Rabid (2019)

Teleurstellend. Met iedere nieuwe film van de zusjes wordt het steeds duidelijker dat er toch minder talent in schuilt dan ik vanaf hun debuut ( Dead Hooker in a Trunk (2009) , 3.5*) had verwacht. Dat vond ik 8 jaar geleden nog een ''hard, eigenwijs en sterk gemaakte independent movie'' en met American Mary (2012) zette ze dat moeiteloos voort én zag het er al tig keer beter uit. Met See No Evil 2 (2014) kwam het er al wat minder uit; de eerste film waarin er toch wat minder 'artistieke' vrijheid te vinden was. Logisch, het is immers een vervolgdeel. Daar bemoeien meer partijen zich mee. Vervolgens met Vendetta (2015) een uitstapje waar ik geen goed woord voor over heb, om daarna een remake van een Cronenberg classic aan te kondigen... riskant. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat dit nog niet de veters van het origineel mag strikken. Maar ook als je die buiten beschouwing laat, mankeert er veel aan.

Het ziet er allemaal wat gemakzuchtig uit. Het heeft look & feel van een doorsnee tienerserie (Riverdale, 13 Reasons Why). Geen enkele authentieke stempel terug te vinden in de cinematografie, belichting (erg plat) of aankleding van de sets. Op geen enkel moment denk je; dit is van de Soska Sisters. Behalve wanneer ze (weer) zelf in beeld verschijnen, natuurlijk. Dat is wel kwalijk. Om het origineel zo te degraderen naar éénheidsworst, dat gaat er bij mij niet helemaal in. Zeker niet wanneer je met vlagen de potentie ziet.

Het is de perfecte setup voor een ouderwetse bodyhorror, met een steeds verder in verval rakend fysiek. Op zich leent het modewereldje zich prima voor dat uitgangspunt. Het uiterlijk is toch je 'selling point' (of je bron van zelfvertrouwen, zoals hier het geval is), maar het zijn vooral de vervelende kanten van die business die de overhand nemen. Zo ook de typerende vegan/feminisme topics die de zusters graag erbij slepen. Het barst weer van de weinig subtiele misogynie. Ook wat betreft gore fx is er wel wat op aan te merken. De ideëen zijn het probleem niet, maar de uitwerking mist toch die 'voelbaarheid' die onmisbaar is bij dit type horror. Wat meer subtiliteit wil daar wel bij helpen. Het is toch vaak wat doorsnee verwilderd hompen vlees losbijten. Dat blijft niet lang hangen.

Ondanks de kritiek is het wel een genrefilm die (helaas, want het zegt vooral veel over de rest van het aanbod) bovengemiddeld veel te bieden heeft. In dit geval lagen vooral de (relatief) hoge verwachtingen mij in de weg. Maar absoluut vermakelijke filler die met wat kleine aanpassingen een stuk meer impact had kunnen hebben. Nu is het een beetje flets.

Ik begrijp je commentaar jeroentjuhhhhh en kan me in veel dingen wel vinden.

American Mary vond ik goed, de rest heb ik niet gezien van de zusjes buiten See No Evil 2 (gemiddelde film).

Deze vond ik wel redelijk, maar de film heeft bij mij het geluk dat ik die niet meer kan vergelijken met het originele. Te lang geleden dat ik die nog gezien heb. En dat maakt dan toch wat uit denk ik. Ik vond de gore op bepaalde momenten toch wel goed en het uitzicht van het hoofdpersonage wel geslaagd. Maar qua verhaal, verloop en spanningskracht allemaal redelijk standaard ingevuld. Gemiddeld. 6/10

Het origineel heb ik niet gezien of herinner ik mij alvast niet, dus kan er niet mee vergelijken. Toen ie begon, vond ik de personages irriterend n zwak overkomen, zowel hoofdpersonage Rose, haar vriendin n zeker die hoofdontwerper n dacht ik even, boooring. Maar naarmate de film vorderde verdween dat slechte gevoel wel en vooral na de operatie ging de film de goede richting in, was er voldoende gore en vermaak. Spanning bevat deze wel niet echt n het gegeven is ook niet origineel n had regelmatig gevoel van, mmm dit heb ik al eens gezien of wat er op lijkt. Besluit, zwakke start, maar vermaakt met 2de deel vd film zonder ergens uit te blinken.

De Soska sisters......eens een grote belofte

Eigenlijk was American Mary (2012) de enigste film van hun die er lekker in ging,daarna zijn deze dames een beetje blijven hangen in hun kwaliteiten.

Deze film kijkt wel oke weg maar mist echte overtuiging en realistische gore.

Ik ben wel een beetje klaar met de twins.

Fijn.

Vooral dat de zusjes weer horrorfilms aan het maken zijn, want hun uitstapje naar het actie/misdaad genre was echt compleet brak. Horror is duidelijk meer hun ding, maar om dan meteen voor een Cronenberg te gaan, da's toch enigszins riskant.

Maar de Soskas wisten duidelijk wel waar ze mee bezig waren. De eerste regel dialoog laat al meteen zien dat ze zich bewust zijn van de last op hun schouders, ze gaan er gelukkig goed mee om. Vond het zelfs wat beter dan Cronenberg's klassieker, maar ik ben dan ook geen groot Cronenberg fan.

Vooral de effecten zien er geweldig uit. De verminking van de hoofdpersoon is erg grafisch en geweldig smerig, een stukje body horror dat ik best kon pruimen. Verder geen idee hoe strak het origineel gevolgd wordt, zo goed kan ik me die film niet meer voor de geest halen, maar het leek me toch eigen genoeg en niet zomaar een slaafse remake.

Visueel best oké, aardig acteerwerk en een paar lekker smerige momenten. Heb me hier goed mee vermaakt.

3.5*

Van Cronenberg's origineel ben ik absoluut geen fan dus enige bias is er niet van mijn kant, maar dit voelde dan ook weer een beetje aan als vis noch vlees. De film heeft best wat te bieden op horrorgebied en de gore laat weinig te wensen over, maar het geheel is het wat rommelig en qua invloeden een beetje all-over-the-place. Enerzijds een vampierfilm, anderzijds is er het hele gegeven van de epidemie waardoor de film soms weer meer richting het zombie/infected genre neigt. Op het einde wordt er dan ook nog wat kosmische horror tegenaan gegooid, maar ook dat komt wat uit de lucht vallen en heeft niet de impact die je zou hopen.

De Soska's willen hier iets teveel heb ik het idee, wat meer sturing in de regie had deze film goed gedaan. 2,5* voor overtuigende gore en effecten, maar ik had op iets meer gehoopt.

Dit was best een leuk onderhoudend filmpje. Natuurlijk is het weer een B-film, zoals zovele in deze corona tijden. Maar toch wordt de actie/horror best creatief gebracht.

Een soort van zombies/vampier achtige setting, wordt het op een gegeven moment.

Leuk gedaan en we hebben ons totaal niet verveeld. Maar verwacht geen klassieker.

Oké.

Het niveau van de Soska-zusters op het gebied van regisseren stijgt en daalt voortdurend, maar ze weten altijd wel een redelijke eigenzinnigheid mee te geven aan hun projecten. Ook Rabid is best afwijkend van gebruikelijke horrorfilms, ondanks dat het op een film gebaseerd is. Heb die verder ook niet gezien, en een Cronenberg-film heeft daarnaast zeker geen haast.

Rabid kan profiteren van een redelijk grauwe sfeer die invulling en sturing geeft aan de film zelf. Centraal in de film staat Vandervoort, die best een aardig personage neerzet. De Soska-zusters geven echter meer focus op de vreemde trekjes van haar personage en de apartheid in plaats van haar innerlijke karakter. Dat heeft zijn voor- en nadelen. Zo'n goed personage als Mary Mason in American Mary wordt het bijvoorbeeld nergens, maar wel aparter dan die saaie overige karaktermeuk.

Visueel ziet de film er verzorgd uit, behalve op het gebied van de soundtrack. Hier lijken de zusters wel vaker moeite mee te hebben, want de liedjes en deuntjes zijn zelden ondersteunend aan de beelden. De meeste sfeer komt vanuit de stilering op het gebied van cinematografie, die best keurig wordt ingevuld. Degelijke versiering, strak camerawerk.

Op het gebied van gore ook lekker smerig hier en daar, de verminkingen worden gevoeld. Ondanks dat sommige praktische effecten wat te doorzichtig zijn (gewoon wat op een gezicht plakken) maken anderen wel behoorlijke indruk. Door er ook emotionele meerwaarde in te vermengen versterken de zusters het impact die het narratief meebrengt.

De film had een 3,5* kunnen hebben, maar de uiteindelijke keuze viel lager omdat de fantasierijke finale totaal misplaatst aanvoelt. Waar de rest van de film een grauwe sfeer had, valt de laatste sequentie uit de toon, en dat laat de kijker helaas met een ietwat teleurstellende indruk achter. Verder een behoorlijk competent resultaat die goed wegkijkt ondanks de lange speelduur.

De nieuwe versie van David Cronenbergs Future Crimes staat klaar. Nu gisteren met de nieuwe versie van Rabid begonnen. Niet door Cronenberg dit keer, nee door de Soska Sisters, waar ik slechts T is for Tortureporn van The ABC's of Death ken. En die elementen uit dat kortfilmpje lijken hier ook in terug te komen.

Rose is een model die werkt bij een modebureau onder de naam van de prikkelbare Günther. Haar succes lijkt af te nemen en tot overmaat van een ramp verongelukt ze ook nog eens diezelfde dag.

Het resultaat is een zwaar verminkt gezicht en het lijkt erop alsof ze haar dromen niet meer kan rechtzetten. Die gedachte lijkt ze gelukkig wel weg te kunnen wuiven, want ene professor Bouroughs biedt haar een speciale transplantatie aan. Echter komen we er wel snel achter dat deze Bouroughs van geen kanten deugd.

Maar dat maakt niet uit. Na een succesvolle operatie heeft Rose haar vertrouwde gelaat weer terug en wil ze meteen weer beginnen in de modewereld. Daar lijkt ze nu ineens een voorsprong te hebben gemaakt en ze wordt door Günther geëerd. Maar gaandeweg is deze transplantatie niet zonder gevolgen. Bijwerkingen volgen, het sluipt er langzaam in. En het gaat zelfs verder dan alleen maar dat.

Of Rose het nu wilt of niet, ze wordt gegrepen door een entiteit dat dorstig op zoek is naar bloed. (maar het vampierenthema wordt achterwege gelaten). Ze vindt haar slachtoffers en schroomt niet voor de verminkingen die ze achterlaat. Maar als het nog niet gekker kan... blijkt haar entiteit ook nog eens een besmetting met zich mee te brengen, waardoor er een ware epidemie uitbreekt en de mensen bloeddorstig en krankzinnig lijken te worden (geen zombies)]

En een Cronenberg-inspiratie zal een Cronenberg-inspiratie niet zijn als het alleen maar verder gaat en de situatie steeds bizarder en zelfs mokergoor dreigt te worden. Ik merk wel dat als goor en schrijnend in een context vallen, dat je de komende 24 tot 48 uur liever niks meer wilt gaan eten. Hierbij bedoel ik, naast de mutaties ook met name op het einde.

Wat mij betreft hebben de Soska-sisters de inspiratie op een prima manier laten spreken en is het een prima voorganger van zoons films als Possessor. Een mooi modern jasje, geschifte karakters en ook de soundtrack is om van te smullen. De rest is slecht voor je eetlust. Maar dat was ook de bedoeling geweest... vrees ik.

4,0*

Ik wist dus niet dat dit een remake is van David Cronenbergs Rabid uit 1977 dus misschien had ik die liefst eerst willen zien. Toch heb ik min of meer een leuke tijd gehad. De eerste helft had me volledig geboeid. Praktische effecten die met zorg gemaakt zijn, een verhaal die interessant was en een goede acteerprestatie van Laura Vandervoort. Jammer dat de film halverwege grootser wordt want dan gaat het de mist in. De film verliest zijn focus en wil van alles tegelijkertijd aankaarten.

Ook heb ik de indruk dat de film zo veel beter zou zijn moest men de Giallo-richting uitgegaan zijn naar art direction toe.

3*