Child's Play (2019)

Totaal overbodige remake die niet kan tippen aan het origineel.

De pop lijkt niet meer op het origineel en van Chucky een soort mislukte A.I. versie maken om het geheel te moderniseren hoefde voor mij niet. Vond zelfs de bewegingen van de pop in 1988 beter en miste ook het grimmig sfeertje. Irritante acteurs mochten van mij allemaal een wrede dood sterven omdat ik er geen enkele binding mee had. CGI is leuk maar hier totaal geen meerwaarde. Voor mij blijft de beste Chucky film de Bride of Chucky (1998) omdat die een goed verhaal en humor had. Waar in deze reboot tevergeefs zoeken naar is. Tegenvaller.

Chucky heeft er nooit zo slecht uitgezien. De pop is nergens de bekende slasher. Hij ziet er anders uit en ook al ben ik er van overtuigd dat iemand gerust de taak van Brad Dourif als Chucky kan overnemen, mis ik het figuur van Chucky met de nodige zwarte humor. Als de pop er iets anders had uitgezien en geen Chucky heette, had de film een pak minder aandacht gekregen.

Anderzijds is de kwaliteit wel beter en de kills zijn best wel goed. Het zoekt dat evenwicht tussen horror en humor op en zorgt dat Child's Play de 21e eeuw in kan gaan. Maar helaas is m'n daarbij vergeten wie Chucky was. Het is zijn precies zijn broer die de fakkel heeft overgenomen. Het laat een gemengd gevoel achter...

Zwaar teleurstellend

De laatste delen waren goed en de oude zijn legend...maar dit is bagger.

Chucky ziet er niet uit echt nep,hij lijkt geen ziel meer te hebben en is niet eng

Dus is de film al geflopt wat mij betreft maar dan het acteren van dat jochie Andy pfffff.

Hij kan er niets aan doen natuurlijk maar dit is gewoon slecht schrijfwerk vind ik.

Uiteindelijk kan ik niemand deze film aanraden en al helemaal niet aan een fan van de oude toppers.

What's your name?

Andy. 'Sup?

Hi, Andysup.

Het leek wel een eeuwigheid geleden dat ik de originele film heb gezien waarin de demonische pop Chucky gevaarlijk rond zwaaide met een vlijmscherp slagersmes. Het is wel geen honderd jaar, maar dertig jaar is ook niet niks. Zolang is het al geleden dat ik de VHS ben gaan halen bij de lokale videotheek. Dat er ook al een aantal sequels werden gemaakt, was me dan wel weer ontgaan. Ik en sequels. Het blijft een eeuwige strijd. Bij gebrek aan iets beter, heb ik me dan toch gewaagd aan deze modernere versie. Buiten het feit dat de pop er lichtjes anders uitziet, een andere naam heeft gekregen en de reden van zijn kwaadaardig gedrag lichtjes gewijzigd is, was het precies alsof ik in de tijd was teruggekeerd. De film heeft dezelfde jaren 80 horror-sfeer.

Maar vooreerst toch een dikke pluim voor de makers van deze gepimpte versie. De meeste reboots of remakes lijken gewoonweg een duplicaat van het origineel. Hier wordt er toch wel degelijk afgeweken van het originele verhaal. Geen ziel van een seriemoordenaar die de pop muteert in een bloeddorstige, duivelse moordpop. Hier is het een moegetergde Chinese fabrieksarbeider die uit wraak een beetje ligt te rommelen met de security-software van het speelgoed. Om eerlijk te zijn had ik op dat moment al zin om het op te geven. Een in lompen en duidelijk onverzorgde Chinees die zo maar eventjes bron-software gaat herprogrammeren, was in mijn ogen totaal onzinnig en overdreven. Gelukkig dat ik het toch heb volgehouden want al bij al viel de film toch mee.

Wat me wel een beetje teleurstelde, was de pop zelf. En dan voornamelijk de transformatie van goed naar kwaad. In de originele film kreeg Chucky toch wel een duivelse en wreedaardige gezichtsuitdrukking. Hier wil men hetzelfde effect verkrijgen door Buddi (zoals deze kindvriendelijke babysitter nu heet) te voorzien van rood-oplichtende ogen. Tja, echt angstaanjagend werd het hierdoor niet. En om eerlijk te zijn is de film over het algemeen niet griezelig. Ik vond het eerder entertainend horror-materiaal, geschikt voor de beginnende horrorliefhebber. Verwacht ook geen akelig uitziende moordpartijen. Eerder clichématige toestanden met cirkelzagen en een hakselaar. De favoriete moordtuigen uit de jaren 80.

Het acteren was over het algemeen nog aanvaardbaar. Alleen Aubrey Plaza als de moeder van Andy (Gabriel Bateman), vond ik niet echt overtuigend. Om eerlijk te zijn leek ze eerder de zus te zijn van Andy (Gabriel Bateman), de in zichzelf gekeerde jongen met een gehoorprobleem. En David Lewis speelde het meeste irritante personage. Dat kan je dan wel een geslaagde acteerprestatie noemen. Het meest luchtige en komische gedeelte werd verzorgd door Brian Tyree Henry als de met zijn moeder samenwonende politieagent Mike. Niet alleen de moeder-zoon correlatie zorgt soms voor hilarische momenten. Er zijn ook slapstickachtige scenes zoals het in cadeau verpakte voorwerp (tja, ik zal maar vaag blijven) dat per abuis in handen valt van Mike’s moeder. Meest verrassende in deze film was het feit dat Mark Hamill (Luke Skywalker himself) de dialogen van Chucky voor zijn rekening nam.

Uiteindelijk was dit een verdienstelijke poging om de Chucky franchise wat nieuw leven in te blazen. Deze gemoderniseerde versie is geen episch filmwerk maar is ook allesbehalve slecht. Het tracht zelfs een beeld op te hangen over falende A.I. en de gevaren in een gerobotiseerde maatschappij. Want in feite, hetgeen Chucky uitvoert, is gewoonweg het resultaat van een leerproces dat hij ondergaat in het gezelschap van Andy. Als deze laatste de opmerking maakt dat hij de kat Mickey Rooney liever kwijt is dan rijk, dan weet je al het verdict. Uiteindelijk is Chucky niets meer dan een elektronische gadget die de robotica-wetten van Asimov langs zich neerlegt. Echt indrukwekkend of spannend is het hoegenaamd niet. Maar “Child’s Play” was toch een aardige time-killer.

2.5*

Erg slecht dit..ze hadden dit niet moeten doen vind ik.

De poging om Chucky naar het heden de schrijven met alle gadgets etc is niet echt geslaagd.

Het enigste wat nog een beetje te doen is is de gore...verder lekker laten liggen

Bijlange niet zo goed als de eerste films en de pop ziet er ook minder goed uit. Dat cgi gezicht of waarschijnlijk is zelfs de hele pop cgi, ziet er redelijk nep uit en heeft weinig persoonlijkheid. Het is meer een op hol geslagen computer dan een pop die door een boosaardige geest/ziel tot leven komt. Wel een aantal "leuke" kills. Maar de film mist de (zwarte) humor en de gemene pop van weleer.

You hobbit motherfucker!

Omdat ik toch nog redelijk wat positieve geluiden over deze remake hoorde kon ik een gevoel van enthousiasme niet onderdrukken toen ik hoorde dat deze op Netflix stond. Een mooie aanleiding om de moordlustige pop weer eens een kans te geven. Hoewel ik het merendeel van de reeks altijd met een onvoldoende beoordeeld heb (het origineel heb ik ooit gekeken voordat ik begon met recenseren), blijft de pop toch altijd een bepaalde charme behouden. Helaas heb ik deze remake met name als overbodig ervaren. Er zaten wel een aantal leuke ideeën, en een aantal toffe scènes in, maar deze kwamen nooit in de buurt van het origineel.

Wel was deze remake alsnog beter dan alle delen die naar het tweede deel kwamen. Wat overigens een discutabel compliment is, gezien mijn beoordelingen die ik voor deze titels gegeven heb. Een van de grootste nadelen vond ik toch wel de knullige CGI: Chucky zag er in alle andere delen echt stukken beter uit. Het zoveelste bewijs dat CGI vaak helemaal niet beter is dan praktische effecten. Ook stoorde ik mij aan het acteerwerk van de vele jonge acteurs, en vond ik de logica, dat de Buddi dolls alle smart home producten van Kaslan aan kon sturen verre van logisch.

Hoewel ik deze 2019 versie geen voldoende ga geven was deze met momenten wel een prima guilty pleasure. Er kwamen een aantal aardige kills voorbij en ook hoe Chucky steeds meer beïnvloed werd door moord en doodslag en letterlijk gedrag van andere kopieerden (this one's for tupac!) was aardig gedaan. Echter wegen de positieve punten niet tegen de nadelen van deze overbodige reboot op en vestig ik de kleine hoop dat Chucky ooit nog een fatsoenlijke comeback maakt dan maar op de tv serie.

Nu ik dit typ realiseer ik mij dat ik Cult of Chucky ook nog nooit gezien heb, maar na deze 2019 versie heb ik voorlopig weer even genoeg van de pop, totdat ik hoor dat er echt weer eens iets fatsoenlijks over hem uitkomt

2,5*

Een tikkeltje onevenwichtig. Op zich heeft 'Child's Play' (2019) een gaaf uitgangspunt over consumentisme en moderne technologie. Brad Dourif's kenmerkende stem en de iconische pop zijn ingeruild voor Mark Hamill en een lelijkere pop. Maar zelfs die cosmetische aanpassing past in de verhaallijn rond 'Chucky' als een defect model dat op het punt staat vervangen te worden door een nieuwere versie. Het begint solide wanneer Karen Barclay (Aubrey Plaza) de AI-pop aan haar zoontje Andy (Gabriel Bateman) omdat hij gepest wordt op school en moeite heeft met zijn nieuwe stiefvader. Het is alleen zo jammer dat Andy's 'coming of age' nogal verstoord wordt door Chucky's vergezochte, dolkomische kills op karikaturaal slachtvee. Het helpt ook niet dat 'Child's Play' (2019) van het ene op het andere moment overgaat op een soort Stranger Things-vriendschap, waar jonge kinderen moeten strijden tegen een paranormale entiteit. Om te eindigen met totale absurditeit wanneer Chucky opeens van alles kan met zijn magische vinger en een leger aan Buddi-poppen tot zijn beschikking krijgt.

This is for Tupac

Met deze Child's Play remake/reboot ben ik aan de laatste film in mijn Child's Play cyclus gekomen. Een bijzonder kwalitatieve reeks die me met geen enkel deel heeft weten te vervelen en ik was dan ook benieuwd wat de versie van 2019 ging brengen. Vooraleer ik hier aan begon zat ik nog met het idee dat Don Mancini zijn medewerking had verleend aan de film maar bij nader inzien blijkt het gewoon een "based on Child's Play screenplay by" credit te zijn geweest. De eerste Chucky film dus zonder enige vorm van medewerking door Mancini en wie weet levert dat nog wel een goede film op.

Ja en nee. Child's Play is nipt de zwakste film uit de reeks maar doet eigenlijk nog wel erg veel goed. Het is alleen een beetje jammer dat dit wat tussen wal en schip valt doordat ze niet te hard naar het origineel mochten refereren wegens rechtenkwesties. Daardoor krijg je dus een aantal wijzigingen zoals dat het nu een Buddi pop is in plaats van een Good Guy en is ook het design van Chucky zelf op de schop gegaan. Dat is echter niet zo'n slechte zaak, want het uitgangspunt heeft een serieuze update gekregen. Deze keer geen moordenaar die zijn ziel in een pop steekt maar gewoon een interessante kritiek op massaconsumptie en de manier waarop we vandaag de dag meer en meer verbonden zijn met technologie. Chucky wordt dan ook pas echt slecht nadat hij opmerkt hoe de kinderen lachen met de horror van The Texas Chainsaw Massacre 2 en qua opbouw zit dit wel goed. Het probleem voor mij zit dan ook in het feit dat dit niet als een Chucky film aanvoelt. Je mag zeggen wat je wilt over de voorgaande films maar ze hadden wel een zekere kern. De aanwezigheid van Mancini mag daar niet in onderschat worden, maar ook die kenmerkende stem van Brad Dourif zorgde ervoor dat je altijd wel doorhad dat je naar een Chucky film zat te kijken en die elementen ontbreken hier. Daarbovenop is dit an sich een ietwat makke film qua moorden.

Regisseur Lars Klevberg weet vooral ook zijn opbouw niet te verzilveren. Met die conciërge en het nieuwe vriendje van Andy's moeder introduceert hij een aantal personages waarvan je weet dat ze op een gruwelijke manier aan hun einde zullen komen, maar dat blijft uiteindelijk allemaal maar wat onderbelicht. Toch zeker voor een R-Rated film. Wel een goede zet om van Andy een 13-jarige te maken trouwens in plaats van de 6-jarige Andy uit het origineel en Gabriel Bateman doet het nog vrij behoorlijk. Ben echter niet zo'n fan van zijn vriendjes, kreeg er een iets een te geforceerde Stranger Things vibe bij, maar gelukkig is er de nog altijd goede Aubrey Plaza. Die weet samen met Brian Tyree Henry als agent Mike nog wel te overtuigen. Het grootste minpunt aan deze Child's Play is echter heel het design van Chucky en hoe hij beweegt. Ik snap echt niet hoe ze er in de jaren '80 een veel realistischere pop van konden maken dan vandaag de dag. Een minpunt dat trouwens niet alleen voor deze Child's Play telt trouwens, ook de latere Mancini delen hadden daar wel eens last van.

Mjah, lastig om te beoordelen. Op zich een goede film en zeker in de categorie van remakes/reboots van horroriconen is dit een serieuze meevaller, maar er zijn teveel elementen die net niet genoeg Child's Play aanvoelen. Ik vraag me dan ook af of het niet slimmer was geweest om gewoon volledig te wijken van het idee om dit te linken met Chucky en het gewoon als een nieuwe moordende pop film te maken. Oké, dan had sowieso ook de vergelijking met Chucky gevallen maar bijvoorbeeld zo'n Puppet Master reeks bestaat toch ook perfect op zichzelf als moordende poppen.

3*

Verrassend leuke remake die in speelt op A.I. en andere technologische snufjes, en dat werkt best goed in combinatie met een losgeslagen, moordlustige pop.

Het is het leukst wanneer het kleinschalig blijft. Chucky die super protective is over zn 'best friend' en gelijk naar wapentuig grijpt wanneer hij denkt dat z'n 'best friend' door iemand beledigd of kwaad gedaan wordt. Het einde is iets grootschaliger, maar niet perse slecht.

De film heeft enkele best aardige kills en genoeg humor om de goede speelduur te vullen. 'This is for Tupac'

Ik heb het origineel niet gezien maar deze remake vind ik op alle fronten een kinderachtige film die daarom zowel faalt als horror als als komedie. Ik weet ook niet wat de film heeft willen zijn. De pop is ook helemaal niet eng. Het idee van de film is wel sterk maar de zoveelste variatie op het Frankenstein-thema: een levenloos lichaam wordt tot leven gewekt en moordt de hele familie/omgeving van z’n eigenaar uit omdat hij koste wat kost de vriendschap van z’n eigenaar/maker wil, hetgeen in de film ook het maatschappelijk relevante karakter krijgt van het jaloerse vriendje dat in een neerwaartse spiraal van geweld komt doordat hij het object van z’n liefde tegelijk meer van zich afstoot naarmate hij hem (haar) voor zichzelf opeist.

Ik vond deze versie net wat beter dan de 1988-versie. Mooiere effecten en moderner. Deze Chucky was ook een stuk gewelddadiger. Een aanwinst voor het poppenhorror-genre.

Mijn verwachtingen waren niet erg hoog maar vond hem zeker niet tegenvallen. Het idee van een pop die dingen kan besturen en soort van kan leren vind ik realistischer dan een iemand die geraakt word door bliksem en tot leven komt in een pop. Ziet die er een beetje raar uit, ja best wel maar goed afgezien van dat punt heb ik me best vermaakt. Grappige momenten, aantal goede moorden. Het is geen hoogvlieger maar leuk om een keer te zien. Heb een 3 gegeven, een 6 dus maar vind een 6.5 meer terecht. Vind dat moviemeter met die optie moet komen en gewoon een cijfer van 0 tot 10 moet kunnen. 7 is teveel maar 6je matig.

Prima vermaak deze Child's Play. Gisteravond 'M3GAN' gezien en had plots zin om deze C P erachter aan te gooien. Child's Play is leuk, bruut, met een paar goede (bloederige) kills en de film is vermakelijk. Met een uitstekende speelduur.

De blu-ray opgezet (voor de tweede keer), visueel is de film heel mooi en bekeken met DTS. Dus ik kan zeggen dat ik lekker in de film zat. Van mij mag er prima een vervolg komen, ik houd er wel van. I.p.v. 'don't f*ck with the chuck', 'don't f*ck with Andy'. Mooi hoor. Nieuwe of oude versie van de pop, Chucky doet het (bijna) altijd goed

Hele leuke film!

Deze Chucky gerelateerde film is anders dan de normale Chucky Filma maar dat maakt het niet slechter!

Leuke verhaal lijn, Chucky wilt zoals altijd weer je vriend zijn tot het einde en heeft daar alles voor over, erg leuke en goeie film!

4 sterren!

Deze Child's play remake in een geheel andere vertelling.

Met een andere twist in het verhaal als de classic Child's play film.

En hij is niet zo sterk als vooral de eerste drie classic films.

Maar deze film, vind ik niet teleurstellen.

Er zitten spannende momenten in en wat gore scènes en enige humor.

De cast in deze film speelt prima.

En deze film is goed in elkaar gezet door de makers.

De pop Buddi heeft wel iets, en is best mooi gemaakt.

Zeker meer dan de moeite waard deze remake film.