Child's Play (2019)

"Are we having fun now?"

Het zegt denk ik wel genoeg dat belangrijke namen als Don Mancini en Brad Dourif niet hebben meegewerkt aan deze titel.

In deze remake wordt de oorspronkelijke opzet van een pop die bezeten is door de geest van een moordenaar volledig overboord gegooid. In plaats daarvan krijg je nu te maken met een intelligente robot die door omstandigheden kampt met softwareproblemen, waardoor deze helemaal doordraait. AI gone bad zullen we maar zeggen.

De nieuwe speelgoedpop die voor Chucky moet doorgaan ziet er eigenlijk niet uit en boezemt nauwelijks angst in. Hiermee verlies je gelijk één van je sterkste speerpunten, ondanks dat het stemmenwerk van Mark Hamill adequaat is. Het helpt zeker niet dat de cast en dan met name de kindacteurs volledig inwisselbaar is, alleen het optreden van Aubrey Plaza is nog degelijk.

Op het gebied van horror valt er helaas ook vrij weinig te genieten, gezien het merendeel lijkt op een kinderfilm. Van de bloederige kills krijg je als kijker weinig mee, omdat deze veelal schokkerig in beeld worden gebracht; wat heeft Rated R dan voor nut?! Het enige waar ik mij wel mee kon vermaken zijn een aantal absurde momenten die lachwekkend overkomen.

Al met al is deze remake van 'Child's Play' overbodig te noemen. Je mist hier werkelijk niets aan.

Kleine 2,0 sterren.

Om te huilen zo slecht. Slecht geacteerd, slecht camerawerk, slechte jump scares en Chucky die helemaal niet het charismatische onbesproken duivelse heeft. En er zitten altijd wel weer een paar van die idioten in de zaal die de hele film lang door de film heen blijven praten; zegt ook al genoeg over de spanningsboog van deze film.

Nee, deze moet je echt overslaan. Kijk gewoon de fenomenale originele trilogie en voor mijn part ook nog de 3 vervolgdelen, maar deze is gewoon niet de naam Child's Play waardig. Zal wel weer aan mij liggen...

Toch wel beter dan ik dacht. Moest even wennen aan het afwijkende uiterlijk en de verklaring waarom de pop niet zo aardig is, is heel anders dan in het origineel. De nieuwe benadering past goed in de huidige tijdgeest. De film is bloederig, maar ook erg grappig. Wat mij betreft is het puur horror/komedie.

De film is lekker kort en er gebeurd genoeg. En super tof dat Mark Hamill de stem van Buddi/Chucky doet. Sowieso is Mark Hamill een betere stemacteur dan acteur. Hij is briljant als de Joker in de 3 Batman games van Rocksteady.

3,5*

Deze vanmiddag gaan zien in Antwerpen.

Verwachtte er van te voren niet heel veel van en dan valt het altijd weer mee!

Geinig werkje, wat redelijk dezelfde verhaallijn volgt als het origineel, met dit verschil dat al het bovennatuurlijk er uit is gehaald en eigenlijk vond ik dat altijd al een beetje het zwakst uitgevoerde gedeelte aan de eerste film. Nu is de reden dat een medewerker in de fabriek wraak neemt, nadat hij is uitgefoeterd en is ontslagen, door expres aan de software van de pop te knoeien.

Dan krijg je het geijkte verhaaltje: kind krijgt pop van moeder en vervolgens begint pop steeds meer storingen te vertonen (Lees: moorddadiger te worden), maar kind wordt -uiteraard- niet geloofd en krijgt de schuld.

Dat is allemaal redelijk vermakelijk, niet geweldig, totdat je bij de finale komt en dan gaat het behoorlijk los, waarbij in een(speelgoed?)-winkel allerlei apparatuur als drones en andere Chucky poppen tot leven komen, incl. de berenvariant van Chucky en het winkelend publiek wordt belaagd. Compleet gestoord, maar erg grappig!

Eerlijk gezegd heb ik geen idee of het echt de bedoeling van de makers is geweest om de film als een comedy op te vatten, maar ik heb de gehele film toch wel redelijk vaak moeten lachen om de capriolen van deze moordpop en de finale vond ik helemaal hilarisch. Wanneer je dit echt als een serieuze horror zult beschouwen, vrees ik dat je er niet heel veel aan zult vinden.

Tuurlijk blijft de originele Chucky de King en ziet deze er stukken minder cool uit, maar door de voortreffelijke stem van Hamill als Chucky wordt de spanning er behoorlijk in gehouden en was dit kind een stuk beter dan het verschrikkelijk acterende kind uit het origineel.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Een erg verassende remake. Veel hogere emotionele connectie dan met de originele. Heb hier erg van genoten. Hamill als Chucky is prachtig gedaan, hoewel de manier waarop hij de naam krijgt in deze film is wel erg gedrongen vond ik. Toch was dit een grote surprise waar iknogveel kijkplezier van ga krijgen.

Wat een voltreffer is deze reboot van Child's Play geworden zeg. Het was even wennen aan de gedachte dat de geestelijk vader van de franchise, Don Manchini, hier niet bij betrokken was, maar misschien was dat juist wel een goed idee want de franchise was nogal vastgeroest. Ook vaste stemacteur Brad Dourif ontbreekt. De afgelopen Chucky films waren nog wel geinig vermaak, maar vooral slecht geschreven.

Deze nieuwe Child's Play heeft de ballen om een nieuw origin-verhaal te bedenken. Nou vind ik dat normaal gesproken een doodzonde bij reboots en remakes, maar het pakt hier gewoon enorm goed uit. Een gefrustreerde medewerker bewerkt het computersysteem van een pop, waarna deze ontspoort. Simpel, maar heel erg effectief. Er is geen geest van een seriemoordenaar meer, wel artificial intelligence in een speelgoedpop. Deze bewerking zorgt ervoor dat Child's Play goed past in deze moderne tijd. Pubers spelen over het algemeen niet meer met poppen, behalve als ze technologisch zo ver zijn als deze versies. En door de poppen te linken met alle denkbare elektronica krijg je ook weer leuke invalshoeken.

Daarbij beviel de cast me ook wel goed. Het jochie dat Andy speelde heel solide wat al best knap is aangezien een hoop kinderen in horrorfilms me vaak irriteren. Aubrey Plaza was ook prima als zijn knappe moeder en Mark Hamill was weer eens fantastisch als stemacteur. Dat hij daar ervaring mee heeft moge duidelijk zijn met zijn geweldige vertolkingen als The Joker in tig series en games. De Chucky-pop vind ik wel minder freaky als zijn klassieke voorganger, maar je kan niet alles hebben. Ik begrijp ook wel dat er een nieuwe versie nodig was die beter bij de huidige tijd zou passen. Chucky zelf blijft wel een fijne moordenaar. De film neemt een vrij lange aanloop, maar zeker in het laatste half uur krijgt Chucky heel wat momenten om te shinen. Het slotkwartier mag ook wel extra benoemd worden, heerlijk sadistisch en over de top allemaal. Gelukkig durven ze ook genoeg bloed en gore te tonen, al wordt het nooit al te gruwelijk door een schokkende of draaiende camera. Wat dat betreft is Child's Play ook niet echt pure horror. De komedie druipt er vanaf, dat maakt de reeks misschien ook wel al ruim 30 jaar zo prettig kijkbaar. Een aantal personages (de vriend van de moeder, de conciërge) is vanaf begin af aan zo heerlijk onsympathiek gemaakt dat je je zit te verheugen op hun bloederige einde.

Hopelijk gaan ze hier mee door en komt er snel een vervolg.

3,5*

Doe mij de oldskool Chucky maar.

Opgegroeid met de originele Chucky is het toch wel even wennen deze versie.

Een geupdate variant compleet met apps is leuk voor de nieuwe generatie en bied wel mogelijkheden voor een fris nieuw verhaal. Op zich is dat wel geslaagd.

Maar ik had toch wel erge heimwee naar de originele Chucky. Het uiterlijk van zowel de aardige als de gemene variant van Chucky 2.0 stond me niet aan,

Daarnaast vond ik het te veel een kinderachtigre avonturenfilm geworen.

Ik mis het knullige en houterige getrippel van de pop.

De reden waarom de pop zo evil is in deze versie past meer in deze tijd maar ik kon het bovennatuurlijke van het origineel meer waarderen. De stem van Brad Dourif was daarin ook een positief punt.

Bij de kids van tegenwoordig zal deze Chucky vast in de smaak vallen, maar voor mij persoonlojk, is de originele Child's Play onevenaarbaar en is de huidige versie een bummer.

Leuk.

De meeste reboots gaan vlotjes de mist in, enerzijds omdat ze te hard aan het oude blijven hangen, anderzijds omdat ze weinig weten toe te voegen met de nieuwe elementen. Deze Child's Play doet net het omgekeerde, fijne verrassing met andere woorden.

De verwachtingen lagen niet al te hoog vooraf, maar dat kwam deels omdat ik ook compleet geen idee had wat de opzet was van deze film. Ik dacht dat het het zoveelste vervolg zou worden, maar het is vanaf het begin al duidelijk dat deze film niet zo héél veel met de oude te maken heeft.

Wie hoopt op een film vol knipogen en 80s referenties komt bedrogen uit. Het is duidelijk deel van de Child's Play franchise, maar Chucky zelf heeft een heel redesign gekregen, het speelt zich af in een nabije toekomst en de kills zijn net wat grafischer dan voorheen. En belangrijk: de humor is ook best te pruimen.

Het is geen wild andere film geworden, maar ook geen klakkeloze kopie of flauw vervolg. Een schoolvoorbeeld voor andere reboots wat mij betreft.

3.5*

Het is dat ik met korting naar de bioscoop kon, anders was ik hier waarschijnlijk niet heen gegaan. Bride of Chucky kon ik nog wel waarderen, maar de sequels erna waren stuk voor stuk inwisselbaar. Hoewel ik enigszins enthousiast raakte door de aankondiging van een remake, bleef ik als Chucky-liefhebber wel sceptisch. En toen kropen er langzaam wat positieve recensies de wereld in. Is er dan toch hoop?

Allereerst is het een verstandige keuze geweest om kopieergedrag te vermijden door een nieuw verhaal te introduceren. Child's Play speelt zich af in de nabije toekomst waarin een Charles Lee Ray nooit heeft bestaan. Geen seriemoordenaar die bezit neemt van een Good Guy dus, maar we zien een overwerkte Chinees die een Buddi-robot saboteert. Deze Good Guy-vervangers zijn van alle gemakken voorzien zoals wifi, ingebouwde camera, usb poorten en ondersteunende apps. Helemaal van deze tijd dus.

De nieuwe Chucky verschilt qua uiterlijk niet zoveel van zijn voorganger, hij is alleen wat minder angstaanjagend door zijn soms vreemde, maar komische gelaatsuitdrukkingen. Mark Hamill als de nieuwe Chucky-stem doet het prima en de kills zijn stuk voor stuk origineel, mede doordat de copyrights van alle voorgangers nog steeds bij Universal liggen, waardoor niks op elkaar mocht lijken. Aubrey Plaza was een prima verschijning en de nieuwe Andy is stukken makkelijker verteerbaar dan de etter uit het origineel.

Hoewel ik deze film momenteel hetzelfde cijfer geef als het origineel, verkies ik nog steeds zonder twijfel de jaren '80-versie. Dat komt vooral omdat Chucky voor mij altijd Brad Dourif blijft met zijn Damballa spreuk en heerlijk lachje. Bovendien is de spanning in het origineel stukken beter wat de sfeer ten goede komt. Deze nieuwe versie heeft echter wat betere moorden, betere acteurs en een fris verhaal. Leuke reboot.

Zware tegenvaller!!!!!

1. Chucky zijn hoofd is helemaal met CGI gedaan. Ziet er héél nep uit.

2. Ze hadden animal tronics of in dit geval robot tronics moeten gebruiken. Nu kijk je naar een pop die bijna helemaal uit de pc komt.

3. De spelers zijn onsympathiek. Dus als er iemand vermoord wordt, haal je gelijk je schouders op van: 'boeiend'.

4. De moorden zijn (bijna) niet te zien. Veel te donker.

5. Er zitten zeer weinig kills in, volgens mij maar 2 ofzo.

6. Het is geen enkele keer echt eng of spannend.

Echt een gemiste kans. Zeer jammer.

Met gemak beter dan het origineel. Ik heb Child's Play niet gezien in mijn prille kinderjaren, maar als murw gebeukte tiener die wel meer gore en engs gewend was. Brad Dourif had een toffe stem en de animatronics werkten aardig, maar buiten wat messteken en een pistoolschot waren de moorden tam. Enkele vervolgen waren vermakelijk, maar ik heb de franchise niet bijzonder hoog zitten dat ik tegen deze remake was.

Doordat de hele origin van Chucky van magie naar technologie is omgezet, heb je een stukje realisme en maatschappijkritiek, die een leuke extra dimensie geeft. En gore, lekkere gore. Niet te exploitatief, maar zoveel malen harder dan het geval was in de originele film en bij vlagen ook zelfs lekker origineel. Dat het de eerste twee gevallen gaat om ongelooflijke klootzakken, levert wat extra feestvreugde op, maar op het moment dat arme Doreen het loodje legde was ik oprecht gechoqueerd. Fijn, dat levert ook een stukje dynamiek op die het spannend en lollig houdt.

Petje af voor de kindacteurs. Vele malen sympathieker dan de Andy uit het origineel in ieder geval en de sidekicks leverden nog wat lollige momenten en dialogen op. De stem van Mark Hamill was ook lekker brak en daarmee extra ongemakkelijk. De beste man is sowieso al een van mijn favoriete voice-actors na Batman: The Animated Series en zet hier weer iets moois neer. Ook mooi hoe er bij vlagen nog zelfs sympathie voor de pop wordt opgewekt.

Wat mij betreft in ieder opzicht geslaagd en daarmee verreweg een van de beste horrorremakes van de afgelopen jaren. Ongecompliceerde lol.

In de periode 2003-2010 kregen de meeste bekende smoelen in de horrorwereld een remake. Maar Chucky niet. De reeks van Chucky werd gewoon doorgezet door bedenker, scenarist - en vanaf het vijfde deel ook regisseur - Don Mancini. De reeks ging - zoals eigenlijk elke horrorreeks met een paar delen - alle kanten op qua toon, maar de films bleven leuk en charmant, t/m het meest recente Cult of Chucky aan toe. Een remake wordt standaard met veel tegenzin ontvangen, iedere fan is nieuwsgierig, maar heeft er eigenlijk maar weinig vertrouwen in. Want qua remakes duikt er hier en daar soms een The Blob op, maar meestal is het niveautje A Nightmare on Elm Street. En laten we eerlijk zijn; daar zit niemand op te wachten.

Wat als eerste opvalt is dat Child’s Play niet terugkeert naar de ‘serieuze toon’ van de eerste film. Dat zou je vaak wel verwachten bij een remake van een serie die steeds komischer is geworden, maar deze Child’s Play is misschien zelfs de grappigste film uit de hele serie. Het is allemaal net iets minder flauw en direct als de humor in een Bride/Seed of Chucky, maar ook niet zo dramatisch en zogenaamd spannend als de eerste drie films. En gelukkig maar, want die te serieuze toon zat het origineel behoorlijk in de weg. Deze remake is weliswaar een stuk minder spannend - hoewel er best wat effectieve scares voorbij komen - maar is wel een heel stuk vermakelijker. Een balans tussen horror en komedie zoeken is vaak lastig, maar het lukt Lars Klevberg goed om op de grens te balanceren.

Wat Child’s Play verder een goede remake maakt is dat de film echt iets anders doet en voor een update zorgt. Niet langer zien we een seriemoordenaar die via voodoo-voor-beginners zijn ziel in een pop propt en dus al vanaf seconde één kwaadaardig is, maar een pop die langzamerhand dingen leert. Het motief ‘vrienden tot het einde’ komt hier dus ook veel sterker naar voren, Chucky begint duidelijk als een echte vriend van Andy in plaats van een plaatselijke wurger die in het lichaam van de pop verstopt zit, zoals in het origineel. Ook de bijfiguren zijn hier erg geslaagd: Andy heeft ditmaal een paar amusante vrienden en ook de ouderlijke figuren - Aubrey Plaza als de moeder en Brian Tyree Henry als de detective - zijn erg leuk. Voor het extra slachtvee heeft men onsympathieke Aldi-versies van Jack Black en Michael Keaton van stal gehaald.

Child’s Play is een aangename verrassing. Deze remake is niet alleen geen teleurstelling, het is wellicht het beste deel uit de hele Child’s Play en Chucky franchise.

3,5 sterren.

Leuk!

Gisteravond even de bios opgezocht voor deze film, waar ik toch wel best benieuwd naar was. Voor de echte horrorfans die een hele enge griezelfilm verwachtten: ik moet je teleurstellen. Dit was niet eng, maar vooral een erg amusant en leuk horrorfilmpje.

Vergeleken met de klassieker is de film helemaal opnieuw geschreven. Je merkt enkele kleine verwijzingen naar scenario's vanuit het origineel Chucky met het mes in de auto. De man die op de auto valt. En dat pakt verrassend goed uit. Een hele nieuwe Chucky is er dus bij.

Persoonlijk maakt Dourif voor mij weinig verschil. Het maakt me niet uit of er nu een Robot-Chucky staat of een scheldende, grofgebekte paranormale Chucky. Ik vind het allebei prima, anders had ik dat wel in mijn kritiek hier nu opgeschreven.

Film is vlot en amusant. Het gaat er makkelijk in, en het belangrijkste is dat de humor ook echt daadwerkelijk lijkt te werken. Ik heb serieus lekker kunnen lachen soms, en de film heeft altijd de neiging zichzelf nooit al te serieus te nemen.

Moorden zijn best bruut, bloederiger dan verwacht. Het laatste wat deze film nodig had, was een PG-13 remake, die ik eigenlijk wel had verwacht. Een hele hoge bodycount zal je niet krijgen, maar wel een prima aantal lekker vieze en bloederige moorden.

Daarbij is het verhaal zelf gewoon leuk om te volgen. Een moderne Chucky. Het jammere is dat hier en daar wat luie dingen in het verhaal zijn gestopt. Een boze werknemer, serieus? En is de film nooit zo heel eng eigenlijk. Het neigt meer naar een horror/komedie dan een horror/thriller.

Blij verrast.

Ik ben al een tijdje klaar met de reeks hoewel deel 1 en 2 heilig zijn voor mij. Deels nostalgie (heb beide films zo'n 300 keer gezien, kan zelfs de voodoo spreuk opzeggen) maar vind beide films ook écht goed en creepy, nu nog steeds. Eens in de zoveel jaar zet ik ze weer eens op.

Deel 3 ging nog, Bride of Chucky was op zich ook nog wel good fun maar wat daarna kwam, oef. Die laatste, Cult of Chucky heb ik dan ook overgeslagen. Dat wilde ik bij deze ook eigenlijk doen totdat ik toch steeds meer positieve berichten hoorde. Toen Mark Hamill (bekend van Star Wars) , Aubrey Plaza (bekend van haar doodse blik), en Brian Tyree Henry (Atlanta) zich eraan verbonden bleken te hebben, was ik iig al wel om. Ik zou 'm wel gaan bekijken, maar was nog niet overtuigd of ik het allemaal wat zou gaan vinden.

Chucky zag er maar mismaakt uit, dat zou me toch vreselijk moeten storen?

Nou, viel dat dus even mee. Ik heb zitten genieten. Echt enorm angstaanjagend was ie niet maar wel gewoon heel leuk. Coole kills, vlot verhaal, geinige grappen, en bovenal een eigen identiteit. Die fugly face werkte juist goed voor dit verhaal. Het enige wat je moet doen is het origineel wat loslaten en je openstellen voor dit nieuwe avontuur, dan ben je in voor een treat. Want hoewel het elementen van heeft- en knipoogjes naar het origineel uitdeelt is het wel een eigen iets.

De reden dat Chucky ontspoorde en zijn progressie daarin waren erg leuk bedacht en uitgewerkt.

De film was niet bloedstollend (ik miste de kinderlijke deuntjes en de freaky trippelende voetstapjes wel wat) maar was als horror-comedy uiterst geslaagd. Dit was dan ook wel een goedmakertje voor The Dead Don't Die die ik laatst zag.

Lastig wat voor cijfer ik moet uitdelen. Schommel tussen 3,5 en 4,0. Ga het de komende tijd nog even laten bezinken, kan goed zijn dat ik het cijfer verhoog.

Geen hele onaardige remake. Ik snap alleen zelf nooit waarom een remake nodig is als het origineel al goed was. Ik kan althans wel begrijpen dat een doelgroep bereikt wordt die niet zo van gedateerde films houden.

De moderne insteek (technologie, internet, etc) van deze film maakt het allemaal wat nieuwer voor een hoop mensen. Ikzelf vind dat child's play redelijk aan kracht inlevert door deze insteek. Dat Chucky dit keer niet veel meer is dat een op hol geslagen chip maakt het niet bepaald eng. De stem van Mark Hamill is prima en daar kan ik niets op aanmerken. Alleen maakte de stem van Brad Dourif de pop echt psychopatisch.

De film moet het niet van de scares hebben. Gelukkig zitten er voldoende gore momenten en moorden in om het amusant te houden. Het komische element van de film vind ik mager. Acteerwerk is aardig en wat ik er van verwacht had.

Nee, geef mij maar de originele Child's play (en deel 2 en 3).

3*

Child's Play zonder Brad Dourif is als NIghtmare on Elm Street zonder Robert Englund. De remake van Elm Street bleek een mislukking dus je moet je afvragen hoe men op het idee kwam om Chucky nieuw leven in te blazen, temeer daar die serie van Cult of Chucky (2017) nog steeds springlevend leek te zijn! Tyler Burton Smith schreef echter een scenario met een hele andere, maar zeer interessante invalshoek die dit verhaal bovendien stevig in de 21e eeuw plaatste. De oorspronkelijke Chucky was het resultaat van een voodoo-ritueel uitgevoerd door een serie-moordenaar, dus het was een moordenaar in een poppenlijf. in dit geval is de dodelijk Buddi het gevolg van een programmeerfout, bewust gemaakt door een uitgebuite arbeider die zonder pardon op straat is gezet. De Buddi in kwestie is zelflerend, maar beschikt niet over de juiste codering die de pop ervan moet weerhouden gewelddadig te worden. Chucky is derhalve een robot zonder moreel besef en is zich dus letterlijk van geen kwaad bewust! Mark Hamill (als Luke Skywalker de ultieme held voor zeker twee generaties filmliefhebbers) is een briljante keuze voor de stem van Chucky en speelt de rol zonder ironie, maar met precies de juiste mix van volmaakte onschuld en subtiele ironie. Dat alles is niet genoeg om deze slasher te bombarderen tot meesterwerk, maar dit is een bewonderenswaardige reboot van een serie die in zijn oorspronkelijke vorm waarschijnlijk geen kant meer op kon. En wat is het fijn om weer eens horrorfilm te zien die me oprecht doet uitkijken naar de sequel!

De reden waarom ik deze film minder vind als het origineel is omdat chucky in het origineel iets menselijks in hem had wat hem angstaanjagend maakt..

En dat miste ik een beetje bij deze film..

Maar ik heb me wel vermaakt mede door de humor.

Om de één of andere reden lijkt veel hedendaagse horror minder bij mij binnen te komen dan horror van pakweg 30 jaar geleden. Uitzonderingen zijn bovennatuurlijke films als Hereditary en Babadook, die ik beide erg goed vond. Ook de remake van It vond ik erg goed, en aangezien Child’s Play van dezelfde makers komt, verwachtte ik veel van deze film.

Maar helaas werd ik al snel teleurgesteld. Het nieuwe uiterlijk van Chucky is het eerste dat me tegenstond. Hij is gewoon niet echt eng. Waar in het origineel alleen de pop’s uiterlijk mij al de kriebels deed bezorgen, is dat hier niet het geval. Daarnaast ziet hij er nogal onrealistisch uit. En dat is gek. Want een pop mag er natuurlijk gewoon uitzien als een pop. Dat werkte prima in het origineel. Maar hier hebben we een nieuwe Chucky. Een 2.0 versie.

Deze Chucky bezit een vorm van Artificial Intelligence waardoor hij leert van zijn omgeving. Maar... een rancuneuze poppenmaker heeft de beveiligingen verwijderd omdat hij ontslagen werd. Wacht, serieus? Dus waar in het origineel Chucky bezeten was door de geest van een demonische moordenaar en daarom op jacht ging om een nieuw lichaam te zoeken voor zichzelf, hebben we hier te maken met een slechts een verwijderde beveiliging die alle ellende veroorzaakt? Dat haalt de magie nogal weg. De rol die hierbij weg gelegd is voor de gevaren van zelfsturende computers vind ik best leuk gevonden, maar juist het demonische aan de pop vond ik zijn sterke kant. Chucky is in deze film dan ook niet perse slecht, maar wordt slecht doordat hij verkeerde invloeden krijgt zoals ruzies en horrorfilms. Gek genoeg leert Chucky slecht gedrag heel gemakkelijk aan, maar leert hij het niet af wanneer Andy toch heel duidelijk aan hem maakt dat dit gedrag niet wenselijk is. Uiteindelijk stuurt Chucky dankzij de aan hem gekoppelde Cloud talloze apparaten aan met zijn lichtgevende vinger, als een kwade ET. Tja....

Naast dit nieuwe uitgangspunt bevat de eerste helft van de film een rits saaie karakters, en te veel jumpscares. De gezinssituatie van Andy mag dan moeilijk zijn, echt meeleven kon ik niet met dit gebroken gezinnetje. Daarnaast bevat de film soms een vreemd soort humor (dat afgehakte hoofd dat als een cadeau wordt meegenomen, wat was daar nu de bedoeling van?) die vaak de plank misslaat en daarmee de horror uit het verhaal haalt.

Maar het is niet allemaal slecht. De moorden zijn inventief, daarin is Chucky altijd goed en grappig geweest. En naar het eind toe wordt de film wat spannender. Maar voor mij was het toen al wel gedaan. Toch een tegenvaller.

2.5*

Een persoonlijke 4,5 sterren waard om deze redenen:

- De remake is simpelweg beter dan de classic.

- Iemand heeft nagedacht en moeite gedaan zijn

wil door te zetten.

- Mark Hamill doet het nog beter dan Brad

Dourif.

- Plots lijkt Brad Dourif, voor mij, destijds een

foute casting.

- Verhaallijn is veranderd, ten gunste van de

geloofwaardigheid.

- Alles straalt jaren 80 uit, zou bijna een

teruggevonden document kunnen zijn.

- De 'buddy-song' had 30 jaar geleden

waarschijnlijk uitgegroeid tot een mooie hit.

- Coming of age is blijkbaar tegenwoordig het

nieuwe filmbegrip geworden waaruit zowat

iedere filmmaker zijn lepeltje eightiesmustard

gaat halen. Dit lepeltje heeft fijn gesmaakt.

- Nostalgie is de toekomst!

Enig minpuntje:

- Dit blijft teveel remake, had dit verhaal zoveel

jaren geleden op zichzelf mogen staan dan had

het origineel waarschijnlijk de andere klassiekers

ver achter zich gelaten.

Geen hoogvlieger (had ook lage verwachtingen) maar ik heb me toch prima vermaakt. De originele Child's Play franchise was mijn eerste kennismaking met horror, dus ik heb Chucky toch wel hoog zitten. Deze remake doet gelukkig een aantal nieuwe dingen in plaats van alles stap voor stap na te doen, dus ik kan het als losstaande film wel waarderen. Leuk hoe de pop is aangepast aan de hedendaagse technologie, voegt een beetje een Sci-Fi element toe. Best creatieve kills ook, vond hem op dat gebied misschien wel beter dan het origineel.

Gewoon een vermakelijke popcornhorror dus.

Ik was echt een chucky fan, tm de eerste 3 delen. Daarna was het allemaal to much. Ik zag zo uit naar de remake met de nieuwe technieken van nu. Maar jongens wat een slechte film, in alle opzichten. Het was niet eng, niet spannend. Echt zo jammer dit. En wat een lelijke pop, vreselijk. het was echt een weggegooide avond. En zonde van het geld. Ik heb later de originele nog eens gekeken, die is nog steeds beter dan de remake.

Inferieure reboot. Suf script, met erg vergezochte moordpartijen en een totaal gebrek aan spanning. Chucky heeft een upgrade gehad maar ziet er hier overwegend behoorlijk stom uit. Mark Hamill als zijn stem kan Brad Dourif ook niet doen vergeten. Kortom- waarom heeft men de moeite genomen? Dit haalt het zelfs amper bij de vele kansloze sequels van het origineel!

Matige remake. Het verhaal is meer van deze tijd en dat maakt het nog enigszins aardig om naar te kijken. Echter de uitwerking is niet al te best. De film is totaal niet eng of spannend. Dat komt met name door Chucky himself. Die is echt mislukt als griezel pop en komt totaal niet creepy over, maar meer als een Dennis the Menace. De gore lijkt dan ook erg misplaatst. Mislukte remake. 1.5/2.0

Dankzij het succes "Child's Play (1988)", is de franchise tot op heden nog steeds levend en zagen we vrij recent nog het zevende deel uitkomen, namelijk het waardeloze "Cult of Chucky (2017)". En op laatstgenoemde film is ook een vervolg in de maak, in de vorm van een Chucky tv-serie. Het bestaansrecht voor deze Child's Play remake is daarom ver te zoeken en ik had er ook geen hoge verwachtingen van, maar desondanks heb ik me er eigenlijk best goed mee vermaakt.

In deze remake geeft alleenstaande moeder Karen Barclay (Aubrey Plaza) haar eenzame en slechthorende zoontje Andy (Gabriel Bateman) een bijna afgedankte roodharige Buddi-pop voor zijn verjaardag, zijn nieuwe "beste vriend" Chucky. Wat ze niet weet is dat er met de elektronica instellingen van Chucky is gerommeld door een rancuneuze fabrieksarbeider, waardoor Andy er langzaam achter komt dat Chucky niet zo onschuldig is als hij eruitziet.

Het mag dan wel een remake zijn, maar de film biedt genoeg verandering voor een originele insteek en dat passend bij het huidige digitale tijdperk. Chucky ziet er in deze film ook wat anders uit en hij is ook geen geest van een seriemoordenaar (in het origineel was dit Charles Lee Ray) die in de pop kruipt. Chucky is nu artificiële intelligentie dat zich kan verbinden met huishoudelijke apparaten van het merk "Kaslan" (waarvan ook de Buddi-poppen afkomstig zijn) en elektronica (die natuurlijk gebruikt worden als moordlustige apparaten, zoals o.a. drones) en dat zorgt voor een aantal vermakelijke scènes.

Op de filmtitel en wat personages na, zoals moeder Karen Barclay, kind Andy Barclay en detective Mike Norris (Brian Tyree Henry), is dit een compleet eigen draai aan de franchise, waardoor het verhaal altijd onvoorspelbaar blijft. De cast deed het opzicht best verdienstelijk, maar alle credits gaan natuurlijk naar Mark Hamill (hij is natuurlijk vooral bekend als "Luke Skywalker" in de Star Wars-saga en daar zit in deze film ook een grappige verwijzing naar, want Andy wilt de Buddi-pop eigenlijk "Han Solo" gaan noemen) als vervanger van Brad Dourif, die met zijn stemgeluid de soms sympathieke, maar altijd komische Chucky tot leven brengt en dat van meelijwekkend tot doodeng.

Natuurlijk gaat Chucky ook een aantal keren gruwelijk te keer (o.a. de vriend van Karen waarvan de gezichtshuid wordt gevild en welke dan als trofee wordt gebruikt, waardoor er een kluchtsituatie ontstaat, en de perverse en spionerende conciërge die uiteindelijk op een cirkelzaag valt), waarbij hij inspiratie krijgt bij het kijken van "The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986)". Maar al de bloedige actie is zo over the top dat je er onwillekeurig om moet lachen en dat komt ook door de komische quotes die Chucky zegt tijdens het moorden. De suggestieve scènes, met Chucky’s oplichtende ogen in het donker, werken echter het best en ook is het leuk om te zien hoe hij de vriend van Karen, te weten Shane (David Lewis), regelmatig de stuipen op het lijf jaagt (o.a. als hij aan het plassen is ).

Het einde in de speelgoedwinkel "Zed-Mart" met o.a. de nieuwe Buddi-poppen was best aardig en daar krijgt een bekende Chucky quote ook een leuke draai, namelijk i.p.v. "Don't fuck with the Chuck !" wat er nu gezegd "Don't fuck with my son !"

Al met al heb ik me best goed vermaakt met deze remake van Child's Play en door de leuke en frisse veranderingen van het verhaal en de personages, voelt het eigenlijk niet aan als een remake maar juist als een nieuwe film.

Even wennen aan de nieuwe 'Chucky', maar ik vond 't al snel best vermakelijk. Naarmate het einde vordert verzandt deze reboot helaas wel al snel in een ongeordende en licht amateuristische bende, maar al met al niet superslecht. Brad Dourif blijkt in ieder geval onvervangbaar. Verder moeten ze eigenlijk gewoon ophouden met dit soort goedkope reboots. Ben toch altijd wel benieuwd, maar daar blijft 't vaak ook bij.

Child's Play anno 2019 levert een nieuwe pop met nieuwe avonturen op. Ik vond deze interpretatie geweldig en enige vernieuwing was binnen deze franchise ook hard nodig om überhaupt nog met een nieuw deel aan te kunnen komen. Voor mij zeer geslaagd heb er kostelijk van genoten.

Matige film waarin een jongen een defecte, elektronische speelgoedpop van zijn moeder cadeau krijgt. Het is moeilijk om deze reboot niet te vergelijken met originele film (en in dat opzicht verliest deze film). Een slasher met middelmatige humor en bloederige kills. Vanwege deze humor wordt het ook geen moment spannend. Hier en daar nog wel vermakelijk, maar 3.0 sterren zou net te veel zijn.

Niet mis hoor.

Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten. Dourif en Mancini waren volgens mij met hun eigen zij-project (serie) bezig, waardoor ik snap dat ze hier niet bij betrokken waren. Ook de eerdere berichten van AI boven voodoo duidden op een frisse start, en Hamill als stem van Chucky klonk als een solide keus, maar nog altijd moest een reboot zijn bestaansrecht wel gaan bewijzen.

En uit de startblokken overtuigt deze versie niet meteen. De restyling van Chucky (vooral in neutrale kindervriendmodus) is best lelijk (zowel in ontwerp als CG-uitvoering). Als Buddi in de reclame voor het eerst getoond wordt (samen met zijn spilfunctie in de moderne aansturing van zo'n beetje alle apparatuur in huis), weet je aan de hand van zijn gesmolten-Willem-Dafoe-grimas gelijk: da's een heel slecht idee. Wel meer van deze tijd, die AI-functie, maar dan nog blijft het een vreemd idee de centrale besturing van je huis in een speelgoedpop te verwerken.

Enfin, vanaf dan loopt het allemaal best op rolletjes. De humor is er nog, maar gelukkig minder 90's flauw en meer situationeel van aard en subtieler verwerkt bovendien. Chucky's motieven en zelflerende vermogens sluiten mooi op elkaar aan en hoewel minder spannend, zijn de kills best creatief en in your face. Chucky zelf is best een dreigende aanwezigheid, maar mist wel wat persoonlijkheid ten opzichte van Dourifs versie. Dat gebrek aan menselijkheid maakt eventuele vervolgen niet meteen logisch; benieuwd welke kant ze er mee op willen.

Er zijn meer kinderen bij betrokken dan in het origineel, wat best een riskante keuze is aangezien dat niet vaak de beste acteurs zijn. Ook hier niet, maar tergend slecht wordt het niet. Misschien omdat Plaza als vooraanstaande volwassene ook niet teveel kwalitatief contrast teweegbrengt; ze mag vanuit haar natuurlijke weirdness haar rol vervullen (en dat komt de humor ten goede) maar acteert voor de rest vrij matig.

Al met al goed losgekomen van de originele reeks en best op zichzelf staand. Prima balans tussen humor en horror, en hoewel Chucky over het algemeen wat mechanischer is, weet de nieuwe versie zo zijn eigen stijltje en schwung te brengen. En dat overtuigt prima. 3,5*

Ik heb Child's Play helaas gemist in de bios. Hier zijn verschillende oorzaken voor. Het voornaamste is de zwakke marketing, waardoor er weinig tot geen hype voor de film is ontstaan en ik ook weinig trek erin had om er naartoe te gaan. Daarbij hielp het mede dankzij deze zwakke marketing ook niet dat de film daardoor op onmogelijke tijdstippen draaide.

Uiteindelijk vind ik het wel jammer, want de film is achteraf eigenlijk niet zo slecht. Het is geen 1 op 1 kopie van het origineel. Er wordt voor een nieuwe invalshoek gekozen waarbij je in het begin de wenkbrauwen fronst. De aanleiding voor het herconfigureren van de chip die Chucky soort van afremt wordt er gemakzuchtig ingegooid, maar uiteindelijk werkt deze 2019 versie van Chucky wel. Het is meer dan alleen een pop dit keer, maar een robot met A.I. die een soort van hulpje in het gezin wordt. Uiteraard komt Andy er al vrij rap achter dat de versie van zijn Buddi pop weinig remmen heeft.
Dit wordt op een leuke manier door de film uitgebuit. Er ontstaan grappige situaties en al vrij rap loopt het uit de hand en gaat de Buddi pop over op moorden. Ik moet zeggen dat de eerste kills het leukste waren. De grasmaaierscene en het vervolg in de film daarop is nu al legendarisch! Ook wordt de voicememo functie van Chucky goed gebruikt..

Mark Hamill doet zijn eigen ding met Chucky qua stem en dat werkt verrassend goed. Dourif was ik al vrij rap vergeten.
Het uiterlijk van Chucky is helaas niet meer dan meh. Het blijft lastig om iets nieuws te creëren. Ik snap de keuze wel, want de oude Chucky is gewoon te herkenbaar. Als je iets nieuws doet dan moet je ook met wat anders komen om je te onderscheiden. In de ene franchise hoeft het niet (Friday the 13th, Halloween) en in de andere kan het eigenlijk niet anders (Childs Play/Chucky, Nightmare on Elm Street). Met het risico dat de nieuwe visie minder mensen zal gaan aanspreken. Uiteindelijk vind ik zo'n pop ook iets te creepy voor de functie die het binnen zo'n gezin zal hebben door de A.I. Het past net niet.

Uiteindelijk weet de film het hoge niveau niet vast te houden. Het wordt iets gezapiger en de creativiteit wordt ook wat minder. Dat Chucky als een soort E.T. met zijn vinger allerlei dingen bestuurt deed me ook vrij weinig.

Jammer, want de eerste helft van de film wisten de makers de 2019 versie van Chucky goed uit te buiten. Richting het einde vliegen ze wat uit de bocht en wordt het niveau van de eerste helft niet vastgehouden.

3,0*

“Something is wrong with Chucky!”

Aardig. Het is een lange tijd geleden dat ik eerste Child’s Play zag, maar ik kan me nog wel herinneren dat ik het een zeer vermakelijke film vond (en ook de vervolgdelen). Dit nieuwe deel pakt het anders aan (Chucky zelf is veranderd) en daar verdient de film de credits voor. De acteurs met onder andere Plaza, Henry, Hamill (als Chucky), Matheson en de jonge Bateman doen het ook goed, en vooral Plaza en Henry weten precies de juiste toon aan te slaan. Net zoals de jonge vriendengroep. Child’s Play is belachelijk, humoristisch en soms lekker gruwelijk, en gelukkig weten de makers en de acteurs dat ook.