After (2019)

Ik ben fan van de boeken en ging naar de film kijken met hoge verwachtingen. Helaas werden deze niet ingelost. Het was tijdens een Ladies at the Movies en daar kondigden ze de film aan als Fifty Shades, maar dan de softe versie... De film was veel te braaf naar mijn zin. Ik miste de slaande ruzies tussen de 2 hoofdpersonages, de sex scenes waren veel te braaf in beeld gebracht. Stukken die ik echt in de film wou zien waren weggelaten en het einde klopte helemaal niet!

Mijn vriendinnnen die met me mee waren gaan kijken kenden de boeken niet en vonden de film ronduit saai

Met mijn 2 sterren ben ik eigenlijk nog te genereus

Tragisch slechte film. Leek wel geschreven door een 14 jarig pubermeisje. Daarbij is vrijwel alles gejat van andere films. En de edit was al helemaal genant. Alles moest opgevulde met meeslepende covers en allemaal montages. Gelukkig dat Langford nog goed speelde (en bloedmooi is).

1.5*

Pak de clichébingokaarten maar uit de kast. Tessa is een braafmoederskindje met een veeleisende moeder - tevens weduwe - en een loser als vriendje. "Trust me", zegt ze tegen haar moeder wanneer ze intrekt neemt op college campus en wordt geconfronteerd met haar kamergenote. Die blowt, drinkt, heeft tatoeages en is lesbisch! Alles wat Tessa niet is, maar deze karakterloze tuthola bezwijkt meteen na een beetje peer pressure. Oh ja, ze ontmoet ook nog een arrogante klootzak met een Brits accent die haar eerst negeert, vervolgens beledigd en haar als oud vuil behandelt. Maar wacht: hij heeft óók Pride & Prejudice (hoe origineel!) gelezen, dus is het volstrekt logisch dat deze Tessa binnen de kortste keren met deze droplul ligt te vozen. Hopeloos gedateerde tienerromantiek voorzien van een onuitstaanbare soundtrack. Werkelijk niet om aan te gluren...

Echt heel suf allemaal. Op een of andere manier dacht ik dat deze film wat rauwer zou zijn, waarschijnlijk door dat (superonterechte) '12 jaar en ouder' icoontje, maar eigenlijk was dit nog braver en suffer dan een hoop films in dit genre. Vooral heel dat collegesfeertje vond ik maar stom en irritant. Vond het bepaald geen collegeniveau (of ik word nu echt oud) eerder een soort vervelend highschoolsfeertje en -kliekje waarin je er niet bijhoort als je niet cool en rebels bent.

Zij moet het alleen hebben van haar looks, en hij eigenlijk van niets. De manier waarop hij suf en monotoon zijn teksten oprakelt is om van in slaap te vallen.

Dan nog wat halfslachtige issues die ze allebei met hun vader danwel moeder hebben waar op het einde eigenlijk niets meer mee wordt gedaan en je hebt echt een heel zwak young adult filmpje.

1,5*

Eigenlijk he is dit het verhaal van not another teen movie.
De knappe jongen neemt een weddenschap aan om een meisje te verleiden, maar wordt tijdens het vervullen van de weddenschap echt verliefd op haar.
Zij is wel een mooi meisje, maar kijkt driekwart van de film met van die puppy oogjes.
Hij speelt wat houterig/zonder emotie en klinkt vaak ongeïnteresseerd.
Bepaalde subverhaallijntjes (van hem met zijn vader, zij met haar moeder) worden aangehaald en vervolgens niet uitgediept.
De film zag er verder wel prima uit en ergens ben ik nog steeds een sucker voor dit soort coming of age/romantische films, maar toch kom ik niet tot een voldoende voor deze film.
Jammer, er had denk ik wel iets meer ingezeten als verhaallijnen en karakters meer diepgang hadden gekregen.

Wat heerlijk zoet en sappig. En ja, ook in deze film loopt er weer een bitch rond. Té mager slot.

Hier passen er zéker 13 van in een dozijn.

“There are moments in our lives that seem to define us.”

Aardig. Het is jammer dat After zo’n voorspelbare ‘dramedy’/coming of age film is geworden, en je hoopt toch dat de makers van dit soort films anno 2020 met iets nieuws of origineels weten te komen. De film is gebaseerd op een boek, dus misschien komt het daardoor. Dat After nog best genietbaar blijft komt door Josephine Langford (de zus van), een prachtige actrice die ook uitstekend acteert. Dat kan niet van de rest van de cast gezegd worden.

Fiennes Tiffin is een houten klaas, en Hardin is ook een wandelend cliché. Leren jas, tatoeages, Brits accent, Ramones T-shirt etc. Ik miste alleen nog de sigaret, maar misschien mag dat tegenwoordig niet meer. Dat clichématige geldt voor de gehele film, en Langford verdient alle credits voor de manier waarop ze het allemaal nog weet te verkopen. Dat ik nog best uitkijk naar het vervolg (After We Collided) komt door haar. Als ze dan maar wel Hardin en haar “vriend” Noah dumpt (je vriendin maakt het uit en je gaat bij haar moeder klagen? Dumpen die gast, ook als vriend).

.....'Mensen veranderen, maar het verleden verandert niet'.....

Geromantiseerde coming of age dramafilm gebaseerd op deel 1 van de 'After' boekenserie van Anna Todd. Cinematografie: buiten- en binnenscѐnes op een Amerikaanse campus. Kleuren: meestal realistisch, afgewisseld met warme softtinten. Mooie scѐnes: zwemscѐne in de natuur, badscѐne en bezoek oceanium. Muziek: terugkerende lieflijke melodie, afgewisseld met snellere nummers die m.i. een beetje te luid zijn. Cast: spelers zijn goed gekozen, want ik zie wel chemie tussen Josephine en Hero. Daarnaast zijn een aantal sympathieke bijrollen, maar ook slechtere spelers. Plot: de naïeve onschuldige 18-jarige Tessa gaat studeren en ontmoet daar 'badboy' Hardin. En uiteraard: van het één komt het ander.....

Resumé: Wie de boeken eerst leest en denk dit verfilmd te zien, komt bedrogen uit! Een aantal speerpunten zijn wel in de film gebruikt, maar de verhaallijn komt niet overeen. En de film is m.i. 'braaf' gemaakt om geschikt te zijn voor een jonger publiek. De boeken zou ik niet meteen 'tienerboeken' willen noemen, daarvoor is de inhoud net iets te 'duister en zwartgallig'. Dat 'rauwe' ontbreekt in de film: geen slaande ruzies, hartverscheurende momenten, grootse neerslachtigheid, diepe wanhoop of een emotionele rollercoaster. Ik wist van tevoren dat de film het boek niet volgde, dus ik was voorbereid. Zoals de boeken mij emotioneel pakten, had ik met de film een stuk minder. Maar ja, ik ben ook geen tiener meer.......

Boodschap: als je 'a girls best friend' bent, wordt het nooit meer.... Het leven is geen rozengeur en maneschijn. Gedeelde smart is halve smart. Leuk dat de schrijfster zelf ook nog even een paar seconden door het beeld liep! De eindscѐne is natuurlijk zeer poëtisch en ronduit schitterend!

Ik ben toch wel benieuwd naar het vervolg 'After We Collided'!

Ik heb slechtere romantische films gezien, maar dit is in ieder geval geen topper. Eigenlijk gebeurt er niet heel veel, behalve dan dat je ruim anderhalf uur naar een romance tussen een jong stel zit te kijken wat alle hoogte- en dieptepunten meemaakt van hetgeen je normaal in zo'n soort film ziet.

Grote pluspunt aan deze film is dat het mooi is gefilmd en er diverse keren prachtige locaties worden aangedaan.

Wat acteren betreft, ik heb geen bekend gezicht voorbij zien komen, maar ik heb me niet gestoord aan de acteurs dus ze deden het gewoon prima.

Deze film is geen afrader, maar in dit genre zijn wel veel betere films gemaakt.

Kleine onvoldoende.

Wat een afgezaagde film met een flutverhaal en irritante, nietszeggende bijrollen. After komt dan ook bijzonder moeizaam op gang en de aanzet tot de hele liefdesverhouding slaat als een tang op een varken. Het wordt allemaal te dik aangezet. Het muurbloempjes idee bij een veel te knap meisje en een moeder die zo belerend is dat het pijn doet aan de ogen. I don't buy it....

Het zou de film goed doen als er iets meer diepgang in de personages gestopt zou worden en de film wat meer pit en durf heeft. De dilemma's van de personages voelen gekunsteld en nep aan, waardoor er geen spanningsboog ontstaat. Het is te braafjes en het voelt allemaal teveel als los zand aan. Echt diepgaande dialogen ontbreken en de bijrollen voegen niets toe. Hierdoor heb je na afloop van de film echt het idee dat je naar niks hebt zitten kijken. Denk maar eens aan die lesbische roommate. Zonder ook maar een fatsoenlijke gesprek met elkaar te hebben gevoerd dwingt ze een meisje om van alles te doen. Eigenlijk misselijkmakend om te zien. Elke vorm van logica ontbreekt en dat maakt het een karikatuur, in plaats van een geloofwaardige personage. Vervolgens is haar rol zo goed als uitgespeeld. Het is niet meer dan een plot device geweest om de twee tortelduifjes met elkaar in aanraking te brengen. Zo worden er heel veel lijntjes naar bijvoorbeeld situaties in de familie uitgegooid, maar wordt er niets mee gedaan. Ja, er wordt af en toe een boze blik geworpen, want O wat hebben wij het kut zeg.

De zomerse vibe op de campus en de jonge acteurs maken de film nog enigszins kijkbaar, maar de film heeft geen enkele selling point. En dan heb je ook nog zo'n suf onafgewerkt einde dat een vervolg uitademt, maar eigenlijk een totaal gebrek aan creativiteit is.

1,5*

Viel nog mee.

Maar qua romantiek vond ik het weinig bijzonder. Deed me een beetje denken aan een combinatie van Fifty Shades of Grey en Twilight. Die overigens allebei een 4 bij mij scoorde. Deze steekt wel boven dan niveau uit, maar dan vooral qua verhaal. Qua romantiek bungelt het gewoon op hetzelfde niveau wat mij betreft.

Langford doet het overigens wel solide. Ze krijgt niet bepaald de makkelijkste rol in haar voeten geschoven. Standaard karakter tot in de puntjes. Maagd, blond & braaf. Deze film / boek doet er echt totaal niet mee. Tegenspeler Tiffin is ook niet veel minder standaard. Buiten dat ook Tiffin solide acteert.

Maar ik blijf dit soort films altijd mogen. Waarschijnlijk omdat het tegen high-school aanketst. Deze film had ik daarbuiten al langer op het oog. Alleen de 106 minuten waren wel een no-go. Normaal duren dit soort films niet langer dan 90 minuten en dat is ook een prima speelduur. 106 minuten te lang.

Verhaaltje vermaakt wel en kent enkele opvallend degelijke beelden qua visueel. Vooral die bar was erg sfeervol ingericht. Bovendien weet Langford boeiend genoeg te spelen en hangt er wel degelijk chemie tussen Langford en Tiffin. Dat is waar de film ook op steunt, dus dat combineert dan ook mooi.

Maar de romantiek blijft te genant om serieus te nemen. Iets te onwerkelijk. Vandaar dat ik eerder al de link legde tussen de andere 2 films die in mijn review staan hier. De romantiek kent regelmatig ondermaatse dialogen en ongemakkelijke momenten daartussen. Niet mijn ding. Tienermeiden zullen er wel waarschijnlijk van smullen.

Maar wel een vermakelijk geheel uiteindelijk. Moet eerlijk zeggen dat ik After 2 ook nog wel wil zien.

Ook deze eens meegepikt uit de bib en zonder verwachtingen eens bekeken. Het was niet zo'n bijzonder filmpje en het verhaal had ik al eens vroeger gezien, dus heel vernieuwend was het allemaal niet.

Gelukkig deed de cast het niet slecht en de muziek was ook nog te pruimen.

Niks nieuws onder de zon.

Jonge studente, nog groen achter de oren, maakt op de universiteit kennis met een door de wol geverfde jongen. De rest van het verhaal laat zich als vanzelf invullen. Rustig voortkabbelende tienerromantiek, rijkelijk gevuld met clichés. Amper de moeite waard.