Vuelven (2017)

5 sterren...

ik ben wel benieuwd naar deze film

Tigers Are Not Afraid (2017) recensie, Issa López - Cinemagazine

Ik heb hem op weten te snorren met Engelse ondertiteling, al is het zo te zien niet in de allerhoogste kwaliteit. Ben benieuwd, zocht hier al een tijdje naar.

Ben benieuwd!

Rauw en magisch meesterwerkje.

De waanzin van de Mexicaanse drugsoorlogen hebben door de jaren heen al honderdduizenden slachtoffers geëist. Deze film gaat over de kinderen die hiervan de werkelijke slachtoffers zijn. Kinderen die moeten zien te overleven op de straten tussen de drugsbendes die voor niets terugdeinzen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hoofdrolspeelster, het meisje Estrella, vlucht in haar fantasie. Die fantasie-wereld van Estrella wordt langzaam toevoegt aan de film (d.m.v. graffiti-tijgers die muren bewandelen, een bloedspoor dat letterlijk Estrella blijft volgen, een draakje dat zich losmaakt van een mobiel, doden die met Estrella communiceren) en maken deze film fascinerend en meeslepend. Een vergelijking met Pan’s Labyrinth ligt ietwat voor de hand echter is deze film realistischer van opzet en minder sprookjesachtig. Aan dit leed is nauwelijks te ontsnappen. Toch is het door deze vele magische momenten en doordat het geweld en bijkomende tragiek nooit worden gebagatelliseerd, dat het uitermate genieten was bij dit schitterend duister sprookje.

Mooi duister sprookje hoor. Soort Cidade de Deus by way of Del Toro. De combinatie van genres werkt wel en zeker het laatste kwartier kent een aantal erg mooie scenes. Vind alleen dat López zich op meerdere vlakken net wat teveel inhoudt. Qua fantasy had het nog net wat uitgesprokener gemogen, qua drama nog net wat rauwer. Het contrast tussen de twee is er wel, maar had sterker uitgespeeld kunnen worden. Maar verder zeker de moeite. Kleine 3,5*.

Niks mis met dit filmpje waarbij ik toch wel vaak aan El Laberinto del Fauno moest denken. Die film speelde zich af tegen de achtergrond van de Spaanse Burgeroorlog. Deze film met een uitstekend acterende Paola Lara (Estrella) in de hoofdrol speelde zich af tegen de achtergrond van de Mexicaanse drugsoorlog. Een strijd van de kinderen om te overleven dat was het eigenlijk voortdurend en dat werd allemaal zeer mooi in beeld gebracht. Horror daarentegen heb ik in deze film niet kunnen ontdekken. Voor mij was dit 100% fantasie waarbij het einde om in te lijsten was, zo mooi. Ik vond dit duistere sprookje zelfs nog mooier dan het door mij geciteerde El Laberinto.

4,0*

Vanaf 29 augustus in de bioscoop (Periscoop Film)

Toch nog? Verrassing!

Omdat de sales agent in een faillissement terechtkwam kon de film niet aan distributeurs verkocht worden. Gelukkig heeft de regisseuse nu haar eigen film weer terug en kan hij alsnog verkocht worden. Vandaar de verlate release.

Ik probeer er zoveel mogelijk mensen naartoe te sturen iig, ook door die film in de horrortopics en landenchallenge topics een beetje te pushen.

Ik kijk hier al even naar uit (al ruim 1,5 jaar als het niet langer is?) Maar nu heb ik deze gewoon gemist dus... Balen!

Erg benieuwd hier naar. 29 aug in de bios!

John Milton yesss, most def! ??????

En thanks for the tag! ?

Ook in Rotterdam ergens te zien? Hoe kom ik daar achter?

Hij gaat iig in Lantaren/Venster draaien: Tigers Are Not Afraid - LantarenVenster Rotterdam

Een alleraardigste en charmante film. De film gaat over de bizar vele mensen, met name ook vrouwen, in Mexico die worden vermoord of verdwijnen (en de onderliggende politieke corruptie en het bendegeweld), maar dit zware thema wordt behandeld vanuit de blik van een paar kinderen die zijn achtergebleven na het verdwijnen van hun moeder en die de werkelijkheid niet echt kunnen bevatten. Zij transformeren de harde realiteit tot een sprookje waardoor die realiteit niet minder gruwelijk wordt maar die wel een vlucht in de verbeelding toelaat. De realiteit wordt zo vermengd met magisch denken en fantasy-elementen, waarbij de film ook heel mooi is gemaakt. Het maakt de film tot een maatschappijkritisch horrorsprookje en een van de mooiste films die dit jaar in de Nederlandse bioscoop zijn uitgekomen.

Wel miste het verhaal iets van coherentie, spanning of flow dat me wat meer in de film had kunnen (of moeten) opzuigen, zodat ik het op (ruim) vier sterren houd.

Gemengde film, gemengde gevoelens.

De film mengt een rauw sociaal drama met een streepje fantasy en magisch-realisme, vult het aan met coming-of-age elementen en topt het af met een sfeer die de horror wel opzoekt, maar daar dan weer niet vol gas geeft.

Enkele wezen in een door drugscriminaliteit beheerste Mexicaanse stadsjungle. Twee zijn hun moeder verloren en via een geniepige diefstal komen ze op het spoor van een corrupte politicus annex vermeend mensenhandelaar en drugsbende de Guascas, die daar wel eens meer van kunnen weten.

Horror als hoofdgenre vind ik echt misplaatst en het zorgt (net als het label fantasy) misschien toch voor verkeerde verwachtingen. De basis is realistisch drama, met invloeden vanuit beide genres om het tot een uniek collage te maken. Het leent voornamelijk sfeerelementen uit horror.

Fijne soundtrack, mooie balans tussen warmte en grauwheid in setting en heerlijk geschoten. Wat fragmentarisch in het verloop, maar dat levert wel enkele fijne momenten (de ontdekking van de ‘dierentuin’ en de voetballen) en mooie shots op (de regen door het dak staat me sterk bij).

Uiteindelijk toch niet het sterke geheel wat je hoopt dat het wordt, ook al verweeft het de genre-elementen meer met elkaar dan het veel vergeleken Pan’s Labyrinth. Ook het sprookjesgehalte blijft daar wat op achter, maar de basis van invoelbaar drama over kinderen die op zoek zijn naar troost, vriendschap, wraak en overleving is solide en meer dan sfeervol. Een kleine 4*.

Opvallend, na buy me a gun opnieuw een Mexicaanse film die bendegeweld op licht surrealistische wijze aan de kaak stelt en door de ogen van kinderen beziet. Ditmaal met wat horroraccenten. Film mist wat tempo en houdt de sfeer niet de hele tijd vast, er blijft een kloof tussen het sociaal drama en de surrealistische stukken. Ook het matige acteerwerk van die kinderen en soms te melodramatische muziek zaten mij wat in de weg om er echt helemaal in op te gaan. Einde wel mooi, zodat film toch nog ruim voldoende afsluit.

'Tigers Are Not Afraid'-maker en Del Toro werken aan Weerwolf-western - denachtvlinders.nl

Op zich best een aardige film. Mooi gemaakt, sterk geacteerd, belangrijke thematiek, lekker tempo. Een beetje een crowdpleaser misschien, de film houdt zich op veel vlakken nogal in, maar goed, dat is dan leuk voor de crowd, al is het een crowd waar ik in dit geval niet helemaal toe behoor.

Mijn grootste bezwaar is dat de stijl honderd procent gekopieerd is van Guillermo del Toro. Natuurlijk heeft elke filmmaker zijn inspiratiebronnen, maar het idee van kunst is volgens mij dat je er iets van jezelf aan toevoegt. Of op zijn minst verschillende invloeden samenbalt tot iets nieuws. Ik meende weliswaar wat elementen van Gabriel García Márquez te herkennen, maar dat was ruimschoots onvoldoende om de film uniek te maken. Nu hoeft niet elke film uniek te zijn, maar bij zo'n uitgesproken stijl is dat wel degelijk nodig. Ik had hier het idee dat ik naar een coverband stond te kijken, alleen zonder covers. Daar schieten we niks mee op met zijn allen.

Bloedmooie film, een enorm aangename verrassing waarbij ik op het einde met vochtige ogen zat.

Het duurde een tijdje voordat ik 'm te pakken had, wist waar ik naar aan het kijken was. Toen eenmaal de setting en de personages duidelijk waren kon ik er ook vol voor gaan en was ik ook erg benieuwd hoe het verder zou gaan. Mijn enige bezwaar was het verhaal: waarom gooien ze die telefoon niet gewoon weg? Hoewel dat ook weer te verklaren zou kunnen zijn - bedenk ik me nu ik dit schrijf - omdat op die telefoon de foto's van hun ouders staan. Geeft niet, ik kon dat vrij makkelijk loslaten omdat ik de rest zo mooi vond.

De overeenkomsten met Guillermo del Toro waren mij zelfs al opgevallen voordat de film begon, maar dat vind juist een aanbeveling: ik hou van het thema kinderen die d.m.v. hun fantasie aan de harde werkelijkheid ontsnappen.

Als de film uberhaupt het etiket 'horror' mag krijgen dan heeft dat vooral te maken met de menselijke horror van de Mexicaanse burgeroorlog: alle bovennatuurlijke elementen zijn prachtig, maar vallen wat mij betreft toch eerder onder fantasy. Ach, het is een woordkeuze.

Een foutloos einde, het meisje dat Estrella speelt is een ontdekking (de gehele kindercast was briljant, maar ja hoofdrol dus dan valt het toch net wat meer op) en Vince Pope van de prachtige muziek is een naam die ik in de gaten moet houden.

Als iemand weet waar Blu-ray en / of soundtrack te koop zijn hou ik me wam aanbevolen.

4,5*

Gisteren gezien . Tja, rare film . Zeker geen 12 plus . Eerder 16+ zou ik zeggen.

Viel me lichtjes tegen, na alle hosanna-verhalen, met name van de heer John Milton - maar hoewel het misschien niet helemaal het meesterwerk was waar ik stiekem een beetje op hoopte, was het alsnog een sterke film. Grappig genoeg de tweede film binnen een week die ik zie over kinderen/jongeren die gevangen zitten in het geweld in Latijns-Amerika, en Monos was stiekem toch een klein beetje sterker. Een klein beetje.

Tigers are not Afraid is desondanks een fraai staaltje film, waar we een groep wezen zien in Mexico die steun hebben aan elkaar, en die op een bepaalde manier de strijd aangaan met de gangsters waardoor ze verweesd zijn. De genrelabels zijn een beetje misleidend, horror is eigenlijk nauwelijks te ontdekken en fantasy is misschien wat beter te rechtvaardigen, maar is toch ook niet het belangrijkste. Voornamelijk is het een sociaal drama, over de kinderen die omgaan met hun wees-schap in een gewelddadige omgeving, en dat alles wordt gebracht met een behoorlijke scheut magisch realisme die inderdaad doet denken aan Del Toro. Goed geacteerd door de jonge cast, en fraai gefilmd, en op momenten behoorlijk emotioneel, maar op bepaalde vlakken kon de film me toch niet echt meevoeren. Vooral qua verhaal vond ik het niet echt meeslepend of samenhangend, en leek het vooral een kapstok om de drama- en fantasie-elementen aan op te hangen. En de focus op kinderen en hun wereld ligt me toch iets minder, bleek weer eens. Desalniettemin, zeker een sterke film die alleen op bepaalde vlakken niet helemaal in mijn smaak valt.

Voor een 8 doe ik het wel hoor

Idem!

Een deprimerende, vreemde film die mij niet wist te boeien. De fanatsy/horror elementen en het rauwe misdaad verhaal vormen geen interessante match. Daarnaast was ik ook niet echt onder de indruk van de kind acteurs.

Hoe dan?!

Tegenvaller.

Ondanks de korte speelduur, vond ik het best een lange zit. Het wordt nooit spannend en mystiek of sfeervol vond ik het ook al niet.

Zonde, want het idee was wel leuk.

2,5