The Prodigy (2019)

Prima thriller.

Het is niks van we nog niet eerder hebben gezien maar het weet goed te vermaken.

Acteerwerk was prima, de voor mij onbekende acteur Jackson Robert Scott wist het goed te doen als creepy kid. Het had dan wel allemaal een heel stuk spannender gemogen van mij.

3,0*

Beter dan verwacht !
De film heeft een leuke insteek i.p.v. de zoveelste film over een demonchild. Hier is er toch een heel ander en aardig gegeven. Het acteerwerk is degelijk en het kind speelde best wel een creepy rol.
Het verhaal kent een geduldige opbouw met een paar schrikmomenten, al zorgen deze niet voor de nodige horrorelementen. Het is eerder het concept, de gedachte rond het onderwerp van reïncarnatie in de vorm van een kwaadaardige ziel die nog iets moet afwerken op deze wereld. Het duister sfeertje doet de rest. Het slot is enigszins verrassend te noemen en zonder meer bevredigend. 7/10

Ik wou eigenlijk maar 1 ster geven, ik vond hem erg saai.

Maar de laatste 10 min waren spannend, daarom 1 ster extra meer, dus 2 sterren.

Prima horror, wel wat voorspelbaar. Kijkt lekker weg.

Heerlijke film. Ik vind de film best origineel ivm [/quote]

[quote] reincarnatie. creepy kid. maar mocht inderdaad wel wat spannender. Ik ben enthousiast.

Bijna strike 3 voor Nicholas McCarthy. Na The Pact (2012) (2*) en Home (2014) (2*) is dit gelukkig niet weer een genrefilm die, buiten dat het uitgangspunt weinig origineel is, vooral een snoozefest blijkt te zijn. Dat tweede valt namelijk nog wel mee. Dat eerste niet, trouwens. Ook al legt hij wel nadrukkelijk uit dat het geen ''possession'' is, maar een gevaarlijke ''reïncarnatie''. Nja, tot dusverre de originele invalshoek. De rest volgt echt het genre-handboek, maar mist op meerdere vlakken de nodige overtuiging. Het kind is niet creepy en wanneer het escaleert toont McCarthy zich een enorme pussy door weinig expliciet te laten zien. Een schepje extra is wel zo fijn, al was er bij z'n eerdere films wel meer dan één schepje nodig om het te redden, dus wat dat betreft gaat het de goede kant op.

Een beetje mix van Childs play, The Omen en andere films met enge vervelende kindjes en - popjes. Ik vond het geen origineel verhaal. En het had van mij ook spannender gemogen.

Ik vraag mij na het kijken van deze film wel af hoe oud een kind moet zijn voordat hij weet wat paprikapoeder is?

Ik vond The Prodigy beter dan verwacht. Een boeiend verhaal dat ook nog eens best goed wordt uitgewerkt. Een paar mooie jumpscares en er ligt zo'n vreemde spanning constant op de loer want het kwaad zit in je eigen kind. Meer naar het einde maken de makers van The Prodigy zich er wat snel vanaf. Ook het begin zit wat slordig in elkaar en de eerste scènes lopen niet al te vlot in elkaar over. Misschien had wat meer achtergrond van de kwaadaardige ziel in zijn vorige lichaam, de film iets vollediger kunnen maken.

Maar verder vind ik dit bovengemiddeld voor een horror en heb ik me hier prima mee geamuseerd.

You took my son's soul...

you can't have his body

Moordzuchtige en door duistere machten bezeten kinderen verschijnen met de regelmaat van de klok in horror films. De ene keer is het een duivelse macht die bezit van hun neemt. Damien uit “The Omen” en Regan uit “The Exorcist” zijn hier een goed voorbeeld van. Ofwel is het de geestelijke toestand die lieftallige jongetjes in gruwelijke monstertjes veranderen zoals Luke in “Better watch out” en Chavs in “Eden Lake”. In “The Prodigy” is het Miles die een afwijkend gedragspatroon ontwikkelt, naarmate hij ouder wordt. Dit snoezige jongetje blijkt echt wel over een dubbele persoonlijkheid te beschikken. Het ene moment kruipt hij nog knus in de armen van zijn moeder. Het volgende moment werpt hij haar een demonische blik toe. Zo’n kwaadaardige blik waar je op slag kippenvel van krijgt. Voorwaar, er is iets niet pluis met deze Miles (Jackson Robert Scott).

Om eerlijk te zijn werd ik toch aangenaam verrast door “The Prodigy”. Toegegeven, het is niet bijster origineel en de film maakt flink gebruik van alle gekende trucjes uit het horrorgenre. Maar toch slaagde deze film erin me een onbehagelijk gevoel te geven. En er was zelfs een lichte vorm van spanning bij me te bespeuren. En dat werd dan voornamelijk verwezenlijkt door het acteerwerk van de jonge Jackson Robert Scott. Een pienter ventje die qua intelligentie voorloopt op zijn leeftijdsgenootjes. Maar als zijn taalgebruik in zijn slaap (nota bene ook nog eens in een zeldzaam Hongaars dialect) een redelijk volwassene toon aanneemt en hij medeleerlingen met een zware Engelse sleutel te lijf gaat, begint de argwaan bij moeder Sarah (Taylor Schilling) toe te nemen. Het gevolg is een volwassen psychologisch spelletje dat zich ontspint tussen moeder en zoon.

Jef Buhler (scenarioschrijver van o.a. “Pet Sematary”, “Jacob’s Ladder” en de volgende jaar uitkomende film “The Grudge”) neemt zijn tijd hier en bouwt de spanning langzaamaan op. Vandaar het gezapige tempo aan het begin van de film. Wat ik voor één keer niet als storend ervoer. Het is pas als de spiritist Arthur Jacobson (Colm Feore) geïntroduceerd wordt, dat het tempo omhoog gaat. Hier wordt ook duidelijk wat de openingsscène te maken heeft met dit door gedragsproblemen geplaagd lief uitziend kereltje. Fragmenten van een door een speciale eenheid neergekogelde psychopaat en de geboorte van Miles worden aan elkaar gekoppeld. En vervolgens valt de term reïncarnatie. Een explicatie waardoor alles ineens duidelijker wordt. Spijtig genoeg is de motivatie achter het gebeuren makkelijk te raden.

“The Prodigy” is eigenlijk wel een makkelijk verteerbare en onderhoudende horror. Ondanks de voorspelbaarheid en een niet zo ingenieus in elkaar gestoken verhaal. Het acteerwerk van Jackson Robert Scott en Taylor Schilling maakt dan wel weer veel goed. Verwacht je aan wat spanning, enkele jump scares en voor sommigen misschien wel een verrassende ontknoping. Er zijn het laatste jaren enkele films uitgekomen die dweepten met bombastische uitspraken zoals “Engste horror sinds jaren” of “Angstaanjagender dan The Exorcist”. “The Prodigy” steekt ze allemaal de loef af. Zonder grootsprakerige leuzen. Een aanrader dus.

3.5*

Het verhaal heeft weinig om het lijf en we hebben het allemaal wel eens in een andere film gezien. Maar toch vond ik dit zeker geen tegenvaller.

De acteurs zijn overtuigend en men slaagt er in om verschillende scènes echt spannend te maken. Ik vond het zo nu en dan toch wel billen knijpen. In veel van dit soort films probeert men een ingewikkeld achtergrond verhaal in te passen. Dat hebben ze hier gelukkig niet gedaan en daardoor was het redelijk vlot en straight to the point.

Het eind paste ook wel bij de film, hoewel het voor sommigen wel teleurstellend aan zal voelen. Al met al ben ik toch wel redelijk positief.

Prima film! Thriller, met horrorelementen als je het mij vraagt. Ging er blanco in. Had niks gelezen of een trailer gezien. Was aangenaam verrast!

Beste een leuke thriller/horror film. Het kind speelt goed, maar de moeder ook. Een sympathieke vrouw, waardoor je haar gemengde gevoelens m.b.t haar zoon goed kon begrijpen.

De vader was helaas wat minder in beeld, want ook hij speelde goed.

Het verhaal hebben we allemaal wel eens eerder gezien, maar het wordt toch best mooi in beeld gebracht.

Zeker een ruim voldoende voor deze horror film. Het had allemaal nog wel wat spannender en gruwelijker gemogen, maar het verveelt niet.

Een pot nat

Of het nu om reïncarnatie of bezetenheid gaat.. met betrekking tot de uitwerking van The Prodigy maakt dit weinig verschil uit. Dit is een typische genre film die weinig verassingen herbergt, overigens wel een aantal aardige schrikmomenten bevat, maar ook zo voorspelbaar is, dat ik hier niet meer dan een vijf aan uit wil delen.

Hoewel er wel een aantal keer geprobeerd wordt om het publiek te verassen zijn deze verassingen niet geslaagd. De ideeën die de regisseur heeft zijn onvoldoende creatief, of er wordt niet genoeg mee gedaan. Het reïncarnatie aspect is, niet meer dan een gimmick en biedt geen enkele toegevoegde waarde voor het verhaal. Hetzelfde geldt voor de plottwist aan het slot die je al veel vaker gezien hebt en waarvan je hem al ziet aankomen voordat deze plaatsgevonden heeft.

2,5*

Waardeloze film.

Verhaal is bagger.

Dat kleine jongetje vond ik 10x niks maar de moeder en vader deden het wel goed.

Behoorlijke saaie film dat gelukkig niet lang duurt.

0,5 ster voor de film en 1,5 omdat ik eindelijk weer es Andre Linoge heb gezien.

Lekkere thriller, net geen horror in mijn ogen. Leuk plot en prima acteerwerk. Heb er van genoten

Had er iets meer van verwacht eigenlijk, maar het was wel goed neer gezet.

Paar schrikmomentjes die wel mooi bedacht/ verzonnen waren.

Het eind was ook wel anders dan ik dacht.

Redelijke thriller. Verhaal was een beetje vaag met momenten. Kereltje speelde zijn rol goed, die komt er wel.

Het wel een veel spannendere film verwacht want echt spannend is het nergens en horror is het al zeker niet.

Goede film. Met vlagen best spannend. Goed acteerwerk ook. Dikke 3.5*

Pas tegen de tweede helft kwam de film op gang, maar erg origineel is het natuurlijk niet.

Damien Thorn meets Chucky.

Matig.

Horrorfilms die enge kinderen centraal zetten beginnen tegenwoordig ontzettend in de herhaling te vallen en dat is ondertussen wel doorgekomen in de filmwereld. Het antwoord van McCarthy daarop is een film neerzetten die zich vervolgens precies in die cliché stort en er niks aan verandert. Aan originaliteit dus een groot gebrek hier.

Wel jammer dat ze zo weinig vernieuwend materiaal toevoegen aan de film, want The Prodigy zelf voegt nu werkelijk helemaal niets toe aan het genre. Je loopt jezelf ook al redelijk klem als het acteerwerk matig te noemen is. Schilling is compleet onzichtbaar als depressieve moeder. Geen eigenzinnigheid, maar ook geen charme. Niks eigenlijk.

Sfeer is ver te zoeken, net als de spanning. Het moet een beetje vanuit dat kind komen maar het probleem is dat het kotertje gewoon niet zo dreigend is. McCarthy legt ook te veel druk op hem door een rol te geven die dat kind niet aankan. Sommige kinderen weten er wel raad mee, maar voor Scott was deze in dit geval toch echt te hoog gegrepen.

Gelukkig compenseert de film al deze elementen met wat fraaie beelden en degelijke cinematografie. Film kent genoeg inkakmomenten maar ook best wel wat scenes die weten te boeien. Hier en daar sterke belichting en overzichtelijk camerawerk. De potentie was er wel, maar ondanks deze voordelen weet McCarthy er onvoldoende sfeer uit te persen.

The Prodigy is een film die het graag simpel wenst te houden en vervolgens stug lijkt te weigeren om vernieuwing toe te voegen. Wat de film echter finaal nog wat verder naar beneden trekt is dat de spanning als de sfeerzetting nogal zoutloos zijn. Punten voor de sterke visuele meerwaarde her en der, maar verder vergeet ik de film waarschijnlijk al binnen een paar dagen.

Zeker goeie thriller en toch ook wel origineel. Even geen gezeik met Latijns en duiveluitdrijvingen. Zeker wel een aanrader.

Na een 2e kijkbeurt sluit ik mij nog volledig aan bij mijn vorige bericht!

Verdienstelijk horrorfilmpje, niet erg origineel maar wel spannend en goed gemaakt, met een aantal zeer effectieve schrikmomenten. De cast is ook degelijk. De plot, over een moordenaar die na zijn dood terugkeert in een onschuldig kind om zijn werk af te maken, zit tegen het belachelijke aan, maar de boel blijft gelukkig net op de rails.

niet erg origineel maar als genre filmpje wel goed gedaan

prima acteerwerk ook van het jongetje

Kom je net na tig seizoenen uit de bak.. krijg je dit voor je kiezen, het zit ook niet mee he Piper.

Niet eng of bijzonder qua verhaal, wél erg goed gespeeld door Jackson Robert Scott. Colm Feore is ook een fijne aanwezigheid, van de muziek van Joseph Bishara had ik iets meer verwacht. Prima filmpje. 3,5*

Review Moviemeter horror challenge 2024: Ook bij deze zat ik in dubio, 3,5 of toch 4, waar ik normaal gesproken een glas half leeg type ben en vrij kritisch zal ik ook deze afronden naar boven. Want eerlijk is eerlijk, dit is toch wel een film waar je een groot deel van de tijd met een onbehaaglijk gevoel zit te kijken en dat is volgens mij wat een horrorfilm hoort te doen. Althans, als ik Dimitri Goossens mag geloven in zijn boek "In de ogen van Medusa". Ik dacht leuk, deze lees ik tijdens de horror challenge, kan ik gelijk wat verbanden leggen waarom ik horror nu zo leuk vind. Maar wat een taaie kost tot nu toe zeg . Dat terzijde, terug naar de film! Het kindacteurtje speelt echt subliem, waar ik toch vaak vind dat je met kinderen al snel hebt dat je niet echt betrokkenheid voelt, vanwege de gemaakte manier van acteren. Deze veranderd echter voortdurend van aaibaar jong naar één die je het liefst aan de ketting legt, knap voor die leeftijd (of misschien juist eng, dat ie daartoe in staat is, haha). Ook "fijn" dat de film anders eindigt dan veel andere films, in mijn idee dan in ieder geval, want het is niet allemaal rozengeur en maneschijn... Zoals gezegd, ik ben niet van de diepzinninge/uitvoerige analyses en baseer mij op mijn onderbuikgevoel, dat gevoel vindt dit een aanrader!

Leuke verrassing. Ik kende de film niet maar kwam voorbij op videoland. Geen verwachtingen dus en de film keek lekker weg. Begint met wat simpele, niet per se gemotiveerde jump scares waardoor de spanning er wel meteen goed in zit.

En dat voor een thriller, want de film maakt duidelijk dat het hier om gaat en niet om iets bovennatuurlijks. Klasse geacteerd door het jochie, daar gaan we nog veel van horen. Genoten van de film, die ondanks een ander genre toch aanvoelt als een klassieke horror.

Een degelijke horror film. Niks vernieuwends of zo. M.n. het jongetje leverde prima acteerwerk af.

Twijfelde eigenlijk tussen 2,5 of 3 sterren.

De muziek van de Britse danceact "The Prodigy" was destijds in de jaren 90 boeiender, spannender en schokkender dan deze dertien in een dozijn Horror / Thriller film, die vooral voorspelbaar en clichématig is en ook niets nieuws onder de zon heeft.

De film leunt sterk op jump scares in plaats van echte spanning en psychologische diepgang en het jongetje (Jackson Robert Scott), dat zich vreemd begint te gedragen door een mogelijke reïncarnatie, was totaal niet eng of creepy. Het einde probeert schokkend te zijn, maar voelt geforceerd en te snel afgeraffeld.

Het enige pluspuntje in deze film vond ik Taylor Schilling als de moeder van het jongetje. Niet dat ze goed acteerde, maar ik vond haar opzicht leuk uitzien. Al met al is "The Prodigy" gewoon een matige Horror / Thriller film.