menu

Dolor y Gloria (2019)

Alternatieve titels: Pain and Glory | Pain & Glory

mijn stem
3,45 (256)
256 stemmen

Spanje
Drama
113 minuten

geregisseerd door Pedro Almodóvar
met Antonio Banderas, Penélope Cruz en Leonardo Sbaraglia

Tijdens het filmen van zijn nieuwste project mediteert Salvador Mallo, filmregisseur, over de keuzes die hij in zijn leven heeft gemaakt. Hij wordt met zijn eigen sterfelijkheid geconfronteerd evenals met de vrouwen in zijn leven en de leegheid die hij voelt. Uiteindelijk zal hij zowel met zijn heden als met zijn verleden in het reine moeten komen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=tmDifxCp8Ow

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van blurp194
1,5
geplaatst:
Nou ben ik nooit een grote fan van Aldomovar geweest, in de laatste jaren was het helemaal droef vond ik. Maar dan deze film die daar weer positief tegen af steekt - al is dat relatief, ik ga echt niet zeggen dat dit voor mij de film van het jaar is. Daarvoor is het verhaal toch wat te trekkerig en te moeizaam. Maar aan de andere kant toch ook wel erg mooi - af en toe. Sowieso is de grotwoning wel perfect als locatie.

Qua acteurs in de hoofdrollen ook haast perfect - Cruz die welhaast de eeuwige jeugd lijkt te bezitten, tegen Banderas waarbij ik me afvraag hoe lang geleden Desperado dan ondertussen dan alweer is - wat een oud manneke is dat geworden. Erg vertederend overigens, de manier waarop hij uit z’n ogen kijkt en beweegt, het is precies wijlen m’n opa - al houdt daar verder ongeveer elke gelijkenis mee op.

Wat dan wel echt wat jammer is is dat de andere leeftijden zo slecht lijken. Dat verstoort het verhaal nogal, en dan vraag ik me ook af of Aldomovar dat niet wat netter voor elkaar had kunnen krijgen. Er moet toch wel ergens iemand te vinden zijn die door kan gaan voor een wat oudere Cruz, of een jongere Banderas. Het is een beetje hetzelfde probleem als dat ik met de hele film al heb - te gemakzuchtig, te weinig nieuws, teveel halfslachtig op veilig gespeeld.

avatar van cantforgetyou
3,0
geplaatst:
Aardige film. Echt zo'n filmhuis film, die natuurlijk door het zogenaamde hoog cultureel publiek als zeer goed wordt gewaardeerd. Nou was de film ook best wel leuk hoor. Antonio speelt prachtig, maar het verhaal stelt eigenlijk gewoon niks voor. Een film met Pippi Langkous gaat net zo diep bij wijze van en heeft meer humor. Maar goed. Het is een leuk tussendoortje en meer dan dat is het niet.

avatar van eRCee
3,5
geplaatst:
cantforgetyou schreef:
Echt zo'n filmhuis film, die natuurlijk door het zogenaamde hoog cultureel publiek als zeer goed wordt gewaardeerd.

Dit soort volstrekt loze uitspraken verschijnt tegenwoordig bij zowat elke niet-Amerikaanse film. Jammerlijke trend. Hou het gewoon bij jezelf.

4,0
geplaatst:
Een oogstrelend mooie "filmhuis"-film. Ik behoor beslist niet tot het zogenaamde "hoogcultureel publiek"
en ben maar een simpele ziel, maar ook een simpele ziel als ik kan heel erg genieten van dit soort films. Almodovar heeft ook hier weer heel veel aandacht aan de decors geschonken. Alleen dat al was voor mij dik genieten. Er viel vreselijk veel moois te zien in de huizen en de straten waar het zich allemaal afspeelt.

avatar van missl
3,5
geplaatst:
Ik heb me wel vermaakt met deze film. Inderdaad bij vlagen wat traag maar de film is mooi gemaakt, goed verhaal.

avatar van JJ_D
3,0
geplaatst:
De mythologie van het kunstenaarschap: dat er dolor moet zijn om gloria te kunnen oogsten, dat lijden een noodzakelijke voorwaarde is om in de kunst vrucht te dragen. Dat dus, ingebed in een verhaal over een man die denkt dat hij in de ogen van zijn moeder nooit aan haar verwachtingen heeft voldaan, terwijl zij zich door zijn keuzes verworpen voelt – een misverstand dat overeind blijft omwille van een onbenoembaar taboe als olifant in de kamer.

Haar einde betekent dolor, maar houdt in zekere zin ook gloria in: de protagonist kan door de omkering van de zorgrelatie ten overstaan van zijn moeder proberen om plooien glad te strijken, hetgeen hij overigens meeneemt naar andere stuk gelopen relaties in zijn leven. Ja, ook met het personage Alberto Crespo moet de opgevoerde Salvador Mallo immers brokken uit het verleden zien te lijmen, om vervolgens opnieuw te kunnen schitteren onder de vorm van een voortgezette artisticiteit (zij het anoniem).

En uiteindelijk maakt Almodóvar de cirkel mooi rond: zoals ‘Sabor’ het kanaliseren was – of op z’n minst het Freudiaans condenseren – van een onuitsprekelijke “smaak” qua gender, zo tapt ‘El primer deseo’ evenzeer (zij het explicieter) uit de autobiografie van de artiest. Hoe troostrijk de gedachte dat lijden niet van zin verstoken is, als ze de kunst maar voeden kan!

Dat alles dus, op z’n Almodóvars. Deze keer echter een beetje onderkoeld, of toch weinig doorvoeld, niet doorgedreven esthetisch, wat gezapig verteld. Tjah. Goed bedacht allemaal, maar het raakte me eigenlijk amper. Sorry?

2,75*

avatar van Fisico
2,5
geplaatst:
Eentje waar ik lang naar uitkeek omdat ik hem niet in de zalen kon gaan zien. Jammer genoeg viel hij me tegen en vind ik hem zelfs één van de mindere van Almodovar die ik al zag. Ik heb nooit in de film gezeten en vond hem bijzonder saai en langdradig. Ik ervoer nooit de klik of de begeestering van de film, jammer.

Wat daar wel tegenover stond was de mooie en ingetogen acteerprestatie van Antonio Banderas. Technisch en cinematografisch ook allemaal ok. De zelfreflectie echter van de filmmaker Mallo deed me te weinig om met een positief gevoel de film af te sluiten...

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
geplaatst:
Misschien niet de meest creatieve Almodóvar, maar wel een zeer persoonlijk. Zijn gekende kitch is wat achterwege, al kunnen we wel genieten van het bekende kleurenpallet. Het is een gezellige film geworden. Grote indruk laat het op zich niet echt achter. Maar Antonio Banderas trekt de film wel wat omhoog en het is verder absoluut niet slecht. Een goed verhaal, aangename personages. Maar nooit enorm speciaal helaas. Groot in de eenvoud.

avatar van david bohm
3,5
geplaatst:
De hoofdpersoon is aan het aftakelen, de opsomming van de kwalen waaraan hij lijdt neemt enige tijd in beslag. Ook creatief zit Salvador in een chasse patate.
De kijker krijgt een aantal hernieuwde kennismakingen voorgeschoteld met de acteur van zijn stuk Sabor, dat net geremasterd is en heruitgegeven en met een oude lover.In flashbacks zien we de jonge protagonist opgroeien in een cueva. Er wordt vooral teruggeblikt op de relatie met zijn moeder.

Het is een inkijkje in het leven van de heer Almodóvar, letterlijk en figuurlijk. Het huis waar Salvador in de film woont, is het thuis van de regisseur in Madrid. Ik vind het een mooie film geworden, met de bekende stijlelementen van de Spanjaard. Wel is de film ingetogener dan vorige films, minder hysterische personages maar ook rustiger qua stijl. Enigszins melancholisch maar toch ook optimistisch zoals verbeeld wordt met het laatste shot. Sterk gespeeld door Antonio Banderas, hij draagt de film.
Aanrader.

4,0
Keek hier ook al naar uit, maar wel beetje teleurgesteld. Ik had verwacht een WOW film te zien, en dat was het nu ook wel niet. Prachtig geacteerd wel, supermooie decors en locaties, af en toe gelachen, maar daar is het zowat bijgebleven. Dat het verhaal niet veel omhanden heeft, stoorde me nu wel niet. Het moet niet altijd een buitenzinnige plot hebben, vind de verhalen des levens even mooi om naar te kijken. En als dezelfde evenementen in uw eigen leven zou afspelen, is het toch vrij speciaal wat er allemaal is afgespeeld. Dus net een 4/5 voor het acteerwerk, filmografie en achtergronden en decors.

avatar van Alathir
3,5
Een rustige Spaanse film met een aftakelende Antonio Banderas. Het is een onderhoudende film over een filmmaker die sukkelt met zijn gezondheid. Verder is het een soort van nostalgische vertelling over hoe hij zijn leven evalueert. Het verhaal is beperkt, maar de rustieke sfeer en het ingetoge personage van Banderas zorgen ervoor dat de film nergens verveeld en zelfs intrigerend overkomt.

Ook Penélope Cruz is van de partij als moeder in de flashbacks. Zij speelt ook overtuigend dat het niet makkelijk is om de eindjes aan elkaar te knopen als je niet veel bezit. Aangename film, maar zeker geen wow-gevoel.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:35 uur

geplaatst: vandaag om 12:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.