Sorry to Bother You (2018)

Door velen al bestempeld als de 'Get Out' van 2018, ben benieuwd.

Lakeith .

Ziet er lekker fris uit en Tessa Thompson heeft me ook nog nooit teleurgesteld.

Geweldig.

Gaat dit nog in nl draaien of ligt iedereen weer te slapen hier?

Lijkt erop dat deze hier niet wordt uitgebracht...

Of ik het helemaal eens ben met de tekst is een tweede. Ik denk dat kleine films wel vaker ondergewaardeerd worden. Ben nooit zo van meteen de rassenkaart te spelen. Maar ik blijf mij heel erg verbazen over het feit dat arthouse bioscopen in de hoofdstad zo langzaam zijn. Elke week kijk ik bij alle bioscopen in NL wat er draait, krijg je een film die op Netflix staat (Tangerine) of je krijgt films een film die in feb. al op IFFR draaide!

Ik snap dat je niet alles tegelijkertijd kan uitbrengen, dat je afhankelijk bent van maatschappijen etc. Toch vraag ik mij wel af of er met kleine films geen directere deal te maken is in tijden van DCP's en super snel internet. Je hoeft geen 35mm film dozen te sturen.

Verhoeven zit toch een beetje in het bioscopen circuit? Kun je mij een beetje onderwijzen op dit gebied?

Wat betreft Tangerine check even dit topic. Mooi initiatief. Toch?

Hier heb ik toentertijd iets geschreven dat nog steeds relevant is. En het zal me niets verbazen als je Sorry to Bother You straks in november op het LIFF (Leiden) kunt gaan zien. Hopelijk leuker / frisser dan Get Out.

Thanks! Ja prev unreleased is wel geestig, maar om dan met die film te komen lijkt nou net niet nodig.

Maar als bioscoop direct naar de maker gaan is nooit een optie? Als ik de regisseur van Sorry to bother me, goed begrijp wil niemand deze film hier vertonen. Hem dan bellen en zeggen stuur de dcp op en ik vertoon de film morgen nog werkt niet?

Overigens is het niet dat ik NL de schuld geef hoor. Lijkt Noami wel te doen. Eerder de langzame houding van de film wereld maar dan wel boos zijn op Netflix. Blijf het gek vinden dat men nog steeds denkt dat wij niet weten wat er elders in de wereld gebeurt. Genoeg mensen die de buzz van deze film al hoorde op het internet. Niet dat ik denk dat deze film nou duizenden kijkers zal hebben. Maar ik denk als je deze wat sneller na sundance had uitgebracht het best een bescheiden hitje had kunnen zijn in de grote steden. Maar zelfs als je het nu uitbrengt denk ik dat je best wat goed gevulde zalen hebt in de grote steden.

Zonde, je zou denken dat het succes van 'Get Out' het pad zou vrijmaken voor meer dergelijke films.

Geweldig!

Normaal gesproken houd ik totaal niet van comedies. Als ik er 5 in mijn top 100 heb is het veel. Zelden kom ik comedies tegen waarbij de humor niet geforceerd aanvoelt, maar dit is er zo een. In plaats van humor bestemd voor de grootste gemene deler gaat beginnend regisseur Boots Riley hier voor een eigenzinnige combinatie tussen onderkoelde humor en een bruisende absurdistische stijl. Een bijzonder ambitieuze en bij vlagen hilarische film is het gevolg.

Riley geeft zijn eigen draai aan het hedendaagse Oakland, Californië en creëert op die manier een alternatieve realiteit die nooit al te ver van onze werkelijkheid vandaan staat. De film gaat over een man genaamd Cassius Green die zich omhoog probeert te werken als telemarketeer. Wanneer al zijn collega's een staking organiseren om een hoger salaris af te dwingen moet Cassius kiezen tussen zijn promotie of zijn collega's en vrienden. In essentie is de film een werkvloer-comedy. Je zou het als de urban fantasy versie van Office Space (1999) kunnen zien, maar daar zou je de film te kort mee doen wat mij betreft. De film gaat namelijk veel verder dan dat met een stijl waar je "U" tegen zegt. De prachtige cinematografie en belichting gaan gepaard met gave muziek die altijd op het perfecte moment wordt ingezet. De creativiteit en het oog voor detail in deze film is werkelijk fantastisch; van de kunst aan de muren tot aan Tessa Thompson's uit de kluiten gewassen oorbellen, overal is over nagedacht.

De film staat daarnaast bol van maatschappijkritiek, maar het gaat nooit ten koste van de kwaliteit. Sterker nog, het voegt juist dat scherpe randje toe. De spot wordt gedreven met het kapitalisme, de elite, rassenverschillen, hebzucht en activisme. Allemaal zaken die we al vaker belicht hebben zien worden, maar nooit op zo'n wonderlijke manier.

De cast is super. Lakeith Stanfield draagt de film met gemak. Tessa Thompson kan in mijn ogen niks verkeerd doen en Armie Hammer is perfect gecast als maniakale CEO. De personages in de film worden amper uitgediept, maar ze hebben in ieder geval allemaal hun eigen stijl en identiteit. De relaties hadden wat mij betreft nog iets beter uitgewerkt kunnen worden. Zo wordt er meerdere malen gehint naar een mogelijke driehoeksrelatie, maar daar komt de film nooit meer op terug.

Riley neemt met deze debuutfilm ongetwijfeld teveel hooi op zijn vork want tegen het einde ontspoort het geheel enigszins. Iets wat we trouwens wel vaker zien bij beginnende regisseurs die al hun ideeën in hun eerste film stoppen in plaats van te doseren. Alles wordt hier echter met zo'n flair en energie gebracht dat ik de gehele speelduur met een lach op mijn gezicht heb zitten kijken. Lang niet iedereen zal de surrealistische insteek van deze film kunnen waarderen, maar als je op zoek bent naar een originele comedy waar de creativiteit vanaf druipt, dan ben je bij Sorry to Bother You aan het juiste adres.

Veel van verwacht, teleurstellend

Wat vond je er teleurstellend aan?

Grappig, dat zei ik ook na de film.

Verrassend, actueel, vreemd, slim en grappig.

Zie maar weinig overeenkomsten met Get Out eerlijk gezegd, en da's maar goed ook. Heerlijke mix tussen komische satire en absurdisme die - if anything - nog het meest aan enkele Adult Swim shorts doet denken. De creativiteit spat er vanaf, het tempo ligt lekker hoog, de casting is perfect, de humor scherp en wanneer de film richting het einde ook nog eens guitig ontspoort is het helemaal genieten geblazen. Oog voor detail is subliem en in nagenoeg elk shot valt er wel wat opmerkelijks te zien of te horen. Wat je ook verder ook van de film vindt, je moet al aardig je best doen wil je je vervelen.

Had van mij nog net dat kleine tikje gestoorder gemogen om écht geniaal te zijn, al kent de film zijn bizarre momenten wel. De scene waarin dat paardmens voor het eerst ten tonele verschijnt is bijvoorbeeld zo'n heerlijk WTF-moment. De allerlaatste scene had ik dan juist weer wél ruim van te voren zien aankomen. Enfin, één van de meest vindingrijke komedies van de afgelopen jaren lijkt me. Lekkere binnenkomer van Riley. 4*.

Een absurdistische tekenfilm tot leven gebracht. Je moet je er wel even voor openstellen. Hij heeft me vermaakt, maar ik kan me voorstellen dat de niet-liefhebber van absurdisme en chaos hier niet op zit te wachten. Prima!

Naar mijn mening: een bijzondere film

De eerste 5 kwartier vond ik intrigerend. Ondanks dat ik erg van sci-fi houd, was het laatste half uur echt een tegenvaller. Ik bedoel.. horse people .. serieus??


Als men was doorgegaan zoals het eerste deel vd film, dan zou ik hem een 4 tot 4,5 gegeven hebben. Voor het laatste tegenvallende stuk geef ik een punt aftrek. 3* film voor mij

Ik verwachtte een absurde film. Maar zo absurd ook weer niet. Wel enorm genoten. VIsueel is het een heel interessante film, het verhaal is origineel en boeiend. Maar het is vooral de geniale cast waar ik van genoten heb. Sinds Atlanta groot fan van Stanfield. Maar ook Hammer speelt een erg vermakelijke rol.

4*

Nee. Niet wat ik er van gehoopt had. Ondanks dat ik wat absurditeit best kan hebben en geregeld met een glimlach op mijn gezicht zat te kijken, vond ik de film toch niet zo leuk. En dan met name het tweede deel. Buiten het feit dat het scenario mijns inziens redelijk ontspoorde, kan ik er verder niet exact mijn vinger opleggen waarom hij tegen viel. Maar ik moest moeite doen om tot het eind gedesinteresseerd te blijven.

Om "geïnteresseerd te blijven", uiteraard.

Boots Riley's regiedebuut. Als rapper van The Coup was hij al politiek, als filmmaker is dat niet anders. Wat doe je voor geld, hoe ver wil je gaan?

De film is zeker komisch maar onder alles zit wel een visie die wars is van kapitalisme.

Lakeith Stanfield is een prachtige acteur voor deze rol want hoe hij ook doet, je blijft toch aan zijn kant. De twist in het laatste stuk van de film, waar het sci-fi heet te worden, is een logisch gevolg van de maatschappij die in Sorry To Bother You geschetst wordt.

Het was een rare double bill in Casa Asso maar deze film deed de troep die Child 44* was mooi vergeten.

*(helaas, het had zo'n goede film kunnen zijn met al het talent dat bijeen was gebracht)

Nee, ik schrijf altijd recensies van 5 alinea's bij films die ik niet gezien heb.

Beetje vreemde reactie, Jan.

Dat bericht wat je quotte had ik inderdaad op basis van de trailer geschreven. Na het zien van de film heb ik mijn mening over de film gegeven.

Smakelijke absurdistische komedie. Bij het omschrijven van de film worden namen en titels als Charlie Kaufman, Spike Lee, Office Space en Get Out aangehaald. Sorry to Bother You heeft wellicht met al die personen en films raakvlakken, maar het laat zich eigenlijk niet heel makkelijk omschrijven. De film begint als een reguliere komedie. Het voelt daarin soms als een intelligente Wayans komedie. Niet overal, want de grappen zijn niet overal even sterk. Gelukkig springt de film er uit door de sterke visuele grappen en leuke aankleding. Gaandeweg wordt de film steeds vreemder. Het doet dan bijna denken aan een soort tekenfilm; logica gaat op de achterbank zitten, het is gewoon een hoop kleurrijke en knotsgekke idioterie. Dat is leuk, maar niet voor niets duren veel tekenfilms maximaal 20 minuten. Tegen het einde begint Sorry to Bother You dan ook een beetje te slepen. Echt messcherp was de film al nergens, maar telt genoeg hilarische sequenties. De film is ook erg leuk gecast; hoofdpersonen Lakeith Stanfield en Tessa Thompson zijn uitstekend en ook de vele bijrollen zijn leuk.

3,5 sterren.

Verrassend origineel werkje, dit.

"Stick to the script."

Nadat meerdere mensen deze titel als de 'Get Out' van 2018 hadden bestempeld was ik toch benieuwd geworden.

Boots Riley creëert een interessant wereldje waar een zwarte telemarketeer promotie probeert te maken. Door het gebruiken van zijn 'witte stem' lukt dit ook nog eens, maar hierdoor raakt hij in een tweestrijd verwikkeld tussen zijn vrienden en de promotie. Wie hierin een simpele uitwerking verwacht te zien, komt positief bedrogen uit.

'Sorry to Bother You' laat zich derhalve - gelukkig - niet in één hokje plaatsen. Door te beginnen als reguliere comedy is de lach nooit ver weg, maar door langzaamaan stukjes maatschappijkritiek te vermengen met satire ontstaat er een eigenzinnig geheel. De absurde vormen die de film zich aanneemt had ik nooit durven te dromen.

Mede door de surrealistische stijl die Riley hanteert word je als kijker hier helemaal in ondergedompeld; van de belichting tot aan de zenuwachtige soundtrack, maar ook details als de oorbellen van Detroit. Het is een hoop kleurrijke onzinnigheid die op een bepaalde manier toch steek houdt en waar Lakeith Stanfield zich prima staande houdt. Op den duur merk je wel dat de focus weg is, maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Al met al een frisse en bovenal creatieve comedy die je nog eens aanzet tot denken. Alle lof voor Riley.

Dikke 3,5 sterren.

“This place is fucking nuts.”
“Thank you for the backhanded compliment.”

Sorry to Bother You barst van de energie en is origineel, eigenzinnig en knap gemaakt. Beginnend regisseur Boots Riley heeft zoveel ideeën die hij in zijn film wil stoppen dat ik me afvroeg of tijdens het filmen zijn hoofd niet geëxplodeerd is. Vreemde stijlkeuzes, een weird einde, Tessa Thompson met haar grote oorbellen, half mannen/half paarden met onder andere de stem van Forest Whitaker, een cocaïne snuivende Armie Hammer, een waanzinnig rapnummer, Oswalt en Lily James die als "witte" voice-overs optreden voor Stanfield en Thompson etc. Het komt allemaal langs. Veel verschillende genres en stijlkeuzes, maar voor mij werkte het geweldig.

Aardige film waarin een man een baantje krijgt als telemarketeer en al snel promotie maakt. Tijdens de eerste helft valt de film wel wat in herhaling. Maar de licht absurdistische wereld waarin de film zich afspeelt is wel leuk. Bovendien zit de film vol met originele grote en kleine vondsten (alhoewel het me soms wat te veel en bizar werd).