Zombieland: Double Tap (2019)

Goed vervolg op deel 1. Sterkste punten zijn duidelijk de chemie tussen de 4 vrienden en de grappen. Die zijn van hetzelfde soort humor als in deel 1 maar ook alsnog leuk. Ook was de introductie met een voice over van Jesse Eissenberg leuk die ons even vertelt wat er in die 10 jaren is gebeurd. Eissenberg en Harrelson vind ik nog steeds de leukste rollen hebben. Er kwam ook nog een toffe one take zombie fight in de film voor, dat was erg leuk. Leuke actiescènes nog tussendoor en de toevoeging van Zoey Deutsch als dom blondje is geslaagd. En natuurlijk is de cameo van Bill Murray en het interview voor Garfield 3 ook geweldig. Mijn moeder en ik hebben net zoals van deel 1 kunnen genieten, alleen is deze gewoon iets minder verfrissend.
3.5 *

Goeie film waarin het viertal al een decennia lang overleefd hebben in de zombiewereld. Meer van hetzelfde, maar met een hiatus van 10 jaar is dat niet erg en dat maakt dit een geslaagd vervolg. Een vlot tempo, een grappige toon en vermakelijke personages (uiteraard ingevuld door dezelfde cast).

Zombieland slaat dezelfde weg in als de eerste film. Zelfde subgenres en insteek deze zombiekomedie. Grootste pluspunten zijn sowieso het feit dat de cast behouden is. Dat vergroot de herkenbaarheid. Ook de toevoeging van het domme blondje was eigenlijk wel geslaagd, iets wat ik vooraf niet had voorspeld. Ze steelt bij momenten toch wel de show.

De film is en blijft vlot. Ook de humor slaat meestal wel aan. Niet alles is even geslaagd, maar de film hoeft ook niet te serieus genomen worden. Het overtal aan personages was dan weer net wat minder. Die adepten dienden tot niets. En ook de opsomming van de regels vond ik leuker in de eerste film. Het einde heeft een wat overload aan zombies waardoor het misschien net té gemakkelijk was. Maar vermakelijk was het zeker! Ligt zeker binnen het niveau van de eerste film.

Leuk leuk leuk.

Niet hoogstaand, absoluut niet zelfs. Maar wederom een leuke toevoeging aan de carrière van Fleischer. Als regisseur 1 keer de fout ingegaan met 30 Minutes or Less maar sindsdien goed opdreef met verschillende genres. Toen ik de berichten las dat de film meer richting komedie ging, vreesde ik echter wel voor een tweede fout.

Maar in dat opzicht kreeg ik uiteindelijk een best grappige film voor de kiezen. De film is ontzettend zelfbewust en laat dit in de eerste dialogen eigenlijk al weten. Wat volgt is 99 minuten aan dom, lomp en vlot vermaak. Het tempo houdt zich nergens in en daardoor is dit vervolg makkelijk uit te kijken.

Deel 1 maakte destijds niet zo'n indruk, maar ik denk dat die aan herziening toe is. Fleischer pakt het in dit tweede deel uiteraard wat grootser, voller en energieker aan. Het doet de film soms goed, en soms wat minder. Bij vlagen klapt de komedie bijvoorbeeld dicht door een film die zichzelf net wat te leuk vindt.

Qua gore is er meer CGI dan daadwerkelijke bloedspetters. Maar het zit wel snor, er vloeit voldoende bloed om de gemiddelde horrorfan tevreden te houden. Vergeleken met het vorige deel neigt dit wel meer naar de grapjes en minder naar de zombies, maar qua vermaak doet het weinig afbreuk aan de reeks.

Toen ik de trailer destijds zag, vreesde ik even. Maar het uiteindelijke resultaat is gelukkig wat anders. Zo houdt de film zich niet echt bezig met de Eisenberg en Harrelson-klonen, wat ik vooraf wel dacht. Maar de uiteindelijke toevoegingen aan de cast zijn niet de beste toevoegingen. Dawson is erg saai en Deutch net wat te innemend. Enkele droge grappen slaan bij Deutch dan wel weer aan.

Acteerwerk van de main crew blijft wel leuk, al is het vooral Harrelson die de beste komiek weet te zijn. De CGI is voor de rest niet al te knap, erg onrealistisch, maar bij een film die over zombies gaat is dat niet meteen aan de orde. Het ziet er voor de rest ook wel speels uit, dus veel te klagen is er niet.

Uiteindelijk wel een erg simpel verhaal. Paar hoogstandjes van de regie qua camerawerk, maar het uiteindelijke resultaat is vooral een opgeblazen en vermakelijke zombiefilm. Puur entertainment eigenlijk. Niks op aan te merken.

Vermakelijk vervolg. Vond de eerste 5 minuten nog t gekst. Daarna allemaal vrij flauw maar zo nu en dan nog best grappig. einde vond ik verder ook slap en cliche.

Zombieland was een leuke en verfrissende horrorkomedie met een ontzettend leuke cast. Tien jaar later is er dan een vervolg dat vrolijk verder gaat waar deel 1 ophield.

De acteurs hebben er zichtbaar plezier in. De humor is bij vlagen scherp en de zombies zijn vooral grappig en vooruit een tikkeltje goor zoals ze horen te zijn.

Kritiekpunt is echter dat zombieland 2 werkelijk niets toevoegt aan het eerste deel. Karakters blijven ontzettend eendimensionaal wat ervoor zorgt dat je nergens binding krijgt met de personages en voortdurend zit te wachten tot de zombies weer eens komen buurten.

Harrelson is alleen maar uitbundig en Over The Top. Eisenberg is zoals altijd een vermoeiende nerd. Emma Stone hoeft alleen maar nors te kijken en Abigail Breslin heeft haar beste rol gespeeld toen ze zes was en had hier net zo goed niet in kunnen zitten.

Dan blijft over de actie en de humor. Pakweg het eerste half uur zijn beide aspecten zeer genietbaar maar daarna wordt een grote herhaling van zetten tot het spectaculaire einde in zicht komt en Bil Murray nog even de show steelt.

Omdat ik nu eenmaal dol ben op absurde cinema geef ik hier toch een kleine voldoende voor maar deze Double Tap kan absoluut niet tippen aan deel 1

Redelijk.

Vermakelijke horrorkomedie met kleurrijke (wel bordkartonnen) personages. In hoeverre dit vervolg iets toevoegt aan het origineel weet ik niet. Ik moet deel 1 ooit hebben gezien, want ik herkende de personages, maar daar staat me verder niets van bij.

Nou nou nou wat een saaie bedoening. Dit voelt in alle opzichten aan als een verplichte sequel: de hele situatie wordt door middel van expositie verteld, en de helft van de film voelt aan als filler/leftover. Opvallend weinig zombie actie, laat staan spanning, en de keren dat er wél zombie actie is wordt het zo niet-spannend in beeld gebracht dat het bijna knap is. De humor moet je ding zijn. Zelf vind ik irritante personages als humor erg slecht werken, al helemaal als het zo zelfingenomenis als hier. er wordt notabene door iedereen zelf benoemd hoe irritant het is! Niet mijn idee van grappig. De laatste scene met Bill Murray was een dieptepunt voor zijn carriere en schreeuwt "sell-out!" En zo eindigt de film met de meest emotionele scene: plaatsvervangende schaamte.

Overbodig vervolg.

Deel 1 was origineel, grappig en fijn maar deel 2 vond ik maar een slap vervolg met een hele vervelende 2e helft met die hippies. Op enkele grapjes en grollen na had het allemaal niet zo veel nieuws om het lijf. Behalve dan de nieuwe soorten zombies dat was nog wel origineel gevonden.

Expect the unexpected

Tof vervolg, die mij beter beviel dan ik aanvankelijk gedacht had. Het begint al goed met een lekkere openingsscène, waarbij het gelukkig niet blijft. Ik heb een aantal leuke ideeën voorbij zien komen, en daarnaast zaten er ook een aantal genietbare actiemomenten in, met als hoogtepunt een scène in Graceland die in een take gefilmd leek te zijn.

Ik vond het daarnaast ook sterk gedaan dat men de nodige variatie in de zombies heeft proberen aan te brengen om op deze manier toch wat originaliteit te willen brengen binnen een sub-genre waarin het steeds lastiger is om origineel te zijn. Ik had hier graag meer van gezien, zoals bijvoorbeeld meer winnaars/nominaties voor zombiekill of the year, waarvan er helaas slechts twee voorbij komen. Hetzelfde geldt voor de 73 regels die het personage van Jesse Eisenberg heeft opgesteld om te kunnen overleven in een zombie apocalyps. Hier is sprake van veel herhaling ten opzichte van de regels in deel een, waardoor het behoorlijk achterhaald aan begint te voelen. Ik doel hier eveneens op de manier hoe de regels op het scherm gepresenteerd worden, dit werkte wellicht tijdens het origineel in 2009, maar heeft inmiddels zijn charme verloren. Voor dit vervolg had daarnaast meer tijd en energie gestoken mogen worden in een nieuwe aanvulling van de regels, om dit onderdeel fris te houden.

Hoewel er voldoende ruimte voor verbetering overblijft, wat ik ook terug laat komen in mijn eindbeoordeling, blijft er gelukkig nog genoeg te genieten over. Ik had bijvoorbeeld nooit gedacht dat het zo bevredigend zou zijn om groepen zombies neergehaald te zien worden in een monstertruck. Hoe komen ze erop? En zo heeft de film nog een aantal verassingen voor de kijker in petto, die altijd met de nodige humor worden gebracht. Een belangrijke uitzondering vond ik de kleine bijrol van Bill Murray, die als ''toetje'' tijdens de credits voorbij kwam, want deze sloeg voor mij de plank totaal mis. Enfin, gelukkig heb ik over het algemeen ruimschoots genoten en sta ik ook zeker niet negatief tegenover een vervolg. Wellicht in 2029?

3,5*

Sterk vervolg op Zombieland. Wel eerst Zombieland kijken! En natuurlijk is deze minder sterk: het concept is nu niet meer verassend. Maar de grappen blijven bijzonder leuk, de chemie als vanouds en wederom gebeurt er genoeg in de relaties tussen de hoofdpersonen. Waarom toch minder sterk dan het vervolg: het is letterlijk een kopie van het eerste deel en daarmee misschien iets te makkelijk. De toevoeging van Zoey Deutsch doet de film geen goed. Sowieso worden de personen wat meer als een karikatuur neergezet (dat was bij deel 1 minder) maar bij Zoey gaat het echt te ver. Irritant. Ook hier: verwacht geen horror, verwacht geen onderbroeken lol met flauwe grappen en slapstick. Het is een ander soort humor en de combi met horror satire (want zo kun je het eigenlijk wel noemen) is wederom goed uitgevoerd. Daarom dit keer een ster minder, maar als je van Zombieland 1 hebt genoten, is Zombieland Double Tap zeker een aanrader. 4 sterren.

Film met vooral een leuk sfeertje, voegt weinig toe aan deel I dat echt aangenaam en verrassend was. De cast is weer in orde, het domme blondje is ook wel geinig. Toch geen must see dit.

Zombieland 2, na tien jaar dan eindelijk het vervolg op het best wel vermakelijke eerste deel hoewel daar ook meteen bij gezegd moet worden dat Zombieland zeker niet het beste is dat de Zombie cinema te bieden heeft.

Men neme een avondje gamen in Left 4 Dead 2 om die vervolgens af te sluiten met een zombieslasher film als Zombieland Double Tap, avond sowieso geslaagd ook al bereikt de film nergens het niveau van de eerste. Wat in eerste instantie opvalt is toch wel het trage begin en het vele geouwehoer. Iets dat ook weer te vertalen valt naar het script als zijnde de sleur en saaiheid waar de hoofdrolspelers in zitten.

Andermaal gaat het om de dames die uhm gesmeerd zijn, de kleinste die iets wil/plannen heeft, de heren in de achtervolging, en alle problemen zombies en kills die dat daarna oplevert. Niets nieuws eigenlijk wat dat betreft.

Toch met de invloed van een paar nieuwe karakters, sommigen meer geslaagd dan de anderen, wordt er wel vermakelijke humor geproduceerd. En humor lijkt het ingrediënt waar men zich deze productie het meest op richt, hoewel ik nog wel wat meer zombie carnage gewild had. Het domme blondje is wel erg flauw, de kopieën van Tallahassee en Columbus zijn daarentegen beter net als de knokpartij in het Elvis huis. De actie rond de touringcar is ook erg goed te noemen, het gedoe daarentegen rond de hippies is allemaal weer wat minder.

Double Tap is daarom een kwestie van turven tussen leuke en minder leuke momenten, een kwestie tevens van niet teveel aan de eerste te denken, en puntje bij paaltje blijft er zowaar een aardige en vooral vermakelijke film overeind. Ook lekker Metallica met Master of Puppets in het begin.

Oké.

Geen echt originele film - welke sequel is dat wel? -, maar verder wel goed genoeg om als vermaak bestempeld te worden. In ieder geval zijn alle goeie punten uit de eerste film terug aanwezig, maar dat geldt ook voor de wat mindere punten. Het verhaaltje rondom zwakke schakel Abigail Breslin is flauw en neemt spijtig genoeg veel tijd in beslag.

Qua humor meer van hetzelfde, al is het echt frisse er wel af. De film weet heel goed wat het goed doet en de subtiliteit daaromtrent ontbreekt wel wat. Dat wordt aan het einde nog het best geïllustreerd door de bijna-opoffering van Tal (bis) en de cameo van Bill Murray (bis).

3