Judy (2019)

Vanaf 14 november in de bioscoop (WW Entertainment)

Één van de meest intrigerende dames uit Hollywood die echt een zeer bewogen leven heeft meegemaakt. En dat dan Renée Zellweger haar mag spelen. Een eer voor Zellweger want reken maar dat 20 Century Fox dit niet zomaar doet voor één van haar meest bekende MGM ‘dochters’ ! En dan gezien vanuit een periode van een jaar voor haar dood. Een mooi gegeven !

Zeer, zeer benieuwd !

Ik vind Zellweger eerlijk gezegd een zeer teleurstellende keuze voor Judy...

Waarom ?

Omdat ze er totaal niet op lijkt en totaal niet dezelfde persoonlijkheid is.

Iemand als Carey Mulligan was veel beter geweest.

Eerst de film zien en dan pas beoordelen is altijd mijn motto. We zullen ‘zien’.

Ja joh, dan kunnen we dus nergens meer iets over een film zeggen voor dat hij gereleased is. Ook goed.

Dat zie je goed ! Alleen het is mijn motto. Ik heb het niet over ‘WE kunnen dus nergens meer iets zeggen’. Ga gerust je gang.

Tja, idd, mee eens, daar hoef je de film niet voor te zien, de trailer zegt genoeg. Kijk eens echt materiaal van Garland, het is in mijn ogen echt de slechtste casting die je maar kon doen.....

Voor de oudere Judy Garland vind ik het juist wel een goede keuze.

Eens, die had ik veel liever gezien in die rol.

Ik vind het wat oneerlijk om te zeggen als ik alleen de trailer nog maar gezien heb, maar ik denk het daar ook mee eens te gaan zijn. Maar dat komt ook deels omdat ik Mulligan gewoon liever zie. Heeft me altijd wat tegen gestaan bij Zellweger, en het voelt soms alsof ze echt heel erg haar best doet; bij Mulligan lijkt het zeker daarmee vergeleken naturel en effortless

Volgens mij is Zellweger een miscast.

ik wist niet dat ze kon zingen.

ik blijf Bridget Jones in haar zien, sorry...

Zellwegers vertolking als Judy Garland doet in erg veel opzichten denken aan die van Michelle Williams met een Emmy bekroonde rol als Gwen Verdon in Fosse/Verdon. Zellweger van een afstandje precies op Judy Garland in een bravoure-vertolking waarin ze alle liedjes zelf zong. Zellweger klinkt niet als de Garland die wij kennen, maar deze biografische film betreft haar laatste levensjaren waarin haar stem, als gevolg van haar enorme onzekerheden en de door MGM-studio's veroorzaakte verslaving aan pillen, behoorlijk is verzwakt. Zellweger compenseert haar tekortkoming als zangeres met dezelfde passie en emotie die Garland zo legendarisch maakte.

Zelfs Liza Minnelli waagde zich nooit aan een vertolking van 'Somewhere Over The Rainbow', dus het is niet zo vreemd dat Zellwegers interpretatie van Garlands signature tune al geruime tijd onderwerp van discussie is. Mijn inziens raakt Zellweger de essentie van het lied, maar legt ze ook de getormenteerde ziel van de tragische held Judy Garland bloot. Zellwegers spel oogt soms wat mechanisch, maar ook dat lijkt te passen bij de rol van een diva die krampachtig probeert nog iets van haar sterrenstatus levend te houden. Scenarist Tom Edge blinkt uit in de compacte, maar effectieve flashbacks naar 1938 en maakt daarin op pijnlijke wijze duidelijk hoe Garland slachtoffer werd van een studio-systeem dat enorm hoge eisen stelde. Richard Cordery imponeert als Louis B Mayer, een meester-manipulator die op meedogenloze wijze inspeelde op Garlands onzekerheden, maar haar ook het gevoel gaf bijzonder te zijn. Zijn scènes met Darci Shaw als de jonge Judy zijn onvergetelijk. Een wat deprimerende film, maar het goede spel maakt veel goed, evenals het ondersteunende werk van Phil Dunster en Andy Nyman in een hartverscheurende scène die duidelijk maakt waarom Judy zo geliefd is in de LGBT-gemeenschap.

Down With Love is één van haar slechtste films, bovendien is Chicago (2002) een beter voorbeeld, hierin speelde zij de hoofdrol. Kijk deze scène bijvoorbeeld...

Ja, beetje dom van mij. Ik heb ze nl. allebei hier.

Ben verre van een Judy Garland kenner en ook niet bepaald een Renee Zellweger fan. Dus of de film en haar performance accuraat is weet ik niet. Maar de film zelf zit goed in elkaar en Renee speelt en zingt gewoon heel erg sterk. Visueel zit de film goed in elkaar en ik vond de momenten met de jongere Judy ook erg goed. Erg mooie film!

4*

Renée Zellweger zet een intiem portret neer van Judy als gebroken ziel, een vrouw met een glimlach waarachter zoveel verdriet schuil gaat. Verslaafd aan pillen, een carrière in het slop, ongelukkig in de liefde en slechts nog terend op haar successen uit het verleden. Ik was verder niet bekend met Judy Garland als persoon en hoewel Renée soms iets teveel een typetje neerzet, acteert ze overtuigend en wekt ze gaandeweg de nodige sympathie op. De film mist echter de nodige plotontwikkelingen om dit een écht pakkende film te maken, maar als biopic toch wel redelijk geslaagd. Tijd is echter niet mild voor Renée geweest, wat een verschil met een aantal jaar geleden..

Deze film is helemaal de soort biopic die ik waardeer, gecentreerd rond een bepaald thema of bepaalde -korte- periode en zo iemand leren kennen. In dit geval de oudere Garland rond enkele concerten in Londen met enkele flash backs naar haar jeugd. Dat ook met een wat registrerende camera van een afstandje. Alleen in dit geval interesseerde de film me nauwelijks. Noch de persoon Garland, noch de losse scènes. Zellweger doet het best oké (al vallen haar wangen te veel op) maar de regie is wel erg degelijk met veel saaie shots en veel statische gesprekken, die me inhoudelijk ook niet boeiden. En zo zit ik naar een film te kijken die best goed is, maar voor mij ook saai. Jammer. 2,5*.

Ik ben eigenlijk nogal pissig dat deze biopic in feite alleen gaat over de teloorgang van Judy Garland, terwijl zij zulke prachtige films heeft gemaakt als The Wizard of Oz (1939), Meet Me in St. Louis (1944), Easter Parade (1948) en A Star Is Born (1954).

De begindiscussie bij dit topic ging over de vraag of het wel de juiste keuze is geweest om Renée Zellweger te casten als Judy Garland. Mijn antwoord op die vraag is “ja”. Op basis van de films van Garland, die ik gezien heb (een 12-tal), kom ik tot de conclusie dat Zellweger een levensechte Garland neerzet inclusief haar humor, haar nukken en haar vertolkingen van de liedjes (al zijn de originele uitvoeringen uiteraard beter).

Al met al vind ik het een boeiende film. Maar ik blijf het jammer vinden dat wij het moeten stellen met een handvol flashbacks wat Garland’s beginjaren en haar relatie met media mogul Louis B. Mayer (MGM) betreft. Die coming-of-age periode verdient meer aandacht en wellicht zelfs een heel eigen film.

Ik moest even wennen aan Zellweger in de rol van Judy Garland, maar naarmate de film verstreek voldeed ze uitstekend aan deze vertolking. Ik denk zelfs dat deze rol haar een oscar gaat opleveren!

In eerste instantie denk je als kijker waarom we de teloorgang van Garland moeten zien, waarom moeten we als kijker meegenomen worden in al die drama? Echter is dat juist de kracht van de film dat ze een kijkje geven in de werkelijkheid van het leven van iemand in de spotlights. Alles op het podium is niks meer dan een sprookje maar het is niét de echte wereld.

En dat is precies wat Judy Garland ons wou vertellen... dat we ons niet moeten verstoppen in een sprookje maar dat we onszelf ook moeten zien zoals we werkelijk zijn, en allicht zijn we dan wel veel mooier en organischer dan in dat sprookje.

Garland zat daarom steeds in dubio met haarzelf.. moet ze dat sprookje instant houden en de mensen maar voor de gek blijven houden of verteld ze de waarheid zoals het leven werkelijk is?

En dat hebben de makers van deze film uitmuntend in beeld weten te brengen... Hulde !!

Deze film gaat gróót scoren bij de oscars... dat weten jullie dat alvast!

Leuk om compleet onvoorbereid een film in te gaan. Judy Garland kende ik van naam. Wizard of Oz' had ik ook van gehoord en dat Hollywood een grote pedo en misbruik cult is wist ik ook. Wat ik niet wist is dat ze zo jong gestorven was, het zo slecht heeft gehad in haar leven en dat het Renée Zellweger was die Judy speelde en alles ook nog zelf zong.
Heel knap gedaan!

Ik houd altijd wel van die biografie verfilmingen over bekende namen.

Ook deze "Judy"kon mij wel bekoren.

Je krijgt een aardig beeld over deze show vrouw die al geleefd werd blijkbaar vanaf jongs af aan sinds de "Wizard of Oz" film. Ik had wel wat meer willen zien over dit personage maar de film beperkt zich vooral tot het laatste jaar van Garland. Een jaar vooral in teken van uitputting, slapeloosheid, pillen en alcohol.

En verdriet. Renée Zellweger zet een prima Garland neer. Al kan ik de vergelijking niet maken met de echte Judy Garland omdat ik hier nooit wat van heb mee gekregen. Prima drama. Film die mij zeker wist te boeien.

3.5*

Ik heb vandaag "Judy" gezien en was onmiddellijk verkocht. Judy is terecht een hele mooie en gevoelige film rond het frêle personage van Judy Garland die, overmand door heimwee naar haar 2 jongste kinderen, haar leven voortsleept drijvend op drank, sigaretten en medicijnen. Je voelt echt het gemis naar warmte en genegenheid. Het gebeurd zelden dat ik tot tranen toe bewogen wordt door een film, maar dit was hier wel het geval.

Het verhaal en de vertolking zijn uitmuntend en de casting van alle acteurs had niet beter gekund.

Renée Zellweger vertolkt Judy Garland op haar eigen wijze en wijkt hiermee enigszins af van de performance door de originele zangeres/actrice, toch behoud ze de geloofwaardigheid en dit zal wellicht beloond worden bij de volgende oscaruitreiking.

Deze film vertoont ook vage gelijkenissen met de film "Stan & Ollie" die 10 jaar eerder Groot brittannië hebben bezocht op het einde van hun carrière voor vele optredens georganiseerd door dezelfde concertpromotor.

Beide film geven de tijdsgeest weer toen sterren nog "bereikbaar" waren voor fans, iets wat in het huidige mediatijdperk gewoonweg onbestaande geworden is.

Deze film verdiend voor mij persoonlijk een plaatsje in de top 3 van beste films van 2019 en is een aanrader om te bekijken als je een beetje vertrouwd bent met de filmlegende die Judy Garland toch wel was tegen wil en dank.

Een absolute aanrader!

De film is 'klein' in zijn geheel, maar groots neergezet. Zellweger is fantastisch in haar rol, die wellicht een nominatie zal opleveren bij de komende Oscars...

Ik weet niet waarom het mij zo overmande, maar was al ontroerd al voor het grootste moment nog moest komen, met het liedje waar Judy Garland geschiedenis schreef...

Ik heb nooit haar films gezien, wist niets over haar....nee, nu zal ik ze niet meer vergeten

Mooie film! 4*

Hmmm, moeilijk om deze film te beoordelen. Waar bij Stan & Ollie (2018) - MovieMeter.nl het zeer goed uitpakte om het einde van hun carrière te laten zien had ik dat bij deze film wat minder. Eerlijk is eerlijk, Zellweger pakt hier volledig uit en mag van mij die Oscar hebben want ze deed mij geloven dat ik Garland leerde kennen. Zang is gewoon goed, de tics zijn ok, de onzekerheid en het gekwelde was overtuigend en ze gaf zo goed weer dat ze maar één uurtje per dag ‘Garland’ moest zijn en voor de rest was ze gewoon een mens met menselijke behoeften. Goed gedaan !

Maar ik had, zelf, meer willen weten van de opkomst van deze fenomenale zangeres. Ok, er zijn wat flashbacks ten tijde van de opnames van The Wizard of Oz en ook dat daar al de basis wordt gelegd voor haar ondergang maar ik zou juist graag meer willen hebben zien van de wereld uit die tijd. Dus een persoonlijk gemis van mijzelf. Ligt aan mij. Ik weet dit filmconcept nu wel van sterren die ten ondergaan. Maar dat is ws het drama van ‘de sterren’ waar wij, het filmpubliek, graag naar kijken.

Misschien is dit Judy Garland: The End Of The Rainbow (Documentary) - YouTube dan beter voor mij..

Zeer benieuwd trouwens wat Zellweger nog meer in de toekomst zal maken. Hier zag ik een ware actrice die, volgens mij, zelf ook een bijzonder leven leidt..

Wat een mooi levensverhaal over een voor mij niet heel bekende vrouw, gedeeltes uit haar jeugd maken het compleet omdat je daardoor begrijpt waardoor bepaalde beslissingen wel of niet genomen worden. Zellweger speelde goed.

Chips, net gezien, maar had er geen klik mee. En te veel over-acting.... 2,5*

Ik heb de originele Wizard of Oz vaak gezien. Nooit geweten dat er zo'n triest verhaal achter Judy zat. En ook nooit geweten dat ze de moeder van Liza Minnelli was. Voor het documentaire aspect scoort deze film hoger bij mij dan voor de andere aspecten (muziek, verhaal etc.).

Wat Zellweger betreft: mocht het levensverhaal van Edith Piaf nog eens verfilmd worden, dan mag Zellweger haar, wat mij betreft, vertolken. Ze was in Judy in ieder geval de perfecte keuze.