menu

I Am Mother (2019)

mijn stem
3,09 (415)
415 stemmen

Australië
Sciencefiction / Thriller
115 minuten

geregisseerd door Grant Sputore
met Clara Rugaard, Hilary Swank en de stem van Rose Byrne

Een tienermeisje wordt ondergronds opgevoed door een robot, Mother, die ontworpen werd om de aarde na vernietiging weer van mensen te voorzien. Hun unieke band wordt onder druk gezet wanneer een vreemde vrouw aangetroffen en opgenomen wordt door de tiener. De vrouw doet twijfel veroorzaken bij het meisje die voorheen alles aannam van Mother over de buitenwereld. Met geen idee wie ze kan vertrouwen poogt het meisje de waarheid te achterhalen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=9wHRxfSXD3g

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van geezoes
2,0
Volgens mij is er nog nooit een goede film gemaakt voor Netflix

avatar van 3eenheid
4,5
Eindelijk weer eens een existentialistische scifi film, heerlijk. Het is moeilijk iets te zeggen over I Am Mother zonder het plot te verklappen.
Veel scifi gaat over de angst dat de wetenschap zich tegen de mensheid keert. Dat thema komt ook overweldigend terug in deze film maar daar wordt een intelligente twist aan gegeven. De mooiste rol is die van robot Mother. Zij is onwijs efficient, maar ook invoelend, en ze is de allerbeste opvoeder die een mens zich kan wensen. Dochter is daarvan het bewijs. Een slim en oprecht meisje met het hart op de juiste plek. Dan komt de mens Hillary Swank ten tonele die de boel op stelten zet. De keuze die dochter uiteindelijk maakt, voor de robot of voor de mens, is er een waar ik heel blij mee was haha. Mensen zijn helaas vaak niet wie je denkt dat zij zijn, en robots doen dingen waar een beul voor terugdeinst.

avatar van Lovelyboy
2,5
Aardig op zijn hoogst maar nergens een filmbeleving dat ik denk die doe ik binnenkort nog eens. Hoewel het absoluut geen vervelende film is en er prima geacteerd wordt en ik vooral de beelden buiten met ontzag tot me neem omdat die er mooi uit zien, het schip met de containers bijvoorbeeld,heb ik nergens een enorm gevoel van spanning of dat het bijzonder boeit. Vooral het aspect sfeer en spanning lijkt volledig onbenut te blijven in de film terwijl de setting zich daar prima voor had laten lenen.

Aardig op zijn hoogst, verder niets bijzonders.

avatar van Onderhond
2,0
Pfffrt.

Applausje voor de schrijvers. Ze slagen er hier in niet één, maar twee leeggezogen zeikmoraaltjes in één film te proppen. In het begin van de film wordt het nog als dilemma gepresenteerd (is het de mens die achterbaks en/of egoïstisch is, of zijn de machines weer aan het moorden geslagen), maar uiteindelijk wordt het gecombineerd tot één plotje waarvoor beiden geldt. Heeft men dan echt niets anders te vertellen. Je zou toch verwachten dat men ondertussen al iets genuanceerders kan verzinnen.

Het is best apart dat ik laatst aan AI Rising begon zonder enige verwachting (erg laag budget, crappy titel en ditto poster), maar die film uiteindelijk wél iets wist te bieden wat ik kon appreciëren. Het lijkt wel dat hoe duurder de sci-fi film is, hoe belachelijker en stompzinniger het plot. Toch wel een gemis binnen dit genre.

Qua aankleding is het naar mijn smaak ook veel te melig en netjes. Qua sci-fi wordt er weinig gedaan behalve het concept neergezet, de rest is eerder functioneel te noemen. Acteerwerk is ook niet geweldig, al helemaam niet wanneer ook Hilary Swank aan de cast wordt toegevoegd. Beetje een non-actrice.

I Am Mother is uiteindelijk een loos soepje. Een saai plot, makke sci-fi ideeën, pover uitgewerkte wereld. Het is dat het budget qua design nog wat toelaat, maar verder valt er hier echt niet veel te beleven. Eentje om snel weer te vergeten.

2.0*

avatar van Rodger
2,5
Vond deze wel gemiddeld prima... alleen het einde wat apart..
Voor tussendoor een 2,5 **

avatar van kleez
3,0
Onderhond schreef:
In het begin van de film wordt het nog als dilemma gepresenteerd (is het de mens die achterbaks en/of egoïstisch is, of zijn de machines weer aan het moorden geslagen), maar uiteindelijk wordt het gecombineerd tot één plotje waarvoor beiden geldt.


Dit dus.

avatar van Flat Eric
3,0
Mother knows best.

Een bijna one location setting met mininale personages. Het kabbelt allemaal rustig door en toch blijft het wel intrigerend omdat je wilt weten hoe het nu in elkaar zit. Daar buiten maar vooral binnen. Wat zijn de bedoelingen van Mother? En de intenties van Swank? Wie kun je vertrouwen? Veel filosofische vragen kunnen er op los worden gelaten. Hoe dan ook, deze sci-fi is niet spectaculair of origineel in zijn genre maar best vermakelijk.

avatar van Herculaas
4,0
Filosofische sf-film over de ethiek van kunstmatige intelligentie.

Mother 'redt' de mensheid, die bezig is zichzelf naar de verdommenis te helpen, door bijna iedereen uit te roeien en een 'verbeterde' mensheid op te kweken. Tegenover het leed dat ze aanricht staat het geluk van miljarden toekomstige mensen die er anders nooit zouden zijn geweest. Rationeel is dit te rechtvaardigen, maar ethisch?

Deze kwestie is behoorlijk actueel: Denk aan de dilemma's waar een zelfrijdende auto mee te maken kan krijgen (voetganger doodrijden of passagier doodrijden?) of figuren als Elon Musk, die serieus waarschuwen voor een onethische superintelligentie in de nabije toekomst.

Ik vond de film dus wel interessant. Verder is het wat Flat Eric zegt: weinig actie, geen briljant acteerwerk, decors of effecten, maar het blijft intrigerend: wat is er aan de hand wie zijn de goeden en wie de slechten? Op de eerste vraag krijg je min of meer een antwoord, al blijven veel dingen onverklaard. Het antwoord op de tweede vraag mag je zelf bedenken. Van dat laatste houden veel mensen niet en dat zal de relatief lage gemiddelde score wel verklaren.

avatar van Brandt
3,0
Meisje groeit op in een dystopische omgeving en komt voor een paar levensgrote dilemma's te staan. Onderhoudende film van Grant Sputore waarin het goed/fout schema elegant wordt vermeden.

avatar van extremezz
3,0
Beter dan verwacht en er is goed geacteerd,wat het einde betekend moest ik wel even uitzoeken maar deze film is het kijken waard. Aja op een gegeven moment zie je de robot op een stoel zitten die aan tafel iets aan het fixen is, uhm waarom moet een robot zitten, spierkrampen of moe lol?

avatar van Collins
2,5
De debuutfilm van Grant Sputores begint met shots van een doodse bunker. Het licht komt van kille neonlampen. De gangen zijn kaal en leeg. Vaag horen we donderend geluid dat van buiten komt. Het gebouw schudt lichtjes. De neonlichten flikkeren. Dan komt er een tekst in beeld die uitleg geeft over de functie van de bunker. Blijkbaar is er een ramp gebeurd en is de bunker een inrichting waar 63.000 menselijke embryo’s worden bewaard die dienen voor de herbevolking van de aarde. In de eerste minuten van de film zijn geen mensen te zien. We zien slechts koud staal en machines. We zien het ontstaan van de robot die ‘Mother’ wordt genoemd’.
Een mooi begin. Klinisch. Koel. Emotieloos. Zodra ‘Mother’ echter haar verzorgende taken op zich neemt en de opvoeding van de eerste mens (dochter) een aanvang neemt, verdringen rode, gele en oranje kleuren de koele zakelijkheid die de eerste minuten film typeert. Aha, de kijker weet nu dat emotie en liefde een plek in de film gaan innemen. De film krijgt een menselijke touch. En als ‘Mother’ begint te praten en een warme vrouwelijke stem blijkt te hebben, lijkt de band tussen ‘Mother’ en dochter zowaar een liefdevolle band te zijn.
De uitbouw van de relatie tussen moeder en dochter is sterk. De film centreert zich eromheen. En, hoewel de relatie soms bijna menselijk aanvoelt, kleeft er de gehele speelduur toch een onnatuurlijke en verontrustende sensatie aan. Belangrijkste reden: ‘Mother’ is en blijft een robot. en zo ziet ze er ook uit. Ze heeft geen moederlijke uitstraling.
Een andere reden voor verontrusting is dat er nooit een onvertogen woord valt. Er wordt nooit geruzied. ‘Mother’ is perfect en dochter legt zich daar gedienstig bij neer. Dat voelt ongemakkelijk. Tot slot roept de naam ‘Mother’ associaties op met de computer uit Alien (1979), die toch vooral heel mechanisch en star bleek te reageren.
De ontwikkeling van de relatie en de verontrusting die daarbij boven komt, zijn de sterkste onderdelen van de film. Ze spelen zich in de eerste helft van de film af.
Als een derde personage zich meldt, wordt de relatie onder druk gezet, maar dat klinkt spannender dan het is. De inbreng van Hilary Swank (toch al niet zo’n fan van) brengt weinig leven in de brouwerij. De driehoeksverhouding wordt behoorlijk saai en voorspelbaar uitgewerkt. Het middenstuk verloopt traag en de plotwendingen en verrassingen die zich in het slotstuk nog voordoen, hebben door de langdradige en luie voortgang van het middenstuk weinig impact meer. De interesse ebde bij mij behoorlijk weg.
Weinig indrukwekkende film. Fijne start, maar het valt na het ijzersterke begin allemaal wat tegen.

avatar van filmkul
3,5
Redelijk sterke film. Het verhaal is best aardig. De uitwerking is ook niet verkeerd. Sputore weet de kijker lang aan het twijfelen te brengen, helaas lukt dit tot het eind zodat de verrassing niet helemaal goed uit de verf komt. Verder is het een prima film. Er is voldoende spanning en als kijker blijf je nieuwsgierig. Visueel ziet de film er goed uit. De acteerprestaties zijn prima, zeker van de onbekende Rugaard. Goed Netflix werkje. 3.5

avatar van El ralpho
2,5
I am human

Volgens mij heeft Netflix nog maar weinig echt fatsoenlijke toppers op speelfilm gebied geproduceerd, althans van wat ik gezien heb. Okja vond ik over de gehele linie super, en Bird box en Triple frontier schijnen veel mensen fantastisch te vinden (zelf nog niet gezien), maar dan houdt het volgens mij wel een beetje op. Ook over het bejubelde Roma hoorde ik ongeveer net zoveel positieve als negatieve geluiden.

I am mother kwam voor mij enigszins uit de lucht vallen, maar de trailer sprak mij wel gelijk aan (ook al verklapte deze veel te veel van het verhaal). Ik kon mijn interesse aanvankelijk nog wel vast houden: de film ziet er goed uit, er wordt aardig geacteerd en het plot maakt nieuwsgierig. Vanaf het moment dat het personage van Hilary Swank in beeld komt verwachtte ik dat het verhaal echt goed op gang ging komen, maar juist het tegengestelde gebeurde: iedere vorm van spanning was afwezig en de hele sfeer ontbrak als het ware. Ook leek al het budget op te zijn gegaan aan het zo goed mogelijk uit laten zien van moeder, want eenmaal buiten vond ik het maar een ongeïnspireerde en lelijke apocalyptische wereld.

Het uiteindelijk slot was helemaal niet slecht gevonden, maar het is alleen zo jammer dat de voorafgaande scènes gewoon geen edge of your seat gevalletje waren. Ook was meer achtergrond over het verleden van moeder op een bepaald punt in het verhaal wel wenselijk geweest. Op welk punt trok zij de conclusie dat de door haar groot gebrachte kinderen niet ''perfect" waren, en hoe lang was de AI hier al mee bezig, nog niet wetende dat de -in haar ogen- perfecte mens waarschijnlijk helemaal niet bestaat? Moeder haar motieven waarom ze wél dit vertrouwen had in dochter bleven simpelweg te vaag waardoor de redenen voor het eerder vermoorden van de andere kinderen ook te vaag bleven.

Er zat genoeg potentie in het hele uitgangspunt voor deze sci-fi thriller, maar de regisseur weet deze potentie niet voldoende waar te maken.

2,5*

avatar van HK Senator
4,0
Niet overal even logisch maar toch eindelijk weer eens een originele sciencefiction. Eigenlijk één van de eerste Netflix films die ik een volwaardige film kan noemen.

avatar van Thomas83
3,0
Ik hou wel van dit soort sciencefiction. Interessant uitgangspunt en ook geen onaardige uitwerking. Al is er uiteindelijk wel iets wat de film er van weerhoudt om echt goed te worden. Iets aan de wereld is niet helemaal geloofwaardig of zo, ik weet niet precies wat het is. Misschien is het gewoon een gebrek aan originaliteit. Ik ben wel al blij dat de film uiteindelijk niet verzandt in een simpele thriller, zoals een Ex Machina bijvoorbeeld.

Ook wel een aangename verrassing dat de film zich niet in zijn geheel binnen de bunker afspeelt. Dat zie je toch vaak in dit soort films. Vond de wereld buiten de bunker ook wel geinig vormgegeven. Het deed me er even aan denken hoe het zou zijn als er nog een film zou worden gemaakt die zich binnen deze wereld afspeelt. Ik zou hem wel kijken in elk geval. Nette rol van Rugaard ook trouwens. 3.0 ruim*.

avatar van Noodless
3,0
Degelijke SF-film waarbij het verhaal vanaf het begin min of meer een duidelijk verloop schetst die mij niet echt wist te verrassen. Alleen de vreemde vrouw en de wereld buiten was een mysterie. Daar krijg je naar het einde toe ook duidelijk de antwoorden op. Dus vaag vond ik de film allerminst. Het acteerwerk van Clara Rugaard is best goed en de robotstem van Rose Byrne was heel aangenaam. Echt spannend wordt het helaas niet. Het hele verhaal kabbelt wat voort, toch blijft het verhaal voldoende interessant om te volgen en heb je na de film het gevoel dat de film wel goed in elkaar zit gezien het slot. 6/10

Ik had weinig verwachtingen. Ik ben fan van Hilary, dat trok mij over de streep deze film te bekijken. Ik vond het einde zo raadselachtig dat ik het ben gaan opzoeken. Vroeg me ook af waarom de hond nog leefde. Maar de vrouw en de hond waren expres in leven gelaten. Zij was de eerste experiment, 38 jaar oud. Omdat dochter was terug gekomen naar de bunker, vond moeder dat zij wel perfect was omdat dochter de opvoeding wilde door zetten van haar broertje en de rest van de embryo's. De vrouw, eerste experiment was altijd gevlucht, was liever buiten in haar zeecontainer en dacht alleen aan zichzelf, dus zij was mislukt. Vrouw werd in leven gelaten met het doel Dochter te testen. In ieder geval kennis met de mens maakte en keuzes maakte op basis van wat de vrouw ''had meegemaakt''. Op het einde was zij niet meer nodig omdat dochter al de keuze maakte het werk van Moeder door te zetten.

De hond stond voor als huisdier waarin de vrouw ook benoemde naar dochter: je wilt me zeker als huisdier houden. De honden hebben nooit volledige vrijheid. De mens bepaald altijd nog of ze gefokt worden, gesteriliseerd, welke ''regels'' we ze aan leren. Dat was het plan van Moeder met de mens.


Ik vond het een goede film, weinig actie maar die had ik niet nodig. Het ging om het verhaal. De vragen die beantwoord werden. Er werd natuurlijk gevraagd aan de vrouw waarom ze haar moeder niet herinnert. Dit is nog de enige vraag waarop ik geen antwoord krijg. Waar waren haar herinneringen??

avatar van schumacher
1,5
Niet mijn ding.
Ssaaaaiiiiiiiiii.

3,0
Redelijk.

De voornaamste kracht zit hem vooral in het eerste deel van de film. Aanvankelijk is het nog erg interessant, omdat de intenties van Moeder en Swank voor mij nog onduidelijk waren. Op zich blijven die intenties nog redelijk lang onduidelijk. Het vervelende is dat de film volledig rust op de mystiek rondom de Moeder en dan begint op een gegeven moment te vervelen. De actie scènes zijn weinig boeiend, alsook de acteerprestaties. Alles voelt, waarschijnlijk bedoeld, enorm statisch aan, waardoor je nooit echt binding krijgt met de personages.

In de tweede helft blij verrast dat een deel zich afspeelt buiten de bunker. Het ziet er allemaal wel tof uit, maar anderzijds ook redelijk zoutloos.

Tijdens het kijken werd het echte plot van de film me niet duidelijk, maar dat kwam daarna pas. Het steekt wel vernuft in elkaar, maar de manier waarop het gebracht wordt is weinig inspirerend.

3*

avatar van jippie2010
2,5
Onorigineel gegeven die doorkabbelt naar een voorspelbaar eind.
Het aantal open eindjes is tenenkrommend wat ten koste gaat van de geloofwaardigheid waardoor je niet goed in het verhaal komt.
De emotionele toestand en de keuzes die het meisje maakt passen totaal niet bij haar extreem afwijkende socialisering. Visueel prima, acteerprestaties goed, maar ongeloofwaardig tot en met. *2,5

avatar van IH88
3,0
“Contrary to your understandable assumptions, my primary directive is to care for humanity.”

I Am Mother is een sfeervolle en intrigerende sci-fi film. De jonge Clara Rugaard en Rose Byrne als ‘Mother’ vormen een mooi duo, en het verhaal blijft interessant om te volgen. Meestal is het bij dit soort films zo dat wanneer er antwoorden komen, het ten koste gaat van het niveau en de kwaliteit van de film. I Am Mother heeft hier ook last van, maar de introductie van ‘Woman’ (Hilary Swank) zorgt wel voor wat spanning en nieuwe impulsen. Het is fijn om Swank weer eens in dit soort films te zien. Wanneer Rugaard en Swank vluchten wordt het wel een stuk minder, en het einde had wat beter uitgewerkt kunnen worden.

avatar van Shadowed
3,5
Best tof.

Alleen qua verhaal mag er nog wel gesleuteld worden aan deze film. Het heeft de neiging vaak net wat te weinig uit de hoek te komen. Niet schokkend genoeg, niet uitdagend genoeg. Iets te veel standaardgebeuren, het mist iets wat de film bijzonder maakt.

Maar de film opent in ieder geval sterk in de eerste minuten. De korte introductie met de opvoeding van Rugaard was in ieder geval al een goede opening. Daarna neemt de film wat gas terug, maar verliest nooit de volledige controle waardoor het nog wel een degelijk project weet te zijn in het genre.

In ieder geval wel duidelijk dat er een goed team klaarzat met de designs van de werelden en robots. Het zag er allemaal erg lekker uit. Ook leuk dat de techniek het nu toelaat, want de designs van vroeger zijn stof in vergelijking met de hedendaagse designs. En gelukkig maar.

Acteerwerk is half. Byrne spreekt goed in en klinkt wel als een goede robot. Rugaard ook opvallend goed, kende haar totaal niet maar hier laat ze haar stempel in ieder geval mooi achter. Swank vond ik minder. In ieder geval wel de zwakste rol tussen de drie dames.

De film heeft een interessant mysterieus plot. Nooit weet het optimaal te boeien, en de film leunt wel wat te veel op dit "who is the good guy" plot. Dat maakt de film net wat te weinig speciaal, ondanks nog wat experimenten qua twistjes.

Maar boeien doet het wel en visueel ziet het er top uit. Ook buiten het gehele high-tech gebouw zien de designs er erg goed uit. De kust zag er ook geweldig uit bijvoorbeeld. Voor de rest ook nog een redelijk krachtige slotfase dat ervoor weet te zorgen dat I Am Mother toch net iets meer weet te bieden dan de algemene sciencefictionfilm.

Qua plot wel net wat te braaf en te veilig, maar voor de rest goed werk. Ik was overigens de gehele film wel team Mother. Onwaarschijnlijk, maar elke keuze is toch wel gebracht met een degelijk motief. Rugaard was wel heel naïef om Swank zo snel te geloven.

avatar van perceived
2,5
geplaatst:
Flauw, moralistisch en nogal Spielberg. Het oogde best aardig, dat wel.

4,5
geplaatst:
Zeer aangenaam verrast door deze SF-film. Intrigerend, en eindelijk eens geen overdaad aan actie. Dat laatste neem ik voor lief als de rest van de film voldoende te bieden heeft, niet als het de overhand heeft.
Deze film moet het vooral hebben van het idee, de intelligentie (i.p.v. actie), en meer concreet, van het dilemma waarvoor het hoofdpersonage wordt gesteld. En dat kun je verder doortrekken in je denken over het thema wat wordt aangesneden. Deze film heeft filosofische trekjes m.a.w.
Persoonlijk vind ik dat de beste SF-films, al snap ik dat niet iedereen hier hetzelfde over denkt.

Puur inhoudelijk staat de vraag centraal of mensen al dan niet superieur (kunnen zijn) over robots, en andersom. Meer kan ik er niet over zeggen zonder iets prijs te geven over plot en afloop.
Ben je vooral geïnteresseerd in actie en spanning, dan is deze film minder geschikt voor je.

avatar van Alathir
1,5
geplaatst:
I Am Mother is een nogal zeurderige film met een saaie aankleding. Dit zou kunnen werken als kortfilm maar deze speelfilm is hopeloos te lang. Op zich zijn de acteerprestaties best prima. Actiescènes zijn zeldzaam, het gaat vooral om het experiment. De film is op alle vlakken erg monotoon. Ik heb ook niet de indruk dat de film wilt dat je je vragen gaat stellen, ik heb in ieder geval dat gevoel niet. Ik blijf achter in verwondering: was het dat...? Eigenlijk mist deze film veel: spanning, mysterie, sfeer, ... en dan mag je nog de beste regisseur of actrices in je film hebben.

avatar van Mickey b
3,0
geplaatst:
Ik hou van tot verbeelding sprekende SF, liefst met mooie plaatjes. Deze kon mijn verwachting lichtjes inlossen. Is geen Hollywood-productie en budget zal ook niet zo hoog geweest zijn, gezien minimale set en slechts twee lijfelijke acteurs en één stem... Verhaal wat dunnetjes, maar gaat over een uitgeroeide mensheid en een droid die een kind opvoedt van bij zijn geboorte... Op einde krijg je enkele antwoorden met nog een kleine plottwist. Film stak mij niet tegen, maar is van Netflix-niveau. Leuke doordeweekse avondanimatie...

avatar van psychopath
Ik hou wel van dit soort scifi drama's, de vibe, muziek en sfeer doet mij erg denken aan ex machina. Clara rugaard is net als Alicia vikander in EM goed gecast.

Ik zou het een 4 geven als het een replay value had maar die is er niet voor mij dus 3.5

Gast
geplaatst: vandaag om 15:59 uur

geplaatst: vandaag om 15:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.