Yesterday (2019)

Het begon allemaal nog wel charmant, en Patel doet het ook wel leuk als de niet zo succesvolle songwriter Jack Malik die zich als enige nog de Beatles kan herinneren, en daarmee opeens succes boekt. En uiteraard, de Beatles hebben legendarische liedjes die ook als vulsel in een film best vermaken. Maar hoe langer, hoe meer ik me er aan ergerde. Als film is dit echt een volslagen prul. Slap romantisch verhaaltje, flauwe grappen, een parodie van niks op de muziekindustrie en LA, en Ed fucking Sheeran. Het is wachten op de Madonna, Elvis of George Michael film, ik ben er in ieder geval klaar mee. Alleen voor de muziek nog een ster erbij.

Feel good movie. Genre Hugh Grand in zijn topjaren. Lekker Brits romantisch verhaal met voor mij compleet onbekende acteurs, maar net door hun onbekendheid maakt het dit een topfilmpje. En natuurlijk is de muziek van The Beatles onmiskenbaar de sfeermaker waardoor de film niet kan tegenvallen... Meer dan geslaagd. Doordat ik mij ba deze film zo happy voel, 4,5*....

Leuke luchtige film. De muziek was dan wel het hoogtepunt, en het concept is origineel en leuk bedacht. Het was ook weer nice geregisseerd, zoals je van Danny Boyle gewend bent.

Helaas word de nadruk meer op de romantiek dan op het leuke concept gelegd, en de romance in het verhaal verloopt niet helemaal soepel en geloofwaardig, en erg cliche ook. Wel pluspunten voor het stukje waar Jack met John Lennon praat, dat was wel mooi. Bedoeling was uiteraard dat het een feelgood movie, en daar slaagt het dan zeker in, 3,5!

Goeie film waarin een singer-songwriter met weinig succes de brui geeft aan zijn muzikale bestaan. Een leuk en origineel gegeven over een wereld waarin The Beatles nooit bestaan hebben. Vermakelijk en vlot uitgewerkt, alhoewel het liefdesplotje net wat minder wist te boeien (ondanks de altijd charmante Lily James). Uiteraard gevuld met genoeg goeie muziek.

Ik dacht dat dit wel een leuke film zou zijn. Dat viel erg tegen. De hoofdrol speler is echt niet goed gecast. Totaal geen uitstraling. Het liefdesverhaal is zéér irritant. En de prachtige liedjes van de beatles worden helemaal niet mooi neergezet. Je had hier ZOVEEL meer uit kunnen halen. Jammer.

Hypersympathiek filmpje met Patel als sterke lead, een leuk uitgangspunt en natuurlijk een hoop killer songs. Ergens halverwege gaat het geheel echter wat jeuken: de (uitwerking van de) love interest is té voor de hand liggend en McKinnon is weer net zo irritant als altijd in een werkelijk hemeltergende bijrol. Verder was het denk ik stiekem leuker geweest als de onbekende liedjes van The Beatles nu niemand iets zou zeggen, maar dan heb je een compleet andere film. De knipoogjes naar Oasis waren hoogtepunten in dit verder bij vlagen toch wat al te mierzoete gebeuren.

Een redelijk charmante, weinig zeggende, muzikale romcom met een leuk en origineel basis gegeven. Dat de reden waarom de hoofdpersoon dingen herinnert die de rest van de wereld plotsklaps is vergeten helemaal nergens op slaat, nemen we dan graag voor lief. Want het zorgt voor een geinige film. Met enkele leuke vondsten en enkele leuke karakters. Maar verder wel met heel veel middelmaat en weinig originaliteit.

Prima filmpje maar geen hoogvlieger.

Boyle is een muziekliefhebber en een film over de invloed van de grootste Britse band aller tijden mocht dan ook niet aan zijn filmografie ontbreken. Het is een luchtig muzikaal sprookje geworden waarin straatartiest Jack Malik na een ongeluk tijdens een wereldwijde blackout (een Beatle bug zeg maar), terechtkomt in een wereld waarin de Beatles nooit bestaan hebben en niemand hen kent. Echter herinnert hij zich nog alle songs en groeit uit tot een wereldster. Echt origineel en goed gevonden. Het uitgangspunt benadrukt de enorme culturele stempel die het viertal op de wereld heeft gedrukt. Beatles na-apers Oasis zouden natuurlijk nooit bestaan hebben zonder de Beatles. En ook Coca Cola en sigaretten maken deel uit van de popularisering. Misschien wat straf maar wie de Beatles hoog op een sokkel zet komt daar vanzelfsprekened graag mee uit.

Ed Sheeran speelt geen onbelangrijke rol in de film. De parallel met zijn eigen carrière werd me wat te makkelijk getrokken, door te stellen dat de Beatles zeker betere songwriters waren dan hem. Alsof iemand daaraan twijfelde. De ontmoeting met een oude John Lennon was ook weer zo'n knap moment om in de film te verwerken maar het potentieel werd er helaas niet uitgehaald . Jammer van die wat ergerlijk kleffe romantiek met schoolvriendin Ellie op het Wembley concert, maar ik ga hierdoor toch mijn cijfer niet naar beneden bijstellen want daarvoor heb ik teveel genoten.

Op zich wel een interessant thema om een film aan te vatten. Doet me een beetje denken aan de "alternatieve geschiedenis" waarbij je kan filosoferen wat er zou gebeurd zijn als de Duitsers WOI of WOII gewonnen zouden hebben of de Berlijnse muur nog steeds overeind zou staan. The Beatles zijn ontzettend belangrijk geweest voor de muziek en hun liedjes zijn en blijven tijdloos. Jack is er dan ook het hart van in wanneer blijkt dat niemand hun bestaan kent. Via vreemde (onverklaarbare) wijze verandert de geschiedenis compleet en moest ik ook denken aan de even vreemde ontwikkelingen tijdens What Women Want (2000) of Bruce Almighty (2003).

Fijne liedjes - duh - jammer genoeg te snel en te vaak afgebroken, maar dan moet ik misschien nog maar eens een clip of CD opleggen, al kon er misschien toch meer uitgehaald worden in de film. Interessant was wel dat uiteindelijk zoals te voorspellen bleek dat het "talent" van Jack uiteindelijk een vergiftigd geschenk bleek waarbij zijn leven geleefd werd en zijn oncontroleerbare agenda op hem afkwam. Ik moest bij deze ook denken aan de onfortuinlijke Avicii.

Patel doet het goed en Lily James blijft een erg innemende actrice. De rol van Ed Sheeran vond ik best grappig. De film blijft hangen in de feel good sfeer en de romantiek is ook nooit te ver weg. Degelijk in alle opzichten, maar zeker geen topper. Wel fijn om eens gezien te hebben.

Muziek is tijdloos en blijft fantastisch, maakt de film. Verhaal is eigenlijk wat gemakzuchtig, nochtans bedacht door expert in feel good movies, Richard Curtis. En met Boyle op de regiestoel mag je dan eigenlijk wat meer verwachten. Maar door de emotie die de muziek oproept kijkt de rest ook weer wat makkelijker weg. Thema van een verloren liefde is bijvoorbeeld voorspelbaar maar werkt hier toch weer wonderwel. Wel grappig en goed gevonden om Ed Sheeran een bijrol te gunnen, bij deze ene moet het verder ook blijven want de man kan zichtbaat niet acteren. De hommage aan John Lennon was ook mooi om te zien. Wel een lompe, enigszins irritante bijrol van McKinnon, maar ook dat is bijzaak, wat overheerst zijn de prachtige songs.

Toppertje, ondanks alle genoemde kritiek. Wil je een topavond? Kijken!

Vermakelijke film. Leuk verhaal, de humor beviel mij en ik houd wel van muziek van The Beatles. Keek vlot weg, vrolijkte mij een beetje op en was makkelijk te volgen. Goed gespeeld en prima beeld. Een 7. 3,5*

Yesterday all my troubles seemed so far away....het blijft een mooi nummer. Ik had eerst gedacht aan een soort biop zoals The Rocketman met Elton John of Bohemian Rhapsody met Freddie Mercury (Queen) en in eerdere stadium de veel betere Walk the Line 2005 met Johnny Cash en La Bamba 1987 met het korte bewogen leven van Ritchie Valens .

Maar Yesterday is duidelijk anders. Hier geen biop van The Beatles of een van hen maar een muziek comedy met een fantasy sausje. De hele opzet het idee vond ik goed en leuk bedacht. Zeker omdat dit een groep betreft, maar de uitwerking is niet top en dat is erg jammer. Daarnaast is het eindstuk niet goed doorgedacht en best wel een anticlimax geworden. Waarom nu zo'n bekentenis in een volle zaal. De stroomstoornis die een stuk geschiedenis (yesterday) weghaalt is zoals ik al zei erg leuk bedacht. Alleen verwacht je op het eind een soort van cirkel dat alles weer in elkaar past. Helaas deze kijkers moet ik teleurstellen en dus komt Himesh Patel die het heel aardig doet met de namen van het echte stel Jammer!!!! Onderweg zien we nog wel even John Lennon voorbij komen, maar die komt ook niet met het verlossende woord. Nee de scriptschrijvers hebben hier ernstige steken laten vallen.

Maar je ziet toch een 3.5 hier prijken. Dat komt omdat de muziek die deze film vooral draagt erg aanstekelijk werken al mis ik DE knaller Imagine die niet voorbij komt. Moet de extra's nog wel even bekijken. De tegenspeler van Himesh Kate McKinnon is een leuke verschijning en doet het heel aardig. De rollen zijn op hen na wel allemaal een beetje anders dan anders. Dat maakt Yesterday wel leuk al moet je van de grapjes houden. Zo komt ook ene Ed Sheeran voorbij. In de keuken staat ook de vader van Himesh en na het zoeken van de augurken zegt pa dan van. "You look like Ed Sheeran". Waarop Ed zegt "I am Ed Sheeran", waarop pa dan weer zegt "Well done". In dit segment zitten we dan. In het begin zitten nog wat cameratrucjes, maar dat is al weer heel snel voorbij. En gek genoeg zitten er ook anno 2020 anti discriminatie fragmenten bij. Dat begint al met die chef, maar later ook wanneer gesproken wordt over White Album. Ja echt 'te wit'. We zitten in een maatschappij waar elk woord wordt omgedraaid. Alsof Black Power dan weer wel kan. Afijn het zal er wel bij horen in deze tijd.

Zoals gezegd de songs zijn lekker (had wat meer gemogen en langer), maar The Beatles raken mij toch altijd meer dan The Rolling Stones. (Mijn naam is er aan ontleend) (Paul) En ja die bestonden wel. Coke weer niet afijn dat is wat je ziet in Yesterday!

Film 3.5
Beeld 4.5 (4K)
Geluid 4.5 (Atmos)
Extra's 5.0

IK heb de film op blu-ray herkeken en het blijft gewoon een erg fijne film.
De mix tussen komedie en romantiek is goed gebalanceerd en de film trapt niet in de val van meligheid, iets dat natuurlijk makkelijk kan bij een gegeven als dit. In plaats van dat krijgen we te maken met een leuk doordachte en vrolijke film met af en toe leuke grappen, maar het heeft vooral een hart. Doordat alles enorm sympathiek gebracht wordt en er geen geforceerde spanning in de film gebracht wordt (had natuurlijk makkelijk kunnen gebeuren met de starende mensen, wordt je helemaal meegesleept in de vrolijke (Beatles) vibe en loopt de film ook lekker af zoals je het graag zou willen. Het liefdesplotje is standaard, maar het werkt gewoon.

Dus verwacht geen verrassingen of spannende plotwendingen, maar een vakkundig gemaakte en sympathiek eerbetoon aan de Beatles.

3,5*

Deze muzikale film ook eens bekeken en wat blijven die liedjes toch goed. Het verhaal keek ook wel vlot weg, ondanks de kleine 2 uur. Echt verrassend werd de film nooit, maar vervelen deed hij evenmin.

Ook de cast deed het prima en ook de gastrol van Ed was goed. Verder zag de film er prima uit.

Leuke film, en toch ook knap om het gegeven zo uit te werken, en niet bijv. een (blanke) Beatles fan uit Liverpool te nemen. Vriendinnetje en vooral de Amerikaanse manager kwamen goed uit de verf. Jack zelf bleef een beetje erg 2D. "Hey Dude" leuk. Overigens, als je in de theorie van parallelle universa geloofd, zijn er universa waar er geen Beatles zijn geweest, overigens ook geen Hitler om maar eens wat te noemen.

"If you happen to believe in the theory of an infinite number of parallel universes, then you might say that we all had the incredible fortune of being part of the one universe in which Paul and John met, and then the four of them met George Martin... Life would not have been the same without The Beatles."

Het uitgangspunt is natuurlijk geweldig leuk, maar de film gleed voor mij af van "op het puntje van de stoel" naar "hoe lang zou hij nog duren?". Ik heb net als velen de indruk dat hier veel meer uitgehaald had kunnen worden.

Help me!!!

Toch vooral eens geprobeerd vanwege het Beatles element. Een band waar ik het nodige van heb en graag naar luister, en wat als deze band nooit bestaan had? Wat hadden we dan een mooie muziek gemist. En hoe zouden die vele pareltjes in die tijd ontvangen zijn, wellicht op dezelfde manier als Jack's vrienden wanneer hij Yesterday uit de losse pols zingt.

Wat als op een dergelijke moment echt dingen gewist worden of zouden verdwijnen? Dan graag niet The Beatles maar wel een groot aantal andere dingen die ik zo uit de losse pols kan bedenken. Humor is het echter wel dat er ook een aantal andere dingen ontbreken die door Jack ontvangen worden als logisch. De motivatie van Jack om met de muziek aan de slag te gaan wordt niet helemaal belicht. Is het voor eigen succes en eer of toch om de mensen indirect met The beatles in contact te brengen? Het eerste heeft de schijn maar niet overduidelijk. Verschrikkelijk is zijn pogingen iets te spelen voor zijn ouders, die zouden goede muziek nog niet herkennen mochten ze er overstruikelen. Daar moet wel bij gezegd worden dat Jack van zijn levensdagen de diepte en inhoud niet aan de nummers mee zal kunnen geven die Lennon, McCartney en co dat wel deden. Daar moet ook weer bijgezegd dat dit kan liggen aan de Singer/songwriter stijl die mij nog nooit gelegen heeft. Aardig is zijn prestatie om toch praktisch alle nummers uit het hoofd te kunnen, hoe er nu door het commerciële team naar de album hoezen en titels van The Beatles gekeken wordt is ronduit hilarisch. Uiteraard is er wel het cliché aandoende beeld van een leven als artiest. Een heks van een manager, druk, stress, keuzes en uiteraard de verkeerde keuze betreffende de liefde. Ja dit zagen we wel vaker, en hoewel voldoende blijft de score van Yesterday daar op dat moment ook bij.

Nietszeggende en pijnlijk vind ik de aanwezigheid van Ed Sheeran, als er dan al een popartiest is die de laatste tijd pulp maakt, en nooit en te nimmer een naam als The Beatles op zal bouwen, is hij het wel. Waar hij eerst nog wel naam maakte met redelijke singer/songwriter muziek wordt het steeds meer hitparade rommel voor de jeugd. De vergelijking met Mozart en Salieri moet op komische wijze slaan op Jack maar slaat in werkelijkheid op The Beatles en hem. De door hem voorgestelde verandering van Jude naar Dude moet grappig zijn maar ik vind vooral op het zielig af, ga jij maar lekker vampiertje spelen in je clip ventje. Betere momenten ondervindt Yesterday toch vooral in de verwachtte maar wel goed geacteerde gewetensnood, liefdesverdriet en biecht die niet uit kan blijven, en is de ontboezemingen van de twee gekkies verrassend.

Yesterday is wat dat betreft allemaal verre van verassend te noemen en is tot op de helft vooral redelijk te noemen, het is toch de tweede helft waarin de film een leuke prikkel teweeg brengt en het de kijkbeurt de moeite waard maakt en dat terwijl ik hier toch minder van verwacht had. Erg aardig voor een keer.

Een heerlijke komedie waar ik als muziekliefhebber wel van kan genieten. Het idee wat er zou gebeuren als The Beatles geen bekende band waren. Het zorgt voor een reeks gebeurtenissen die toch minstens voor de nodige glimlach zorgen. Himesh Patel draagt de film zonder probleem. En ik word bij elke film meer en meer fan van Lily James. Ze ontbreekt voorlopig dan misschien die ene grote toprol, maar ze maakt wel elke film beter. Zij past als gegoten in elke film waarin ze speelt en ook hier zorgt ze voor dat mooie extra.

Tijdens deze film realiseerde ik me weer hoe goed de nummers van The Beatles in elkaar zitten. Wat een bundeling van talenten was dat bandje toch.

Maar afijn, de film als geheel beviel me minder. En dat is omdat het. naarmate de film vordert, meer en meer een romkom wordt en als ik ergens een schurfthekel aan heb... Had nog wel 3 sterren willen geven, maar een halve ster aftrek vanwege het einde. Wat een armoede Danny Boyle, shame on you!

Yesterday

Zoals verwacht was deze film wel goed te doen. Mooie muziek (natuurlijk, het is tenslotte The Beatles), paar grappige momenten en een zoetsappig einde. Of het helemaal de romantische kant op had moeten gaan, tja dat is een andere discussie. Van mij hoefde het niet perse. Al hadden ze Jack, die door het ongeluk - en niemand kende The Beatles meer- hun muziek langzaam vertegenwoordigde, laten zien als beginnende zanger zonder enige kennis van goede songs en nooit echt succesvol was geweest, dan was het ook goed geweest. Nu laten ze zien hoe slecht de music business wel niet is met die verfoeilijke managers en alles maar om het geld draait. De essentie laat zien dat hij zijn eigen vertrouwelijke leven - inclusief Lily James - verkiest boven het leven van roem en geld verworven over de ruggen van de groep The Beatles ( die dus maar 3 mensen kennen ). En dat terwijl hij zo'n grote carrière had kunnen krijgen haha. Maar ja, daar zal de boodschap wel in zitten. Nogmaals, jammer van de zoetsappige romantiek en uh, Ed Sheeran, hou het aub bij de muziek.

3,5 sterren.

Heerlijke feel good movie.

Verwacht geen hoogstandje en neem het vooral niet te serieus. Het is een knopoog naar de muziekindustrie, met de humor op zijn Engels.

Een heerlijke film. Een film met een warm hart. En ik vond het uitgangsgegeven dat niemand in de film ooit de songs van de Beatles kende erg goed maar vooral erg leuk bedacht. Uiteindelijk is de film een fraaie mix van feelgood en romcom. Op zijn tijd heel grappig, vaak lief en soms ook ontroerend. Dat de fantastische muziek hieraan bijdraagt moge duidelijk zijn maar het spel van Himesh Patel en Lily James zorgen hier ook voor. Het zal niet over de hele linie origineel zijn(alsof we dat altijd maar willen--nee hoor) maar warm is het wel met mooie muziek, mooie scenes, enkele prachtige scenes en goede cinematografie. Heeeerlijk genieten.

Jack is een muzikant die het maar niet lukt om door te breken. Op een dag wordt hij wakker in een wereld waar niemand ooit van de Beatles heeft gehoord. Ik las het plot en zag wie verantwoordelijk was voor het draaiboek en was niet meteen gegrepen. De scenarist heet Richard Curtis. Hij is vooral verantwoordelijk voor films met een mager verhaal waarin alles draait om amoureuze verwikkelingen. Films als Notting Hill of Bridget Jones's Diary. Romantische komedies. Films die op zich soms leuk wegkijken maar niet veel indruk achterlaten. Van die films die op de reservelijst staan voor als je het even niet meer weet.

Yesterday stond al een tijdje op de lijst. En toen het moment kwam dat ik het even niet meer wist, zat ik zomaar opeens naar de film te kijken. En dat beviel eigenlijk wel. De film heeft een romantisch laagje en kijkt lekker weg. De uitgangssituatie zorgt voor wat hilariteit als blijkt dat alledaagse elementen in de wereld zijn verdwenen en Jack niet wordt begrepen als hij het over die alledaagse dingen heeft. De spraakverwarring is grappig.

Met spraakverwarring alleen vul je geen twee uur film. En met het heruitvinden van de muziek van de Beatles ook niet. En zo geraakt de uitgangssituatie steeds meer op de achtergrond en vervalt de film in een film over twee mensen die voor elkaar zijn bestemd en vertelt van de hobbelige weg die leidt nar de erkenning van die bestemming. En zo gebeurt er verder weinig meer dat niet in elke romantische komedie wordt getoond.

Desondanks kijkt het wel lekker weg. Het verhaaltje kabbelt aangenaam voort en wordt ondersteund met veel muziek van de Beatles natuurlijk. Met twee leuke hoofdrollen voor Lilly James en Himesh Patel. Ook met een beetje satire op de showbizz in de vorm van de op geld beluste manager Kate McKinnon die meer karikatuur dan mens is. En met Joel Fry als de roadie die heel betrouwbaar altijd wel iets fout doet. En zo is Yesterday een film met een leuk uitgangspunt die uitmondt in een feelgood die niets oorspronkelijks brengt maar wel aangenaam aanvoelt.

Best oké.

Geschreven door Richard Curtis en dan weet je wel wat te verwachten, namelijk een luchtig romcommetje. Daar is in se niets mis mee en als het dan ook opgesmukt wordt door Danny Boyle valt er nog minder op aan te merken. Van The Beatles hoef je eigenlijk geeneens fan te zijn, al helpt het wel om nummers te herkennen. Men pikt er natuurlijk wel de bekendere uit, maar ik heb The Beatles nooit meer dan een dertien-in-een-dozijnpopgroepje gevonden dus maar goed ook.

Toegegeven, behalve dat de film er goed uitziet en vlot wegkijkt, zijn die liedjes best leuk gebruikt. Het past allemaal wel bij de feelgood-vibe die de film wil uitstralen en als ode voor de groep mag het er ook wel zijn. Hoofdrolspeler Himesh Patel mist wel wat charisma, de immer ontwapenende Lily James maakt dat m.i. weer goed. Uiteindelijk draait het niet alleen om The Beatles; de kern moet toch die romance zijn en die kan er wel mee door.

Dus al bij al tof filmpje. Niet al te hoogstaand en niet het beste wat Boyle ooit uit z'n mouw geschud heeft, maar wat mij betreft prima als tussendoor.

3

Leuk tussendoortje. De film had met name mijn aandacht vanwege de samenwerking tussen schrijver Richard Curtis en regisseur Danny Boyle, omdat ik eerder werk van beide heren wel heb kunnen waarderen. Het concept van Yesterday is leuk gevonden; de uitwerking vond ik bij vlagen wat minder. Het is zeker niet slecht en het kijkt allemaal prima weg, maar ik had misschien stiekem op iets meer gehoopt. Wat precies? Geen idee. Het kabbelt nu een beetje voort en wist niet altijd mijn volledige aandacht vast te houden. De humor is gelukkig wel vrij droog, de climax is mooi en daarnaast doen Himesh Patel en Lily James het ook naar behoren. Opvallend en onverwacht bijrolletje ook van Robert Carlyle. Lang beklijven doet het allemaal niet, maar als tussendoortje volstaat het.

3*

Leuk origineel gegeven, maar verder een opvallend standaard en braaf Brits formulewerkje.

Grappig dat niet alleen de Beatles maar ook andere zaken ineens niet meer in de wereld lijken te bestaan (zoals Coca Cola)

Ik ben geen echte Beatles fan maar de manier waarop de nummers hier worden gebracht is wel leuk.

Jammer dat uiteindelijk het romcomgebeuren de boventoon gaat voeren, waardoor de film het laatste half uur nogal inzakt en aan originaliteit moet inboeten.

Wat een verschrikkelijk mens is die manager uit de VS trouwens.

Best een heerlijke film. Waar ik soms ook eens over zo een thema nadenk stel je voor dat er zoiets zou gebeuren. Kijkt zeer vlot weg en vond ik best origineel overkomen. Was ook heel erg benieuwd naar het einde toe.

Leuk, lief en grappig volgens beproefd Richard Curtis-recept, en met een aparte en slimme insteek. Genoeg vaart en humor om de film gedurende de hele speelduur onderhoudend te maken, zéker voor een Curtis- en rom-com-liefhebber als ik, maar na afloop komen toch de bezwaren: Himesh Patel en Lliy James zijn sympathieke performers maar hebben niet zo gek veel chemistry samen, en allebei worden ze overvleugeld door de bijrollen van Ed Sheeran, Kate McKinnon (hilarisch) en Robert Carlyle (niet herkend). En omdat het einde ook wel wat beter had gekund (is er nou niemand die zich afvraagt wie Jack bedoelt met die vier namen?) komt mijn uiteindelijke score een dag later toch net iets lager uit dan tijdens de kijkbeurt zelf.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Ladiesnight

Afgelopen juni ging ik samen met mijn moeder – voor het eerst – naar de Ladiesnight van Pathé. Dit was allereerst een supertoffe ervaring. Wij zijn de ladiesnight bij de bioscoop in Drachten gewend, maar ik vond deze bij Pathé veel leuker. De stands waren leuker, er was een wedstrijdje en je kon een hele leuke foto laten maken die bij de sfeer van de film paste. Ook zat popcorn en een drankje inbegrepen bij het kaartje. Tot slot was er nog een superleuke quiz over The Beatles en de acteurs in de film, en bleek dat ik toch meer kennis van The Beatles heb, dan ik had verwacht!

Yesterday

Yesterday draait om Jack Malik (Himesh Patel). Een man die worstelt om door te breken als artiest. Maar dan, op een avond is er een soort stroomstoring en vallen alle lichten uit. Jack wordt aangereden en komt in het ziekenhuis terecht. Gek genoeg lijkt het, wanneer hij ontwaakt, alsof niemand meer The Beatles kent! Zijn vrienden zijn ontroert wanneer hij een cover van The Beatles speelt en hij wordt steeds beroemder met hun nummers. Het zou natuurlijk geen romantische komedie zijn zonder romantiek. Insert: Ellie (Lily James), zijn zelf toegewezen manager, die al jaren heimelijk verliefd op Jack is. Kate McKinnon vond ik als Amerikaanse manager trouwens een vreselijke keuze voor deze film. Ze paste er met haar overdreven acteerwerk zó niet bij! Erg jammer.

Origineel

Het idee voor Yesterday vind ik ontzettend origineel, en het is ook wat mij aantrok deze film te gaan zien. Dit benoemde ik toevallig ook in Bioscoopfilms waar ik naar uitkijk #5. Waar ik echt nieuwsgierig naar was, is naar hoe er in hemelsnaam een einde aan deze film gebreid zou kunnen worden. Zouden ze in één klap opeens wél weer weten wie The Beatles zijn? Of gaat het een hele andere kant op? Een echt antwoord op het “waarom” zal je bij deze film niet krijgen. Het draait bij Yesterday vooral om andere zaken, dan om het uitzoeken waarom het is gebeurd.

Verrassend hilarisch

Yesterday is verrassend hilarisch. Want, zo blijkt, The Beatles is niet het enige dat van de wereld is verdwenen. Vooral de reactie van Jack – op de reacties van anderen én op de zoekresultaten in Google – is geweldig en zó herkenbaar, haha. Ik heb zo ontzettend hard moeten lachen door deze toevoegingen. Ook de toevoeging van Ed Sheeran zorgt voor humor in de film. Meestal houd ik er niet zo van wanneer mensen zichzelf spelen in een film – speel dan gewoon een personage, denk ik dan. Maar dit keer paste het wel heel goed. Dit komt denk ik ook doordat bekende merken en namen een groot onderdeel vormen van deze film, en zijn rol hierin hierdoor heel goed past. Vooral de reactie van Ed Sheeran wanneer Jack en Ed een wedstrijd songwriting doen, is fantastisch!

Conclusie

Yesterday is alles behalve een geloofwaardige film, daarvoor moet je deze film absoluut niet gaan zien. Je moet realiteit loslaten en gewoon genieten. Er zal niet ingegaan worden op het “waarom” achter de verdwijning van The Beatles, en andere populaire merken en popcultuur. Het is een kwestie van gewoon lekker genieten van alle gekke situaties waarin Jack terecht komt, en van de mooie muziek. Onbewust blijk ik ook veel meer nummers van The Beatles te kennen, dan ik op voorhand dacht. Het is geen film die je perse in de bioscoop moet hebben gezien. Maar het is zeker een leuke film om eens thuis op te zetten. En voor de echte The Beatles fans: ja, er is een soort van cameo (maar ook weer niet echt, want het hij is wel gespeeld door acteur Robert Carlyle)! Neemt niet weg dat het een hele bijzondere scène is.

De humor was toch wel beter dan je zou verwachten bij dit soort romcoms, toch zeker af en toe luider moeten lachen dan gedacht.

Leuke cast, leuk concept. Niet teveel poespas rond de opzet en dat hoefde ook niet, dat was ook de essentie van de film niet.

Af en toe wel wat cliche's en luiheid te bespeuren in het script, maar daar tegenover stonden er ook wel wat aangename creatieve momentjes.

Enkel het absolute slot was misschien iets te haastig. Er was nochtans ruimte om er 10 minuutjes bij te doen.

Another Earth of toch gewoon het Butterfly-effect? Maakt allemaal niet uit, als Jack via de 76 jarige John Lennon het licht ziet dan draait alles uiteindelijk weer om het al oude liedje. Afijn, gewoon een hartstikke leuke film en daar hoort uiteraard een happy end bij.

Dit is een leuke comedy! Wel heb je soms achtergrondkennis nodig om bepaalde mopjes te vatten. Als je nog nooit van Sgt Pepper gehoord hebt bv., dan wordt het moeilijk. Maar voor die laatste categorie mensen zit er weer een leuke romantische verhaallijn in verweven. Verder goeie acteerprestaties, regie, toffe locaties … heb er erg van genoten. Kan nog een rewatch van komen.