The Prodigy (2019)

Het is inderdaad niks nieuws, maar het is ook zeker niet verkeerd. Er zijn genoeg slechtere films in dit genre. Het verhaal is dan wel voorspelbaar maar toch keek het best lekker weg. In het begin dacht ik dat het niet veel zou worden, maar toen de film vorderde was het toch best een aardig thrillertje. Er zat zelfs een aardig schrik momentje in. Best aardig om een keer te kijken, maar verwacht geen vernieuwende film.

Niets aan toe te voegen !

Vrij voorspelbaar, maar redelijk onderhouden. Met een aantal leuke scenes, maar daar tegenover ook een hoop onnozele zaken die flink afbreuk doen aan de spanning.

Wel de moeite waard als je van het crazy kiddo genre houdt, maar was er zelf niet kapot van.

Mager 6je.

Oei wat slecht.

Men heeft het idee van Chucky/Child's Play genomen en dat in de opzet van een film als Mikey geduwd. Geen loze vergelijking, want het productiehuis achter deze film is ook verantwoordelijk voor de nieuwe Child's Play en een film als Mikey wordt bijna letterlijk geciteerd. Je mag ook iets subtieler omspringen met je invloeden.

Maar daar schuilt het probleem niet eens. Zoals bij zoveel horrors is de uitwerking belangrijker dan de originaliteit, maar daar gaat het hier finaal de mist in. McCarthy probeert er namelijk een serieuze psychologische horror van te maken, terwijl hij eigenlijk met complete B-pulp zit te werken.

Zo wordt dat hele reïncarnatie verhaal al in de eerste scene uit de doeken gedaan, maar blijft de film er nog lang mysterieus over doen. En wordt het uiteindelijk onthult via één of andere belachelijke huis, tuin en keukenprofessor die op basis van een tape recorder (jaja, lekker modern) en een debiel verhaal over een Indisch jongetje even komt uitleggen hoe alles in elkaar steekt.

Het helpt ook niet mee dat het kind bezwaarlijk eng genoemd kan worden en zijn pogingen om zo te acteren eerder lachwekkend zijn. Schilling hoeven ze verder ook niet meer in een film te steken, die hoort perfect thuis op TV.

Met een dubbel flauwe bad guy, een compleet verkeerde toont voor het pulpy verhaaltje en een makkelijk bij elkaar geraapte zooi van invloeden is deze film een serieuze tegenvaller. Onbegrijpelijk dat dit zelfs de bioscoop gehaald heeft, laat staan dat ze hier in moeten snoeien hebben omdat het te eng zou geweest zijn.

Bagger.

1.0*

Damien vs Chucky.

Nicholas McCarthy, had al drie prenten van hem gezien voor deze en echt slecht kan ik hem niet noemen.

Maar om nou van de toren te blazen voor hem zit er ook niet in. Pact was een prent waar je ziet dat hij best iets kan brengen dus blijf ik zijn werken volgen en zien.

Deze prent pakte mij meteen bij de strot en moest al snel denken aan de lieverdjes Chucky en Damien. Een combi daarvan mag je toch echt wel vergelijken met de zoon van de duivel zelf in mijn ogen. Dus zat ik wel goed, lekker creepy en echt goed in beeld. Het acteerwerk was prima te doen met voor mij niet bekende koppen.

Het script loopt rustig, overhaast zich niet maar deed mij ook niet saai aan. En dat is nogal wat voor een horrorprent van de laatste jaren voor mij. De scary momenten vond ik sterk, het kleine duivelsgebroed gaat zijn eigen gang en wordt per jaar duidelijk enger. Zijn afwijkend gedrag wordt mooi in beeld gebracht, zeker ook welke impact dit gedrag heeft op de familie. Het sterkste punt is dat de regie de angst inboezemde, geen pompeuze soundtrack die de angst moet aanzwengelen of alles veel te donker gebracht. Je weet wel de standaard crap waar ze allemaal mee proberen te scoren afgelopen decennia.

De regisseur laat zien dat een onderwerp als een klein joch ook levensgevaarlijk en creepy kan zijn, dat voel je echt in deze prent. Je zult maar zo'n gek kind krijgen. En dat is de kracht van dit klein horrorwerkje, mede ondersteund door de acteurs. Oké het mag dan allemaal zeker niet origineel zijn, het is allemaal wel goed uitgevoerd en de sterke punten bij elkaar gesprokkeld levert een leuk stuk werk op. De zoektocht naar de afkomst van de entity die in Miles leeft is leuk om te volgen, vooral hoe de familie alles aanpakt om hun zoon gezond te krijgen daardoor.

Ik heb maar weinig meer met de horror van de laatste jaren, dus als er ééntje mij bevalt is dat al heel wat.

Het script is goed uitgewerkt en dat is de prent zijn grootste kracht. Nergens blinkt de film echt in uit, maar in totaal is het een heerlijk werkje geworden. Geen hoogvlieger, meer een onder-de-huid-kruipertje en daar verdraait goed in is.

Hopelijk een vervolg, van mij mag het. Een vervolg als Case 39.

Lekker ouderwets! 3,5**.

Leuke film,

Wel erg voorspelbaar, dat horror mochten ze wel weglaten bij de info. Ik vond het kind goed acteren tussen goed en slecht, ik had hem allang van een flat afgegooit ofzo. Het einde was zoals het moest zijn.

Sowieso fan van dergelijke films met evil kid? En ie deed het bijster goed, daardoor alleen al smul ik van zulke films. Allemaal redelijk voorspelbaar dat wel, maar dat drukt de pret alvast niet. Gewoon uiterst amusant thrillertje die wel een 8/10 verdient.

Haha moest hier ook doorheen de film aan denken en uiterst geslaagde combo.

heerlijke film!

het ventje speelt geweldig. heb genoten van dit meesterwerkje.

geluid lekker hard zetten.

Ondanks dat we dit soort films,(althans afgeleide hiervan bv damien/chucky/orphan etc) al wat vaker gezien hebben.

Blijven het toch lekkere spannende films, dus ook deze.

Lekker creepy en een paar hele leuke schrikmomentjes,is het echt de moeite van het bekijken waard.

ook het einde van de film...goed gekozen.. die was zoals het moest zijn.

Het gaat goed met de beoordelingen hier!

En terecht.....

Middelmatig filmpke, ik kan er echt niet aan doen maar zo'n films, altijd hetzelfde en het kan mij nooit ten volle bekoren.

Matig

Vooral de structuur is vreemd gekozen. Door het begin is voor de kijker alles al wel duidelijk. Dat werken de makers niet sterk uit. Ze nemen erg lang de tijd dat het ook doordringt bij de vader en moeder. Als kijker is er daardoor amper spraken van mysterie, waardoor het een beetje hopen is op wat kills of enge dingen. Helaas komt dat te weinig voor. Vond het jongetje niet zo slecht acteren, maar zijn personage is ook net iets te dom psychopathisch. Je zou toch denken als je masterplan is om die vrouw op te zoeken en te vermoorden dat je niet een jongetje in je klas neerslaat of de hond doodmaakt en niet eens de moeite neemt om dat goed te verbergen. Dan is je cover toch vrij snel blown.

Vond het einde wel aardig gelukkig. Niet wereldschokkend maar wel broodnodig om dit toch wat te geven.

2 sterren.

Redelijk standaard horror werkje. Het verhaal is niet bijzonder en het minpunt bij deze film is, dat men de zogenaamde clou al snel weggeeft waardoor de rest van de film er al weinig meer toe doet. De film bewandelt de bekende paden en is daarmee weinig origineel. Er zijn wel wat spannende momenten, maar nagelbijtend wordt het niet. De jonge hoofdrolspeler doet het best aardig. De setting en sfeer zijn verder redelijk goed. Vrij doorsnee. 2.5/3.0

Redelijke thriller met een vrij origineel uitgangspunt, ook al was de hele uitwerking niet bijster origineel. Ik hoor hier de naam Chucky vallen en moest er ook aan denken, al gaat het daarbij om bezetenheid en niet om reïncarnatie en een pop i.p.v. een mens. De spanning zit goed en ook de acteurs doen hun best. Zeker de moeite om eens te zien, maar verwacht je niet aan een slachtpartij.

Werd eens tijd om een thriller met horror-elementen te bekijken, al dan zie ik liever een feelgood.

Maar deze viel mij echt mee.

Dat jochie ook, die speelde top.

Kan niet teveel kwijt, anders vertel ik `t hele verhaal natuurlijk.

Toch 3 sterren vanwege de spanning, en de goeie spelers èn de fotografie.

"Which one do you prefer? brown or blue, brown or blue, brown or blue".....

had al wat berichten opgevangen in de trant van huiveringwekkende horror sensatie .

Maar dat hoor je jammer genoeg inmiddels bijna ieder jaar wel een paar keer , o.a bij het zwaar teleurstellende The Nun (2018) , wat was dat een K*# film .

De tempo was niet moordend , maar wel precies goed, echt nergens zit een stuk wat je weg had kunnen laten .

de speelduur was trouwens niet zoals hier 101 minuten maar krap 90 minuten .

Die worden dus ten volste benut .

Het is creepy as fuck , dat kind is echt beangstigend , het slot voelt onlogisch , maar ook wel bevredigend op de een of andere manier .

Ik vond het echt een van de beste horrors die ik gezien heb dit jaar , die nog redelijk jong is .

En absoluut een aanrader !

4*

Hetzelfde concept als ''Chucky'' maar i.p.v. een pop zit de moordenaar nu in een kind.

De film heeft een aardige spanningsopbouw en het acteerwerk is prima.

Minpunt is dat er te weinig gebeurd in het eerste gedeelte van de film, maar verderop word het allemaal steeds spannender en beter.

Deze film in het subgenre 'creepy kid' steunt vrijwel op alle clichés uit het horror-genre en weet daarbij niet te verrassen en nergens kan de kijker ook echt schrikken. De film leunt volledig op een aantal schrikmomenten die de ervaren filmliefhebber van mijlenver ziet aankomen. En dan de spanning, die moet komen van het jochie, dat probleem dient zich al aan in de allereerste scène van de film. Het is overduidelijk, ook voor niet geoefende horror/mysterie-liefhebber, hoe de vork in de steel zit. (de regisseur toont het ook bijna beeld voor beeld. Daarnaast ziet de kijker ook het verhaal telkens een paar stappen vooruit. Veel verrassingen of choqueren kan je dan ook niet verwachten. Hoogtepunt is een hypnose-sessie tussen Jacobson en de dolgedraaide Miles. 'The Prodigy' klonk best veelbelovend maar verzandt in clichés en weet zelfs daar geen vermakelijk verhaal van te maken.

Een film die de argeloze kijker(s) op het verkeerde been kan zetten. In elk geval hebben wij grotendeels van deze film genoten. Het is wel geen A-film maar valt zeker onder de betere B-films als je naar verhaal, spel en decors kijkt. Van ons een 7- als waardering voor het geheel.

Al vaak dit soort thema's gezien en zowaar redelijk gedaan met de cast was verder ook niks mis mee maar dat vreselijke slechte einde van de film verpest bijna alles en dan denk ik had dat niet anders gekund...

Aardig griezelfilmpje, over een eng kind maar dat is niet meer zo heel bijzonder inderdaad.

Zit verder gewoon uitstekend inelkaar en is ook lekker spannend.

Heb trouwens nergens aan Chucky moeten denken, da's hetzelfde als ik bijv zeg dat deze film op Jurassic Park lijkt maar dan zonder dinosaurussen... Vond dat jochie wel wat weghebben van Joshua (2007).

De link met Child's Play en The Omen is inderdaad wel heel duidelijk. Dit is ook wel zo'n film waarin de clichés een beetje tegen gaan staan. Met het gebrek aan verrassende momenten heb ik minder een probleem. Wel wordt het hele verhaal bijzonder onhandig verteld, waardoor scènes niet altijd lekker in elkaar overlopen en het soms moeilijk is je aandacht er bij te houden.

Eng zou ik de film ook niet willen noemen. De zwakke jump scares zijn eerder komisch, vooral als we iedere keer weer die naakte Scarka zien. Die reïncarnatiescène was hilarisch. Verder duren scènes vaak niet lang genoeg om echt sfeer neer te zetten.

Schilling is het lichtpuntje van de film. Dat kind kan misschien wel acteren, maar we zien te weinig van zijn onschuldige kant om het verhaal echt verknipt te maken. Die monotone stem en het neuriën maken geen indruk. Personages komen op misschien de moederrol na ook nooit als echte mensen over. Iedereen is altijd direct angstig of boos. Nooit is er eens een wat meer nuchter momentje. 1.5*.

The Prodigy is een subtiele thriller die een lekkere rustige opbouw kent. Het is allemaal niet heel erg hoogstaand en zeker niet origineel, maar genoeg om er eens lekker voor te gaan zitten. Prima genre film!

Evil Kid filmpjes zijn er bij de vleet, zo heb ik onlangs nog The Hole in the Ground gezien die hier ook wel wat van weg heeft.

Ook al lijkt het thema afgezaagd, is deze Prodigy niet zo slecht. De sfeer zit er wel goed in en er zijn wel enkele beter spanningsmomentjes die wat aan effect verliezen daar nogal voorspelbaar. Grootste minpunt vond ik echter dat de film het eerste uur nogal sleept.

2,5*

Ik heb deze op 1 mei gezien, bijzonder hoe weinig er is van blijven hangen. Ik moest daadwerkelijk even zeker maken of ik hem nu had gezien of niet, dat is zeldzaam.

Aardige evil child variant dat nu eerder leunt op de exorcist. Er wordt daar ook uit geciteerd ‘mommy whats wrong with me?’

Vervolgens gaat de film zijn best doen te bewijzen dat er toch iets anders aan de hand is. Maar het komt toch op hetzelfde neer: de interne strijd tussen goed en kwaad. Maak niet uit: het gaat erom hoe eng het kindje is. En wanneer de ouders de blaag nou eindelijk eens achter het behang plakken

Daarin lijkt dit het meest op Joshua. Die wel wat beter is uitgewerkt, bv qua moederrol & vaderrol. Betere acteurs ook. Plus dat andere ventje was wel heel wat zieker in zijn kop.

Tegenvallende film waarin een vrouw van een kind bevalt die enorm intelligent blijkt te zijn. Weinig origineel, zowel qua verhaal als opbouw (allemaal al eens eerder en beter gezien). Clichematig en spannend of eng wordt het nergens. Tijdens het laatste gedeelte zit er wat meer vooruitgang in het plot, maar 2.5 sterren zou nog teveel zijn.

Het enige verrassende aan de film is dat het verhaal zich geheel volgens de verwachting ontwikkelt. Ongeveer als volgt: jongetje is zeer intelligent en vertoont verstorend gedrag. Het verstorende gedrag uit zich bijvoorbeeld in geweld tegen klasgenootjes en wordt lange tijd niet onderkend. Uiteindelijk natuurlijk wel, maar dat duurt tergend lang. Ouders zetten een reïncarnatie specialist in. De scènes met de belachelijke specialist zijn heel voorspelbaar. En dan is er nog de spannende laatste confrontatie tussen goed en kwaad en is de film afgelopen. Bekend terrein.
Uiteraard ontbreekt het de film niet aan gemakzucht. In de eerste vijf minuten van de film komen we al twee jump scares tegen. Beide hebben niets met opbouw en sfeer te maken, maar worden opgewekt door gebruik te maken van luide muziek, geluidseffecten en hectische camerabeelden. Ook bekend terrein, maar ach, stiekem nog wel leuk.
Het is niet allemaal rampspoed. Het sfeertje is soms eigenlijk wel verrassend duister. Hier en daar wordt een scène langzaam opgebouwd en ziet het totaalplaatje er behoorlijk sfeervol en creepy uit. Maar ja, dan moet er aan het eind van zo‘n scène zonodig weer een luide punt worden gezet. Laat een scène gewoon eens een beetje sudderen. Dat effect is uiteindelijk veel creepier en reikt veel verder dan het kortstondige schrikmoment van de punt. Des te vervelender dat de luide muziek en de geluidseffecten zo bepalend zijn en de film geheel onnodig voorzien van opgelegde sensationele en spannende momenten, die de plank erg misslaan. Zonde en helemaal niet nodig.
Een film vol clichés waarin de schrik voornamelijk komt van gemakkelijke jumpscares en de jonge acteur die het stoute jongetje vertolkt, weinig indruk maakt.