menu

Vuelven (2017)

Alternatieve titel: Tigers Are Not Afraid

mijn stem
3,45 (72)
72 stemmen

Mexico
Fantasy / Horror
85 minuten

geregisseerd door Issa López
met Paola Lara, Hanssel Casillas en Rodrigo Cortes

Als Estrella's moeder plotseling verdwijnt is er niemand meer om voor haar te zorgen. De tienjarige heeft drie wensen: een van deze wensen is dat haar moeder terugkomt. Dit gebeurt maar ze is dood en volgt Estrella nu overal. Angstig probeert Estrella van haar af te komen door zich aan te sluiten bij een bende gewelddadige ouderloze kinderen. Al snel realiseert ze zich dat de doden nooit kunnen worden achtergelaten en te midden van geweld komen wensen nooit uit zoals je dat wil.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=3BXssHXpzJk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van joolstein
4,0
geplaatst:
De waanzin van de Mexicaanse drugsoorlogen hebben door de jaren heen al honderdduizenden slachtoffers geëist. Deze film gaat over de kinderen die hiervan de werkelijke slachtoffers zijn. Kinderen die moeten zien te overleven op de straten tussen de drugsbendes die voor niets terugdeinzen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hoofdrolspeelster, het meisje Estrella, vlucht in haar fantasie. Die fantasie-wereld van Estrella wordt langzaam toevoegt aan de film (d.m.v. graffiti-tijgers die muren bewandelen, een bloedspoor dat letterlijk Estrella blijft volgen, een draakje dat zich losmaakt van een mobiel, doden die met Estrella communiceren) en maken deze film fascinerend en meeslepend. Een vergelijking met Pan’s Labyrinth ligt ietwat voor de hand echter is deze film realistischer van opzet en minder sprookjesachtig. Aan dit leed is nauwelijks te ontsnappen. Toch is het door deze vele magische momenten en doordat het geweld en bijkomende tragiek nooit worden gebagatelliseerd, dat het uitermate genieten was bij dit schitterend duister sprookje.

avatar van leatherhead
3,0
geplaatst:
Mooi duister sprookje hoor. Soort Cidade de Deus by way of Del Toro. De combinatie van genres werkt wel en zeker het laatste kwartier kent een aantal erg mooie scenes. Vind alleen dat López zich op meerdere vlakken net wat teveel inhoudt. Qua fantasy had het nog net wat uitgesprokener gemogen, qua drama nog net wat rauwer. Het contrast tussen de twee is er wel, maar had sterker uitgespeeld kunnen worden. Maar verder zeker de moeite. Kleine 3,5*.

avatar van wibro
4,0
geplaatst:
Niks mis met dit filmpje waarbij ik toch wel vaak aan El Laberinto del Fauno moest denken. Die film speelde zich af tegen de achtergrond van de Spaanse Burgeroorlog. Deze film met een uitstekend acterende Paola Lara (Estrella) in de hoofdrol speelde zich af tegen de achtergrond van de Mexicaanse drugsoorlog. Een strijd van de kinderen om te overleven dat was het eigenlijk voortdurend en dat werd allemaal zeer mooi in beeld gebracht. Horror daarentegen heb ik in deze film niet kunnen ontdekken. Voor mij was dit 100% fantasie waarbij het einde om in te lijsten was, zo mooi. Ik vond dit duistere sprookje zelfs nog mooier dan het door mij geciteerde El Laberinto.

4,0*

4,0
Een alleraardigste en charmante film. De film gaat over de bizar vele mensen, met name ook vrouwen, in Mexico die worden vermoord of verdwijnen (en de onderliggende politieke corruptie en het bendegeweld), maar dit zware thema wordt behandeld vanuit de blik van een paar kinderen die zijn achtergebleven na het verdwijnen van hun moeder en die de werkelijkheid niet echt kunnen bevatten. Zij transformeren de harde realiteit tot een sprookje waardoor die realiteit niet minder gruwelijk wordt maar die wel een vlucht in de verbeelding toelaat. De realiteit wordt zo vermengd met magisch denken en fantasy-elementen, waarbij de film ook heel mooi is gemaakt. Het maakt de film tot een maatschappijkritisch horrorsprookje en een van de mooiste films die dit jaar in de Nederlandse bioscoop zijn uitgekomen.

Wel miste het verhaal iets van coherentie, spanning of flow dat me wat meer in de film had kunnen (of moeten) opzuigen, zodat ik het op (ruim) vier sterren houd.

avatar van remorz
4,0
Gemengde film, gemengde gevoelens.

De film mengt een rauw sociaal drama met een streepje fantasy en magisch-realisme, vult het aan met coming-of-age elementen en topt het af met een sfeer die de horror wel opzoekt, maar daar dan weer niet vol gas geeft.

Enkele wezen in een door drugscriminaliteit beheerste Mexicaanse stadsjungle. Twee zijn hun moeder verloren en via een geniepige diefstal komen ze op het spoor van een corrupte politicus annex vermeend mensenhandelaar en drugsbende de Guascas, die daar wel eens meer van kunnen weten.

Horror als hoofdgenre vind ik echt misplaatst en het zorgt (net als het label fantasy) misschien toch voor verkeerde verwachtingen. De basis is realistisch drama, met invloeden vanuit beide genres om het tot een uniek collage te maken. Het leent voornamelijk sfeerelementen uit horror.

Fijne soundtrack, mooie balans tussen warmte en grauwheid in setting en heerlijk geschoten. Wat fragmentarisch in het verloop, maar dat levert wel enkele fijne momenten (de ontdekking van de ‘dierentuin’ en de voetballen) en mooie shots op (de regen door het dak staat me sterk bij).

Uiteindelijk toch niet het sterke geheel wat je hoopt dat het wordt, ook al verweeft het de genre-elementen meer met elkaar dan het veel vergeleken Pan’s Labyrinth. Ook het sprookjesgehalte blijft daar wat op achter, maar de basis van invoelbaar drama over kinderen die op zoek zijn naar troost, vriendschap, wraak en overleving is solide en meer dan sfeervol. Een kleine 4*.

3,5
Opvallend, na buy me a gun opnieuw een Mexicaanse film die bendegeweld op licht surrealistische wijze aan de kaak stelt en door de ogen van kinderen beziet. Ditmaal met wat horroraccenten. Film mist wat tempo en houdt de sfeer niet de hele tijd vast, er blijft een kloof tussen het sociaal drama en de surrealistische stukken. Ook het matige acteerwerk van die kinderen en soms te melodramatische muziek zaten mij wat in de weg om er echt helemaal in op te gaan. Einde wel mooi, zodat film toch nog ruim voldoende afsluit.

avatar van Drulko Vlaschjan
3,0
Op zich best een aardige film. Mooi gemaakt, sterk geacteerd, belangrijke thematiek, lekker tempo. Een beetje een crowdpleaser misschien, de film houdt zich op veel vlakken nogal in, maar goed, dat is dan leuk voor de crowd, al is het een crowd waar ik in dit geval niet helemaal toe behoor.

Mijn grootste bezwaar is dat de stijl honderd procent gekopieerd is van Guillermo del Toro. Natuurlijk heeft elke filmmaker zijn inspiratiebronnen, maar het idee van kunst is volgens mij dat je er iets van jezelf aan toevoegt. Of op zijn minst verschillende invloeden samenbalt tot iets nieuws. Ik meende weliswaar wat elementen van Gabriel García Márquez te herkennen, maar dat was ruimschoots onvoldoende om de film uniek te maken. Nu hoeft niet elke film uniek te zijn, maar bij zo'n uitgesproken stijl is dat wel degelijk nodig. Ik had hier het idee dat ik naar een coverband stond te kijken, alleen zonder covers. Daar schieten we niks mee op met zijn allen.

avatar van Woland
4,0
Viel me lichtjes tegen, na alle hosanna-verhalen, met name van de heer John Milton - maar hoewel het misschien niet helemaal het meesterwerk was waar ik stiekem een beetje op hoopte, was het alsnog een sterke film. Grappig genoeg de tweede film binnen een week die ik zie over kinderen/jongeren die gevangen zitten in het geweld in Latijns-Amerika, en Monos was stiekem toch een klein beetje sterker. Een klein beetje.

Tigers are not Afraid is desondanks een fraai staaltje film, waar we een groep wezen zien in Mexico die steun hebben aan elkaar, en die op een bepaalde manier de strijd aangaan met de gangsters waardoor ze verweesd zijn. De genrelabels zijn een beetje misleidend, horror is eigenlijk nauwelijks te ontdekken en fantasy is misschien wat beter te rechtvaardigen, maar is toch ook niet het belangrijkste. Voornamelijk is het een sociaal drama, over de kinderen die omgaan met hun wees-schap in een gewelddadige omgeving, en dat alles wordt gebracht met een behoorlijke scheut magisch realisme die inderdaad doet denken aan Del Toro. Goed geacteerd door de jonge cast, en fraai gefilmd, en op momenten behoorlijk emotioneel, maar op bepaalde vlakken kon de film me toch niet echt meevoeren. Vooral qua verhaal vond ik het niet echt meeslepend of samenhangend, en leek het vooral een kapstok om de drama- en fantasie-elementen aan op te hangen. En de focus op kinderen en hun wereld ligt me toch iets minder, bleek weer eens. Desalniettemin, zeker een sterke film die alleen op bepaalde vlakken niet helemaal in mijn smaak valt.

avatar van Collins
3,5
Een duistere film over een meisje dat zich temidden van geweld door bendeoorlogen moet zien te redden in een Mexicaanse stad die er als gevolg van al dat geweld ruïneus en verlaten uitziet. Het is een schitterende setting, die de grauwheid, somberheid en uitzichtloosheid van haar meisjesbestaan nog eens extra benadrukt.
De film presenteert met de jonge vrouwelijke hoofdpersoon een lieflijk beeld van onschuld. Dat voelt meteen al niet lekker in die harde meedogenloze wereld waarin zij moet overleven. Ik maakte me grote zorgen. En terecht, zo bleek. Met de onschuld is het dan ook snel gedaan.
De onschuld wordt genadeloos bezoedeld door haar belevenissen in de bouwval die de stad is. Een hel op aarde. Een hel met kwaadaardige bedreigingen. Een hel waaruit geen ontsnapping mogelijk is. De stad biedt een trieste aanblik.
De personages die er leven en bij wie het meisje zich aansluit, leiden een rauw bestaan. Toch zoeken ze altijd naar de hoop, naar de lichtpuntjes. De berusting, de woede en de vechtlust die de personages afwisselend tentoonspreiden en waarmee zij het voortwoekerende kwaad en de uitzichtloosheid van hun bestaan tegemoet treden, maken weerzinwekkende indruk.
De film gebruikt soms magisch realistische en fantastische elementen in scènes om de gitzwarte uitzichtloosheid draaglijker te maken. Wel zo prettig. Bovendien zien die beelden er heel sprookjesachtig en mooi uit. Door deze pracht, is de indringing van al die troosteloosheid inderdaad allemaal wat draaglijker om te ondergaan. Op die momenten zijn het kwaad, de tragiek en de ellende gelukkig even helemaal vergeten. Om vervolgens weer keihard terug te keren. Dat wel, natuurlijk.

avatar van Noodless
2,5
Wat een hoge scores hier
Eerlijk gezegd vond ik deze film een tegenvaller gezien de vele lovende kritieken. Zo zie je maar...iedereen beleeft een film anders. Er wordt heel positief gereageerd op het drama aspect dat de film het eerste uur volledig domineert. Mijn mening is daarover nogal langdradig en vooral niet zo imponerend als men het wilt voorstellen. Aardig, maar meer niet. Het horrorgedeelte wist me ook niet te raken , vooral de fantasie elementen die erbij betrokken worden , tja...neen...het maakte bij mij totaal geen indruk. Ook de personages wisten mij niet bij het totale verhaal te plaatsen. Redelijk afstandelijk en van 2 kinderen krijg je al helemaal geen band mee. Het meisje speelt haar rol wel goed. Ik had er naar uit gekeken, maar helaas voor mij dus een dikke tegenvaller. 5/10

Gast
geplaatst: vandaag om 04:56 uur

geplaatst: vandaag om 04:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.