Last Christmas (2019)

Een zeer verrassende kerstfilm.

En zoals de titel verklapt met de soundtrack Last christmas van George Michael en vele grote hits in deze film komen voorbij solo hits van hem en van zijn band Wham.

En het aangrijpende en schitterende song Praying for time.

Deze song brengt de kijker ook naar de ontroering in deze film.

Die duidelijk wordt naarmate de film volgt.

Ook heeft deze film, een feel good gehalte.

Een erg leuke ontwapende rol van Emilia Clarke ook speelt Henry Golding uitstekend.

Ook leuk om te zien voor de oplettende kijkers, er een cameo rol is voor de wederhelft in de band Wham Andrew Ridgely die voorbijkomt.

Een film met een prima cast.

Zeer aangenaam verrast door deze prachtige kerst film.

Dit is een leuke film. Niet meer dan dat. Het is geen hoogvlieger, maar ook gaan laagvlieger.

Londen komt mooi in beeld. Ben er zelf geweest in kerstsfeer en dat heeft toch wel wat.

De humor is niet echt sterk te noemen, maar de dialogen zijn best aardig.

Die meid spat wel van het doek met haar mooie ogen.

Het einde is best verrassend en leuk gedaan.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Last Christmas

Tijdens de trailer van Last Christmas moest ik al zoveel lachen, dat ik Last Christmas wel op mijn lijst Bioscoopfilms waar ik naar uitkijk moest zetten. Ik zei toen: “Aaaah dit gaat waarschijnlijk gewoon dé kerstfilm van 2019 worden. Leuke setting, leuke acteurs; dit gaat een hele leuke film worden.” Op 29 november was het zover, ik zou naar de bioscoop. Maar toen moest de vriendin waar ik mee zou gaan helaas afzeggen. Gezien we de kaartjes al hadden besteld, gaf ze haar kaartje aan mijn vriend en werd de girls night out een date night. Wat ik van de film vond lees je nu.

Het verhaal

Last Christmas gaat over Kate (Emilia Clarke). Kate werkt in een kerstwinkel als elf, komt uit Joegoslavië, houdt van zingen en is een tijdje ziek geweest. Hoe dit in elkaar zit wordt in het begin een beetje vaag gehouden, dus doe ik dit ook. Tegenwoordig is ze te losbandig – drinkt veel, flirt veel, en denkt weinig aan anderen – om lang bij haar vrienden te mogen blijven logeren. Dus hopt ze van huis naar huis. Bij haar ouders aankloppen is het láátste dat ze wil. Dan ontmoet ze een leuke jonge man die haar anders naar het leven leert te kijken.

George Michael

Gezien Last Christmas veel gepromoot is rondom de muziek van George Michael, dacht ik dat dit een grote rol zou spelen in de film. Net zoals de film Yesterday duidelijk om de muziek van The Beatles draait. In werkelijkheid blijkt zijn muziek veel gebruikt te worden, en is Kate fan van George Michael. Maar het speelt absoluut geen boventoon. Eigenlijk is het een leuke bijkomstigheid en ondersteunend aan het verhaal.

Humor en tranen

Last Christmas gaat vol humor van start en we lagen dan ook regelmatig dubbel door de klunzigheid of leuke (re)acties van Kate. Ik heb Emilia Clarke inmiddels al vaker in dit soort rollen gezien, en daar is ze simpel gezegd erg goed in. Ook de chemie met haar tegenspeler Henry Golding zorgt voor zwijmelmomenten. Maar vergeet niet om zakdoekjes mee te nemen. Want in de tweede helft van de film begonnen mijn ogen ietwat te lekken. En dat ging maar door. Zowel door prachtige alsook bitterzoete scènes. Wat heb ik genoten van Last Christmas.

Bijpersonages

Dat haar familie uit Joegoslavië komt en haar moeder gespeeld wordt door Emma Thompson leverde bij mij even een frons op. Maar dit kwam puur doordat Emma Thompson zo’n bekende actrice is, die overduidelijk altijd netjes Engels praat. Ze spreekt echter overtuigend met accent. Ook andere bijpersonages en verhalen zijn leuk neergezet, zoals met Santa en haar Boy (kijk de film en je snapt wat ik bedoel, haha).

Conclusie

Last Christmas is geen simpele romantische komedie in kerstsferen. De film bevat een mooie boodschap en weet te verrassen. Maar het zou natuurlijk geen romantische komedie zijn zonder veel komedie en romantiek. Heerlijk! Het acteerwerk is goed, het script ook. Het is gewoon op en top genieten.

Last Christmas is een tearjerker in kerstsferen en geen onaardige film. Aan de film zijn vele bekende namen verbonden. De regie is in handen van Paul Feig die hier en daar een redelijke komedie afleverde. Het script schreef Emma Thompson samen met acteur Greg Wise. Beiden hebben tevens een rol in de film, hoewel de rol van Wise niet noemenswaardig is. Een leuk ensemble verzorgt de uitvoering met in het middelpunt daarvan de frisse hoofdrol van Emilia Clarke.

De titel van de film roept onmiddellijk associaties op met het bekende nummer van Wham. En ja hoor. Het nummer valt meerdere keren te horen evenals andere nummers van Wham. Een hemeltergende score, die duidelijk is bedoeld om de zoetsappige kerstsfeer van de film te verhogen. Van mij had het niet gehoeven. Ik kon me er redelijk goed voor afsluiten. Gelukkig heeft de muziek weinig of geen dirigerende invloed op de verhalende inhoud. Die is natuurlijk melancholisch, sentimenteel en komisch zoals het de doorsnee kerstfilm betaamt. Het verhaal draait om Kate (Clarke) die een mysterieuze knappe vreemdeling leert kennen en in de loop van de film langzaamaan leert waar het in het leven eigenlijk om gaat. Een typisch verhaal voor een kerstfilm dus.

Toch vervalt Last Christmas niet helemaal in een standaard romcom-werkje. Het schrijversduo morrelt wat aan de verwachtingen van de kijker die natuurlijk een voorspelbare romantische liefdesgeschiedenis verwacht. Die verwachtingen worden niet helemaal ingelost. Daarnaast is de inbreng van sociale elementen opvallend. Zo spelen daklozen een belangrijke rol en wordt ieder individu omarmt in het licht van de tolerantie die in een vergevingsgezinde kerstsfeer nu eenmaal rijkelijk vrijkomt. De armen worden wijd geopend voor mannen, vrouwen, hetero’s, homo’s, inlanders en buitenlanders. En ja, hou het dan maar eens droog bij zoveel sentiment terwijl onderwijl een hemeltergend lied van Wham de oren teistert.

Het is melodrama en het is kitsch, maar het werkt wel. Ik kon het soms inderdaad niet helemaal droog houden. Gelukkig wordt het allemaal nooit al te serieus. De lichtzinnigheid voert uiteindelijk de boventoon met dank aan de karikaturale personages die meerdere keren een lach aan mij wisten te ontlokken. Last Christmas is een film die ook de niet-kerstgevoelige kijker weet te raken met sentiment, sociale issues en humor. En da’s knap.