet
Als je een afkeer hebt van de muziek van Springsteen; is dit dan nog steeds genietbaar?

avatar van richiedoom
3,0
Jawel RoyDeSmet, zie het bericht van Flat Eric. Leuk tijdsbeeld en op zich wel een leuk verhaaltje met diverse thema's. Alleen de hoofdrolspeler vond ik een enorme zak hooi en er zaten wat vervelende, te vrolijke musical-achtige scenes in. Maar je kunt deze best een keer meepakken.

avatar van rep_robert
3,0
Ik had hier toch meer van verwacht. Het plot is verder wel oke, maar weinig bijzonder. Er zitten teveel personages in die uiteindelijk te weinig toevoegen. Die synthesizer vriend had wel achterwege mogen blijven, die voegde niets toe. Daardoor voelt de film een beetje overvol aan en had er wel her en der in geknipt mogen worden om zo rond de 100 minuten uit te komen.
De film is erg vrolijk en aanstekelijk, dat is het probleem uiteindelijk niet. De reden waarom ik niet boven de 3 sterren uitkom is dat de film geen goede balans kent tussen een normale film zijn en een musical.
Het moment dat The Boss voor het eerst te horen is gaat dit gepaard met teksten op het scherm en een melodramatische Kalra die zielig tegen een muurtje aan leunt en over straat loopt te zingen met een windmachine op hem gemikt.
De film is verder net te realistisch voor mij om dit soort musicalelementen te accepteren. Het voelt een beetje halfbakken aan. De momenten dat Kalra begint te zingen voelen daardoor wat ongemakkelijk aan. Dit zijn geen situaties die in het echt gebeuren en die haalden mij uit de film. Je gaat niet tegen een stel pestkoppen in een restaurant beginnen met zingen. Dat is gewoon bullshit

Ik klink nu wel erg negatief, maar dat gezing had er wel uit gemogen. Als dat weg was gelaten had was ik alleen over wat overbodige personages gevallen.

Leuk voor een keer, maar ik zou veel liever Yesterday nog een keer willen zien.

3,0*

avatar van de grunt
3,5
The Boss is moeilijk te weerstaan.

avatar van 93.9
4,5
Fantastische film. Naar het einde toe wat te zoet, maar verder vermakelijk.
Feel good!

avatar van mrklm
3,5
Het verhaal van de Pakistaanse tiener Javed [Viveik Kalra] die in de late jaren '80 zijn eigen weg in het leven weet te vinden wanneer klasgenoot Roops [Aaron Phagura] hem een cassettebandje geeft met daarop de albums "The River" en "Born In the USA" van Bruce Springsteen. Javed vindt inspiratie in de muziek van The Boss en hij en Roops worden boezemvrienden. Maar vooral Javeds vader Malik [Kulvinder Ghir], die zelf als jonge man Pakistan verliet om met zijn vrouw [Meera Ganatra] een nieuw leven in Engeland op te bouwen, is helemaal niet te spreken over de keuzes die Javed wil maken.

Ik zal wellicht niet de enige zijn die de titel associeert met Manfred Mann's Earth Band zonder zich te realiseren dat het origineel van Bruce Springsteen is, maar dat is juist één van de leuke elementen van deze liefdesverklaring aan de Amerikaanse rocker. Uiteraard komen klassiekers als "Dancing In The Dark" en "The River" voorbij en vooral in de energieke choreografie van "Born To Run" weet regisseur Chadha de link te leggen tussen muziek en tekst. De duistere twist aan het einde daarvan is zeer effectief en die plotselinge sfeerwisselingen benadrukken hoe muziek je even kan laten ontsnappen aan de dagelijkse werkelijkheid, alsmede hoe je daarna opeens weer met beide benen op de grond staat. In het laatste half uur neemt deze tot dan toe vermakelijke muzikale romkom zichzelf helaas opeens erg serieus en kabbelt het richting een formulematige finale.

3,5
Niet bepaald een hoogstaand werk maar toch wel vermakelijk. De boodschap – over het najagen van je dromen – is formulematig gekozen en uitgewerkt maar toch belangrijk en universeel genoeg om de zoveelste film waardig te zijn. Het eerste deel van de film geeft vooral een sfeerbeeld van de jaren ’80 en heeft goede vibes met de jonge Pakistaan die schrijver wil worden en in Bruce Springsteen zijn idool vindt. Halverwege ontspoort de film op een akelige wijze als er bijna alleen nog maar wordt gecommuniceerd door songs van Bruce Springsteen te zingen en à la een musical dan de hele straat gaat meezingen en meedansen: ik kreeg er plaatsvervangende schaamte van (en welke onaangename verrassing ook Leto (2018) - MovieMeter.nl had). Maar gelukkig herpakt de film zich vrij snel om een dramatische strijd tussen vader en zoon te ontvouwen die weet te ontroeren.

De film is natuurlijk ook een ode aan Bruce Springsteen wiens liedjes de film domineren en welke aanbidding door Javed aanstekelijk is (de titel van de film staat voor de verblinding die Javed ervoer voor Bruce waardoor Bruce alles voor hem werd hetgeen ook de musical halverwege kan verklaren). PS. In april draaide ook al een (veel betere) film in de filmhuizen met een lied van Bruce Springsteen als titel: Thunder Road (2018) - MovieMeter.nl.

avatar van Vidi well
4,0
Een film die ik met mijn hart beoordeel en minder met mijn verstand.

Het verhaal is bijzonder eenvoudig: puberend buitenbeentje moet zichzelf ontdekken, en muziek geeft hem de kracht om dat te doen. Het eerste uur voelde voor mij alsof mijn eigen jeugd op het witte doek te zien was: buitenbeentje op school, hardwerkende ouders, ontluikende creatieve talenten, en een obsessie met muziek. In mijn geval was het Bon Jovi, Guns 'n Roses en ook Bruce Springsteen, en het gevoel van 'eindelijk begrip vinden' in de teksten van een artiest uit een andere tijd, is heel herkenbaar. Deze film zet treffend neer hoe inspirerende teksten en opzwepende muziek het alledaagse leven kunnen verlichten, of zelfs kunnen verbeteren. Hoe muziek een uitvlucht kan zijn, en tevens een katalysator kan zijn die je kan helpen boven jezelf uit te stijgen.

Sommige scenes voelden wat overbodig (de musical-achtige scene op de markt) bijvoorbeeld, en ook de dansscene op Born to Run was nogal tenenkrommend.
Heel sterk vond ik het vader-zoon verhaal. Hoewel het alle clichés keurig aftikt, raakte het me flink. Wat met name te danken is aan het overtuigende acteerwerk van Javed's vader. Je voelt de harde strijd die deze buitenstaander in Groot-Brittanië moet leveren om met enige waardigheid te kunnen leven. En je voelt zijn frustratie wanneer hij merkt dat hij hierin amper slaagt en zichzelf ziet vervreemden van zijn zoon.

Een film met naast een groot optimisme ook een flinke traan. Precies zoals de muziek van The Boss altijd al was.

4*

avatar van Hega
4,5
De jaren-80-sfeer is geweldig neergezet (ben hierin ook grotendeels opgegroeid).
Net als het spel van de acteurs en dan ook van de familie uit Pakistan.
Het is allemaal erg ontroerend en treffend.
Ook de muziek weet mij helemaal te bekoren.

avatar van Mr. Chiel
3,0
Matig verhaaltje (strenge vader, daar van los willen en iets creatiefs gaan doen) aangevuld met muziek van Bruce. Nou heb ik - muv wat up-tempo hits, die niet in de film zitten - niet héél veel mee. De muziek werd er ook wat geforceerd aan toegevoegd. Zónder was de film ook niet eens in de bioscopen of onder de aandacht gekomen. Nét leuk genoeg om niet halverwege de zaal uit te lopen.

avatar van Mescaline
3,0
Mescaline (moderator)
Een grote aanrader is de trailer zo veel mogelijk proberen te ontwijken, helaas gaat dit moeilijk in de bioscopen. De trailer laat te veel leuke momenten zien die nu niet meer verrassend werken omdat ze voorspelbaar zijn geworden.
De opbouw is langzaam, dat hoeft geen nadeel te zijn maar in dit geval duurde het eventjes eer dat ik in het verhaal kwam en mee kon voelen met personages.
Het is een film die probeert niet standaard te zijn, zelfs opeens wat "rare" uitstapjes maakt naar een musical of althans daar aan doet denken.

Blinded by the Light is zonder meer vermakelijk, het hoofdrol personage heeft genoeg herkenbare eigenschappen en Nell Williams die hier Eliza neerzet was een leuke toevoeging! Ik kon als kijker ook wel verliefd op haar worden, prachtige persoonlijkheid en natuurlijk een leuk uiterlijk.
De muziek van Bruce Springsteen is prima, alleen iets te vaak het gebruik van dezelfde soort nummers.

De laatste 20 minuten waren helaas erg voorspelbaar, vanaf het punt dat de vader de kaartjes kapot scheurt weet je precies hoe de rest gaat verlopen. Wat mij betreft jammer, aan de ene kant probeert de film ballen te tonen door aparte uitstapjes te maken naar ander soort filmstylen, maar pakt tegelijkertijd de makkelijke weg.

Laten we het maar op een goede 3 houden, want ondanks de kritieken is de film echt niet zo vervelend.

avatar van BlueJudaskiss
4,0
Puntgaaf escapisme waar ik ontzettend blij van werd. Bij mij kunnen de Britten met veel meer wegkomen dan de Amerikanen - Britse feelgood vind ik al snel lekker rauw en Amerikaanse feelgood veel te zoetsappig - dus ik vraag me af of dit bij mij eenzelfde hoge score had gekregen als dit een Amerikaanse productie was geweest, maar ik vond dit enorm fijn.

De prachtige jaren '80-decors en production design vond ik een enorme aanwinst, de musical-nummers kon ik wél heel erg waarderen, en de heerlijk op en top Britse cast was genieten. Klein beetje jammer dat de rol van het vriendinnetje en de beste vriend weinig diepgang krijgen - waarom zij op hem valt is me nooit helemaal duidelijk geworden - maar de film was zo vrolijk doordenderend dat ik dat graag terzijde legde.

Leuk ook dat ik de muziek van Springsteen nooit echt mooi heb gevonden maar dat er hier zulke mooie teksten voor het voetlicht werden gebracht dat ik op op zijn minst nieuwsgierig ben geworden. Erg mooi in beeld gebracht - die prachtige scene met die storm!

Prachtige film. Nu nog even 4,0*, als ik 'm ooit op Bluray koop kan het zomaar zijn dat ik 'm een halve punt omhoog gooi.

avatar van Macmanus
2,5
Oubollige film.

Past ergens wel naast Yesterday. Hoewel dat zeker niet Boyle zijn beste is, vond ik die leuker.

Deze film is qua verhaalloop wel bekend, een niet heel verheffend of boeiende kijk op een Pakistaanse familie. Grootste probleem is vooral dat het scenario wat all over the place is. Soms beetje musical nogal oubollig gefilmd. Beetje lerares helpt hem met zijn droom, beetje liefde, beetje racisme, beetje familieproblemen. De flow wil er maar niet inkomen. Het Britse houdt de film wel sympathiek maar nergens kan het de middelmaat ontstijgen.

2,5 sterren

avatar van Walter S.
4,0
Puntgaaf escapisme waar ik ontzettend blij van werd. Bij mij kunnen de Britten met veel meer wegkomen dan de Amerikanen - Britse feelgood vind ik al snel lekker rauw en Amerikaanse feelgood veel te zoetsappig - dus ik vraag me af of dit bij mij eenzelfde hoge score had gekregen als dit een Amerikaanse productie was geweest, maar ik vond dit enorm fijn.

Eens met BlueJudaskiss.
En ook grotendeels met de rest van zijn verhaal.
Ik heb me prima vermaakt met deze film, fijne afwisseling en sympathieke film.

avatar van max cady
2 keer een concert van Springsteen bezocht en deze film leek me dan ook wel wat. Viel tegen. Veel nummers worden als kapstok gebruikt om zo er een scène aan te hangen. Althans zo lijkt het. En zoals hierboven ook al genoemd, welke kant willen ze op met deze film? Het is een beetje van alles (niets) en toch zaten er ook weer heel erg aardige stukken in ..

avatar van predator
4,5
Zoals vidi well al aangeeft, beoordeel ik de film met m'n hart. En dat geeft het een fijn gevoel, zeker door het herkennen van de kracht van deze muziek voor me. Mooi is ook de weergave van de situatie in GB in die tijd.

avatar van macrobody
3,5
Best wel een leuke film daar niet van maar het is wel zo'n verhaal wat nog ergens op de plank lag voor als er echt niets meer te bedenken is. Bruce Springsteen was 30 jaar geleden al passé laat staan vandaag de dag. Maar goed, dat mag de pret niet drukken en de film is verweven met bekende liedjes van "The Boss".
Persoonlijk heb ik er nooit wat aan gevonden maar de teksten stonden dan ook voor mij mijlen ver van m'n bed af en had ik er niets mee. Voor Javed was dat anders en is leuk om te zien maar in het spectrum van succes story's is het toch een beetje een lauwwarme.

avatar van tommiew
4,0
Gewoon heel goed! Een film die me naar de strot grijpt!
Uiteraard komt alles uiteindelijk goed, maar de reis er naar toe is indrukwekkend weergegeven!

avatar van hoffhaan
3,5
Leuke film. 3.5

avatar van Psycho-M
4,0
Vidi well schreef:

Sommige scenes voelden wat overbodig (de musical-achtige scene op de markt) bijvoorbeeld, en ook de dansscene op Born to Run was nogal tenenkrommend.
Heel sterk vond ik het vader-zoon verhaal. Hoewel het alle clichés keurig aftikt, raakte het me flink. Wat met name te danken is aan het overtuigende acteerwerk van Javed's vader. Je voelt de harde strijd die deze buitenstaander in Groot-Brittanië moet leveren om met enige waardigheid te kunnen leven. En je voelt zijn frustratie wanneer hij merkt dat hij hierin amper slaagt en zichzelf ziet vervreemden van zijn zoon.


Precies dat vader-zoon verhaal was wat mij enorm raakte.
En net als Vidi Well beoordeel ik deze film ook meer met mijn hart dan met mijn verstand.
Ja er zitten overbodige en mierzoete scènes in, maar toch overheerst bij mij het gevoel dat ik naar een hele fijne Britse film heb gekeken met veel herkenbare elementen.
Het heerlijke Britse taaltje en de fijne cast maken het geheel af.

avatar van kos
3,0
kos
Gewoon een best makkelijke feelgoodfilm, vol herkenbare muziekjes die het grote publiek meteen aanspreken en 'gezellige' scenes versus de 'ah wat zielig toch' scenes.

Keek verder wel aardig weg.

avatar van BBarbie
4,0
De muziek van “The Boss” als rode draad voor een film over een jonge allochtoon, die zich met vallen en opstaan probeert te onttrekken aan het traditionele denken van zijn vader. Net als in Bend It like Beckham (2002) slaagt regisseur Gurinder Chadha in deze coming-of-age film er heel aardig in een brug te slaan tussen verschillende culturen. Een heerlijke film, maar dat is toch vooral de verdienste van Bruce Springsteen.

avatar van Harley Quinn
max cady schreef:
Veel nummers worden als kapstok gebruikt om zo er een scène aan te hangen. Althans zo lijkt het.

Zo vond ik veel scènes juist als een kapstok fungeren om een nummer aan op te hangen, maar het werkt inderdaad beide kanten op. Ik heb de film na de musicalscène in de schoolgangen afgezet - iets wat ik eigenlijk nooit doe - en twijfel of ik hem überhaupt af ga kijken. Vandaar geen waardering.

Vanaf het moment dat Javed the Boss ontdekt, stapelen de kapstokmomenten zich op. De marktscène kon ik nog behappen, maar daarna werd het me echt te veel.

Ik houd van Bruce, maar zet liever gewoon zijn muziek op.

4,0
Lekker filmpje is dit zeg.
Al is het alleen maar om de cassettebandjes en die jaren 80 klanken weer te horen.
Het tijdperk van Pet Shop Boys, Tiffany en de synthesizer muziek in opkomst.
Uiteraard speelt uiteindelijk de muziek van Bruce Springsteen de belangrijkste rol in deze muzikale komedie. Wel een komedie met een serieuze ondertoon wanneer ook werkeloosheid, fascisme en cultuur verschillen binnenshuis aan het licht worden gebracht. Als er dan ook nog eens wat romantiek wordt toegevoegd heb je een compleet verhaal op je beeldscherm. De foto's van de hoofdpersonages met Bruce Springsteen tijdens de aftiteling tonen aan dat je daadwerkelijk naar een waargebeurd verhaal hebt zitten te kijken. 4*

avatar van IH88
4,0
“Stay away from the girls. Follow the Jews!”

Geweldig. Als groot fan van Bruce Springsteen was dit bijna twee uur genieten, en gelukkig heeft regisseur Gurinder Chadha er ook een interessante, kleurrijke, enerverende en soms ook trieste film van gemaakt. Blinded by the Light is duidelijk een feel good film en het einde is hartverwarmend, maar ook thema’s als racisme, rechts-extremisme, werkloosheid en opgroeien in een troosteloze Britse stad komen langs.

En de hoge verwachtingen die een vader kan hebben, en de druk die dat legt op de 16-jarige Javed. Zijn vader wil dat hij economie gaat studeren, maar Javed wil schrijver worden. De manier waarop de muziek van Springsteen in het verhaal wordt verweven is sterk gedaan, en de songteksten die soms door het beeld zweven is een leuke gimmick. Soms barsten de personages spontaan in dans en zang uit en niet iedereen zal dit kunnen waarderen, maar ik vond het sterk gedaan. En het is op de muziek van Springsteen, dus mij hoor je niet klagen. De andere acteurs acteren allemaal ook zeer sterk, en het zoete en sentimentele einde zal iedereen waarschijnlijk wel kunnen uittekenen.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:11 uur

geplaatst: vandaag om 13:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.