menu

Incredibles 2 (2018)

mijn stem
3,40 (568)
568 stemmen

Verenigde Staten
Animatie / Actie
118 minuten

geregisseerd door Brad Bird
met de stemmen van Craig T. Nelson, Holly Hunter en Samuel L. Jackson

Bob Parr (alias Mr. Incredible) heeft samen met zijn vrouw Helen (ook bekend als Elastigirl) en hun drie kinderen (Violet, Dash en Jack Jack) een enigszins 'normaal' leven. Althans, voor een familie superhelden. De gezinssituatie komt echter onder druk te staan wanneer Bob in zijn eentje voor de kleine Jack Jack moet zorgen, terwijl zijn vrouw de wereld probeert te redden.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=Ln8MAC0kjAY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Psycho-M
4,0
Wat een fijn vervolg op het 14 jaar geleden uitgebracht The Incredibles.
Leuke insteek dat Mr. Incredible huisvader moet spelen en Elastigirl "het werk" gaat doen.
Jack Jack steelt de show met enkele hele grappige scenes.
En omdat de vaart er goed in zit verveel je je geen moment en vergeef je ook dat je de plottwist al mijlen ver aan zag komen.
Stiekem hoop ik dat ze niet weer 14 jaar nodig hebben om een vervolg te maken, want ik zou graag meer zien van deze familie supers.

avatar van Shinobi
2,5
"It might get weird."

Best verrassend dat er veertien jaar na dato alsnog een vervolg komt, maar achteraf gezien is het niets nieuws onder de zon.

Dit deel sluit direct aan op het vorige waarin het gevecht met The Underminer vrij abrupt werd afgebroken. Het is een prima inleiding naar een verloop dat min of meer een herhaling van zetten is. Het is ditmaal de beurt aan Elastigirl om in actie te komen, terwijl Mr. Incredible de huisman mag uithangen. Op deze manier wordt er een leuk contrast gecreëerd.

Het gebeuren rondom het opkomen voor de rechten van superhelden voelt jammer genoeg te geforceerd aan, bovendien zie je al ver van tevoren aankomen hoe de vork in de steel zit. Toch zit het met de pacing snor, hoewel sommige situaties aan het thuisfront onnodig gerekt worden. Brad Bird maakt er weer een vermakelijke rit van.

Persoonlijk vind ik de focus op de elastieken dame erg geslaagd; het lijkt alsof ze nog mooiere rondingen heeft gekregen van het animatieteam. Op deze wijze krijgen de actiescènes - die al gevuld zijn met het nodige spektakel - iets extra's mee. Wat dat betreft vind ik de animatie levendiger van opzet en enorm gedetailleerd. Met name in de over-the-top momenten verbaasde ik me hoe men deze allemaal vorm heeft kunnen geven.

Al met al een redelijk vervolg dat iets beter is dan zijn voorganger.

Dikke 2,5 sterren.

avatar van mjk87
3,5
Film doet niks bijzonders, maar wat die doet, doet die wel goed. Vooral de regie valt te prijzen met het sterke tempo ondanks veel momenten waar de film kan inkakken. Maar in de regel weet Bird net op tijd weer een zwiep te geven waardoor de film niet stil valt. Het is wel enorm jammer dat de plot zo matig is en de clou van mijlenver is te zien. Enige vraag is: is het de man, zijn zus, of allebei die de schurk van dienst is of zijn? Ook dat gedoe dat die pizzabezorger die is opgepakt. Het is direct duidelijk dat het niet de juiste persoon is maar iemand die gehypnotiseerd is. Misschien dat een jong publiek daar nog in trapt, maar Pixar mag richting het volwassen publiek echt wel wat meer doen.

Dat maakt dat het wel een fijn stukje bioscoopvermaak is, maar geen memorabele film. Vooral de stukjes waar het gezin centraal staat zijn erg leuk en geven deze film behoorlijk wat diepgang, ook al wordt er niets speciaals gedaan. Maar het enthousiasme en stemmenwerk doet veel goed. Ook vind ik de film visueel soms verrukkelijk ogen. Er wordt enorm veel sfeer en zeggingskracht geput uit doodnormale beelden, zoals een gordijn zacht belicht, een keuken of een lokale diner. Zoals Japanse animatie dat ook heeft met haar vele details, zo weet Pixar eens haar technische superioriteit daarvoor te gebruiken om betoverende beelden te krijgen. Hoogtepunt is een scène waar Elastigirl in de nacht zweeft, met duidelijk de omgevingsgeluiden en de stem van de schurk op de voorgrond en heel subtiel wat muziek op de achtergrond. Audiovisueel zeer sterk gedaan.

3,5*.

De Pixar short was trouwens weer prachtig. Sfeervol, meelevend en mooi geanimeerd.

avatar van mrklm
3,5
Het verbod op superhelden heeft het leven van The Incredibles er niet gemakkelijker op gemaakt. Ze leven in een motel op kosten van de overheid. Wanneer die financiering stop wordt gezet, moet er geld in het laatje komen. Maar in een moderne familie kan de moeder ook de kostwinner zijn, zeker wanneer Elastigirl [Holly Hunter] een aanbieding krijgt voor een campagne die moet helpen om superhelden en hun superkrachten weer legaal te maken. Mr Incredible [Craig T Nelson] moet het ondertussen zien te redden met nukkige tiener Violet [Sarah Vowell], diens eigenwijze broertje Dash [Huck Milner] en niet te vergeten baby Jack-Jack [Eli Fucile]. Die laatste levert nogal wat onverwachte problemen op, maar die blijken van pas te komen wanneer de schurkachtige, geheimzinnig Screenslaver al het goede werk van Elastigirl teniet wil doen.
Craig T Nelson en Holly Hunter geven opnieuw uitstekende stemvertolkingen in deze redelijk geslaagde sequel. Het stemacteren van Milner en vooral Vowell is regelmatig erg over-the-top en soms wat irritant. De actiescènes in het eerste deel zijn net zo bombastisch als de lawaaiige score van Michael Gacchino. De film is veel leuker wanneer het zich richt op de beslommeringen thuis, vooral wanneer de 'problemen' met Jack-Jack (met uitstekend stemwerk van Fucile) zich manifesteren. Hoewel de identiteit van Screenslaver zich vrij gemakkelijk laat raden is er een sterke finale, met dank aan een aantal inventieve, nog niet eerder vertoonde superkrachten. Sowieso is het verfrissend om een familiefilm te zien waarin de traditionele rollen van kostwinner en gezinsverzorger 'gewoon' zijn omgedraaid.

avatar van tbouwh
3,5
Fans van het eerste uur kunnen opgelucht ademhalen: veertien (!) jaar na dato is Incredibles 2 toch minstens zo vermakelijk als zijn voorganger.

En dat mag gerust een unicum heten. In de commerciële mallemolen van de grote animatiestudio’s moeten successen vanzelfsprekend zo snel mogelijk opgevolgd worden. Het gevolg is dat de kwaliteit gradueel afneemt; films als Ice Age: Collision Course (#5) en Despicable Me 3 (#3 dus) waren hooguit nog interessant voor jonge liefhebbers van de twee franchises. Ondertussen scoorden de inventieve one-hitwonders. Belangrijke recente voorbeelden zijn films als Vaiana en Coco, die met aanstekelijke soundtracks en een slim overschrijden van culturele grenzen de goedkeuring van een immens publiek vergaarden.

Precies daarom was Incredibles 2 op voorhand een scherp uitgelijnde hit or miss. De live-action superheldenfilms mogen dan als warme broodjes over de toonbank gaan, er is geen enkel draagvlak voor een slap nostalgisch aftreksel van het bekroonde eerste deel [2004]. Drie decennia later moet regisseur Brad Bird (terug in animatiesferen na het floppen van Tomorrowland) een nieuw publiek aan kunnen spreken, en ideaal gesproken ook nog in kunnen spelen op technologische én maatschappelijke veranderingen.

Incredibles 2 pakt de draad op waar Bird die in de climax van deel één liet liggen. Fictieve metropool Metroville is in de greep van de unheimliche underminer, een weinig memorabele bad guy wiens motieven nog steeds even schimmig blijken. Gelukkig rekent de begaafde familie [dat mag toch geen spoiler heten] snel met hun opponent af, al blijft dat niet zonder gevolgen: het stadsbestuur besluit na een vlugge kosten-batenanalyse dat de gunsten van het rode ensemble niet opwegen tegen de aangerichte ravage.

En dus betrekken de Incredibles luttele minuten later het verlepte Safari court, een afgelegen motel dat slim inspeelt op de doorzichtige grens tussen arm en rijk. Het duurt immers niet lang voor mater familias Elastigirl (Holly Hunter) een lucratieve aanbieding krijgt uit onverwachte hoek. Het motel kan weer omgeruild worden voor een penthouse. Waarop het wandelende ego van Mr. Incredible (Craig T. Nelson) de zorg voor zijn levensgevaarlijke baby op zich mag nemen – ook de genderrollen worden op speelse wijze omgedraaid.

Producent John Walker beweert in een interview [Vertigo 43] desondanks dat die toespeling nooit bedoeld is geweest als een actuele roep om gelijke behandeling: ”Brad (Bird, red.) had het idee al toen de eerste film net in de zalen draaide”. Bewust of niet, Incredibles 2 zit hoe dan ook vol met verwijzingen naar de echte wereld, en dat verrijkt de film. Denk zeker aan de Screenslaver, een verfrissende antagonist die voor de verandering eens niet op wereldoverheersing uit is. In het bevragen van het ‘nut’ van superhelden raakt Bird met zijn sterke scenario daarnaast aan kwesties die ook de laatste Avengers-film beroert: maken deze zelfbenoemde beschermers de wereld daadwerkelijk tot een betere plaats? Of, nog scherper, zijn zij de échte helden? In Infinity War heeft Thanos ineens een helderder motief dan de volledige Marvel-stripclub bijeen.

Parkeer de ideologische kwesties even, vergeet de scherpe vondsten van Bird. Ook dan zie je een film die vermaakt en verfrist. In de tweede akte begint de speelduur [125 min.] soms wel wat op te spelen; dit ligt dan echter eerder aan het repetitieve gehalte van sommige grappen dan aan het strakke tempo, mede bepaald door de snedige montage van Stephen Schaffner (betrokken bij het eerste deel, maar ook bij o.a. Walle.E en Cars 2). Bird trakteert zijn publiek op een aantal heerlijke oneliners, maar voorkomt niet dat de running gags rond Baby Jack-Jack (Eli Fucile) te veel rieken naar simpel effectbejag.

Dat de film toch een onverdeeld succes is geworden, mag gerust de verdienste van Birds regiekunsten heten. Met Incredibles 2 bewijst de filmmaker dat hij de kunst van het vak tot in de puntjes beheerst. Nieuwe animatiefilms van Birds hand zijn dan ook meer dan welkom, al moeten we nog even afwachten of de gekoesterde familie over een jaar of veertien weer zal terugkeren: ””It’s best not to talk to the mom who’s just delivered a child about, ‘How about the next child?’ Don’t do it. Don’t do it, man.”

met linkjes & beeld

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
The Incredibles 2 haalt gewoon een hele dikke, stabiele voldoende. Uitstekend vermaak. Niets meer, niets minder. Inhoudelijk is het allemaal niet zo sprankelend, maar Mr. Incredible als huisman pakt best wel leuk uit, zeker als hij zijn kinderen probeert te helpen. Het levert ook meteen de leukste scène op; die tussen baby Jack-Jack en de wasbeer. Erg om gelachen. Het schurkenplot inclusief de onthulling wie het was vond ik niet zo sterk en de overdreven grote rol voor zijn vrouw Helen was niet constant leuk, maar de onderlinge chemie werkte gewoon goed. Daarnaast ziet de film er visueel waanzinnig mooi uit, met ontzettend veel details en kleur. Ook is de stemmencast weer uitmuntend. Fijn om de bekende stemmen weer even te horen. Maar was dit nou 14 jaar wachten op een vervolg waard? Puur voor de fun wel, maar het is zeker geen film die me heel lang bij gaat blijven. Daarvoor is het allemaal te standaard. Ik vind het ook zeker niet een van de allerbeste franchises van Pixar, omdat het geen films zijn die me echt raken, zoals Wall-E, Toy Story of Inside Out. The Incredibles staat gewoon voor popcornvermaak en daar slaagt ook deze tweede film wel keurig in.

De Pixar Short Movie vooraf was overigens ook erg goed, heel sympathiek.

3,5*

4,0
De film ziet er prachtig uit en zit bomvol actie maar ook bomvol inhoud: de film oogt als een kinderfilm (en lijkt ook vooral jong publiek te trekken) maar het verbindt de actie en de humor met politieke en maatschappelijke actualiteit van bv. fake news en identiteitspolitiek (en de strijd tussen man en vrouw qua rolpatronen) alsmede met filosofische kwesties en raadsels.

De film begint meteen zwaar politiek-filosofisch met een discussie over de illegaliteit van superkrachten. Supermensen zijn daardoor ongelukkig want ze kunnen niet zichzelf zijn en moeten hun speciale krachten verbergen: hier wordt duidelijk de associatie opgewekt met homoseksuelen die lang niet zichzelf konden zijn en hun geaardheid moesten verbergen. Er ontspint zich vervolgens een discussie tussen Bob en Helen over recht vs. rechtvaardigheid: moet je altijd het goede doen ook als dat tegen de wet is of moet je je altijd aan de wet houden waarbij je moet proberen de wet te wijzigen als die wet niet rechtvaardig is? Volgens Helen kan het breken van de wet om het goede te doen alleen maar tot chaos leiden maar volgens Bob is het andersom en kennen de politici alleen maar de wet en hebben zij daardoor de wereld in chaos gestort. En dit is nog maar de eerste paar minuten van de film en alle latere actie kan niet verhinderen dat er steevast een parallel verhaal meeloopt van zowel politieke actualiteit (bv. “make this country super again!” dat uiteraard naar Trump verwijst) als filosofische kwesties (bv. “als je mensen kunt meppen, kun je dan ook mensen ontmeppen?” hetgeen ook naar de entropiewet – de tweede hoofdwet van de thermodynamica – verwijst)…

Het filosofische karakter van de film toont zich ook in zijn liefde voor paradoxen. Zo besluit Helen uiteindelijk om – in haar eigen woorden – “de wet te breken om de wet te herstellen” en “haar gezin te verlaten om haar gezin bijeen te houden”. En Evelyn besluit later de helden – zowel figuurlijk als letterlijk – tegen henzelf in te zetten: “helden gebruiken om definitief een einde te maken aan helden”. En het verhaal laat zien dat het goede makkelijk het kwade wordt, zodat het onderscheid nog niet zo makkelijk is: a) om heldendom (dus rechtvaardigheid) weer legaal te maken wordt er ingezet op een publiekscampagne om zo het ‘perspectief’ van de helden bij het publiek te brengen maar die focus op perspectief – onze afhankelijkheid van het scherm – leidt ook naar misleiding en nepnieuws (hetgeen het verhaal is hoe postmodernistisch links z’n eigen postmodernistisch rechts monster schiep) en b) Evelyn vertelt en laat zien dat het kapitalisme van ons luie, passieve consumenten heeft gemaakt die het leven nog slechts vanachter een scherm gadeslaan in plaats van echt te leven zodat we superhelden (zeg maar ‘een sterke leider’) nodig hebben om ons uit de problemen te houden, waarbij onze afhankelijkheid van superhelden ons echter alleen maar nog kwetsbaarder maakt omdat degenen aan wie we onze macht hebben gegeven die macht ook tegen ons kunnen gebruiken (dit is in wezen Hobbes vs. Locke c.q. het Europese vs. Amerikaanse systeem: zie Geband van Joop: Het vuurwapengeweld in de VS en de Amerikaanse ideologie - gebandvanjoop.blogspot.com).

Het is een film als Ready Player One (https://www.moviemeter.nl/film/1114610/info/120#4693300): het oogt als een kinderfilm, maar het ziet er zo fantastisch uit en zit zo vol inhoud – het bedient zowel lichaam als geest – dat de film een soort totaalervaring geeft en je ook als volwassene er niet op uitgekeken raakt. Dit soort films bereiken de perfectie in de vermenging van lage en hoge cultuur. En beide films hebben een vergelijkbare kritiek op het kapitalisme en de huidige maatschappij waarin we – afhankelijk geworden van de schermen om ons heen – het contact met de werkelijkheid c.q. de controle over ons leven kwijt zijn geraakt. Maar bovenal heeft de film zijn speciale charme die iedereen direct kan aanspreken en die ook weer een paradox is: de pop-personages zijn zo levensecht en menselijk dat de stijl bijna hyperrealisme is in de zin dat de poppetjes nog meer op mensen lijken dan echte mensen op mensen lijken. Het zijn de details en levensechte situaties en emoties die het ‘m doen – die direct onze empathie opwekken – zoals bv. hoe Bob aan z’n buik krabt terwijl hij in gesprek is of Violet die zich geen houding weet te geven bij een jongen: de ‘nep’-personages bewegen zich zo naturel zoals echte acteurs dat misschien niet eens kunnen. Dat maakt dat we meteen een band hebben met de poppetjes zodat ook hun avonturen ons boeien. Daar hoef je geen filosofie voor gestudeerd te hebben.

avatar van Chainsaw
3,5
Met vervolgen op succesvolle Pixar films kan het vriezen of dooien. Zo kwamen ze ooit met twee fenomenale vervolgen op Toy Story, die met gemak het niveau van de eerste film konden evenaren, maar tegelijkertijd is de studio eveneens verantwoordelijk voor middelmatig werk als Finding Dory en Monsters University. Waar valt Incredibles 2 op deze lijn? Precies in het midden.

Qua superheldenfilm moesten de makers nogal aan de bak; er is veel gebeurd sinds de vorige film is uitgebracht. Het verhaal van superhelden die verbannen moeten worden is alles behalve nieuw en ook komedie in superheldenfilms is niets nieuws. Sterker nog; in vergelijking met een Thor: Ragnarok is - met name het eerste uur van The Incredibles - tamelijk humorloos. De actiescènes zijn prima, maar het hele verhaal rondom Elastigirl is nergens baanbrekend, het loopt allemaal zoals je verwacht. Pas als de focus ook naar Mr. Incredble en - met name - Jack-Jack gaat, wordt het bijzonder geestig. De scène waarin Jack-Jack voor het eerst zijn krachten laat zien is geweldig; alleen dat personage maakt eigenlijk de hele film al de moeite waard. Incredibles 2 kent verder ook nog een handjevol andere fijne sequenties (een paar geslaagde grappen en een paar smakelijke actiescènes), maar jammer genoeg wordt het nergens verder echt memorabel of bijzonder.

3,5 sterren.

avatar van filmkul
4,0
Heerlijke actie animatie voor het hele gezin. Het verhaal is best aardig en goed te volgen voor de jonge kijkers. Helaas is de twist al snel duidelijk, ook voor de jongere kijker. Maar buiten dat is het op en top vermaak. Veel actie, maar ook rustmomenten en veel humor. Verder ziet de film er visueel prachtig uit met prima geluidseffecten die door de dolby atmos nog eens extra tot hun recht komen. 4.0

avatar van Ste*
4,0
Stop een schattige baby in je film en je hebt het publiek allang veroverd. Dat gold in ieder geval voor zowel de short (awwww!) als voor de Incredibles zelf (Jack-Jack, awwww!).

Maar los van schattigheid is dit verder gewoon weer een sterke Pixar. Deel 1 was al erg goed, en deze doet daar eigenlijk niet voor onder. De actie is solide en niet storend of saai (wat het soms kan worden voor mij), de humor werkt ook prima (toch ook weer Jack-Jack die voor het grootste deel de show steelt).

Alleen het verhaal is misschien hier en daar de zwakke schakel. Doordat het voor het grootste deel twee verhaallijnen zijn, de avonturen van Elastigirl en de struggles van vader thuis, lijkt het soms bijna alsof je naar twee films zit te kijken. Ook het plot met de Screenslaver en het plan van de badguy (badgal) had sterker gekund. Je mist dan toch een beetje zo'n personage als Syndrome uit de vorige film.

Maar goed, aan entertainment alsnog geen gebrek, het loopt als een trein, kakt eigenlijk nergens in en ziet er super uit.

4*

avatar van N00dles
3,5
Best een leuk vervolg. Ik vind de originele The Incredibles niet de beste Pixar-film, maar ook zeker niet de minste. Het gegeven van hoe de Parrs omgaan met hun superkrachten als gezin en in de 'normale' wereld vind ik eigenlijk nog wel het leukste aspect van de film. Het hele Screenslaver-gebeuren vond ik daarentegen niet zo heel interessant, al snap ik dat het thuishoort in een superheldenfilm. Ik vond het wat op de vlakte en vrij clichématig.

De humor zat hem voornamelijk in de schattige Jack-Jack, die met zijn mix van geweldige superpowers ook nog eens heel interessant is.
Ook de overige Supers (Voyd, Krushauer e.a.) vond ik een leuke toevoeging. Jammer dat er met hen nog niet zo heel veel gedaan werd. Ze hadden allemaal kort even hun moment, maar hun kleurrijke karakters lenen zich voor meer inhoudelijke screentime. Misschien dat ze in een volgend deel grotere rollen zullen krijgen?

avatar van Gerlof1378
4,0
Net zo goed als de 1st, ik heb deze met veel plezier gezien deel 3 mag van mij wel komen al hoop ik dat dat niet nog eens 14 jaar mag duren.

avatar van Onderhond
0,5
Nopes.

Brad Bird blijft een klungel van een regisseur. Een soort van slechte Spielberg, uit mijn is dat een dubbele burn. Ook deze film is weer een complete martelgang, onbegrijpelijk dat dit soort filmpjes nog steeds zulke hoge scores weten te halen.

Zelfs het enige pluspunt van Pixar, de technische afwerking, vond ik hier niet geweldig boeiend. Nu is het ook zo dat de stijl van Incredibles zich daar misschien niet geweldig toe leent, maar dan nog vond ik de vormgeving redelijk plat en ongeïnspireerd ogen. De tekenstijl zelf is gewoon spuuglelijk, maar what else is new.

Het plotje, met z'n role reversals en wat onbeholpen maatschappijkritiek, houdt geen vijf minuten stand, de actiescenes zijn tam en ongeïnspireerd, maar uiteindelijk is het toch vooral de drakerige humor die deze film de das omdoet. Niet geholpen door de ook al brakke voice acting. Hoe irritant, zeurderig Amerikaans kan je klinken.

En dat dan nog lekker 110 minuten lang, amper te bevatten hoe ze zo iets schlemieligs zo hebben kunnen uitrekken. Hopelijk wachten ze ditmaal 28 jaar vooraleer ze een derde deel maken, of raakt deze stijl van animatie in verval, zodat het wat makkelijker te negeren valt.

Een onding van formaat.

0.5*

avatar van Macmanus
3,0
Te doen.

Eigenlijk met heel veel dingen eens met Onderhond. Niet dat ik het zo vreselijk vond. Hoewel voorspelbaar keek het voor mij wel aardig weg. Vond dat babytje ook wel geestig. Maar dit is van een maatschappij die zogenaamd animatie ziet als een kunstvorm en die meer willen zijn dan cash-in filmpjes. En dan moet ik toch wel iets kritischer zijn dan mijn aantal sterren aangeven. Want pixar wil qua verhaal, visuals totaal niet overtuigen. Het is simpel ingebeld en als je dat vergelijkt met het land dat animatie altijd ademt Japan kun je niet anders dan concluderen dat animatie in Amerika totaal wordt verkwanselt voor het geld. Waarschijnlijk doen de kinderkleding en speelgoed van dit product het weer goed bij de volgevreten kindjes. Maar pixar word met de film oninteressanter.

3 minimale sterren.

avatar van Film Pegasus
1,0
Film Pegasus (moderator)
Een rommeltje. Deel 1 was niet bepaald een topfilm, maar de parodie op de Fantastic Four vs James Bond werkte wel. Hier zit men krampachtig een verhaal te verzinnen om een vrouwelijke held naar voor te schuiven dat meteen onderuit wordt gehaald door de typische vader die ook eens voor z'n kroost moet zorgen als stereotiep wordt neergezet. Dan heb je Jack Jack nog die leuk was in de kortfilm en nu teveel speeltijd krijgt. De andere kinderen zijn behangpapier geworden. Slecht verhaal, nergens echt leuk of boeiend. Pixar is duidelijk van creatieve animatiestudio enkel nog een cashfabriek geworden.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin het gezin van superhelden de wereld weer beschermt tegen kwaadwillige criminelen. Net als veel andere vervolgen ontkomt dit late vervolg er niet aan dat het geheel minder fris en origineel overkomt. Desondanks toch ruim geslaagd. Onderhoudend vanwege het plot rondom de moeder en de thuissituatie met de vader. Goeie actie-scenes en een prima stemmencast. Met gemak 3.5 sterren.

3,5
Redelijk vervolg die nergens zo goed wordt als de eerste, maar op zichzelf wel de moeite waard is. Goed ook dat het maar liefst veertien jaar duurde voordat deze sequel opdook want denk als deze al slechtst enkele jaren na het origineel was verschenen de teleurstelling groter was geweest, aangezien er zich toch wat al te veel déjà vu voordoet. Het verhaal is voorspelbaar en kent weinig verassingen(ik had al vrij snel door wie de grote schurk was en zal daarin niet de enige zijn), maar toch een ruime voldoende omdat de animatie zelf, het verhaaltempo en de grappen dik in orde zijn. Leuke Pixar film dus, maar het mag gerust tot 2032 duren voordat de derde in deze reeks verschijnt.

avatar van Left4Dead
3,0
Aardig maar hebben het al eerder en zeker beter gezien.

avatar van IH88
3,5
“Done properly, parenting is a heroic act... done properly.”

Sterke sequel. De hele familie Parr is terug, en in dit tweede Incredibles avontuur zie je ze echt als familie samenwerken. Dat zag je ook al een beetje in het eerste deel, en ze gaan er gewoon mee verder. Vooral baby Jack-Jack met zijn vele superkrachten zorgen voor veel komische situaties.

Helen/Elastigirl moet er nu in haar eentje op uit, en Mr. Incredible zorgt voor het gezin. Met hilarische gevolgen. Ik ben fan van dit type animatie, en vooral de actiescènes zien er weer geweldig uit. Acteurs T. Nelson, Hunter, Vowell, Milner en Fucile zijn allemaal weer terug , en de chemie is nog steeds voelbaar. Het verhaal is niet erg origineel en het actierijke laatste gedeelte duurt wat lang, maar daar staan genoeg positieve punten tegenover.

avatar van john mcclane 2
4,0
Waarom ze hier 14 jaar op hebben gewacht maar wel een cars een en twee en drie maakte , is me een raadsel .
Maar ( dat dan weer wel ) het resultaat mag er zijn .'
Mijn favo pixar film ( alhoewel wall-e dicht bij staat ) , en een heerlijk vervolg . Je hoopt natuurlijk op wat jack jack nu is, en wat hij kan en dat is uiteraard geweldig .
Alhoewel de EERLIJKE trailer doelt op een herhalingsoefening .
Het voelt fris en nieuw aan .Maar dat kan ook aan het lange wachten op dit vervolg liggen .
Hoe dan ook : genieten .

2,5
TMP
Weinig nieuws onder de zon. Het verhaal is behoorlijk voorspelbaar en weet nergens echt te verrassen. De familie Parr vind ik persoonlijk niet zo interessant, met name baby Jack-Jack krijgt wat te veel aandacht in deze film. Verder wel een aangename stemmencast, de film weet de aandacht best goed vast te houden en de animatie zelf is wederom prima. Valt te doen voor een keertje, maar het voegt weinig toe aan de reeks Pixar-films.

avatar van Number23
4,0
Waarom heeft dit zolang geduurd in een tijd waar superhelden altijd goed scoren?
Boeien, het vervolg van de op 1 na beste Pixar is EIN-DE-LIJK hier.
Dezelfde feeling, dezelfde voice acteurs, nog mooiere animatie en natuurlijk Jack-Jack.
Verhaal valt makkelijk te voorspellen, maar mocht de pret niet drukken. 8/10

avatar van Fisico
3,0
Behoorlijk vervolg op het eerste deel en zoals zovele sequels net dat tikkeltje minder. Het blijft wel eens de moeite om naar te kijken, maar echt vernieuwend is het allemaal niet, zelfs niet na 14 jaar. Toch blijft de actie erg spectaculair en zien we in dit deel grote aandacht voor de familie Parr. De wereld wordt wat op zijn kop gezet en het is Mr. incredible zelf die de huishoudelijke taken mag waarnemen terwijl het vrouwtje de boeven opsnort. Baby Jack-Kack krijgt ook een prominentere rol in de film waarbij zijn gevecht met de wasbeer hilarisch is en het beste is van de hele film.

The bad guy is niet zo spectaculair dan gehoopt en valt eigenlijk tegen. Wel fijn dat er andere super heros de revue passeren, maar echt tot de verbeelding spraken ook zij niet. Integendeel, want ze kwamen nogal onbehulpen en sullig over. Enkel Frozone blijft een cool nevenpersonage. De uitstekende animatie en spectaculaire actiescènes houen de film zeker overeind, maar qua verhaal en uitwerking van de bad guy had ik net iets meer verwacht. Leuk entertainment, maar ook niet meer dan dat. Al bij al zeker geen slechte Pixar, strenge voldoende met 3,0*.

avatar van james_cameron
4,0
Verdienstelijke sequel, maar na veertien jaar had ik toch op iets meer inventiviteit gehoopt. De plot is, hoewel niet slecht, nogal standaard, met slechts weinig verrassingen. De animatie spat ook niet bepaald van het scherm. Dan zag het origineel er toch een stuk mooier uit, met name in de aktiescenes. Toch is de film uiteindelijk wel weer erg leuk en bijzonder onderhoudend, iets dat voornamelijk te danken is aan de knap uitgewerkte dynamiek binnen het gezin. En baby Jack-Jack heeft een aantal geweldige scenes.

avatar van rcuppen79
3,0
The Incredibles 2 is een rijkelijk laat (14 jaar!) vervolg op het origineel uit 2004. En ondanks dat de eerste film aan het einde ruimte openliet voor een vervolg, kwam dit er in eerste instantie niet van. Wellicht had Pixar toen nog voldoende creatieve ideeën voor nieuwe films. Sinds de overname door Disney, lijkt het erop dat Pixar meer gaat voor het gemakkelijke geld. En geeft ze eens ongelijk, hun vervolgfilms brengen bakken met geld binnen. Zo ook The Incredibles 2 die in de VS meer geld opbracht dan welke animatiefilm dan ook en ook daarbuiten een groot succes was.

Maar het succes kan niet verhullen dat The Incredibles 2 een teleurstellend vervolg is op het origineel. Ondanks dat de makers 14 jaar de tijd hadden om met nieuwe ideeën op te proppen te komen, spelen ze met deze film behoorlijk op safe. Eigenlijk hebben we alles al een keer eerder gezien in The Incredibles. De keuze om zich bij deze film meer te concentreren op het personage Elastigirl, zal ongetwijfeld te maken hebben met het politiek klimaat van 2018, waar er in de filmindustrie meer gelobbyd wordt voor sterkere vrouwenrollen. Het resultaat pakt echter minder goed uit, want Elastigirl is gewoonweg een minder interessant karakter dan Mr. Incredible. Daar waar Mr. Incredible vaak veel moeite had met het uitschakelen van schurken (en daarbij de nodige brokken maakte), gaat het bij Elastigirl allemaal iets te gemakkelijk. Het verhaal komt daarbij veel te traag op gang waardoor de twee uur durende speeltijd niet bepaald voorbij vliegen. De animatie is in 14 jaar natuurlijk enorm verbeterd, waardoor de superheldenacties er ditmaal nog verbluffender uitzien. Maar op alle andere punten mist deze film de creativiteit en charme van het origineel.

avatar van El ralpho
4,0
Incredibles, assemble!

Pixar levert toch altijd wel titels af die bij mij nooit onder de zes scoren, en ook in het geval van dit vervolg op de originele film uit 2004, is dit niet anders. Hoewel ik mij heel weinig van het origineel kon herinneren, stapte ik hier gemakkelijk in, en waren de personages allemaal weer gelijk herkenbaar.

Het aanbod aan superheldenfilms is sinds 2004 enorm gegroeid waardoor het gemakkelijk is om in de massa op te gaan, maar Incredibles 2 blijft lekker fris omdat er wordt ingezoomd op de familiedynamiek van een superhelden gezin. Eigenlijk worstelen zij met dezelfde dingen als een regulier gezin. Het enige verschil is dat zij toevallig superkrachten hebben. Parallel hieraan loopt de klopjacht op screenslaver die meer diepgang bleek te hebben dan ik aanvankelijk dacht, wanneer Elastigirl de detective uit gaat hangen. Ook het feit dat duidelijk werd dat Jack Jack eveneens krachten bleek te bezitten, en daarnaast genoeg foefjes in huis lijkt te hebben om zelfs Thanos te kunnen verslaan bracht een zeer welkom element in de mix. Zeker tijdens de eerste openbaring met de wasbeer, wat een van de hoogtepunten was die voorbij kwamen.

Pixar nodigt over het algemeen altijd wel een zekere kwaliteit af, en hoewel animatie toch wel onderaan mijn prioriteitenlijstje prijkt, laat een titel zoals deze zien, dat dat eigenlijk heel zonde is. De hoogste tijd dus om titels zoals Wall E en de twee finding Nemo films (overbekende titels waarvan ik nog steeds niet de moeite heb genomen om ze te bekijken), eigenlijk echt wat meer prioriteit te gaan geven de komende tijd.

4,0*

avatar van K. V.
3,5
Deze was onlangs op tv en ook eens meegepikt. Toch wel een geslaagd vervolg die dit keer meer focust op Elastigirl. Ook de baby Jack Jack steelt de show.
Visueel zag hij er erg goed uit en de stemmen pasten ook bij de personages en de film.
Het verhaal verveelde niet en verder was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:16 uur

geplaatst: vandaag om 09:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.