• 144.943 films
  • 7.303 series
  • 22.119 seizoenen
  • 498.377 acteurs
  • 313.528 gebruikers
  • 8.303.369 stemmen
Avatar
 
banner banner

Hope Gap (2019)

Drama / Romantiek | 100 minuten
3,37 136 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 100 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: William Nicholson

Met onder meer: Bill Nighy, Annette Bening en Josh O'Connor

IMDb beoordeling: 6,7 (4.517)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 13 augustus 2020

Plot Hope Gap

Edward en Grace zijn 29 jaar getrouwd. Wanneer hun zoon Jamie gedurende een weekend bij hen op bezoek gaat, bekent Edward hem dat hij van plan is de volgende dag zijn vrouw te verlaten. Het gezin verwerkt dit nieuws elk op een andere manier met emoties als shock, ongeloof en woede.

imageimageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 63243 berichten
  • 5098 stemmen

Vanaf 12 maart in de bioscoop (Dutch FilmWorks)


avatar van Wickerman

Wickerman

  • 53 berichten
  • 47 stemmen

Mooi en klein gespeeld. Ideale film voor een merkwaardige avond waar we na de film direct dienden te vertrekken omdat het café te vol zat.


avatar van Collins

Collins

  • 4767 berichten
  • 2937 stemmen

Het is een scenario dat vaker voorkomt. Als de nakomelingen de deur uit zijn, vallen de gemeenschappelijke delers weg en nemen de levens van de achtergebleven ouders een lethargisch gewenningspatroon aan. Ze komen beide meer en meer emotioneel los van elkaar te staan. Beider levens dobberen gewoontegetrouw futloos verder tot het moment dat hij/zij iemand ontmoet die de vergeten vonk weer doet ontbranden en de afglijdende relatie iets sneller naar de afgrond doet drijven dan was voorzien.

Regisseur William Nicholson schreef het scenario. Hij deed dat vaker. Hij deed dat ook voor films als Gladiator, Shadowplay en Everest. Geheel andere kost. Het scenario voor deze film is een adaptie van zijn eigen toneelstuk dat weer is geinspireerd op het leven van zijn ouders.

De film heeft een wat oppervlakkig en vriendelijk karakter en grijpt je emotioneel niet gigantisch bij de strot. Het lichte karakter zorgt er voor dat de de film gemakkelijk en plezierig kijkbaar is. Het zorgt er ook voor dat de film na afloop weinig mijmeringen losmaakt en waarschijnlijk al snel ergens in een vergeethoek van mijn geheugen terecht zal komen.

Dat de film is gebaseerd op een toneelstuk is zichtbaar. Veel scènes spelen zich binnenskamers af. Met name de vele scènes in de keuken van het ouderlijk huis werken door de ruimtelijke beperking, die de acteurs dwingt om weinig beweeglijk te acteren, nogal toneelmatig. Nicholson doet hier en daar overigens wel zijn best om het toneelstuk filmischer te maken door buitenscènes toe te voegen van het idyllische plaatsje Seaford met zijn prachtige grillige kust van kalkrotsen. Ondanks deze weidse en afleidende inspanningen blijft de film toch overall een toneelmatige indruk opwekken. De vormgeving is aan de saaie kant.

Bill Nighy en Annette Bening geven gestalte aan het futloze paar. Ze doen dat met prima acteerwerk. Omdat de film geen inktzwart en pessimistisch drama is, is er ruimte voor lichte melancholie en licht humoristische momenten. Ze zitten vooral in de gebaren en de mimiek en in gebeurtenisjes en handelingen die zich bezijden het grote verhaal afspelen. Die amuses zijn vooral aan Bill Nighy goed besteed.

Maar goed. Uiteindelijk is Hope Gap niet meer dan een amusante film die te oppervalakkig is uitgerwekt om een blijvende indruk achter te laten.


avatar van AniSter

AniSter

  • 901 berichten
  • 870 stemmen

Redelijk indrukwekkend drama. Het verhaal van deze film gebeurt regelmatig en overal. Ik vond het goed neergezet, met enkele heftige momenten, mede vanwege de gebruikte muziek. De mooie plaatjes van de kustlijn vond ik ook wel iets toevoegen.


avatar van mrklm

mrklm

  • 4286 berichten
  • 6289 stemmen

Sterk spel van Annette Bening voorkomt dat dit echtscheidingsdrama verdrinkt in middelmatigheid. Die middelmatig is vooral te wijten aan het scenario van regisseur William Nicholson, waarin de mannelijke rollen erg oppervlakkig zijn uitgewerkt. Bill Nighy kan de rol van de stijve, zwijgzame man van middelbare leeftijd in zijn slaap spelen en Josh O'Connor kan zijn zwakke rol als zoon Jamie, die tussen twee vuren in komt staan, onmogelijk voorzien van enige diepgang. Grace [Annette Bening] is een vrome Christelijke vrouw, die niet kan verkroppen dat haar man, in haar ogen, hun huwelijk van 29 jaar beëindigd zonder enige poging om hun heilige verbond te redden.

Hoewel Grace op papier wellicht over lijkt te komen als een rigide, onwrikbare godsdienstfanaticus, weet Bening die uiterlijke schijn te vermengen met de menselijkheid van een vrouw die zichzelf geconfronteerd ziet met haar eigen tekortkomingen en zich wanhopig probeert vast te klampen aan een zekere mate van stabiliteit. Het is jammer dat de rollen voor O'Connor en Nighy bij lange na niet zo uitdagend zijn geschreven.


Mooi neergezet. Gaat veel nieuwe echtscheidingen opleveren (sic!).


avatar van Graaf Machine

Graaf Machine

  • 4916 berichten
  • 582 stemmen

Mooie film over het einde van een langdurig huwelijk tussen een manipulatieve trut en een karakterloze zak. De zoon des huizes heeft het er maar moeilijk mee.


avatar van Capablanca

Capablanca

  • 812 berichten
  • 1210 stemmen

Mooi, klein en intiem. Voor mij was het eerste deel wel iets sterker dan het tweede.


avatar van thomzi50

thomzi50

  • 1932 berichten
  • 2172 stemmen

Goede hoofdrollen, zeker de scènes tussen Nighty en Benning blinken uit. Maar verder is de film helaas wel erg zwaar, soms op het melodramatische af, inclusief overbodige voice-overs en herhalingen, nadrukkelijke

symboliek en al te betekenisvolle poëzie.


avatar van manecas36

manecas36

  • 205 berichten
  • 205 stemmen

Een prachtige en indrukwekkende film vind ik dit .


avatar van Gish

Gish

  • 1131 berichten
  • 5773 stemmen

Ik zie het als volgt, er waren drie ongelukkige mensen, nu is er nog maar een.

Uitspraak is van Angela, die nauwelijks in beeld komt, maar wel de spijker op de kop slaat. Hope Gap is een prachtige, ontroerende, realistische en poëtische zoektocht naar liefde, geluk, wanhoop, dood en het leven. De fotografie is mooi, en sfeervol, de drie acteurs spelen vol overgave. Genoten van deze kleine grote film.


avatar van blurp194

blurp194

  • 3165 berichten
  • 2889 stemmen

Het gebeurt wel eens vaker dat iemand een gebeurtenis uit zijn eigen leven omvormt tot een script en er een film van maakt - en dat deels gebruikt om dat van zich af te schrijven. Het levert niet altijd een goede film op, of zelfs maar een die voor het publiek interessant of genietbaar is. Zo ook hier. Sowieso is het al moeizaam om een interessante film te maken over een relatie waar de fut uit is, waar beide partijen geen moeite meer in steken willen - al is een van de twee naar het aanschijnt nog niet zover om dat toe te geven. Ook dat gebeurt in de praktijk wel vaker, de verlater die schijnbaar gekozen heeft, en de verlatene die een passief-agressieve rol speelt - maar de oude situatie ook niet echt meer terug wil. So much for a hope gap.

Annette Bening en Bill Nighy spelen prima - vanzelf. Maar ook zij slagen er niet in om het zinkende schip drijvend te houden.


avatar van Frankie Boy

Frankie Boy

  • 127 berichten
  • 1 stemmen

Ook ik heb zeer genoten van deze film, met name het sterke spel van Annette Bening. Ik vond ze respectloos, bitcherig en zeker niet gelijkwaardig naar haar man toe. Wat zat ze die arme man op de huid. Geen wonder dat manlief op een gegeven moment de benen neemt, want dat houdt niemand uit. Zoonlief is de enige die ze dan nog over heeft en krijgt al die ellende over zich heen. Een behoorlijk familie drama en zoals Angela inderdaad heel treffend zegt: er waren drie ongelukkige mensen, nu is er nog maar één.


avatar van scorsese

scorsese

  • 9311 berichten
  • 9121 stemmen

Goeie film over een wat ouder koppel waarvan de man na jaren huwelijk besluit zijn vrouw te verlaten. Een mooi, klein drama. Goeie dialogen die de moeizame verhoudingen die ontstaan tussen de drie hoofdpersonages prima weergeven (uiteraard werkt het uitstekende acteerwerk hier ook bij). Mooie plaatjes van de Engelse kust.


avatar van 93.9

93.9

  • 3069 berichten
  • 4088 stemmen

Op zich wel mooi, maar toch ook wel een hoogstaaltje effectbejag.

Ook erg veel stijve toneel dialogen.


avatar van kinkymen

kinkymen

  • 173 berichten
  • 302 stemmen

Normaal gesproken niet helemaal mijn genre, maar dit is simpelweg een goede film.


avatar van Documania

Documania

  • 15 berichten
  • 7 stemmen

Ook ik ga mee met de meeste recensies.

Deze vind ik de beste van Anette Bening.

In bijna al haar films kom je toch hetzelfde eigenzinnig karakter tegen (American beauty... 20th century women).

Zeer zeker een derde kijkbeurt waard.

Ook prima spel van echtgenoot en zoon.

En verder.. Prachtige locatie.

3,5/4 stars is op zijn plaats.


avatar van Movsin

Movsin

  • 6183 berichten
  • 7472 stemmen

De zoveelste variante op het thema "relatieproblematiek en scheiding", maar toch eentje van het subtielere soort.
Met twee topacteurs als Bill Nighy en Annette Bening aan het roer, kunt ge ook weinig anders verwachten.
Beide weten perfect de vele, uiteenlopende gevoelens die beide partners beheersen weer te geven. Ook het dialoogwerk is knap en eigenlijk een plezier, hoe pijnlijk ook van inhoud, deze te volgen.
Spelen de meeste scenes zich af in een gesloten ruimte, afwisseling is er zeker met de mooie beelden van de natuur, de stranden, rotsen en de kleine meertjes die zoveel klein leven bieden bij laag water...de nostalgie van het verleden.
In het verhaal speelt ook de volwassen zoon een belangrijke rol. Hij kiest geen partij maar voelt zich doodongelukkig met die toestand. Vraag blijft of er iemand zich werkelijk gelukkig voelt.
Mooie film.