menu

Bohemian Rhapsody (2018)

mijn stem
3,75 (1487)
1487 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Biografie / Muziek
134 minuten

geregisseerd door Bryan Singer
met Rami Malek, Gwilym Lee en Lucy Boynton

'Bohemian Rhapsody' volgt het verhaal van de Britse band Queen met leadzanger Freddie Mercury. De band, die in 1970 wordt opgericht, weet al snel door te breken met diverse hits als 'We Will Rock You' en 'Radio Ga Ga'. De band weet door de jaren heen een legendarische status te vergaren met als hoogtepunt het Live Aid benefietconcert in 1985.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=Q0dVrCK7GoM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Ook ik ga deze film zeker niet kijken. Eerst even herinneringen ophalen (al is dit in zekere zin zo off-topic dat ik begrijp als de bijdrage wordt verwijderd):

Ik was nog maar een kleine jongen toen Bohemian Rhapsody uitkwam, maar ik herinner me nog hoe de clip en de muziek insloegen als een bom bij popliefhebbers. Er was consensus dat dit de beste muziek was sinds The Beatles en misschien nog wel beter dan The Beatles. En anders dan al die mensen die het nummer inmiddels de neusgaten uitkomt kan ik er geen genoeg van krijgen en vind ik het nog steeds een feest als het nummer voorbij komt. Later als jonge puber heb ik een Greatest Hits-album van Queen grijsgedraaid maar hun albums konden me minder bekoren en ik ben nooit een echte fan geworden. De redenen waren:

a) Queen maakte briljante en soms regelrechte sensationele hits maar hun albums waren vaak wat onevenwichtig waardoor ik Queen inferieur hield ten opzichte van bv. Led Zeppelin die meer een albumband was zodat ik als ‘serieuze’ rockliefhebber naar Led Zeppelin luisterde in plaats van de ’hitmachine’ Queen.

b) De optredens van Queen en dan met name Freddy Mercury waren zo pompeus en theatraal dat het oordeel moest zijn dat het een ‘foute’ band was. Fout als in ‘fascistisch’; Freddy Mercury zat zeg maar het publiek op te zwepen zoals Hitler dat deed en daar hield ik als linkse rakker niet van. Freddy’s gedrag op het podium manifesteerde op z’n minst grootheidswaanzin en ik keek neer op mensen met grootheidswaanzin.

c) In mijn tijd was Queen geen rockband meer maar een discoband met veel elektronica in hun liedjes. Als rockliefhebber kotste ik op disco en elektronica. Veel rockbands hadden deze foute transformatie gemaakt (bv. ook The Rolling Stones) maar weinige waren daarin zo extreem doorgeschoten als Queen zodat ook in dit opzicht Queen de ultiem foute band was (al vond ik het funky disconummer Another One Bites The Dust stiekem wel lekker).

Kortom, Queen maakte geniale hits maar toch keek ik op ze neer. Pas met de dood van Freddy Mercury besefte ik dat ik een idioot ben geweest: Queen was een hele grote rockband en Freddy Mercury een even grote als tragische frontman. Zowel de band als Freddy verdienen heel veel respect. En acteurs die zulke grote artiesten nadoen zijn pathetisch. Je kunt veel beter de echte Queen op youtube of een documentaire over de band kijken; dan heb je ook geen last van irritante dichterlijke vrijheden in het script.

avatar van Graaf Machine
2,0
mjk87 schreef:
(quote)


Zolang ze maar niet gescript aanvoelen. Dat We Will Rock You 3 jaar te laat wordt opgenomen, dat de verkeerde versie van Seven Seas of Rye klinkt bij het stuk over het debuutalbum, dat Fat Bottomed Girls klinkt terwijl die nog niet wat geschreven, dat er fouten zitten over de tours in Zuid-Amerika, dat hoeft de film in de basis niet te kraken. (Ik vraag me dan wel überhaupt af waarom je dit in vredesnaam doet. Een goede schrijver zou ze zo hebben ingepast dat het ook goed qua chronologie paste. Maar goed.)

Maar er zijn ook genoeg momenten zoals Freddie die zijn uiteindelijke vriend thuis opzoekt na vele jaren en direct meeneemt naar zijn ouders om hem voorstellen op de dag van Live Aid, en meer van dat soort dingen, die sowieso storen.

(quote)


Ja, behalve dat ik dan de film om andere redenen een draak vond,


OK dan, je moet toch wel een beetje een kenner zijn om dat soort dingen te weten. Ging me meer over de flow van de film, of het gewoon een lekker verhaal is over een al bijna drie decennia geleden overleden rockster. Dat weet ik nu nog niet.

Wanneer Freddie zijn vrienden ontmoette en introduceerde bij zijn ouders, of wanneer liedje x of y het daglicht zag, dat is nou net niet zo wat mij interesseert.

Ik wil een verbeelding van het leven van Mercury en, in mindere mate, Queen. Een reproductie lijkt me meer iets voor een documentaire.

avatar van mjk87
1,0
Graaf Machine schreef:

Ik wil een verbeelding van het leven van Mercury en, in mindere mate, Queen. Een reproductie lijkt met meer iets voor een documentaire.


Ik denk dat je daar wel een redelijk beeld van krijgt, maar ik vond het veel te oppervlakkig en eerder een samenvatting dan een inlevende film. Dat is het vooral waar het voor mij wringt.

avatar van Graaf Machine
2,0
Weet je wat... ik ga de film volgende week gewoon eens kijken. Zal wel woensdag worden, tot dan geen tijd. Maar dan weet ik ook waarover ik praat.

avatar van Starscream
4,0
De filosoof schreef:
Ook ik ga deze film zeker niet kijken. Eerst even herinneringen ophalen (al is dit in zekere zin zo off-topic dat ik begrijp als de bijdrage wordt verwijderd):

Ik was nog maar een kleine jongen toen Bohemian Rhapsody uitkwam, maar ik herinner me nog hoe de clip en de muziek insloegen als een bom bij popliefhebbers. Er was consensus dat dit de beste muziek was sinds The Beatles en misschien nog wel beter dan The Beatles. En anders dan al die mensen die het nummer inmiddels de neusgaten uitkomt kan ik er geen genoeg van krijgen en vind ik het nog steeds een feest als het nummer voorbij komt. Later als jonge puber heb ik een Greatest Hits-album van Queen grijsgedraaid maar hun albums konden me minder bekoren en ik ben nooit een echte fan geworden. De redenen waren:


Je vergeet punt D. Dat je ze niet op een rijtje hebt. Ik ben geen queen fan(wel een lekkere film en de hits van queen) een artiest vergelijken met Hitler? Omdat ie mensen opzweept? Dat is het idee van een zanger toch! Je hebt problemen met mensen die een “grootheidswaanzin” hebben! Maar je kijkt zelf neer op mensen die niet in jou visie passen of die iets anders zijn. Wie heeft er dan last van grootheidswaanzin? Dat maakt jou dan een grotere engerd dan Freddie

avatar van kelama3
4,0
Wat een toffe film! Smaken verschillen natuurlijk maar ik ben echt enthousiast!
Geen minuut verveeld,en had elke tien minuten wel een kippelellen-momentje.
Rami Malek pfff de trekjes van zijn mond,het loopje,de manier van kijken... ongelofelijk goed gedaan hoor!
Natuurlijk lijkt hij niet helemaal perfect op Freddie Mercury zelf,maar hallo..krijg dat maar eens voor elkaar,Freddie had ook een uniek uiterlijk en een bijzondere uitstraling.
Ook de overige leden lijken erg goed en spelen ook goed.
De subtiele humor/het sarcasme is af en toe hilarisch, en de goede band tussen de leden is goed voel/zichtbaar.
Verwacht niet teveel diepgang, of hun hele levensverhaal van begin tot eind, het is eerder een film waarin de muziek de grootste rol speelt,die hun vriendschap en een bepaalde periode uit hun leven laat zien.
Freddie was altijd " te laat" ,maar ging veel te vroeg heen...eeuwig zonde!
Een echte aanrader!!

avatar van Hega
4,5
Heb echt genoten en het raakte me ook nog eens behoorlijk op emotioneel vlak (moest toch wel wat traantjes wegpinken).
Laatstgenoemde gebeurt mij niet vaak.
De acteurs (vooral Rami Malek) zetten erg sterke rollen neer en dat vind ik ongelooflijk knap.
Ook heb ik best ook wel kunnen lachen, alhoewel het vaak ook niet altijd op rolletjes liep, zoals ruzies in de band, ziekte Mercury etc.
Vind het allemaal erg sterk neergezet.
Nou hou ik sowieso erg van de muziek van Queen, maar dit maakte het alleen nog maar mooier.

avatar van Uier
3,5
Starscream schreef:
Je vergeet punt D. Dat je ze niet op een rijtje hebt.

Zijn laatste alinea gemist?
Hij geeft ook toe dat het een idiote linkse alternatieve gedachte was, zoals er zoveel alto's rondliepen in die tijd, die een afkeer hadden van de zaken die hij aan geeft. Flinke afkeer van elektronische muziek en nu 10-20 jaar later weglopen met bands als The War on Drugs of Alt-J. Heb die mensen toentertijd altijd erg bekrompen gevonden op veel gebieden, maar altijd goed als iemand later nog tot inzicht komt.

Mij lijkt deze biopic wel de moeite trouwens. Ik hou van de hits van Queen. Ontzettend sterke melodische en bombastische muziek, lekker diverse tracks en productietechnische gezien hun tijd ver vooruit. Was geen dermate grote fanboy toentertijd dat ik hun albums kocht en grijs draaide, maar hun vele bekende hits zet ik nu nog graag een keer op. Denk dat ik daarom ook minder aanstoot neem aan het gesuggereerde hoge fictionele karakter van de film. Ik hoop gewoon dat ik dik twee uur vermaakt wordt, ongeacht of de film Mercury of Queen eer aan doet.

Uier schreef:
(quote)

Zijn laatste alinea gemist?
Hij geeft ook toe dat het een idiote linkse alternatieve gedachte was, zoals er zoveel alto's rondliepen in die tijd, die een afkeer hadden van de zaken die hij aan geeft.


Precies, ik zette die meningen neer om ze te bespotten. Dus we zijn het allemaal met elkaar eens.

avatar van mrklm
4,5
Roger Taylor en Brian May moesten het scenario goedkeuren, maar dat blijkt geen belemmering voor een muzikale biopic waarin Freddie Mercury weliswaar de spil is, maar waarin er ook voldoende ruimte is ingebouwd om de karakters van de andere bandleden en vooral die cruciale wrijving/chemie tussen Freddie, Brian, Roger en John goed naar voren te laten komen. Hoewel hoofdrolspeler Rami Malek niet erg op Freddie Mercury lijkt, geeft hij tijdens de live-optredens een uitstekende imitatie weg. Maar hij maakt vooral indruk in de meer intieme scènes, of hij nou ruzie maakt met de band of zijn gevoelige kant toont tijdens zijn liefdesverklaring aan de 'liefde van zijn leven'. Freddie blijkt een complexe persoonlijkheid te zijn, maar wel iemand met wie je je gemakkelijk kunt identificeren. Achter de bravoure van zijn live-persona gaat een gewone man schuil die verlangt naar liefde, naar oprechte vriendschap en de acceptatie van zijn vader. De scène met de lampen en het bezoek aan zijn familie vlak voor Live Aid, zijn scènes waar je werkelijk een brok van in de keel krijgt. Bryan Singer gebruikt Queens eigen muziek op doeltreffende wijze als soundtrack. Malek mag dan de spil van de film zijn, maar Gwilym Lee (als Brian May), Ben Hardy (als Roger Taylor) en Joe Mazello (als John Deacon) zijn even overtuigend in een voortreffelijke biografie die je ook kunt waarderen als je fan geen bent van Queen.

avatar van Kondoro0614
4,5
Ik hoorde dat er een verfilming was over één van mijn favoriete zangers en een band die hoog in mijn lijst staat (nummer vijf in mijn top 10 op MusicMeter) kon mijn pret natuurlijk niet meer op. Ik keek er ontzettend erg naar uit, geniet altijd nog dagelijks van hun muziek en dat allemaal met de gedachten dat ik gewoon nog ‘vloeibaar’ was toen dit allemaal gebeurde, en Mercury dood is gegaan. Tja, mijn leeftijd zit helaas niet altijd even goed mee en ik vind het altijd nog erg jammer dat ik de beste man nooit écht heb mogen mee maken en nooit hun liedjes groot heb zien worden, toen ik op de wereld kwam waren de nummers van Queen nota bene al erg groot en was Mercury langzamerhand al zes jaar dood, ging zijn zevende jaar bijna in.

Gisteren, twee dagen na de release in de bioscoop heb ik toch besloten er na toe te gaan en om mijn moeder eens te verwennen op een dagje uit heb ik haar gezellig mee genomen, die houd ook wel van vele ‘Queen’ nummers en ik wist dat ze de film wel kon waarderen. Gelijk de V.I.P. stoelen in de Vue in Deventer gepakt en er even lekker voor gaan zitten. Ik kon echter goed merken dat de film geliefd werd in het eerste weekend, de avonden zaten dermate vol dat we maar gekozen hadden voor de middag, niet zo druk als de avond maar een rijkelijk gevulde zaal en tot mijn verbazing ook aardig wat leeftijdsgenoten (en vooral ook ouderen). Leuk om te zien dat een film als deze toch gewaardeerd word en de band ‘Queen’ en ook frontman ‘Freddie Mercury’ nog steeds zoveel kijkers weten binnen te halen, zo kun je zien dat zelfs anno 2018 de muziek van ‘Queen’ leeft en ik als metalhead ook niet van plan ben ooit te stoppen met luisteren

Ik zelf vond de cast geweldig. Goed gevonden acteurs die een ieder de bandleden prachtig naar voren wisten te halen. Natuurlijk leek Rami Malek er uitstekend op, prachtig gecast en zeker een hele mooie uitvoering. Rami nam de rol als Freddie serieus en bracht het goed bij het publiek over. Zeker de Live Aid versie van Freddie was ontzettend goed maar in de begin fase moest ik nog wel even aan Rami wennen! De beste look-a-like was in mijn ogen Gwilym Lee als ‘Brian May’, goed geacteerd en vaak kort door de bocht! Voor de rest deed de cast het prima, de drummer vond ik zelf wat minder maar ook de bassist (zeker bij het maken van ‘Another one Bites The Dust’) leek met vlagen op de John Deacon!

Het verhaal daar klopte eigenlijk niet helemaal, en dat irriteerde mij soms wel (en dan hebben we het over de chronologische volgorde)! Toch om hier op verder te discussiëren wil ik je graag door verwijzen naar het prachtige stuk van ‘Drs. Daja’, ook al staan we niet in één lijn met de gedachten na de film, qua gelijkheid kan ik hem niet verbeteren.Lees zijn review eens een keer door, dan kun je zien waar de film zich vreselijk in vergist en vooral de verkeerde richting mee inslaat. Het is leuk om de levensloop van Mercury en de band ‘Queen’ naar voren te halen maar doe het dan wel rechtvaardig en verdraai de boel niet zo ontzettend erg. Dit is toch wel het gene wat me wat raakte tijdens het kijken en wat me er van weerhoudt om de film zeker niet hoog te laten scoren. Als het verhaal ook nog eens goed klopte, in een goede volgorde dan wel te verstaan, had de film véél beter kunnen scoren. Bryan Singer weet voor de rest er een prachtig plaatje mee neer te zetten, en het gebruik van de echte stem van Mercury onder de nummers konden niet alleen maar lovend naar mij toe komen, daar genoot ik echt van.

Waar keken we nou precies naar? De levensloop van de iconische en legendarische frontman Freddie Mercury of het moeilijke en succesvolle loopbaan van de band ‘Queen’? We gaan constant twee kanten op en dat is soms best moeilijk om te volgen en misschien nog wel te begrijpen. Zo zien we bijvoorbeeld vaak de successen van ‘Queen’, het ontstaan van de band en de ontzettend snelle groei naar succes. En natuurlijk het excentrieke leven wat Mercury leed, het standaard beeld met één meisje waar hij verliefd op werd maar echter er later wel achter kwam biseksueel te zijn, terwijl je uit de film er een nadruk op krijgt dat hij homoseksueel was. De wil tot succes en omgaan met verkeerde vrienden. Natuurlijk draait het om Freddie, dat snapte ik wel maar er was soms een verwarrend beeld in het verhaal dat je even niet meer wist wat je er mee moest. Na een tijdje goed nadenken en alles op een rijtje gezet te hebben kwam ik er wel wat steeds vaker uit en werd het beeld van de band noch Mercury samen gevoegd tot één geheel waar je het echte familie gevoel door kreeg, zoals men ook vaak suggereert in de film.

Toch, als fan van de band ondanks dat ik nooit wat heb mogen mee maken van de heren, heb ik ontzettend genoten van de film, moest ik lachen van de grappige momenten en ontroerde mij een hele boel in deze film. Ik zat vaak met een brok in mijn keel of met tranen in mijn ogen, omdat ik Freddie tot op de dag van vandaag nog steeds bewonder en ik nog steeds kan genieten van de muziek die deze band heeft gemaakt. Toch een band die in mijn top tien staat (ook op MusicMeter) en een band waar ik nog steeds geen genoeg van heb. Ik heb me prima vermaakt, niet kijkend naar dat ene irritatie puntje!

4.5*

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
It goes on forever, six bloody minutes!

De afgelopen maanden kon je als bioscoopbezoeker deze Bohemian Rhapsody niet ontwijken, want de trailer werd echt veel gedraaid. Niet dat het erg was, want ik keek sowieso al naar de film uit. Ik ben geen Queen fanboy ofzo, maar ik vind de muziek wel degelijk geweldig en Freddie Mercury is denk ik de beste performer die ooit heeft geleefd. Wat kon die man toch fenomenaal zingen en tegelijk zijn publiek bespelen. Het leek me bijna onmogelijk om dit overtuigend na te kunnen spelen, maar het is de film gelukt. Wow, wat was dit fantastisch!

Bohemian Rhapsody zal best een aantal historische fouten in hun plot hebben zitten, maar I don't care. Zo enorm ben ik niet van de details op de hoogte en het boeit me dan ook vrij weinig. Bohemian Rhapsody is vooral een waanzinnige ervaring waarbij ik geregeld met kippenvel zat te kijken. En luisteren, want uiteraard is de prachtige muziek rijkelijk aanwezig. In achtergrondmuziek, met korte stukjes of richting het einde met hele coupletten. Erg tof om te zien hoe bepaalde nummers tot stand zijn gekomen, al had ik dat soort scènes nog wel meer willen zien. De film toont in het begin al een stukje van het legendarische Live Aid concert en werkt daar via het levensverhaal van Freddie Mercury in combinatie met de band Queen naar toe. Ondanks dat we meer dan genoeg achtergronddetails van Mercury krijgen via zijn familie, zijn grote vrouwelijke liefde, zijn homoseksualiteit en de ziekte aids blijft Queen en de muziek gelukkig wel het belangrijkste deel van de film. Misschien had Queen nóg wel meer aandacht moeten krijgen, maar ondanks dat zien we meer dan genoeg repetities, onderlinge dialogen, problemen, ruzies, hoogtepunten, dieptepunten en uiteindelijk het fantastische slotakkoord op Wembley. Je moet wel bijna van steen zijn als dat laatste stuk je niet weg weet te blazen. Werkelijk geweldig hoe ze dat tonen en hoe je zelf het gevoel krijgt er live bij te zijn.

Rami Malek is briljant als Mercury. Zijn mimiek, zijn houding, zijn looks. Zelfs de stem komt nog in de buurt. Af en toe had je gewoon het idee naar de echte Freddie te kijken. Wat mij betreft kan de Oscar voor beste acteur wel naar hem gaan. De rest van de cast doet het ook erg goed. Zijn liefde van zijn leven Mary is ook een prachtige rol, zeker als hij zijn mededeling over zijn geaardheid aan haar doet, maar ook als ze vervuld van trots bij Live Aid mee zit te genieten. Daarnaast blijft de film ook wel lekker luchtig, met voldoende fijne humor. De film blijft in een hoop tempo doorgaan en ook al is het rise, fall en uiteindelijk weer rise verhaal voorspelbaar, het pakt je als kijker wel volledig. Ondanks dat hij fouten maakt is Mercury erg likable als persoon en leef je met hem mee. Althans, dat lukte mij goed. Bijzonder spijtig dat hij zo jong is gestorven. Aan de andere kant maakt het zijn legende nog groter dan dat deze al was toen hij leefde. Ik kan iedereen alleen maar aanraden om dit gewoon te gaan bekijken. Liefst in IMAX, hiervoor ga je naar de bioscoop.

4,5*

avatar van Goddess_Of_Loki
4,5
"HOW MANY MORE GALILEOS DO YOU WANT?"

"Roger, there's only room in this band for one hysterical Queen."



Natuurlijk had ik wel gehoord over de release van een biografische film over Queen laat 2018, maar ik had me er nog niet zo in verdiept. De plannen om deze film te bezoeken ontstonden een dag van te voren, toen ons na een gezellige theater voorstelling de film poster van Bohemian Rhapsody opviel. Ik twijfelde of ik deze film wel echt moest zien. Hoewel ik Queen altijd wel goede muziek heb gevonden, ben ik toch meer van Nirvana, Guns n‘ Roses & Led Zeppelin. Maar ik was eigenlijk meteen verkocht na het kijken van het voorstukje, de ochtend voordat we de film bezochten. Queen heeft natuurlijk heel veel betekend voor de muziekwereld en Freddie Mercury (geboren als Farrokh Bulsara), maakte zijn droom waar. Namelijk: een legende worden. “I won’t be a Rockstar, I will be a legend!”, is een van zijn beroemde quotes. Noem de naam Queen (die bedacht is door Freddie zelf) en jong en oud weet waar je het over hebt. De film Bohemian Rhapsody geeft je een kijkje in het ontstaan van Queen, het leven van Freddie Mercury en een kleine making of van de bekendste hits!

Dat ze er totaal 8 jaar over gedaan hebben om deze film te maken, was ook zeker terug te zien (althans dat vond ik!) op het grote scherm. Bandleden Brian May & Roger Taylor hebben trouwens ook hun steentje bijgedragen aan deze film. Acteur Rami Malek kwam heel erg goed uit de verf als Freddie Mercury en ook Gwilym Lee leek sprekend op Brian May, beiden zowel uiterlijk als vertolking. Wat begon als een zeer getalenteerd studentenbandje ontpopt zich tot een van de grootste namen in de muziek industrie! Ook het ontstaan van de grootste hits was heel indrukwekkend om te zien. Het verhaal van wereldwijd DE grootste hit van Queen kon natuurlijk niet ontbreken: Bohemian Rhapsody. De hit die in ons land al 15 keer op 1 heeft gestaan in de Top 2000 van Radio 2. En we gaan alweer hard op weg naar de kerst, dus binnenkort kunnen we daar vast een 16e keer aan vast plakken. Je kunt je dus moeilijk voorstellen dat er destijds getwijfeld werd of de radio’s dit nummer van 6 minuten überhaupt wel wilden draaien! De scene over de opname van dit nummer vond ik een van de leukste scènes om te zien. "How many more Galileos do you want?", schreeuwt een geërgerde Roger Taylor, wanneer Freddie keer op de keer zijn ‘Galileo’ niet hoog genoeg vindt. Dit stuk werd als hilarisch ontvangen in de zaal en ik heb heel veel lof voor acteur Ben Hardy, (vertolker van Roger Taylor) die zijn stem letterlijk naar het hoogste niveau moet tillen voor dit stukje. Er wordt ook aandacht geschonken aan hoe Freddie inspiratie vindt voor het nummer ‘Love of My Life’, wat gaat over Mary Austin (gespeeld door Lucy Boynton): de liefde van zijn leven. Het verhaal tussen deze twee (en het verhaal rondom de geaardheid van Freddie) vond ik ook heel ontroerend om te zien. Verder zien we onder andere het ontstaan van ‘We Will Rock You’, een initiatief van Brian May om het publiek actief mee te laten doen. Dit is persoonlijk mijn favoriete plaat van Queen. En deze film heeft me ook warm gemaakt voor de musical met de gelijk getitelde naam, die volgend jaar weer terug naar Nederland komt.

En ook de bandleden John Deacon & Roger Taylor wordt zeer krachtig neergezet door acteurs Joseph Mazzello & Ben Hardy (die ik eerder al genoemd heb). Verder zien we o.a acteurs Mike Myers, Aaron McCusker, Allen Leech & Tom Hollander (misschien het beste bekend als Lord Cutler Beckett in de Pirates of the Caribbean delen: Dead Man's Chest & At World‘s End). Nog een ding dat ik zeker niet mag vergeten in deze recensie: De krachtige scenes van het benefietconcert Live Aid in 1985, wat sprekend neergezet is. Kippenvel! De hele zaal was er stil van.

Nee, ik heb er absoluut geen spijt van dat ik deze film bezocht heb. Ook al zaten we op rij 3, we hebben genoten van begin tot eind van dit spektakel waar met hart en ziel aan gewerkt is! Opvallend was dat er meer mensen bleven zitten tijdens de credits dan bij een Marvel film (waar altijd nog een extra scene te zien is na de credits) om nog even na te genieten van de legendarische muziek van Queen.

avatar van wwelover
4,0
Zeker genoten van de film en de muziek. Ben absoluut geen Queen of Freddy Mercury kenner dus wist maar beperkte dingen over zijn leven. De film is een mooie 'samenvatting'. Zo sterk als Ray of Walk the Line is de film niet, terwijl dat zeker mogelijk was met Freddy's leven, dus dat is wel een beetje jammer. Maar dat ligt denk ik vooral aan dat Singer niet een geweldige regisseur is. Al heeft hij natuurlijk maar een klein deel regisseert dus wellicht ligt het aan Fletcher. De cast is heel sterk en Malik was zeer overtuigend. En visueel was het ook heel sterk. Alleen vind ik het een beetje zonde dat ze het hele Live Aid concert erin hebben gezet. Puur om visueel een beetje te pronken. En vervolgens wordt de rest van zijn leven in 'tekst' gedaan. Terwijl je dat makkelijk zonder te over dramatisch te doen daar meer van had kunnen laten zien.

Nipte 4*

avatar van 3 2 1 cut
5,0
Zondagmiddag, 16.00, Cinecity XXL zaal in Vlissingen. Ik kijk om mij heen. Veel publiek voor een zondagmiddag voorstelling. Mensen van rond mijn 50-jarige leeftijd. Ik zie leerlingen van de VO school waar ik les geef en mensen die toch ook wel boven de 70 zijn… “Bijzonder”, denk ik terwijl de lichten uitgaan en Bohemian Rhapsody gaat beginnen. En ik word meteen teruggeworpen in mijn eigen verleden…

Na een dikke twee uur loop ik met tranen in mijn ogen de bioscoop uit. Ik heb zoveel momenten nu visueel gezien die een parallel hebben met mijn eigen leven. En ergens is de mens Farrokh Bulsara nu neergezet waar hij voorheen altijd Freddie Mercury voor mij was. De man die ik, met Queen, nog live heb zien performen in de Groenoordhallen in Leiden (en wat een entertainer was hij daar! Alle ogen op hem gericht en alles wat hij van ons vroeg, dat deden wij, zijn publiek).
De man wiens standbeeld ik heb bezocht aan het Meer van Geneve - erg indrukwekkend, het gevoel dat ik naast hem stond, een eerbetoon van mij aan Mr. Bad Guy. De band Queen die ik leerde kennen terwijl ik als kind monopoly speelde terwijl hun LP daarbij steeds maar gedraaid werd, dagenlang. En een heerlijke sfeer creëerde. Freddie, de man die mij Engels leerde omdat ik alle teksten meezong en eerst echt geen flauw idee had wat ik nu zong. Alles over hem gelezen, documentaires gezien, helemaal uit mijn plaat gegaan bij LP’s als ‘A Day At The Races’, ‘News of the World’, ‘JAZZ’ enzovoorts.. Ietwat afgehaakt bij ‘Hot Space’ maar weer bij ‘The Miracle’ aangehaakt en nooit meer losgelaten. En zijn dood was voor mij een ware schok. We wisten van niks.. Mercury dood ?

De film was veel te kort. Soms ging het allemaal zo snel. Van het éne naar het andere hoogtepunt. Maar ik zat, en toch wel vrij onverwacht, vaak met emotionele gevoelens te kijken naar momenten die mij, in de Queen periode, vrij weinig zeiden. Of waar je wel van wist uit boeken/docu’s maar nu met de emoties erbij. Natuurlijk hoor je ook de muzikale hoogtepunten maar de stem van Mercury is zo vreselijk mooi benaderd (wat een Godenstem had hij toch !!) dat deze zelfs een hoofdrol speelt in de film. Waar de makers in deze film ook aandacht aan hebben besteed dat hebben ze gewoon goed gedaan. Goeie weergaves van de jaren 70 en 80 in stijl, kleding en beleving. Een feest van herkenning ! De metamorfose van Farrokh naar Freddie, van gewone ‘Paki’ naar megalomane Wereldster, van verlegen man naar een sexueel onverzadigbare jager (en weer terug).
Maar er is nog zoveel meer te vertellen. Ik zou nog zoveel meer willen zien. Maar dat ik dit wil geeft gewoon aan dat ik hem nog steeds mis. Gewoon dat geweldige Charisma dat hij zowel op het podium (als entertainer) als in de studio (als zanger) had. Deze film is een mooi eerbetoon aan één van de vele hoogtepunten die de band Queen en Mercury met elkaar gehad hebben. Wat mij betreft gaat Netflix hier eens een mooie serie aan wijden.

De geweldige bombastische levensecho die Mercury liet klinken toen hij stierf is nog zo sterk aanwezig. Dat zag ik in de zaal deze middag. En ik neem de man verder met mijn leven mee. We zijn aan elkaar verbonden.

avatar van Fraissie
5,0
Ontroerende film met een lach en een traan. Ik was zeer onder de indruk van deze film. Een aanrader ook als je geen fan bent van Queen.

4,0
Zal het wel zien. Ik ga enkel omdat een vriendin me vraagt mee te gaan.

4,5
Was ook onder de indruk van deze film. Een lach, dan weer een traantje wegpinken en vooral heel veel kippenvel.
Wat speelt Malek die rol fantastisch zeg.
Heb 2 uur geboeid zitten kijken.
En dat geluid in Imax... wow! Alsof je zelf bij Live Aid staat.
Een 9 = 4.5 ster.

avatar van Chainsaw
3,5
Chainsaw (moderator)
Ik mag schijnbaar blij zijn dat ik geen Queen-expert bent, want dan lijk je haast niet van deze film te kunnen genieten. Fans blijven maar hameren dat feiten in deze film niet kloppen, met reacties als "dit is niet zo gegaan" en (nog geestiger) "toen had de man nog geen snor". Zien deze mensen voor het eerst een biopic? Natuurlijk is Bohemian Rhapsody voor een deel verzonnen. Zaken worden flink geromantiseerd, gebeurtenissen worden dichter naar elkaar getrokken of omgewisseld en veel oninteressante elementen worden achterwege gelaten. Belangrijker bij een film als dit lijkt mij dat men de sfeer en de personages zo goed mogelijk neerzetten. En ik mag dan niet heel bekend zijn met Queen, maar dat is men in Bohemian Rhapsody toch prima gelukt.

Althans, men lijkt het eens te zijn dat Rami Malek een voortreffelijke rol speelt. In combinatie met een paar hele sterke stemacteurs laat men Freddie Mercury echt tot leven komen. Zet beelden van de echte Mercury ernaast en je ziet hoe sterk men alles laat kloppen. Oké, verhaaltechnisch is er veel verzonnen, maar Mercury zelf is als twee druppels water. En dat is een enorme prestatie voor een figuur dat zo bekend is; zelfs niet-Queen liefhebbers weten hoe de man praat, beweegt en vooral zingt. Queen heeft verder een enorm scala aan catchy hits gehad, dus de film zit ramvol met lekkere herkenbare melodieën. Het maakt mij niet zoveel uit of het lied Bohemian Rhapsody echt zo tot stand is gekomen, maar de vier heren zien kloten in een opnamestudio levert vermakelijke scènes op. Ondanks dat er het drama hier en daar steevast de kop opsteekt, de film is op zijn best als het gewoon lekker kleurrijk en fun is. De kleurrijke, muzikale sequenties zijn genieten geblazen.

Maar Bohemian Rhapsody is verre van een volmaakte film. Voornamelijk omdat de film wel heel erg het stappenplan van een gemiddelde biopic afgaat. Een man met een droom, een teleurgestelde vader die hem niet begrijpt, een klein bandje dat populair wordt met alle ups en downs; het loopt allemaal precies zoals je zou verwachten, ook als je niets van Queen weet. Want nátuurlijk zit vader aan het einde te snikken voor de televisie, terwijl hij ervoor vooral teleurgesteld was. Dat soort geneuzel mag wel een keertje achterwege blijven, een tikkeltje meer creativiteit op dat vlak is niet onnodig. Verder blijft Bohemian Rhapsody net iets te lang hangen op de minder interessante aspecten zoals Mary en Paul, die soms iets teveel aandacht opeisen. Anderzijds vliegt de film naar mijn smaak net iets te snel over het moment dat Queen van klein bandje ineens doorbreekt. De overige bandleden zijn goed gecast, maar blijven een beetje op de achtergrond en waren in het echt wellicht ook gewoon saaie figuren. Dat ben je ook al snel in het bijzijn van Mercury.

3,5 sterren.

avatar van mjk87
1,0
Chainsaw schreef:
Fans blijven maar hameren dat feiten in deze film niet kloppen, met reacties als "dit is niet zo gegaan" en (nog geestiger) "toen had de man nog geen snor". Zien deze mensen voor het eerst een biopic? Natuurlijk is Bohemian Rhapsody voor een deel verzonnen. Zaken worden flink geromantiseerd, gebeurtenissen worden dichter naar elkaar getrokken of omgewisseld en veel oninteressante elementen worden achterwege gelaten.


Nee, ik zie er meer. Maar elke keer blijf je je wel verbazen wat er allemaal anders wordt gedaan. Dat er een deel geromantiseerd wordt om het grote publiek te behagen en de film zo 'boeiender' te houden, dat is iets waar ik nog wel in mee wil gaan.
Zaken weglaten omdat ze niet binnen de film an sich passen, uitstekend zelfs. Maar zaken erbij verzinnen of tijden door elkaar gooien omdat dat beter past is een teken van uitermate slecht schrijverschap. Of dat nu stoort of niet.

Dat was ook al bij Bankier van het Verzet waar Derwig als de beetje zeurende man werd neergezet die alle plannen tegenhield. In de film stoorde dat niet per se en het kwam in ieder geval geloofwaardig over. Achteraf blijkt dat zijn personage juist de drijvende kracht was en alle bankiersplannetjes verzon. Waarom zou je dat voor een film dan aanpassen? Evengoed had je hier een spannende thriller van kunnen maken, die situatie met de Duitsers is dat inherent al.

Of moet per se elke film langs dezelfde meetlat (met een vijand, en liefst iemand die een en ander tegenhoudt, zoals elke romcom op 2/3 van de film toch even een dip in de relatie heeft) worden gelegd omdat het grote publiek het anders niets vindt? Dat lijkt me onderschatting van het publiek.

avatar van Bubblez
4,0
Hadden jullie trouwens door dat John Deacon door de kleinzoon uit de eerste Jurassic Park gespeeld wordt?

Joseph Mazzello

avatar van Phantasm
3,0
Vandaag in de bioscoop gezien en het is voor een keertje te doen. Is wel wennen met acteurs die je niet echt kent, maar okee, ze doen hun best.

avatar van Chainsaw
3,5
Chainsaw (moderator)
mjk87 schreef:
(quote)

Nee, ik zie er meer. Maar elke keer blijf je je wel verbazen wat er allemaal anders wordt gedaan. Dat er een deel geromantiseerd wordt om het grote publiek te behagen en de film zo 'boeiender' te houden, dat is iets waar ik nog wel in mee wil gaan.
Zaken weglaten omdat ze niet binnen de film an sich passen, uitstekend zelfs. Maar zaken erbij verzinnen of tijden door elkaar gooien omdat dat beter past is een teken van uitermate slecht schrijverschap. Of dat nu stoort of niet.

Je kunt imo het gebruik van de vele clichés van dit genre misschien zien als slecht schrijverschap, maar niet dat men realiteit wat aanpast voor een script. Wijzigingen voor een film horen erbij. Neem het gegeven van een band die bijvoorbeeld veel kritiek kreeg om een bepaald nummer van allerlei verschillende kanten, dan kun je beter al deze losse figuren samen gooien in één personage. Zoals ze hier met bijvoorbeeld Mike Myers hebben gedaan. De kritiek en verhalen zijn dan wel echt, maar het personage zelf heeft alleen nooit bestaan.

Verder zijn details veranderen echt enkel zuur voor die die-hard fan, dus ik snap prima dat ze bepaalde zaken overboord gooien. Mensen die alle boeken en documentaires over Queen hebben verslonden en dan bij deze film gaan zeuren over details die niet kloppen, moeten het bij die boeken of documentaires houden. En zelfs bij boeken of documentaires kun je je afvragen hoeveel nu ook écht zo is gebeurd.

avatar van simonfender
5,0
Prachtige film en hoofdrolspeler Rami Malek verdient m.i. een grootste prijs die er is met deze performance van Freddy Mercury. Het verhaal is bekend, maar het is een feest om te zien en zeker ook emotioneel! De foutjes van chronologische aard zijn te verwaarlozen, misschien niet voor de echte fan, maar ik heb me er niet aan gestoord. Ik had een topavond met een topfilm! Overigens niet te verwaarlozen: het geluid was ook erg goed!

4,5
Heel mooi eerbetoon aan Queen en in het bijzonder Freddie Mercury.. Rami Malek speelt Freddie overtuigend, maniertjes zijn perfect geïmiteerd. Ik heb me geen moment aan zijn acteer prestaties geërgerd en vind zelfs dat hij in aanmerking verdiend te komen voor een prijs.. . Ook al zijn er voor fans zoals ik dingen die niet kloppen, ik vond dit verwaarloosbaar daar dit een film is en geen biografie.. live aid is fantastich weergeven. kan niet wachten om hem te kopen. .

avatar van Ste*
2,5
Mwe.

Eigenlijk best zwak. En dat had ik niet per se verwacht van tevoren. Ik dacht een film over Queen kan niet anders dan leuk zijn, maar eigenlijk is dat ook direct het enige dat voor de film spreekt; dat de muziek van Queen erin zit, dat er voor de kenner bekende situaties in voorkomen en dat de bandleden zeer gelijkend zijn (zeker Deacon en May vond ik verbazingwekkend overtuigend). En uiteraard Rami Malek die het beste doet wat hij kan met deze rol. Makkelijk is dat niet (en hij komt ook wat lengte tekort), maar verder zeker goed genoeg.

Wat de rest betreft; zwakjes. De film lijkt niet echt heel duidelijk te hebben wat nu precies het overkoepelende idee en de kop en de staart was. Het gaat wat obligaat langs wat speerpunten in het leven van Freddie en de band, maar die scènes zijn regelmatig wat stroef opgezet rondom een bepaald nummer dat we allemaal kennen (waardoor we als publiek allemaal opveren en een 'ja gaaf' momentje kunnen hebben) en voorzien van wat 'gezochte' creativiteit. Die scène van Freddie en Paul in de regen bijvoorbeeld. Tja, super dramatisch voor het effect hoor, maar dat is het dan ook. Alleen alles rondom Bohemian Rhapsody was wel leuk gedaan.

De keuze om Live Aid bijna integraal te laten zien vond ik eigenlijk ook een heel vreemde. Prima dat dat het hoogtepunt in je film is, maar om nu een volledig nagespeeld Live Aid-optreden te zien (met tussendoor wat publieksshots van mensen die hun tranen niet meer de baas zijn), vond ik eigenlijk best raar wegkijken. Zeker omdat de film daarna direct is afgelopen. Dat ze daarna nog best wat succes hebben, ondanks een aftakelende Freddie, doet er blijkbaar totaal niet meer toe. Echt zielig, of echt gewaagd (spannender dan een kuis homoseksueel kusje hier en daar mocht het blijkbaar niet worden) was blijkbaar niet de bedoeling.

Het gemiddelde en sommige positieve reviews verbazen me wat. Dat dit als Queenliefhebber leuk is is één ding (ben ik ook), maar als je filmliefhebber bent dan moet je lat toch een stuk hoger liggen dan dit?

2,5*

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
Ste* schreef:
Dat ze daarna nog best wat succes hebben, ondanks een aftakelende Freddie, doet er blijkbaar totaal niet meer toe. Echt zielig, of echt gewaagd (spannender dan een kuis homoseksueel kusje hier en daar mocht het blijkbaar niet worden) was blijkbaar niet de bedoeling.


Ehm, je had keiharde homoseks in beeld willen zien? De suggesties die worden gewekt zijn toch duidelijk zat? Sowieso draait de film vooral om de link tussen Mercury met de band Queen en wat minder om de ''randzaken'', al komen die meer dan zat aan bod. En de film moet ergens een eindpunt creëren he. Ik vond de tekst na afloop over hoe het met Mercury verging wel prima. Waarom had je hem doodziek moeten zien worden en te zien overlijden? Dat voegt op zich toch niet zo heel veel toe? Daarnaast is Bohemian Rhapsody ook wel een beetje een feelgood film geworden. Hij wordt groot, valt van zijn voetstuk en keert weer ijzersterk terug. Ik vond het juist passend.

avatar van Ste*
2,5
Tja, smaken verschillen, net als de kijk op zo'n biopic. Weet niet of daar een zinnige discussie over te voeren valt als het puur gaat over voorkeur hoe zo'n film eruitziet.

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
Ste* schreef:
Tja, smaken verschillen, net als de kijk op zo'n biopic. Weet niet of daar een zinnige discussie over te voeren valt als het puur gaat over voorkeur hoe zo'n film eruitziet.


Zeker. Hier valt geen gelijk in te halen, het ligt er maar aan wat je vooraf verwacht te zien. Ik heb alles gezien wat ik verwacht had en waar ik op hoopte.

avatar van N00dles
2,5
Viel behoorlijk tegen. Visueel best aardig om te zien, maar inhoudelijk onbevredigend.

Je kan een film volproppen met mooie Queen-nummers, gelijkende acteurs en een knapgemaakte reconstructie van Live Aid, maar daarmee heb je nog geen goede biopic.
Bandleden verworden tot magere bijrollen, conflicten worden in één of twee scènes aangestipt en via muzikale montages wordt plichtsgetrouw een bloemlezing gegeven van de hoogtepunten van Queen-tours zonder de diepte in te gaan. Aardig voor de diehard-fan (die echter alles toch al weet), maar voor de niet-kenner niet meer dan lichtvoetig vermaak zonder iets wijzer te worden.
Er is maar handvol scènes die daadwerkelijk iets van de 'echte' Freddie durven te belichten, maar dat gebeurt zonder er verdere invulling aan te geven. De rest is een verzameling scènes die vlees noch vis is. Een kuis homofeestje hier, een kleine studioruzie daar. Ik heb het idee dat in werkelijkheid nog veel heftiger en spannender was. Waarom is dit zo 'geschikt voor alle leeftijden' gemaakt? Een gemiddelde Queen-docu is veel interessanter dan deze slappe benadering.

Net op het moment dat één van de meest aangrijpende fases van Freddies turbulente leven begint (spoiler: hij krijgt AIDS) wordt er een vreemde keuze gemaakt qua slotact.
In plaats van de laatste jaren te laten tonen (waarin hij privé op zijn kwetsbaarst was, prima voer voor drama) wordt alle focus gelegd op verheerlijking van Freddie middels dat éne legendarische optreden:
een integrale reconstructie van Live Aid '85 waarin Queen haast als de redder van Live Aid wordt neergezet. Bob Geldof met zijn handen in het haar (want de opbrengst valt tegen), maar zodra Queen optreedt, stromen de donaties binnen. Onzin. Ondertussen is het halve publiek in tranen, en zingt iedereen blij mee alsof Queen uit de hemel is neergedaald. Nou halleluja hoor. Het was een goed optreden ja, maar zoals het hier wordt neergezet slaat nergens op.

Los van die zoetsappigheid is het ook gewoon zonde dat dat ten koste gaat van het plot. Als ik Live Aid had willen zien, kijk ik het origineel wel op YouTube. Ik had liever iets van Freddies laatste jaren willen zien (zijn strijd met AIDS) die toch al in duisternis omhuld zijn. Waarschijnlijk wilden Brian May en Roger Taylor daar niet aan uit respect voor Freddie, maar het betekent wel dat we als kijker dus (net als toen) alleen maar een eerbetoon aan Freddie te zien krijgen zonder de rauwe realiteit eromheen. 'Zo had Freddie het ook gewild', zie ik May al roeptoeteren. Nou, ik denk dat Freddie zich kapot zou schamen voor deze middelmatige drek.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:37 uur

geplaatst: vandaag om 08:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.