All You Need Is Love (2018)

My oh my..... deze draak gisteren met mijn dochter in de bios gezien. T verhaal is op zich leuk, maar ik irriteerde me mateloos aan de slecht geacteerde accenten, te erg gewoon. En al het volk van buiten de randstad werd neergezet als debiele hillbilly's. Een beetje jammer hoor. Verder is deze film wat je ervan kan verwachten. Niet onaardig, maar wacht gerust tot ie uit de bios is.

Wat een vreselijke film. Zonde van je tijd. Weer de hele Nederlandse cast komt voorbij. Zo'n klein kikkerlandje met telkens dezelfde acteurs komen zo ongeloofwaardig over op een gegeven moment. Je haalt al die Nederlandse films door elkaar. Ze slaan nergens meer op. Wat een 'waste of time' deze film. Sneu voor Robert ten Brink, die totaal anders is dan deze slechte versie.

Ja, erg veel Love actually en Alles is liefde, maar beter goed gestolen dan slecht verzonnen, en zelfs iemand die niets met het gelijknamige televisieprogramma heeft (zoals ik) kan hier toch sentimenteel van worden. Kleine smetjes (Bracha van Doesburghs psychologie van de koude grond wanneer ze constateert wat er mis is met Fedja van Huêt, de getelegrafeerde diefstal van de Ruysdael) vallen weg tegen de vaart van de vertelling, de sterke twist in de plotlijn van Frank Lammers, het sympathieke spel van Rop Verheijen, de hilarische vertolkingen van Peter Paul Muller als opgefokte producer en Trudy Labij als de volkse Tilly, en de briljante grime van de drie broers van Eva Laurenssen. Ontzettend leuk.

Een romkom met verhaallijntjes die allemaal in elkaar passen is inmiddels een genre op zich geworden. 17 jaar na grondlegger Love Actually lijkt het nog steeds niet uitgemolken, maar hierdoor hebben we inmiddels voldoende materiaal om te vergelijken en het kaf van het koren te scheiden.

Alles is Liefde geldt als de eerste en nog altijd één van de betere Nederlandse probeersels en daarbij steekt ook All you need is love flets af. Alle acteurs persen het uiterste uit hun rolletje, maar die zijn vaak nogal cliché en oppervlakkig geschreven zodat het nooit veel diepgang krijgt. Daarbij passen de verhalen ook niet echt in elkaar. Pas op het allerlaatst is er een klein stukje overlap.

Het moet gezegd dat ik de film wel wat beter vind dan enkele andere Nederlandse romkoms van de laatste jaren zoals Mannenharten deel 1 en 2, Hartenstraat en Pak van mijn Hart (tering, die titels...).

Ster van de show was Yannick Jozefzoon, een donkere vent met een Overijssels accent. En niet alleen de tongval, maar ook uitspraken 'we gaan naar hem heen' in plaats van 'we gaan naar hem toe'. Leuke details.

Zonder alle personages verder afzonderlijk te bespreken vond ik één ding opvallend: juffrouw Jannie (van Jiskefet) was verliefd op een kerel in een ver land, die ineens niet kon komen omdat hij 'verkeerd had belegd'. Je voelt een Kees van der Spek-esque internet scam aankomen, maar dat blijkt dan toch niet zo te zijn.

Vooruit, nog één dingetje dan: voor het eerst heb ik me gestoord aan Frank Lammers. De beste man kan bij mij wel een potje breken maar waarom hij nou een Limburger moest spelen, geen idee. En zijn geheim had hij toch prima met zijn vrouw kunnen delen? Een nodeloos 'gezocht' verhaallijntje.

Krappe 3 sterren.

Voor Nederlandse standaarden is deze romcom van regisseur Will Koopman zeker niet het minste resultaat, maar het gebrek aan ambitie blijft een hinderlaag voor de totale ervaring. All You Need Is Love pakt uit met een grote verzameling aan A-namen (van Nederlandse bodem), maar slechts een handjevol aan acteurs en actrices weten uit te blinken. Positieve inbreng wordt geleverd vanuit Fedja van Huêt, Bracha van Doesburgh, Waldemar Torenstra en Ilias Addab, die allen met een clichématig scenario het meeste halen uit wat er maar te halen valt. Hierdoor is niet elk verhaal binnen deze ensemblefilm mislukt, maar dat neemt niet weg dat het tegengas flink wordt geleverd. Met name Frank Lammers, Jasha Rudge en Trudy Labij zijn echt schrikbarend slecht, waardoor de film een wisselwerking vormt tussen aardige clipjes en schijtirritante relatieuitwerking. Het zou je als show maar gebeuren dat je de meest onsympathieke mensen selecteert die maar bestaan. Ik als beroepszuurpruim was er richting de slotfase (waar alles gezellig bij elkaar komt) vooral van overtuigd dat zeker de helft niet verdiende om zo gelukkig te zijn. Ik deel overigens de mening van overige gebruikers dat de beelden van het Schotse platteland erg mooi zijn en vond het jammer dat Rop Verheijen (die het eveneens niet verkeerd deed) zo diep in karikatuur werd gesmeten.

Slechter dan slecht..... Teveel voor woorden....

Alleen de Happy Ends zijn nog een beetje aan te zien....