Ready Player One (2018)

Begon goed maar duurt te lang en zakt steeds verder weg. De moraal van het stroperige einde "breng (wat) meer tijd door in de echte wereld" kan ook op deze film zelf toegepast worden: je kunt gerust 20 minuten voor tijd weglopen en wat nuttigers gaan doen dan het clichématige einde uit te zitten.Die Amerikaanse vlag ook op het laatst weer bij de Columbus stacks komen was ook van "mag ik een teiltje" niveau, was nergens voor nodig.

Een hele krappe voldoende maar gezien het budget van $ 175 miljoen en een regisseur met een dergelijke staat van dienst haal ik daar nog een halfje af.

Leuke film en veel meer ook niet. Natuurlijk visueel imponerend, zeker het begin met de autorace, maar het eindgevecht in de sneeuw is vrij saai ondanks de bombastische overdaad aan gevechtsrobots. De film kan voor een deel op dezelfde kritiek rekenen als het boek: bomvol verwijzingen maar ze zijn erg vlak. Leuk dat je de Iron Giant ziet, maar waar ging die film ook al weer over? Leuk dat er naar Breakfast Club wordt verwezen, maar wat was nu de essentie daarvan? De soundtrack is prima maar leunt even gemakzuchtig op de jaren 80 zonder diepgang. En voor mensen die minder bekend zijn met al die verwijzinkjes is de film ook meteen minder genietbaar.

Positief is dat het echte Spielberg gevoel weer terug is, misschien ook omdat die in de jaren 80 zelf ook zo goed bezig was met E.T. en o.a. de Indy films. Ik moest ook een klein beetje denken aan War Games. Want eigenlijk zit je naar een vrij geweldloze film te kijken die lekker luchtig blijft. Er wordt gelukkig ook geen moralistische boodschap ingeramd, zonder dat de film in dit opzicht leeg of nihilistisch is, want er klopt wel degelijk een hart en dat is die van de jeugd van 7 tot 77.

Olivia Cooke valt bij mij altijd wel in de smaak maar ze is ook een geforceerde love interest en Tye Sheridan is degelijk maar onopvallend. Mendelssohn kan als filmschurk in andere films maar niet uitstijgen boven zijn meesterlijke Director Krennic in Rogue One. De allerbeste rol is zonder meer die van de autistische Halliday door Mark Rylance, die in eerdere Spielberg-film Bridge Of Spies zat en ook in Dunkirk als de civiele schipper. De hele film leunt eigenlijk op zijn bijzondere persoonlijkheid, zijn obsessie met popcultuur en zijn nalatenschap.

Al met al vermakelijk en waarschijnlijk nog wel een keer het bekijken waard door alle Easter Eggs.

Ik zou bij deze film wel een versie willen zien waarbij de film tijdens kijken met een pijltje of een cirkel aangeeft welke film/game/popculture referentie ze tonen. Vermoed er tig gemist te hebben in de bios.

Duh, wie niet? Die avatar vond ik vrij lelijk, met die ogen en dat punkhaar, hoe stoer zo'n Akira motorfiets ook is. En Olivia Cooke vind ik juist weer bijzonder smakelijk. In o.a. de serie Bates Motel kun je meer van haar zien maar die serie zakt nogal in. The Signal is een goeie SF film met haar. Ik kijk verder nog uit naar Thoroughbreds.

Waarschijnlijk zal iemand op YouTube wel zo iets maken net als voor Stranger Things gedaan is. Dan krijg je alle Easter Eggs voorgeschoteld.

Ready Player One: 138 Easter Eggs and References in the Movie - YouTube

Me and Earl and the Dying Girl is ook een aanrader.

Prachtige film over een toekomstige wereld waarin de mensen grotendeels een online spel spelen. Avontuurlijk en ook behoorlijk spannend, vooral als tijdens de tweede helft goed geschakeld wordt tussen de echte wereld en de virtuele wereld. Het is een drukke film, maar Steven Spielberg weet de touwtjes strak in de handen te houden. De onophoudelijke stroom met verwijzingen naar de popcultuur maken de film een feest der herkenning. Topvermaak.

Voor het visuele aspect 4 sterren(met het Shining stuk als hoogtepunt), maar ik vond de film wel wat erg lang duren, met name de finale. Al zo vaak gezien, dat soort schiet & vecht finales vind ik sowieso al niet echt boeiend. Eerste anderhalf uur was wel te gek, daarna vond ik het wat minder worden.

Ik vond deze film een verademing, heerlijk origineel en echt op z’n Spielbergs. Het deed me denken aan die films als Back to The Future, Cocoon etc. niet dat de film daar op leek, maar wel past voor mij in die echte good old eighties stijl maar dan nu gehaald naar deze tijd, tsja weet het niet beter te verwoorden haha. Het visuele was top, geluid voornamelijk soundtrack was soms wat zacht gemixt naar mijn smaak, verhaal origineel en leuk voor jong en oud, het einde duurt naar mijn idee wat te lang. Prima film om in de bioscoop te gaan zien!

Heerlijke Spielberg film in een nieuwerwets jasje. Een groot feest van herkenning zeker als je ooit bent aangestoken, zoals ik, door de Atari, Commodore 64, adventures enz. Heerlijke film. Maar als je niet van games houd, lekker thuis blijven. Heerlijke muziek ook trouwens.

Welcome to the easter egg apocalypse!

Hoewel Ready Player one magnifiek begint en in zijn middenstuk een van de tofste filmreferenties ooit heeft, is er wel sprake van een teleurstellend slot omdat deze te zoetsappig, stroperig en helaas ook weer net iets te Amerikaans is.

Toch krijgt ondanks dit grote minpunt Ready Player One van mij 4 sterren. Dit was toch wel een van de weinige films waarbij het bekijken ervan in Imax daadwerkelijk iets toevoegt en de vele veldslagen waren dan ook een waar spektakel om naar te kijken. Omdat het verhaal zich grotendeels afspeelt in een wereld waarin de mogelijkheden eindeloos waren, bleken er geen grenzen te zijn waar rekening mee gehouden hoefde te worden. Dit zorgde er voor dat je bijvoorbeeld naar een race a la death race/ Destruction Derby kon zitten kijken waarbij onder meer King Kong en de T. rex uit Jurassic park de deelnemers liepen te terroriseren. En welke film biedt zoiets nou?

Ook heel gaaf was het spotten van de grote hoeveelheden aan easter eggs en referenties. Het zijn er zoveel dat er ondertussen al video's van ruim een half uur op youtube verschenen zijn om ze allemaal op te kunnen sommen, zoals hier: READY PLAYER ONE - ALL 300+ Easter Eggs!!! - YouTube. Het gaf de film een extra dimensie mee, en hoewel ik er toch een behoorlijk aantal heb weten te spotten, kom ik er bij het bekijken van de video achter dat ik alsnog heel veel gemist heb. Ook de zoektocht naar dé easter egg waar het allemaal om draaide vond ik erg tof uiteengezet en creatief geschreven. Het hoogtepunt hierbij was absoluut de Shining referentie. Wat was dit tof gedaan!

Ready Player one had met gemak een instant klassieker kunnen worden en rechtstreeks mijn top 10 in kunnen gaan. Toch is dit niet het geval, want hoewel ik de film in zijn totaliteit wel gewoon heel goed vind, kan deze toch niet de status van meesterlijk dragen. Hiervoor worden er aan het einde toch net wat te veel spijkers misgeslagen. Hoe jammer ik het namelijk ook vond, de uiteindelijke veldslag, viel toch een klein beetje tegen in verhouding tot met wat ik daarvoor allemaal al gezien had. Hierdoor begon de film ook te lang te duren. De film leek door zijn goede ideeën heen te zijn, en het voelde of ik de rest een beetje aan het uitzitten was. Ook het zoetsappige einde vond ik net een brug te ver gaan en ook in een anti-climax eindigen. Sorrento zit de hele film al achter Wade aan, en uiteindelijk wordt hij gewoon opgepakt door de politie. Hadden deze dan niet wat eerder actie kunnen ondernemen en het bedrijf IOI niet al wat eerder grondig door kunnen lichten? Naast deze vraag blijven er nog wel meer vragen staan die wel wat meer uitdieping hadden kunnen gebruiken. Zoals hoe iedereen zo verslaafd aan de OASIS is weten te raken.

Het blijft dus toch een beetje jammer dat juist een meester regisseur zoals Spielberg hier geen meesterwerk van heeft kunnen maken. Juist omdat de eerste film in zijn eerste helft nagenoeg perfect leek te worden steekt deze juist ook zo af als je eenmaal bij het einde bent aanbeland. Spielberg heeft echter alsnog bijzonder goed werk geleverd en ondanks deze kritiek behoort Ready Player One voor mij nu al tot een van de meest bijzondere films van dit jaar.

4,0*

Goed begin ook je merkt meteen dat de aarde stampvol zit. Het is ook supervet gemaakt hoe je in een computerspel kan filmen. het was wel een beetje stom toeval dat ze chucky 60 jaar later nog steeds herkennen. het is ook een beetje jammer dat hij niet eerder draaide dan snapte ik de easter egg. ook knap van Spielberg dat hij ook dit soort films kan regisseren iets heel anders.

Mening van een 10-jarige (kan voor volwassenen afwijken).

ze zijn zo verslaafd aan de OASIS omdat de echte wereld saai is dat zeiden ze ook

Daar ontbreekt nog een hoop. Grappig dat ze wel het Joy Division-, maar niet het New Order-shirt hebben gespot. Aan de andere kant had ik Devo-barman dan weer gemist.

Verder wel een amusante film vanwege het feest der herkenning, maar ook een beetje langdradig en nergens echt grappig.

Ik heb altijd een hekel gehad aan de films van Spielberg: te gelikt, te gladjes, te sentimenteel, te commercieel, te veel trucjes en te weinig inhoud, te veel jaren ’80 met haar al even gelikte, kille, dode popmuziek... Maar Minority Report bleek ik evengoed geweldig te vinden dus wilde ik deze film toch een kans gegeven, vooral omdat ik benieuwd was of de CGI en het grote doek een indrukwekkende onderdompelende ervaring konden geven.

Ik werd bepaald niet teleurgesteld: de film is opnieuw een meesterwerk en weet je inderdaad onder te dompelen in een andere (CGI-)wereld vol snelheid, kleur en avontuur. Daarmee hebben we m.i. meteen een thema van de film: die getoonde CGI-wereld is zelf een ode aan de CGI in de vorm van games waar de film over gaat. De kritieken hier gaven me een beetje de indruk dat de film een ode is aan de populaire cultuur van de jaren ’80 maar dat is volgens mij gelukkig niet waar de film echt over gaat want ik haat de jaren ’80: de film is m.i. wel een ode aan de oorspronkelijke idealistische game-cultuur van nerds op een zolderkamertje die een nieuwe wereld ontvouwden (die in de jaren ’80 opkwam zodat daarom de film vol verwijzingen zit naar dat tijdperk). Het punt dat Spielberg m.i. wil maken is dat enerzijds die mede door gamers ontwikkelde CGI steeds belangrijker wordt in ons leven (als escapisme in een steeds harder wordende wereld) en anderzijds geheel in handen van de grote Google-achtige bedrijven lijkt te vallen die daardoor veel te veel macht krijgen. De creativiteit van de nerds is overgenomen, gekocht en geperverteerd door het grote geld en daarmee de hebzucht en de macht.

Daarom speelt de film zich af in een geloofwaardige nabij-toekomstige dystopie waar de meeste mensen straatarm zijn, geen toekomst hebben en dus volledig opgaan in de games van de virtual reality die OASIS heet (mede een verwijzing naar de Britse band?). De film is daarbij opgezet als adventure game: deze schijnwereld die voor de meeste mensen echter hun alles is geworden dreigt in handen te vallen van een despotisch bedrijf dat de games gebruikt om mensen te exploiteren en tot slaaf te maken en het is de heldentaak van moedige individuen om dat te voorkomen en daarmee de vrijheid en het leven van de mensheid te redden. En om dat te doen moeten zij het bedrijf in die virtual reality van OASIS verslaan omdat de uitvinder van OASIS alle triljoenen en macht over OASIS uitlooft aan de winnaar van het spel: in die zin is de film een echo van The Matrix.

In OASIS moet men drie sleutels winnen om de Easter Egg en daarmee alle macht te krijgen (dat dan weer misschien verwijst naar The Lord of The Rings). De drie sleutels blijken zelf weer thema’s van de film te zijn (en moeten niet in het spel maar “in de geest” worden gevonden zonder veel waarde te hechten aan regels: creativiteit is belangrijker dan winnen volgens de conventies):
- De eerste sleutel wordt gewonnen door in een autorace achteruit te rijden. Dat kwam op mij wat over als een soort Back To The Future: de film met al haar geavanceerde CGI is hedendaags en speelt zich af in de toekomst maar is tegelijkertijd een nostalgische ode aan de oorspronkelijk game-cultuur (van de jaren ’80) van Donkey Kong e.d. Onderweg zijn we die cultuur kwijtgeraakt en we moeten terug om vooruitgang te boeken.
- De tweede sleutel wordt gevonden door een gemiste kans op de liefde te herstellen. Niet eenzaam winnen maar liefde of vriendschap in je leven is wat er werkelijk toe doet.
- De derde sleutel is het vinden van de eerste Easter Egg in een game i.p.v. die game op de conventionele manier te winnen. Daarbij wordt ook de hele bevolking gemobiliseerd om het bedrijf te verslaan (in een typische sword and sorcery-stijl zoals The Lord of the Rings die erg populair is geworden). De film bereikt hier meerdere meta-lagen: de Easter Egg van de game Adventure verwijst naar de Easter Egg die de winnaar van OASIS is beloofd die misschien weer verwijst naar de film als Easter Egg die ons naar een betere toekomst wijst dan de film ons voorspiegelt. En om het spel in OASIS te winnen moeten de helden ook in het echte leven hun hachje redden en blijkt het echte leven belangrijker dan de virtual reality, al was het maar omdat alleen in het echt een kus een echte kus is.

Al deze sleutels c.q. thema’s wijzen uiteindelijk naar dezelfde boodschap: het gaat niet om winnen, winst of macht maar om creativiteit, vriendschap en liefde en is het echte leven belangrijker dan welke virtual reality dan ook, hetgeen wordt bedreigd door de grote, machtige bedrijven.

Net als Minority Report heeft de film aldus diepgang en dompelt het je onder in een prachtige wereld en het verhaal is ook nog spannend. Wat wil je als filmliefhebber nog meer?

Opvallend dat bijna alle professionele critici deze film maar niks vinden. D.w.z. men erkent dat de film volop vermaak biedt qua actie en CGI maar de film zou een lege ode aan de jaren '80 en '90 zijn (hoeveel games, films en popliedjes uit die jaren kun je in één film stoppen?) zonder emotie, zonder karakterontwikkeling of iets anders wat diepgang aan een film geeft. Ik begrijp deze kritieken niet. Ten eerste hoeft een film niet altijd emotie of karakterontwikkeling of zo te hebben om diepgang te hebben (niet alleen filmhuisfilms kunnen goed zijn). Men zegt in feite dat de film slechts escapisme biedt, maar de film is precies een kritiek op escapisme! Uiteraard biedt de film oppervlakkig beschouwd een en al escapisme maar het is geen escapisme om het escapisme: Spielberg heeft maakt m.i. het punt dat escapisme ons leven zal kunnen gaan beheersen (dat is OASIS) maar de inhoud van de film is juist een kritiek daarop en een oproep te kiezen voor het echte leven. Hoeveel inhoud en relevantie kan een film nog meer hebben?

PS. Leefde Roger Ebert nog maar. Die was zo ongeveer de enige echte filmcriticus die de wereld heeft gekend en hij vond Minority Report de beste film van 2002 en zou ook Ready Player One goed hebben gevonden. Ebert was zo'n goede filmcriticus omdat hij precies kon aangeven wat goed en wat niet goed aan een film is qua film: bij hem vond je geen minachting voor bepaalde genres of stijlen of intellectueel geleuter over thema's e.d. zoals in mijn stukjes (sorry daarvoor, jongens) maar simpelweg of je als filmliefhebber van een film kon genieten of niet en waarom.

Spielberg op de nostalgische toer. Maar hij is niet de enige, de jaren 80 worden ons vandaag de dag van alle kanten door de strot geduwd. Ready Player One draait om knipogen, verwijzingen en nostalgie. De film zit zo volgeplakt met deze verwijzingen dat liefhebbers van alle soorten media wel een keertje kunnen glimlachen; of je nu van games, films of muziek houdt. Voor mij waren dat bijvoorbeeld Freddy en Chucky; die laatste heeft zelfs één van de leukste scènes in de hele film. Slimme move om zo'n film te maken, zeker nu. Maar een sterke film is Ready Player One helaas niet geworden. Als je de referenties en verwijzingen naar de popcultuur wegneemt, hou je echt maar bar weinig over.

De hoofdpersoon is saai en inwisselbaar en ontmoet een eveneens saaie tegenspeelster. Vooral lachwekkend hoe ze zich schaamt voor haar afgrijselijke uiterlijk, want deze prachtige dame heeft een lichtgekleurde wijnvlek bij haar oog. Ja, Hollywood weet wat lelijk is. De grote schurk is het grote bedrijf met aan het hoofd Ben Mendelsohn in maatpak. Kan die man ook iets anders dan gladde schurken spelen? Want dit begint erg op luie casting te lijken. Geen van de personages in Ready Player One boeide me iets en het script heeft letterlijk nul verrassingen in petto, alles gaat zoals je verwacht - van begin tot Spielberg-einde. Grote kans dat de schrijvers te druk waren met verwijzingen verwerken om het script wat verrassend te maken. Wat overblijft is de actie en gelukkig is Spielberg dat nog niet verleerd. Het is even geleden dat hij goede popcorn maakte, maar qua spektakel is hij gelukkig nog niet vastgeroest. De film bevat in ieder geval een paar zeer vermakelijke sequenties - met als grote hoogtepunt de sequentie rondom The Shining - die de fietstocht naar de bioscoop nog net waard maakte.

3 sterren.

Kleine tegenvaller toch. Super knap gemaakt, dat zeker, maar daar kan een hele film niet op leunen, het middenstuk was mij te traag waardoor de film wat te lang ging duren, gelukkig is het einde wel weer lekker vlot.

Vooraf gezien niet mijn favoriete genre/thema, maar dit was toch wel origineel gedaan. Ja, de verwijzingen zijn leuk. Nu vond ik helaas niet dat je ook daadwerkelijk een jaren 80 gevoel ervan krijgt, waar je dan op hoopt. Alle referenties worden in principe door de karakters zelf gezegd, al is The Shining wel briljant gebruikt. Soundtrack viel zelfs tegen na de reacties te hebben gelezen hier.

Ben Mendelsohn vind ik zo'n uniek acteur, altijd een pluspunt in de film. In Tye Sheridan zal ik toch altijd zijn rol in Mud zien maar hij doet het weer prima, Olivia Cooke is ook een leuke, die ik weer van The Signal ken. Toch wel een leuke cast dus. De 2 Aziatische broers (?) zijn een grappige toevoeging.

READY PLAYER ONE - ALL 300+ Easter Eggs!!! - YouTube

Over 'easter eggs' gesproken:

You Won't Believe What Ready Player One Is REALLY About

Met name de game references mistte ik nogal

Heb genoten van deze film met alle easter eggs.... De overdonderende race in het begin van de film is echt in your face.. helaas zorgt dat ervoor dat de balans in de actiebeleving wat naar het begin van de film hangt.. Hierdoor lijkt het einde wat flets.. Zeer sterke film.. Ga deze zeker nog een keer bekijken.

Toffe film van Steven Spielberg. Het verhaal bevat veel verwijzingen naar allerlei bekende films en games. Ook de soundtrack is zeer de moeite waard en bevat de nodige klassiekers. Verder beschikt de film over een fris en leuk verhaal. Zowel de reguliere wereld als de OASIS ziet er qua vormgeving uitstekend uit. Het acteerwerk is zeer aardig en de film beschikt over enkele sympathieke hoofdpersonages. Uitstekend vermaak.

Prima film, leuke insteek en een verhaal waardoor je nieuwsgierig bleef gedurende de film. Vond het einde wat tegenvallen voor een film dat goed in elkaar zit.

had ik niet verwacht dat ik dit mooi zou vinden maar wat een goeie film

Leuke vermakelijke film. Het verhaal is best leuk. De opbouw is goed en het tempo ligt direct hoog. De eerste grote actiescene is wel gelijk de beste uit de hele film. Qua actie wordt dat niveau helaas niet meer gehaald, ook niet in de grote finale, die niet slecht is maar wel enigszins wat tegenvalt. Maar desondanks is het een prima geheel vol entertainment. Daarnaast blijf je als kijker geboeid tot het eind. Visueel valt er niks te klagen en de film zit vol met verwijzingen naar games, films en muziek. Het acteerwerk is verder ok. Aanrader. 4,0

Eerlijk gezegd, zo goed had ik hem niet verwacht.

Alles klopt. Het verhaal is leuk en wordt prima opgebouwd. Het tempo ligt hoog en er is constant iets te beleven. Let op de verwijzingen naar films, games en muziek. Er zit zoveel in dat je niet alle details bij de eerste keer zal opmerken. Een tweede kijkbeurt zal zeker geen verveling zijn. Visueel ziet de film er prachtig uit, zowel de virtuele als de werkelijkheid. Leuke cast overigens. Het verhaal blijft ook interessant tot het einde omdat je wilt weten hoe de vork in de steel zit rond heel het gedoe met Oasis, zijn uitvinders en tegenstanders. De eerste grote actiescène is een knaller van formaat. De film heeft daarbij een boodschap die ik wel kan appreciëren. Nostalgische entertainment waarbij het woordje kunst mag gebruikt worden.

8,5/10

Prima uitgebalanceerde film die ons doet denken aan de amblin jaren van Steven Spielberg. Toen ik de trailer zag, was ik niet echt onder de indruk, maar de goede aktie momenten, worden goed getimed met emotionele scenes in de film. Het verhaal deed me ook denken aan de klassieker sjakie en de chocolade fabriek, maar dat kun je tevens ook als een compliment oppakken.