All the Money in the World (2017)

Weer een film gesponsored door de tabaksindustrie, heel de film lang wordt er ingezoomed op mensen die sigaretten aan het roken zijn en wordt er constant mee voor de camera gezwaaid want roken is toch zo lekker dus begin er vooral zelf mee

Verder wat een vervelende cast, die moeder wat een vreselijk super irritant wijf. Dat zoontje Paul kon ik echt niet wachten tot ze die een kogel door z'n kop zouden jagen. Verder was de film 45 minuten te lang, ik snap niet dat je 2 uur en 10 minuten nodig hebt om zo'n verhaal te vertellen.

Verder weer de nodige cliches en plottwists die je van mijlenver aan zag komen en Mark Wahlberg kan het beter laten bij films als Daddy's home.

^ Ik heb meer het gevoel dat ik hier een hoop persoonlijke frustraties lees in plaats van een filmrecensie.

Sommige films heb je al gezien nog voor je ze gezien hebt. Toch?

Dat Ridley Scott weet hoe een bloedstollende film in elkaar steekt, is oud nieuws. Dat hij een neus heeft voor fascinerende scenario’s ook. Kortom: ‘All the money in the world’ werkt. Je zit in je bioscoopstoeltje, het zweet breekt je uit, je hart bonst in je keel. En toch bewaar je altijd een comfortabele afstand tot de film. Omdat het o zo duidelijk gewoon film blijft. Een prettig uitje. Want: de psychologie is ongevaarlijk, de morele dimensie is zo klaar is als een klontje, de regisseur neemt niet het minste risico.

* mogelijks raar aandoend intermezzo, maar dat vergeven jullie me wel, niet? : hoe anders was de bioscoopervaring een paar maanden terug van ‘Blade Runner 2049’! – een film die liet zien dat een onwaarschijnlijke plot en een overdosis suspense net zo goed een excuus kunnen zijn voor de vraag naar het wezen van de mens - enfin, de kwestie is: wat zoek je in een film. escapisme? ja, dan zit je goed. maar verder blijf je allicht op je honger. *

Niettemin, wat me zal blijven: de sterke portrettering van oliemagnaat John Paul Getty, iemand die zijn geld niet geteld krijgt en die alsnog maar één methode ziet om zich veilig te voelen voor het bankroet: morgen meer hebben dan vandaag, vandaag meer hebben dan gisteren. Dat het geld hem inwendig doet rotten, blijkt de hele film lang. Tot zijn hallucinante laatste scène, waarin hij op ocharme een schilderij het kind aanbidt waar hij weigerde voor te betalen. Zijn bittere eenzaamheid ontbeert nuance maar komt uitstekend uit de verf. Net zoals de goedheid die door door de marginale maffiacontext van Cinquanta heen priemt. Nee, integraal van bordkarton zijn de personages in ‘All the money in the world’ niet. Hoewel het soms niet veel scheelt.

Tot slot: bizarre soundtrack van Daniel Pemberton. Oratoriumachtige epiek, met hier en daar echo’s van Mendelssohns Italiaanse symfonie en Beethovens negende? Enfin, het kan aan mij liggen, maar ik werd er af en toe door uit m’n lood geslagen. Hoewel de auditieve bombarie de wat pompeuze verteltrant eigenlijk perfect onderstreept.

3*

Ik schrijf wat ik gezien heb en dat was diarree op het witte doek. En deze film is genomineerd voor 3 oscars, lachwekkend gewoon.

Ehm, het stemmen voor de oscars is nog niet eens begonnen...

Dat is jouw persoonlijke aanname. Mijn persoonlijke aanname is een realistisch beeld creëren van de jaren 70. Zo zag ik gister de eerste aflevering van Stranger Things seizoen 2. Hierin wordt ook expliciet gerookt. Logisch, want dat deden heel veel mensen in die tijd. Als ik mij niet vergis is het 1984. En wat All the Money in the World betreft. Ik vind jouw benadering erg vergezocht. Maar ja, wat jij wil.

Ik rook trouwens zelf niet. Voor het geval je daar ook je aanname voor klaar hebt staan.

En de film 12 Years a Slave. In deze film wordt dan slavernij aangemoedigd? Of die film had überhaupt niet gemaakt mogen worden, want het is 2018, slavernij kan echt niet meer! Als jij vergezocht gaat doen, dan kan ik dat ook.

12 Years a slave vond ik echt een boutfilm maar die ging over slavernij, deze film gaat niet over roken en doet het dan ook prima zonder sigaret. En je kan roken in een film maar je kunt ook constant roken en steeds met je sigaret voor de camera zwaaien omdat je bang bent dat het publiek het anders niet ziet, en dat was bij deze film. Het roken werd in deze film overduidelijk verheerlijkt.

Ja martijnk, je hebt gelijk dat het niet over roken gaat, maar zo breng je het wel een beetje. En gesponsord door de tabaksindustrie is een aanname van jou. Waarschijnlijk valt het jou op omdat je zo anti-roken bent. Dat is mijn aanname. En dan nog. Er werd heel veel gerookt in die tijd en jij vindt blijkbaar dat er te veel nadruk op wordt gelegd. Dan ben ik benieuwd naar de mening van iemand die geen anti-roken is.

Je hebt best een punt m.b.t. roken in films: vanuit het perspectief van de tabaksindustrie is de filmindustrie een wel heel erg aanlokkelijke investeringspartner, zeker na het verbod op tabaksreclame op de televisie: dat kan -gedeeltelijk-omzeild worden doordat bioscoopfilms later alsnog op TV, gegevensdragers en op streamingsdiensten worden aangeboden.

Er loopt een onderwerp hierover op het forum om hier niet al teveel off topic te gaan: Film >> Nieuws >> Verbod op films met rokende filmsterren

[quote]martijnk schreef:

Weer een film gesponsored door de tabaksindustrie, heel de film lang wordt er ingezoomed op mensen die sigaretten aan het roken zijn en wordt er constant mee voor de camera gezwaaid want roken is toch zo lekker dus begin er vooral zelf mee

Je sigarettenverhaal is totale onzin. Je wilt toch die periode schetsen? Daar rookte men gewoonweg permanent, dus niet zo verwonderlijk dat je dan veel rokende mensen ziet. Sterker nog, als dit niet het geval zou zijn, dan had de film een hoog Disney-gehalte gehad.

Sterke film.

De tenenkrommende krenterigheid van opa wordt heel goed in de film verwerkt en het laatste shot van de film spreekt boekdelen.

De verharding van de moeder (in het begin van de film vond ik haar best aantrekkelijk) is ook erg goed uitgewerkt en de suspense in de film is ook aanwezig. Het vermoeiende van zo'n kidnapping komt goed naar voren.

Verder zit er geen zoetsappige romantiek in ik had even gedacht dat Mark Wahlberg met moeders er vandoor zou gaan en dat vind ik ook een verademing.

De film is wel lang, maar niet te lang. Ik denk dat deze speelduur nodig is om je als kijker echt in het verhaal te zuigen. Een kidnapfilm die 90 minuten duurt, kan denk ik niet zo goed impact leveren.

Goede, volwassen film met een goede cast en een mooi uitgewerkt verhaal. 3.5/5

Ik reageer niet vaak maar wat een bar slechte film is dit. Stelletje amateurs die ontvoerders. 2 ontvoerders lieten al hun gezicht zien na 5 minuten. Ze blijven gewoon in hetzelfde busje rijden als waarmee de jongen is ontvoerd. Op het moment dat de jongen wil ontsnappen en de ontvoerder hoor het oh zal wel niks zijn we gaan verder muziek maken. Later heeft die andere zijn kofferbak Vol met geld, nee , kom we rijden achter de jongen aan en vermoorden hem. Verder kom je niks te weten wat er gebeurt met geen enkele ontvoerder

Sterke film. Schuurt tegen de 8 aan, maar is daar nét niet bijzonder genoeg voor. Wel blijft Scott een echte vakman die begrijpt hoe je met een sterk plot en een fraaie cinematografie de kijker 2,5 uur bij de les houdt.

Niet normaal trouwens hoe sterk het filmjaar 2018 begint. Dat was de derde topfilm al in nog geen week tijd.

Het waren ook amateurs. Dat werd hardop uitgesproken toen ze de rap sheet van die vermoorde gast oplazen.

Sfeertje is prima en er wordt goed geacteerd. Maar daar staan veel minpunten tegenover. De film komt ontzettend traag op gang, is nergens spannend of beklemmend en houdt de aandacht maar matig vast. Ik las ergens dat deze film Scott een Oscar moet opleveren maar dat kan ik me niet voorstellen. Hij is onderhoudend, maar verre van memorabel.

Dit is een lastig verhaal waar Mark Wahlberg niet goed uitkomt | VRT NWS

Deze film zou beter geboycot worden. Het ene schandaal na het andere.

mannen en vrouwen gelijkheid, nu weer een discussie over roken op het witte doek, Kevin Spacey eruit geknipt voor de politieke correctheid, waar moet dat toch allemaal heen met de wereld? Gewoon een dikke film maken. Klaar.

Michelle Williams en Mark Wahlberg slaapwandelen door deze zwakke hybride van thriller, misdaadfilm en drama gebaseerd op ware feiten, waarin de kleinzoon en erfgenaam van de rijkste man ter wereld [een bijzonder fraaie Christopher Plummer] wordt ontvoerd en zijn moeder [Williams] probeert haar steenrijke, maar gierige stiefvader ervan te overtuigen het losgeld te betalen. Wahlberg speelt een vertrouweling van Plummer die Williams probeert bij te staan. Ridley Scott maakte een grote fout door Charlie Plummer te casten in de cruciale rol als de ontvoerde kleinzoon: met zijn expressieloze vertolking weet hij geen enkele sympathie op te wekken en daardoor hebben de scènes met zijn - eveneens zwak gecaste - ontvoerders nauwelijks dramatische impact en zitten we vooral opgescheept met een worstelende Williams die telefoontjes van de ontvoerders beantwoordt en een kleurloze Wahlberg in één van zijn zwakste vertolkingen. Gezien het talent voor en achter de camera een behoorlijke teleurstelling.

Kan het Wahlberg moeilijk kwalijk nemen, het is gewoon werk en daar hoort een vergoeding bij. Symptoombestrijding moeten ze eens mee stoppen.

Degelijk, maar vol met clichés - Paul blijkt toch niet dood - en overdreven dramatisering - speech van Wahlberg die Getty tot inkeer brengt, de sterfscène van Getty, die in werkelijkheid lang na de ontvoering overleed en de 'achtervolging' in het dorpje. Niettemin genoten van de overdreven manier waarop Plummer zich aan zijn rol kwijtte.

Wellicht wordt de televisieserie beter.

Een film met een goed verhaal. Kwam wat traag op gang maar in de 2e helft kwam er vaart in. Goed geacteerd. 2 uur en 10 minuten waren zo voorbij. Een oscar voor Plummer?

Degelijk portret, maar helaas mist de film elke vorm van spanning.

Krappe 3

Nee voor mij geen waardige Ridley Scott film. Mooie filmbeelden maar daar stokt het voor mij ook. In het verhaal zit geen enkele spanning of humor en duurt minimaal driekwartier te lang. Wahlberg en Plummer spelen op de automatische piloot en Michelle Williams betrap ik zelfs zo nu en dan op overacting.

De vergelijking met Citizen Kane (1941) dringt zich in de loop van de film steeds sterker op. Scott heeft zich zeker laten inspireren door het tragische verhaal van de door Orson Welles gespeelde mediatycoon. De holle ruimtes van het machtige landhuis echoën iets van de kale vertrekken in Kane’s Xanadu. Een maquette van een Romeinse villa markeert zowel Getty’s toekomstdroom als zijn levenshouding. Waar Kane de mensen om hen heen vergat of verwaarloosde, spreekt Getty expliciet uit in het geheel niet om mensen te geven. Plummer overtuigt als acteur, maar zijn idealen blijven volstrekt tweedimensionaal: in de door hemzelf geageerde tegenstelling tussen de pracht van objecten en de onbetrouwbaarheid van de mens zit geen enkele vorm van ontwikkeling.

Op die manier voelen meer elementen binnen het scenario van David Scarpa vlak aan. Voor een film van 132 minuten ontbreekt de diepgang die het plot naar een hoger niveau had kunnen stuwen. Scott slaagt er daarnaast niet in de film een zekere flow mee te geven, die ervoor zorgt dat je constant geboeid blijft. Misschien ligt dat deels ook aan de kwaliteitsverschillen binnen de cast: de jonge Plummer heeft tussen sterren als Williams en de oude Plummer niets te zoeken. Omdat de oude Getty weigert te betalen, ziet de scenarist zich gedwongen de interacties tussen Getty Junior en de amateuristisch vertolkte criminelen uitgebreid aan bod te laten komen (de climax volgt overigens op een keukentafel – kijkers met tere zielen zijn bij dezen gewaarschuwd).

volledig stuk

Langdradig, tot op het saaie af, maar stand-in Plummer redt de film. 88 is de man inmiddels.

3*

Mooie beelden bij een geromantiseerd maar waargebeurd verhaal. Echter het ontbreekt de film aan spanning. Toch wel onbegrijpelijk als de maffia meespeelt en je met een ontvoering een goed uitgangspunt hebt. De film gaat echt mank aan het steeds naar herhalen van dezelfde items. Grootvader wil niet betalen en moeder kan t niet. En nog maar een keertje het gesprek met grootvader willen aangaan. En de ontvoeders gaan maar weer bellen met de vraag "Waar blijft de poen". Door decontinue herhaling van zetten en de slecht uitgewerkte rol van Wahlberg (wat heeft hij nou heel gedaan?) maken deze film tot een veel te lange en uiterst saaie film. Broers en zusters spelen opmerkelijk genoeg totaal geen rol. Vader is in geen velden of wegen te bekennen. De film blijft behoorlijk eendimensionaal. Wel geloofwaardig en mooi geschoten, maar kom op zeg, dat mogen we van Scott wel verwachten.

Jammer

Vakkundig gemaakt en het ziet er allemaal mooi uit. Als geheel kijkt het ook best weg al is de pacing niet altijd even sterk. Maar ook een film die te veel hooi op de vork neemt en niet duidelijk weet of dit nu een gijzelverhaal is of een karakterschets van Getty. Dat laatste lijkt me juist het meest interessante maar lijkt er soms toch wat bij te hangen. Ook door Plummer die iets te veel op de automatisch piloot speelde, een light versie van Huston in Chinatown. Ik ben wel benieuwd naar Spacey's versie, al zag die er niet uit onder de make-up. Buiten dat is de rest van het acteerwerk ook weinig speciaals. Wahlberg lijkt dit ook slapend te doen en Williams wil iets te theatraal worden. De jonge Plummer als de jonge Getty gaf nog de meeste persoonlijkheid mee. Verder vooral meer productiewerk dan echt een bezielde film. 3,0*.

Michelle Williams verdiende fors minder dan Mark Wahlberg voor zelfde film | NU.nl

Zit eraan te denken deze film te gaan zien, mede en vooral omdat ik Mark Wahlberg een goeie acteur vind. Van Michelle Williams had ik nog niet eerder gehoord, zouden dat soort aspecten niet bepalend kunnen zijn voor de salariëring?!

Voor degenen die vinden dat in de film niet gerookt had moeten worden omdat het niet in deze tijd past zou ik de film 1984 willen aanraden waarin het ministerie van Waarheid continu bezig is de geschiedenis te vervalsen cq naar wens te herschrijven, zou heel verhelderend kunnen zijn gezien de huidige tijdsgeest.