Bumblebee (2018)

Transformers 6 is een rare subtitel. Dit is geen vervolg, zou wel eventueel als prequel kunnen dienen (maar deel 1 ligt me niet helemaal meer scherp qua tijdlijn en wat erop Aarde al was gebeurd) maar de film is en voelt vooral als een reboot. Zonder Michael Bay, back to the 80s (de film speelt in het schitterende jaar 1987), meer gericht op de personages en de fun en met Transformers die allemaal wat duidelijk eruit zien. Bij Prime zie je ook de voorkant van de vrachtwagen op zijn borst, en de meeste hebben hoofdzakelijk 1 kleur in plaats van een wirwar aan metallic lakken. In de vorige films waren veel van die dingen maar lastig uit elkaar te houden. Dit doet in alles veel meer lijken op de animatieserie van vroeger.

Niet dat dit verder wereldcinema is, maar het is wel met afstand de leukste film uit de reeks en ook wel de beste. Sowieso valt de regie op met af en toe leuke momenten. De heerlijke muziekkeuze (beetje cliché, maar toch), een geweldige cut naar een alarmklok of een fijn moment met muziek op de achterrond waar de scène naast een achtbaan speelt en net als de gitaar inzet komt de rollercoaster langs geracet. Allemaal erg frisse ideeën. Ook de actie is prima in beeld en zeker cgi en geluid zijn geweldig, al was dat in de vorige films ook meer dan goed in orde.

Maar deze film heeft een hart met een fijne Steinfeld (daar ben ik sowieso stiekem een beetje verliefd op) en veel meer waarde en oog voor mensen en minder voor zielloze actie. Niet alles is geweldig overigens. De humor is echt wel hit and miss al wordt het nooit tenenkrommend slecht. Verder qua verhaal en thema's ook wel wat cliché allemaal, en dat doet de film dan geen goed, anders dan de typische muziekkeuze. Maar al met al mogen er hiervan echt wel meer komen. En ach, doe eens gek, 4,0*.

Dit is pas een film met een hart/verhaal. Je leeft gewoon mee met de characters, want je ziet hoe ze zich ontwikkelen. Bumblebee is niet een stuk metaal die alles overhoop schiet. Hij heeft een hart en dit zie je. Een mooie verband tussen Hailee en Bumblebee. Hailee doet het overigens uitstekend. Ben sowieso een fan van haar en ze bewijst dat ze kunt acteren.

Kortom niet een film met alleen maar actie, maar een film met een verhaal en hart. Voor de mensen die vragen of je de andere transformers films gezien moet hebben: nee, dit hoeft niet. Ik heb het ervaren als een reboot.

Een duidelijke verbetering ten opzichte van de bombastische voorgangers, maar er valt nog genoeg aan te merken op de zesde film in de (moderne) Transformers-franchise. Deze keer gelukkig geen epische gevechten waarbij hele steden in puin worden gemept als apotheose van een vaag verhaaltje dat niet meer is dan een excuus voor een aaneenrijging van zichzelf herhalend, lawaaiige gemep en geschiet. In plaats daarvan is er een goed verhaal en meer aandacht voor karakteriseringen. Het is jammer dat de karakterisering van hoofdpersoon Charlie [Hailee Steinfeld] zo afgezaagd is (eigenzinnig meisje, buitenbeentje, vader dood, geen vrienden) en dat de uitwerking van het verhaal op bepaalde punten zwak is. Ik vroeg me onder anderen af waarom de Decepticons niet gewoon landden op de plek waar Bumblebees signaal vandaan kwam, maar honderden kilometers verderop?! Er zijn meerdere, soortgelijke consistenties te vinden. John Cena is bovendien niet serieus te nemen als de gedreven commandant die Bumblebee tracht te vernietigen. Afgezien van drie goede grappen (Bumblebees muzieksmaak, de wraak op één van Charlies plaaggeesten en een 'kettingbotsing) slaat het scenario de plank behoorlijk mis qua humor. Maar Steinfeld is charmant in de hoofdrol, Pamela Adlon prima als haar moeder en is er op fraaie wijze vormgegeven aan de persoonlijkheid van Bumblebee.

Iets beter dan de gemiddelde Transformers film. De Transformers films van Bay zijn o.a. te chaotisch met vervelende humor en de films duren veel te lang. Maar de film Bumblebee is wel extreem zoet hoor. Doe mij dan maar een film zoals Real Steel (2011). Het leukste aan deze film is Bumblebee zelf. Alles eromheen (en dat is uiteindelijk nog best veel) is eigenlijk niet zo goed! De humor viel ook tegen.

De Transformers zien er overigens wel uit zoals in de tekenfilm, dus dat is erg fijn om te zien! Ook al is het maar heel eventjes.

"I like the way they pop."

Na alle voorgaande delen had ik echt geen trek in nog zo een nietszeggende film; 'The Last Knight' heb ik zelfs helemaal overgeslagen. Het is dat een vriend deze zo graag wou zien. Dus met frisse tegenzin heb ik deze titel gezien en ik moet zeggen dat het mij reuze is meegevallen, al scheelt het natuurlijk veel dat je niet meer de onzinnigheid van Michael Bay krijgt voorgeschoteld.

In deze prequel - dat zowel als reboot kan dienen - zie je hoe Bumblebee door Optimus Prime naar de aarde wordt gestuurd om een nieuwe thuishaven voor de Autobots te zoeken. In het kielzog volgen de Decepticons om de boel te verstoren. De stoere tiener Charlie probeert hierin Bumblebee te steunen tegen het decor van de jaren '80.

Het fijne aan 'Bumblebee' is dat er ditmaal de tijd wordt genomen om een ingetogen verhaal te vertellen, waarbij vooral de band tussen robot en tiener centraal staat. Middels deze aanpak laat men een frisse wind waaien die de vieze nasmaak van de vorige films weghaalt. Er is namelijk geen plaats meer voor: chaos, kinderachtige humor en oversekst gedoe. De schattige Hailee Steinfeld is hierin duidelijk het hart van deze film.

De klassieke look van de Transformers is een flinke opsteker, waardoor ik gelijk aan de oude tekenfilms moest denken. Bovendien zie je nu eindelijk eens wel wat er gebeurt als de actiescènes aanvangen, omdat Travis Knight capabel genoeg is om dit overzichtelijk in beeld te brengen. Het geheel wordt gecomplimenteerd door het jaren '80 sfeertje en de prima soundtrack. De standaard ontwikkelingen en bepaalde inconsistenties moet je maar voor lief nemen.

Al met al een vermakelijke spin-off die een goede aanzet is tot een nieuwe reeks.

3,0 Sterren.

Transformers 6 zou zo'n beetje de slechts denkbare titel zijn voor deze prequel, zeker door alle eerder uitgebrachte bagger van Michael Bay. Gelukkig wordt zijn stempel niet doorgedrukt en is dit meer een Spielberg achtige 80s film. Spielberg is ook mede producent.

Bumblebee is sinds Transformers 1 zeker de leukste Transformers film. Dat komt omdat het relatief kleinschalig en sympathiek blijft. Genoeg aandacht voor de hoofdpersoon, tomboy Charlie, die in het begin een wel erg grote mond heeft maar gaandeweg steeds aandoenlijker en leuker wordt. Je merkt al snel in welk tijdperk de film zich afspeelt en dat ligt er ook dik bovenop, een ietwat overdadige jaren 80 saus wordt over de film heen gegoten. We zien Charlie een stuk of 6 verschillende bandshirts dragen en er moeten minstens 20 verschillende jaren 80 muziekjes de revue passeren. Daar hadden ze duidelijk teveel moeite met keuzes maken. De echte ster blijft Bumblebee (vooral prachtig hoe hij via radioliedjes communiceert) maar de rol van Steinfeld is prima. Ze is ook niet te goed overal in en heeft haar kwetsbaardere momenten. Memo, de nerdy buurjongen met een crush op Charlie, wordt ook sympathiek vertolkt.

Natuurlijk moet je bij dit soort films niet om geloofwaardigheid komen, maar er zat 1 wel heel lachwekkende scene in, waarbij de 2 kids zich zonder problemen opeens in het midden van een militaire basis bevinden (hoe komen ze daar binnen?), ook nog eens zonder enig plan waarmee ze Bumblebee zouden kunnen helpen.

Kinderfilm, zeiden mijn maten, maar ik ben blijkbaar van binnen nog steeds een kind en vond deze dus leuker dan Aquaman (wat natuurlijk ook een kinderfilm is, maar bombastischer).

Leuk.

Er valt genoeg op Transformers aan te merken, zo heeft ook hier het verhaaltje niet veel om het lijf, is de rol van John Cena karikaturaal tot en met (en de niet te snuggere wetenschapper eveneens) en is de actie wellicht niet zo goed is beeld gebracht als wanneer Bay regisseur was geweest, in plaats van alleen producent.

Daar staat tegenover dat de actie ook spaarzamer is, dus niet doorgaat tot je murw gebeukt bent, en belangrijker: er zijn stakes. Bij de eerdere transformers films maakte het me echt niet uit welke CG robot na een lang saai gevecht van welke andere CG robot zou winnen. Ik had niks geïnvesteerd in de karakters. Bumblebee en zijn relatie met Charlie (weer erg fijn gespeeld door Hailee Steinfeld) krijgen hier echter genoeg aandacht dat die band voelbaar wordt, en Bumblee’s karakter eentje misschien niet van vlees en vloed, maar wel een met geschiedenis, doelen, gevoel, angst en genegenheid. En niet zelden komisch.

Het blijft een popcornfilm met de nodige dommigheden, en Transformerpuristen die anders denken over de franchise, zijn het misschien niet met me eens. Ik geef niets om autobots vs decepticons en ken slechts enkele transformers van naam. Maar voor mij was dit de eerste in de serie in lange tijd die me weer het kijken waard leek, en dat ook was. Er stond weer iets op het spel waar ik om gaf. En meer Hailee, alstublieft.

3,5* naar boven afgerond.

Nooit gedacht dat ik nog eens een ruime voldoende uit zou gaan delen aan een Transformers-film, maar ik doe het toch. Al is het eigenlijk een beetje beledigend om dit als een vervolg op die Michael Bay troep te noemen, want Bumblebee pakt het volledig anders aan en mag dan vooral een erg succesvolle spin-off worden genoemd.

In ieder geval zat ik vanmiddag met niet al te veel verwachtingen in de bioscoop, want de voorgaande 3 Transformers-films kwamen bij mij niet boven de twee sterren meer uit. Bombastisch, groots, maar vooral schreeuwerig, vermoeiend, zielloos en inhoudsloos. Als het je geen fuck boeit welke robot een (bijna altijd vreselijk te lang durend) gevecht wint of dat je door de drukte zelfs niet meer kan zien wie wie is, dan heb je als maker de plank toch flink misgeslagen. Dan is het lekker boeiend dat ze de halve aarde opblazen. Ik werd er de afgelopen jaren niet warm op koud van. Daarnaast ben ik ook geen nostalgische fan van de reeks, dus de strijd tussen de Autobots en Decepticions interesseerde me werkelijk niks. Ik zocht er vooral vermaak in dat ik niet kreeg.

Maar de makers van Bumblebee snappen het dus wel. De film is lekker kleinschalig en focust zich vooral op het leven van de jonge pubermeid Charlie die per toeval Bumblebee ontmoet. We zien hoe ze met elkaar om leren gaan (erg geestig, de communicatie via radioliedjes!) en hoe ze voor elkaar opkomen. Hailee Steinfeld is bijzonder charmant en sympathiek in haar rol en doordat je haar leert kennen krijgt de film een ziel. Ook haar buurjongen met een crush op haar past hier goed bij en doet het naar behoren. Maar de leukste scènes zijn toch wel die met Bumblebee die om leert gaan met aardse zaken als cassettebandjes en wc-papier rollen. De film blijft lekker luchtig, kent geslaagde humor (wát een verademing om dit te zien vergeleken met die puberale, compleet ongrappige oversekste humor van Bay in de voorgaande delen) en áls er dan eens actie komt, dan is het interessant en zitten er oprecht spannende stukken in. Waarbij het dus helemaal niet nodig is dat de halve wereld op wordt geblazen, op deze wijze blijft het allemaal veel pakkender.

Perfect is Bumblebee ook weer niet. Het verhaal is wat cliché, de bad guys zijn wat eendimensionaal en de wereld van de Transformers boeit me nog steeds niet echt gigantisch, maar als ze op deze wijze doorgaan wil ik de komende delen wel degelijk zien. Zonder vooraf aanwezige sceptische gedachten. Dan kijk ik er zelfs weer naar uit.

3,5*

Écht beroerd. Een vervelende mix van alle tergende Hollywood-clichés die je van dit soortement moderne blockbusterfilm helaas nog altijd moet verwachten. Het speelt alles extreem veilig en neemt de kijker nergens serieus; het (gerecyclede) script is bij vlagen te infantiel voor woorden. Iedereen zegt ten alle tijden precies wat je verwacht, ziellozer dan dit krijg je het niet. Bumblebee voelt dan nog het meeste 'mens' ('echt') van iedereen, waarvoor props. Netjes worden alle karakter-ontwikkeling-vakjes afgestreept, maar zelden komt het de flow van het verhaal ten goede. Travis Knight is de zoveelste speelpop van de studio's gebleken, er is op geen enkel moment de handtekening van de regisseur te vinden (hoe anders was dat bij de films van Bay, die alle clichés juist zo fijn wist uit te vergroten en naar zijn hand zette, door met sierlijke en larger than life actie-regie door de mayhem heen te dansen), dat stelt toch wel teleur. Je krijgt een uitgekauwd young adult vehicle met een boel clichématige 80's ''throwback'' meuk (dat Breakfast Club gedoe... C'mon...), verplichte uitstapjes met mean girls want tiener draaaamaaaaaa (met als enig doel een ''grappige'' scene, really?) en verder een stel uitermate slaapverwekkende actiescenes, waarin de CGI vooral erg gewichtloos voelt. Ik had niet veel verwacht, maar dit slaat werkelijk alles.

“Bumblebee, our war rages on. You must protect Earth, and its people.”

Heerlijke Bumblebee film. Travis Knight was ook verantwoordelijk voor het fantastische Kubo and the Two Strings, en hij heeft goed gekeken naar films als E.T., The Iron Giant, de How to Train Your Dragon films en zelfs een beetje de over the top jaren 80 actiefilms. Knight heeft er een charmante, humoristische, nostalgische en actievolle film van gemaakt, en hij is duidelijk een fan van het bronmateriaal. We hebben het over de Transformers dus verwacht geen diepgaand verhaal, maar de band tussen Charlie en Bumblebee, en de persoonlijke problemen waarmee Charlie rondloopt, worden effectief verpakt in een zeer vermakelijke blockbuster/familiefilm.

Steinfeld is een sympathieke en charismatische hoofdrolspeelster en ik had uren naar haar scènes met Bumblebee kunnen kijken. Erg knap, en een bepaalde scene rond een nummer van Sam Cooke is zelfs emotioneel. Emotioneel? In een Transformers film? Dat krijg je ervan als je Bay vervangt door een regisseur die wel weet wat hij doet. Hoewel Knight zijn hand ook niet omdraait voor een spectaculaire (en overzichtelijke) actiescene hier en daar. In combinatie met Steinfeld, het effectieve verhaal met een groot bonkend hart, de heerlijke jaren 80 muziek en het plezier dat de film uitstraalt zorgt het ervoor dat Bumblebee een zeer prettige verrassing is zo tegen het einde van 2018.

Als eerste film uit de Transformers reeks die ik zie viel deze me zeker niet tegen, subliem goed wordt het nergens maar de openingsscène was popcornfun op hoog (snel) niveau en ik heb zo nu en dan echt wel moeten lachen: Hide Bumblebee quick .

Om eerlijk te zijn heb ik me gisteren best vermaakt in de bioscoop. Bumblebee is een verademing ten opzichte van de andere Tranformers-films. Daar zal het wegvallen van de heer Bay niet vreemd aan zijn. Bumblebee is geen topper en superhoogstaand is het allemaal niet met zijn nog steeds overtollige Hollywoodclichés, maar op één of andere manier slaat de film wel aan.

Het plot is niet origineel, bij momenten wat te sentimenteel, maar gaf me toch steed het gevoel betrokken te zijn. Geen brute overdreven hyperkinetische robotoorlog (zoals de eerste 5 minuten), wel een evenwicht tussen de actiescènes en de opbouw van een teder verhaal. Centraal hierbij, de jonge Charlie die vanuit haar persoonlijke issues een innige relatie ontwikkelt met B-127. Erg tof om te volgen allemaal.

Ook de humor slaat aan en is bij momenten echt raak. Toch een aantal keer een glimlach tevoorschijn getoverd. De 80-muziek is wat cheesy, maar past binnen het losse familiale gevoel dat de film uitstraalt. De slotactiescène is er weer een beetje over, maar dat kon de pret niet bederven. Blij om gezien te hebben: dikke voldoende, zwevend tussen 3,0*en 3,5*.

Overduidelijk geen Bayformers dit. En dat merk je dan vooral in de actiescenes. Bij Bay was het allemaal groot, snel en ging er veel kapot. Je merkte veel meer de impact van metalen blikken die erop los ramden en schoten in de omgeving. Maar Knight kiest voor een volledige andere aanpak.

Buiten de openingsscene blijft de actie net als het verhaal klein en dicht bij elkaar. Bumblebee en Charlie vullen elkaar aan waarbij zij een 'coming of age' momentum heeft en Bumblebee zich zelf opnieuw ontdekt.

De Transformers zijn met veel oog voor detail gemaakt en de actie scenes zijn door het kleine karakater en kleurgebruik goed te volgen, dus veel meer in stijl van de 2007 Transformers film dan de wat latere delen waar dat aspect af en toe uit het oog werd verloren. Begrijp me niet verkeerd de grootsheid van Bay's actie climax in het laatste stuk van The Last Knight wordt nergens gehaald door Knight maar dat is in dit verhaal ook niet zo nodig.

Wat wel merkbaar is dat er een ander schrijversteam is geweeest deze keer. Met een duidelijke opdracht om wat aspecten van de vorige delen eruit te slopen. De humor is vrijwel geheel anders en hij werkt wonderwel. Voor de fans van de Bay delen zitten er een paar leuke easter eggs in verstopt. Wil je Bumblebee vergelijken met andere films dan zou ik het bijna een mashup van Pete's Dragon (de live action), Transformers 2007 en wat Iron Giant willen noemen. En vanuit comic aspect lijkt het op de rustigere afleveringen uit de jaren '80 en wat op de meer recentere Spotlight serie (van IDW).

Jammer dat Bumblebee wat weinig bioscoop aandacht krijgt deze kleine variant heeft genoeg bestaansrecht naast de steden slopende actie van Bay.

Hele vermakelijk 113 min met behoorlijk wat jeugdsentimenten door oa de heerlijke eighties muziek. Bumblebee is altijd mijn favoriet geweest en stelt niet teleur door zijn aandoenlijkheid in deze film. Ja ok, het is cheesy maar ik vond deze film een verademing na al die snelle transformer films met technische snufjes. De robot vecht scenes waren prima in orde.

Een ode aan Bumblebee?

Deze afgelopen vrijdag in Antwerpen gaan zien.

Na de uiterst vermoeiende laatste Bay Transformer films had ik het eigenlijk wel gehad met deze franchise, maar omdat deze nieuwe film gaat over het meest favoriete karakter EN -heel belangrijk- niet door Bay zelf werd geregisseerd, wilde ik deze toch nog een kans geven.

Dit heeft gelukkig goed uitgepakt:

weg zijn de uren durend lijkende niet te volgen actie scene's, die je als kijker al gauw de keel uitkomen.

Eindelijk eens wat meer normaal gemonteerde actie, waarbij je nu wel kunt zien wie wie is en wat er precies gaande is.

Eigenlijk is dit naar Transformers maatstaven een heel kleinschalig coming of age filmpje, met een hoofdrolspeelster, waar ik even aan moest wennen, want wel erg bijdehand en van zich zelf overtuigd, maar uiteindelijk wist zij zich mij toch voor zich te winnen en zelfs hier en daar mij te emotioneren.

Het is uiteraard Bumblebee, die als voornamelijke attractie en titelfiguur, de show steelt en om wie het voornamelijk gaat (ook dat is wel eens anders geweest bij vorige Transformerfilms), hij is mooi vormgegeven en zijn intro bij het meisje is erg leuk gedaan, hoewel stiekem het feitelijk natuurlijk een variatie op de eerste Transformerfilm is.

Enigszins zonde vond ik dat Optimus Prime en consorten niet in de finale meekwamen knokken, maar wellicht had je dan weer dezelfde toestanden gekregen als bij eerdere Tranformerfilms, die al snel te veel van het goede werden.

Zoals het nu was, was het eigenlijk gewoon goed en genoeg.

Verder goede SFX en sfeervolle, hoewel soms ietwat foute, jaren '80 muziek.

Kortom: de film bezorgde mij een leuke, vrije middag.

Meevaller: een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Leuk dat de deze keer wel met een beetje respect naar de Gen1 cartoons gekeken hebben, maar meer positiefs valt er helaas niet te over melden.

Het blijft een voorspelbare over de top slecht geacteerde Amerikaanse popcorn kinderfilm.

Ik zou persoonlijk het vervolg op Cybertron af laten spelen met enkel transformers.

Helaas zal dit nooit gaan gebeuren.

Nooit nog gedacht om een vervolg op de originele Transformers een voldoende te kunnen geven, maar deze verdient het. Geen meesterwerk natuurlijk, maar was stuk beter dan bijvoorbeeld de laatste zielloze sequels met Wahlberg in de hoofdrol. Het overdaad schaadt probleem wat op de vorige films van toepassing bleek is hier minder, verder gelukkig niet zo een kinderachtige humor, redelijke actiescènes en een hoofdrolspeelster die niet louter voor haar looks is ingehuurd, maar daadwerkelijk talent heeft voor haar professie. Slimste zet is om deze film Bumblebee te noemen, bij Transformers 6 waren er op zeker meerderen van te voren afgehaakt. Verfrissend al met al, een waardige afsluiter van een toch wel belabberde reeks. Althans ik hoop dat men beseft dat het verstandig is het hierbij te laten.

Aardige actiefilm. Het verhaal is niet heel complex en vertelt ons iets over periode van voor de eerste Transformers film. Die invalshoek is best aardig. De uitwerking is wat magertjes. De opbouw gaat nog wel, hoewel de films soms inkakt. Verder zien de actiescenes er goed uit en zijn gelukkig niet zo overdadig als in de laatste Transformers films. Knight probeert wel wat sentiment over te brengen, maar loopt daarmee wel erg te koop. De soundtrack is prima. Visueel ziet de film er verder verzorgd uit. Leuk tussendoortje maar niet meer dan dat. 3.0/3.5

Ik had verwacht dat deze 'Bumblebee' toch wel een heel klein beetje positief boven de andere 'Transformers' films uit zou steken, maar helaas. Vreselijke film. Eén van de grootste manco's is het script. Bar slecht. Cena kan niet acteren en na 20 min. heb je al 10 veel te voor de hand liggende 80's hits gehad. Weet nog niet of ik Steinfeld goed moet vinden of niet. Hier vond ik haar matig in ieder geval. Het is allemaal zo standaard, voorspelbaar en puberaal en daarnaast verzuipt de prent in irritante momenten en keuzes. Kutfilm.

Met de "Transformers" films had ik altijd al een haat-liefdeverhouding (meestal haat ) en dat geldt zeker ook voor deze Bumblebee (één van de bekendste Transformers, die persoonlijk nooit mijn favoriete Transformer was) verfilming, die ik zeer kinderachtig en flauw vond en die waarschijnlijk alleen voorbestemd is voor kinderen (doelgroep tot 15 jaar). Tot de laatste categorie behoor ik qua leeftijd niet meer (soms gedraag en voel ik me wel nog eens zo ) en het enige leuke aan deze Actie / Sciencefiction film vond ik het horen van de vele jaren 80 (waarin deze film zich ook afspeelt) muzieknummers (van bands als "The Smiths", "Duran Duran", "Bon Jovi", "A-ha", "Simple Minds" en "Repulsion") en het zien van destijdse technologie (die ik vroeger ook had) zoals videorecorders, walkmans, platenspelers, beeldbuis televisies en telefoons met hoorns.

Het verhaal opzicht vond ik tenenkrommend slecht en kon me eigenlijk ook nooit vermaken (eigenlijk alleen bij het horen van een jaren 80 muzieknummer) en tenenkrommend slecht geldt eigenlijk voor de gehele clichématige cast inclusief Bumblebee, waarbij ik hoofdrolspeelster Hailee Steinfeld (in de rol van puber Charlie) alleen leuk vond drummen op het nummer "Bigmouth Strikes Again" van de Britse alternatieve rockgroep "The Smiths", waar Charlie een groot fan van is. Maar voor de rest had ik totaal niets met het personage Charlie en leefde ik ook totaal niet met haar mee (o.a. dood van haar vader).

Professioneel worstelaar (die hebben sowieso al weinig denkvermogen) John Cena in zijn rol als militair Burns was sowieso volkomen belachelijk, overdreven en ongeloofwaardig, maar heel soms kwam hij wel nog grappig en droog uit de bocht, zoals de scène waarbij hij in het huis van Charlie praat met haar ouders.

Ron (stiefvader van Charlie) : Toen ik in mijn puberteit zat, stal ik ook wel eens wat. Ik stal een doos snoepgoed.
Burns: Ja, dat weten we

Wel vond ik het leuk dat Pamela Adlon (in de rol van moeder Sally) meespeelde in deze film en niet dat ze goed speelde (wat zeker ook niet het geval was, want ze was vooral irritant), maar omdat ik haar vooral kan van haar leuke rollen in de Komedie / Drama series "Louie (TV Series 2010–2015)" hoofdrolspeler en komiek Louis C.K. is door vijf vrouwen beschuldigd van seksuele grensoverschrijdend seksueel gedrag en is daardoor helaas niet meer te zien op de televisie, waar hij vaak te zien was op de televisiezender "Comedy Central Extra") en "Californication (TV Series 2007–2014)" en ik haar ook altijd leuk en mooi vond om te zien. Ze is best klein en heeft een wat schorre/hese vrouwenstem.

Met de jaren 80 sfeer zat het wel goed, maar visueel gezien vond ik het allemaal wat tegenvallen (met name de scènes op Cybertron zagen er te geanimeerd uit) en de actie vond ik maar povertjes en dat kwam mede omdat het vooral maar draaide om drie Transformers, te weten Bumblebee (met de stem, die hij verliest door een Decepticon, van Dylan O'Brien) als Autobot en Shatter (stem van Angela Bassett) en Dropkick (stem van Justin Theroux) als de slechte Decepticons. Wel bevat deze Transformer de hardste actie tot nu toe, want mensen uit elkaar laten spatten (overigens zonder bloed), heb ik volgens mij nog nooit gezien in een Transformer film.

Nee deze kinderachtige Transformer film (beter gezegd een spin-off) waarin het draait om de flauwe Bumblebee, was niet echt aan mij besteed en gelukkig duurde hij dan ook maar iets van 110 minuten i.p.v. ruim twee uren welke veel Transformers films duren.

Deze viel echt reuze mee, beter gezegd hij heeft mee een beetje met de mond vol tanden laten staan. De laatste jaren en vooral na de drie eerste films viel de serie ontzettend tegen, Bay had geen grip meer op de franchise en elke film werd slechter en slechter terwijl ik juist ontzettend fan was van de eerste twee tot drie films. Maar nee, ik was echt geen fan meer van de werkjes wat Bay naar buiten wist te brengen, zeker deel vijf vond ik echt een verschrikking. Tot op de dag dat ik zag dat ‘Bumblebee’ een spin-off verfilming kreeg met een soort andere setting, en dat was de tijd dat de autobots aan het verliezen waren (1987). Ik was wel benieuwd maar had de lat wel héél laag liggen voor de film, zeker omdat de twee hiervoor mij niet meer konden boeien.

En dan was daar ‘Travis Knight’ die in mijn ogen de franchise weer wist te redden, dit keer niet constante bombastische actie scenes waar de hele aarde uit elkaar lijkt te exploderen nee dit keer wat vrediger. Tuurlijk waren er hier en daar wel wat ‘bommen’ of knallen maar dit was van een dusdanig kleine proportie dat het eigenlijk niet in de weg zat.

Er zitten wat leuke soundtracks in de film, waaronder ‘Runaway’ van ‘Bon Jovi’ en nog wel wat lekkere 80’s nummers. Ik kan dat altijd wel lekker verdragen en geniet altijd van de mooiste hits, geeft toch een lekker sfeertje af. De sfeer was in de film überhaupt vrij goed, je zat er lekker in en keek prima weg.

Cena was wel de gene die het wat verpestte, wat een flut acteur vond ik dat zeg. Die Haillee is een mooie meid, deed het prima maar niks was bijzonder. En zo vond ik de hele cast wat droevig, die moeder was schijt irritant en die vriend van haar daar had je ook weinig aan.

Het verhaal was prima. Heb het al deels uitgelegd en je kunt ook heel wat informatie weg snoepen van mijn bovenbuurman want aangezien het Nederlands elftal nu bezig is met voetballen rond ik het even snel af. Leuke vermakelijke film, die helaas nog wat schoonheidsfoutjes kent maar over het algemeen prima wegkijkt.

3.5*

Aangename verrassing na de reeks chaotische Transformers-sequels van de afgelopen jaren. Feitelijk de beste Transformers-film na de eerste van Michael Bay, wat mij betreft. Leuk plot, leuke personages en precies de juiste toonzetting. Genoeg spektakel ook, overzichtelijk in beeld gebracht door regisseur Travis Knight. Een hele verademing na het fragmentarische knip- en plakwerk van Bay.

Ik vond hem helaas tegen vallen. Slap verhaal vol knulligheden dat niet meer om het lijf heeft dan de gemiddelde aflevering uit de jaren 80. Acteurs hier en daar matig (behalve Cena, die speelt ronduit beroerd de hele film lang).

De sfeer is prima en de plaatjes zijn mooi. Maar ik had gezien de positieve reviews die deze film ontving, toch wel een wat sterkere prent verwacht.

Film met dubbel gevoel

Aanvankelijk had ik weinig hoop in deze film zonder Bay. Dit werd bij de opening meteen duidelijk. Het sentiment rond Bay begint een klein beetje te veranderen. Dat hij een auteur is en op het gebied van actie echt wat kan hebben de kenners nu wel steeds meer door. Zijn actie ziet er ook vaak echt duur uit. Dan heb ik het niet over de CGI maar vooral de shots op locatie. Hier doet Knight ook een enkele keer een shot van in de dessert met auto's maar het is nergens zo dik als bij een Bay. Ook wanneer een diner explodeert voelt het te klein aan. Wat nergens voor nodig is.

Dat gezegd heeft Knight wel iets anders en dat is wat Bay door zijn nihilisme wat mist. En dat is wat sympathieks. De cast is lief, Pamela Adlon altijd +1. Humor is aandoenlijk. Die Memo straalt wat uit en hoewel Steinfield als outcast wat uit de toon valt doet ze het wel aardig. Vond het scenario ook wel aardig spelen met wat cliches. De coole gast en bitchy meiden krijgen gelukkig nergens een serieuze payoff wanneer je dat wel verwacht. Ook is de stiefvader lekker tong in cheeck. Menig filmmaker zou dat veel zwaarder op de hand hebben gemaakt.

Prima mee vermaakt. Na 5 delen Bay mag een iets andere toon ook wel. En binnenkort weer genieten van een echte Bay op Netflix.

3.5 sterren.

Aanfluiting.

Dat Bay het na vijf films wel eens wat anders wil is niet zo vreemd, maar het lijkt me toch vooral het tegenvallende bioscoopsucces dat er voor gezorgd heeft dat de franchise werd overgedragen. Aan Travis Knight, de man achter het tegenvallende Kubo.

Als die link niet meteen duidelijk is, is dat omdat men de Transformers franchise een nieuwe richting in wou duwen. Weg van het explosieve actiegeweld van Bay, naar een veiligere piste die meer opbrengst zou verzekeren. Of men daarin geslaagd is weet ik niet (vrees er wat voor aan het aantal lage stemmen te zien), maar kwalitatief is het pure zelfmoord geweest.

Vraag me af of Knight eigenlijk veel gedaan heeft, want alle belangrijke beslissingen lijken eerder door een commitée genomen. Eentje dat nog een paar jaar achter loopt, want het hele 80s gebeuren is ondertussen weer rustig aan het wegdeemsteren, terwijl deze film er nog een keertje vol voor wil gaan.

Wat je krijgt is een overvloed aan 80s hitjes, een plotje over vriendschap tussen een meisje en een robot, actiescenes die ook volgbaar zijn voor jan modaal en een hoop 80s knip en plakwerk. Pestende pubers, alarmklokjes die utigeslagen worden, de typische Amerikaanse fairs etc etc etc.

Zonder de actie van Bay wordt duidelijk dat het verhaal echt volledig belachelijk is, niet geholpen door de schmaltzy onzin die er nog is bijverzonnen voor dit 6de deel. Pover acteerwerk, irritante humor, debiel sentiment en een vervelend plot. En dan geen leuke actie om het goed te maken. Bumblebee is een vreselijk smaakloos, plat en brak geboetseerd gebeuren geworden. De franchise mag gewoon de prullenmand in.

1.0*

Na vijf (toch?) Transformers films die steeds verder over the top gingen, verlangde ik, murw gebeukt door al die idioterie, terug naar de eenvoud van het simpele eerste deel. Shia Laboeuf die contact legt met een handvol Transformers en zijn ouders die er niet achter mogen komen. Erg charmant.

Ik werd op mijn wenken bediend met Bumblebee, een film die het klein houdt en helemaal terug gaat naar de kern van de relatie tussen mensen en Transformers. Prachtig!

Tenminste...

Als de uitvoering niet zo simplistisch en ongeïnspireerd was geweest. De held is een stoer meisje, daar kan ik me overheen zetten. Prima natuurlijk. Haar comic relief sidekick is een zwarte jongen. Ook dat past helemaal in deze tijd. Maar ze hebben totaal geen chemie en veel scènes zijn zó oppervlakkig en dom geschreven dat het de film helemaal onderuit haalt.

De special effects zijn in deze film mooier dan ooit. De opening op Cybertron is nog erg lelijk, maar als de actie zich verplaatst naar de aarde lijken de robots compleet op te gaan hun omgeving. Ze zijn er niet in 'geplakt'. Het oogt super realistisch. Iedere reflectie op de gele motorkap van Bumblebee klopt.

De actie en effecten hebben in Bumblebee gelukkig een iets minder prominente plek, om meer ruimte te geven aan menselijk drama. Daarom is het zo jammer dat juist dit zo slecht en clichématig is uitgewerkt. Onder de streep is het een soort Herbie on steroids.

Dat de hoofdpersoon wéér een buitenbeentje is, is ongelooflijk vermoeiend.

Waarom valt een als auto vermomde robot nou nooit eens in handen van de quarterback van de school, die voor de lunch nog even de nerds met hun balzak tegen de vlaggenmast slaat en 's avonds de prom queen vingert onder de tribune bij het sportveld? Waarom altijd van die snowflakes die met zichzelf worstelen. En met hun genderidentiteit, want... Meisje dat aan auto's sleutelt, ik bedoel... if it walks like a duck, and talks like a duck... Nou ja.

Als er nou één schrijver had meegewerkt die wèl humor had dan was het karate-broertje echt leuk geweest. Dan was Ron, de goedbedoelende maar onhandige stiefvader, ècht grappig geweest. Dan was Bumblebee ook wat grappiger, wat zijn personage echt sympathiek zou maken. Veel meer dan een tape van Rick Astley uitspugen doet hij niet.

Het is het allemaal nèt niet.

Ik vind het ook verbazingwekkend hoe inconsistent Transformers zijn. Soms kunnen ze urenlang kapot gebeukt worden om als een Terminator steeds weer te herrijzen, en soms worden ze met een zwaard in één keer doormidden gehakt. Sommige enorme explosies zijn amper schadelijk, maar bij andere vliegen ze in duizend gruzelementen. Ook verliezen ze zich altijd eerst een een paar minuten hand-to-hand combat voordat ze zich herinneren dat ze beschikken over een kanon waarmee ze de tegenstander eigenlijk ook wel in één klap kunnen afmaken.

Wel leuk dat Michael Cena zichzelf bevestigt als de nieuwe go-to guy als je een dommekracht zoekt voor in je film. Hij is een mooie kruising tussen Josh Brolin en Channing Tatum (of heet die kerel nou Tatum Channing of Tanning Chatum, ik vergeet dat altijd, maar wat is dat nou ook voor een naam man...).

De soundtrack is natuurlijk geweldig. Aan het begin worden er in recordtempo tientallen 80s songs doorheen geramd, zodat het millennial publiek altijd wel iets herkent. Natuurlijk mogen A-Ha en Rick Astley niet ontbreken. Dat zijn een beetje open deuren, maar gelukkig zit Runaway van Bon Jovi er ook nog in (helaas veel te kort).

Grote potentie, veel gemiste kansen. 2,5 sterren

Meh.

Aan de positieve kant dan, laat ik daar mee beginnen, dat deze zesde Transformers-film weer ietsje terug komt naar de basis, naar wat het eerste deel tot een erg fijne film maakte. Maar het is aan de andere kant ook wel weer erg veel regurgiteren. En nee, Steinfeld is geen Fox, en Lendeborg is geen LaBeouf - of andersom, wellicht.

Tel dat op bij toch net iets minder beeld, minder mooie effecten, een ouwe kever in plaats van een Corvette. En ja, een flauwe en erg irritante soundtrack. Director in a coma, ahah, uhuh, it's serious.

Oranje oorschuimpjes.

Deze spin-off tracht de Transformers-franchise populair te houden en met een ‘gewoon’ deel 6 waren de kritieken wellicht minder mals geweest. En dus werd er gekozen voor een prequel met een van de robots die verplicht solo gaat. Het verhaal moet zich afspelen in 1987 maar de mise-en-scène is dusdanig matig dat het even kan duren voor je dit door hebt. De jaren 80 zijn nu eenmaal hip en happening moet men hebben gedacht.

De muzikale hits van weleer, die te veelvuldig aanwezig zijn, doen als eerste opvallen in welk decennium we ons bevinden en – uiteraard – de verplichte walkman inclusief oranje oorschuimpjes. En dus duurt het niet lang voor de videorecorder tevoorschijn komt en wat Tv-fragmenten van Alf de ervaring kloppend moeten maken. De film doet echter aan als een haastklus en de invalshoek doet vermoeden dat het hier een kinderfilm betreft.

Spielberg en Bay moeten hebben gedacht dat deze mix ‘n succes zou worden, maar behalve het financiële gewin is dit vooral een miskleun. Niet dat de laatste Transformer-films hoogstaand waren (de laatste was zelfs ronduit belachelijk over-de-top) maar dit is wel erg clichématig en voorspelbaar allemaal. Flauwe grapjes, lelijke CGI tijdens de actiescènes en het ontbreken aan een greintje originaliteit ronden het geheel af naar een duidelijke onvoldoende.

**

De 4K-release bevat de UHD-versie van de film in HDR en is voorzien van Dolby Atmos. De 2e disc is de Blu-ray en eveneens voorzien van Atmos. Deze schijf bevat naast de hoofdfilm de special features, waaronder een all-new motion comic, verwijderde scènes en outtakes en een mini-docu waarin Bumblebee’s afkomst wordt uitgelegd.

Met dank aan Paramount voor het recensie-exemplaar.

De eerste Transformerfilms van Michael Bay werden altijd neergesabeld. Ten onrechte, want de aanpak van Bay mag dan wel over de top zijn, het is wel iets dat bij dit genre past. Helaas werd gaandeweg de franchise de film soms plat gemonteerd en vanaf de films met Mark Wahlberg ging het bergaf. Bumblebee is een brave familiefilm geworden dat het houdt bij een kruising tussen E.T. en Herbie. Het is een verbetering tegenover de vorige film, maar het kan lang niet tippen aan de eerste films. Geef dan maar Bay die om de 5 minuten wel een explosie in z'n film steekt.

Aardige film waarin een tienermeisje een oude auto op een autokerkhof krijgt om zelf op te knappen. Deze Transformers film speelt zich verhaaltechnisch af voor de eerdere vijf delen. Een stuk minder bombastisch en de relatie tussen het meisje en de transformer staat hier vooral centraal. Echter is deze wel nogal simpel en soms te sentimenteel uitgewerkt. Gelukkig een stuk korter dan de eerste vijf delen, maar 3.5 sterren zou net te veel zijn (ondanks de fijne, maar ook wat gemakzuchtige soundtrack).