Murder on the Orient Express (2017)

Jammer deze remake. Het talent van de meeste acteurs komt niet goed uit de verf en Branagh is teleurstellend als Poirot. Michelle Pfeiffer daarentegen pakt wel haar moment en dit is dan ook een van de betere scenes. Daarnaast wordt er veel te veel CGI gebruikt en zit je regelmatig naar nepvergezichten te kijken. Ook actiescenes zijn bij dit soort films wat mij betreft overbodig. Misschien hadden details zoals de snor van Branagh het een en ander goed kunnen maken. Helaas.

“My name is Hercule Poirot and I am probably the greatest detective in the world.”

Voila. Wij Belgen mogen naast ons wereldberoemd bier en chocolade, ook trots zijn op het fenomeen Hercule Poirot. Hoogstwaarschijnlijk de beste detective van de wereld. En ja, hij is afkomstig uit dit minuscuul landje in Europa. Dat het eigenlijk een fictief persoon is, ontsproten uit de fantasierijke geest van Agatha Christie, vergeten we eventjes. Deze ijdele, allesbehalve bescheiden, besnorde, geniale Belgische detective werd reeds door een hele resem acteurs gespeeld. Maar voor mij is het David Suchet die het meest aan het beeld van Poirot voldeed.

Wat moet je doen als je een wereldberoemd boek van Agatha Christie gaat verfilmen en je op voorhand weet dat een ruim publiek het verhaal en de ontknoping al kent? Tja, dan zit er niks anders op dan een sterrencast te verzamelen en de nodige digitale goocheltrucjes te gebruiken om te zorgen voor een wow-effect. Of dit voldoende is voor de meeste bioscoopbezoekers, is voor jou een vraag en voor mij een weet. Ik was er echter niet zo van onder de indruk. Ok, de eerste vogelvluchtbeelden van een zich door het landschap snijdende Orient Express en die wervelende camerabeweging in de sneeuw, zien er wel adembenemend uit. Maar dat blijft vanzelfsprekend niet boeiend.

Dus na de introductie van Poirot (Kenneth Branagh), die voorzien is van een overweldigende snor, kan men rustig de waslijst van bekende gezichten aflopen. En het zijn zeker niet de minste. Judi Dench, Johnny Depp, Michele Pfeiffer, Daisy Ridley, Penélope Cruz, Willem Dafoe, Derek Jacobi, Olivia Colman en Leslie Odom Jr. worden één voor één geïntroduceerd. En dan is het wachten tot de trein zich in beweging zet en er iemand vermoord wordt, waarna Poirot ijverig kan gaan rondsnuffelen. Gelukkig voor hem zorgt een verse lawine voor oponthoud zodanig dat hij spannende mysterie kan ontrafelen voordat de autoriteiten arriveren.

Spannend? Tja, voor mij niet in ieder geval. Ik ben nooit zo’n groot fan geweest van klassieke detectiveverhalen zoals die van Sherlock Holmes en consoorten. Het gaat er nog al stijfjes aan toe en echt onderhoudend vind ik het eigenlijk nooit. Of het moet zo’n prachtfilm zijn als “Mr. Holmes” waar de gepensioneerde detective op een gezapig tempo een laatste zaak tracht op te lossen, voordat zijn geheugen hem helemaal in de steek laat. In “Murder on the Orient Express” is er geen sprake van een gezapig tempo, want alle verdachten op de trein moeten worden geanalyseerd door Poirot en voorzien van een degelijk motief. En dat allemaal in net geen twee uren. Dat is vreselijk veel om te tonen in zo’n kort tijdsbestek. De intro, de introducties, de moord, het onderzoek en dan de bekendmaking van de dader. En dit alles afgewisseld met gestileerd beeldmateriaal van zowel het interieur als het exterieur. Het voelde soms nogal overhaast en geknepen aan.

Kom je dus ergens vanonder een steen gekropen en heb je nog nooit gehoord van Agatha Christie en dit wereldberoemd verhaal, dan moet je zeker gezwind deze film gaan bekijken. Is het voor de anderen de moeite om de trip te wagen naar de cinemazaal? Wel als je de Orient Express in al haar pracht en praal wil bewonderen, dan moet je dit zeker doen. En verder zal de groteske, buitenmaatse snor van Branagh zeker een indruk nalaten. Voor mij mogen ze een extra categorie verzinnen voor bij de Oscar uitreiking. Die van “Buitenmaatse Decorstukken” !

3*

Aardig. Van te voren niet heel veel van durven verwachten, maar het viel alleszins mee. Het idee van lange treinreizen vind ik erg romantisch en daar speelt de film erg op in. Een stoomlocomotief, en prachtige omgevingen waarin de trein rijdt. Veel aandacht voor de belichting, die vaak goudachtige warme kleur heeft, waardoor bijvoorbeeld een stad als Istanbul een nostalgisch en sfeervol uiterlijk krijgt. De scènes in de bergen zijn ook echt prachtig te noemen en dit soort dingen geven de film toch net een beetje extra.

Verder een flinke sterrenkast. Depp, Dench, Pfeiffer, Dafoe, Jacobi (die ik tot mijn spijt verder alleen uit I, Claudius ken) en Cruz om maar een paar namen te noemen, die allemaal leuke rollen neerzetten. Maar de ster van de film is toch regisseur en hoofdrolspeler Branagh, wiens Poirot alleen al vanwege zijn snor een episch personage is.

In het begin is het allemaal wat ontspannen en is er ruimte voor humor. Helaas wordt het allemaal een stuk serieuzer naar het einde toe, maar dat hoort bij het genre. Ik was overigens niet verrast door de ontknoping, die zag ik op een gegeven moment wel aankomen, maar als men dan zo gewichtig met die ontknoping aankomt voelt het een beetje kolderiek aan. Maar over het algemeen een plot dat weet te boeien. Nooit wat van Christie gelezen noch de eerdere verfilming gezien (of enig andere verfilming van een verhaal of boek van haar), maar dit was zeker een leuke kennismaking. 3*.

Inderdaad een saaie prent die mij totaal niet kon boeien. Heel de opzet kwam uiteindelijk wat flauwtjes over. Die plaksnor van Branagh als Poirot was om te lachen. 4/10

What's that in your hand!?!

In deze titel zoek je als kijker, samen met de -waarschijnlijk beste detective ter wereld- uit wie een van de passagiers uit de Oriënt Express heeft vermoord. Iedere nieuwe aanwijzing lijkt je hierbij weer opnieuw op een dwaalspoor te brengen. Iedereen die vroeger Cluedo gespeeld heeft zal de vibe uit dit bordspel hierin zeker herkennen.

Hoe sterk de slotconclusie uiteindelijk ook was stond deze toch los van de algehele kwaliteit van de film, want deze was in mijn ogen ondermaats. Ook een heel opengetrokken blik aan a-listers kon hier weinig aan veranderen. Er ontbraken namelijk toch een aantal essentiële ingrediënten waarbij een gebrek aan sfeer en een slecht gecast hoofdpersonage het meest opvielen. Werkelijk ieder overig ander castlid was interessanter dan de besnorde detective, die er eigenlijk maar een beetje grappig uitzag en die ik hierdoor maar moeilijk serieus kon nemen.

Hoewel de ontknoping een pleister op de wond was voor mij, ligt dit voor diegene die het gelijknamige boek wél gelezen hebben waarschijnlijk toch weer net even anders. Aangezien zij wel al weten hoe de vork in de steel zit zal dit statische en sfeerloze geheel naar alle waarschijnlijkheid nog meer een doorn in het oog zijn. Ik denk dat ik Cluedo maar weer eens aan ga schaffen..

2,5*

Ik had geen idee waar ik naar zat te kijken. Of liever.. ik zat maar te wachten tot het echt begon. Heb er geen moment 'in' gezeten. Echt jammer want ik had me er erg op verheugd. Natuurlijk had ik de originele versie nog in m'n achterhoofd, maar ik stond zeker open voor deze nieuwer versie. Waarom niet?

Nou dan achteraf hierom niet: de acteurs konden op een of andere manier niet tippen aan de originele mega cast. De 'humor' of bepaald soort kwikslagen waren er helemaal niet meer bij. Luchtigheid evenmin.

Dat een snor al of niet echt lijkt vind ik helemaal niet boeiend, of zelf dat de spectaculaire beelden misschien niet echt genoeg zouden lijken, evenmin... maar het acteerwerk overtuigde mij niet. Geen van allen konden mij meenemen in het verhaal. Ook, of zelfs, de hoofdrolspeler niet. Waar 'm dat nu aan ligt weet ik nog steeds niet. Zijn irritante, monotone stemgeluid? Misschien was het wel die ondraaglijke zachte muzak op de achtergrond. Heel jammer. Een gemiste kans.

Redelijke film.

Vooral door de cast naar boven geholpen. In mijn ogen is Branagh wel wat arrogant om zichzelf de hoofdrol te geven als slimme detective. De hele film lang had ik het idee dat hij gewoon de perfecte rol wilde hebben, maar goed, dat kan aan het boek liggen dat ik niet gelezen heb.

De "who done it" middenstuk was het leukst. De trein is mooi aangekleed en op acteerwerk is weinig aan te merken. Behalve bij Pfeiffer dan, die een grote blunder neerzet. Maar goed, het verhaal is opzich redelijk te volgen. Een film die best genietbaar is.

De uitkomst is wat teleurstellend maar ook origineel. Krijgt van mij gewoon de voldoende.

De film uit 1974 van Sidney Lumet zag ik reeds enkele maanden terug. Wat ik er me van herinner was het uitstekende einde waarbij de eliminerende gedachtegang van Poirot uit de doeken werd gedaan. Ook hier komt dit terug, maar vond ik het vrij geforceerd en niet authentiek overkomen. Blij alvast dat ik deze remake uiteindelijk aan me voorbij liet gaan in de bioscoop.

Branagh vond ik povertjes als Poirot, een sujet die me weinig sympathie gaf, hoogdravend en arrogant. Maar vooral gespeeld door een theatrale en schreeuwerige Branagh. Het grootste probleem is het feit dat regisseur Branagh het boek met al zijn details tracht te proppen in 120 minuten. Gezien de hoeveelheid van personages en de gedetailleerde feiten en conclusies binnen het moordonderzoek leidt dit tot oppervlakkigheid en niet uitgewerkte personages. De kijker leeft totaal niet mee met het verhaal en verliest gauw zijn aandacht door de losse samenhang. The Da Vinci Code van Ron Howard daarentegen toont erg knap hoe het wél kan (een huzarenstukje trouwens om dat gedetailleerde boek vrij goed te verfilmen).

Judi Dench, Derek Jacobi, Michelle Pfeiffer, Johnny Depp, Penelope Cruz, Willem Dafoe en Daisy Ridley kunnen de film dan ook niet redden.

Visueel en qua kostumering ziet de film er best ok uit, duidelijk een pluspunt. Maar het script en het verhaal is te pover om er een voldoende uit te persen. Toch redelijk ontgoocheld in het totaalplaatje. Zonde! Ik stel voor dat we boek lezen in plaats van de film, kwestie van toch nog plezier te kunnen beleven aan het verhaal.

Als je de versie uit 1974 kent is dit grotendeels overbodig, maar de film is in ieder geval wel stijlvol geconstrueerd en best onderhoudend. De sterrencast heeft bijzonder weinig te doen; feitelijk is Kenneth Branagh als Hercule Poirot het enige personage dat een beetje knap wordt uitgewerkt. Gezegd moet worden dat hij de rol genuanceerd en onderkoeld grappig neerzet. Best leuk, al met al, maar haalt het niet bij de eerdere versie.

Deze remake eens bekeken en ondanks dat ik het einde al wist, kon de film me wel boeien. Een heel bekende cast, al was het toch vooral de onbekende Kenneth Branagh die de grootste indruk naliet.

De film zag er ook heel mooi uit.

Vond hem wel het bekijken waard.

Remake, en het boek was er ook al.

En in dit geval is dat best een bummer, want als je de clou van het verhaal kent - en dat is er echt een die je bijblijft - dan is een erg groot deel van de charme toch al wel verloren, en is het gewoon afwachten terwijl de film zich naar een onafwendbare conclusie laat dobberen.

Misser van schrijver en regie, want die hadden er rekening mee moeten houden dat het verhaal erg bekend is en er meer in moeten steken om de aandacht vast te houden. De beelden zijn op zich best ok, maar voldoen daar niet echt voor. Net als de soundtrack, die is ook redelijk maar valt niet echt op. En de sterrencast, tjsa, die laten niet bepaald echt vuurwerk zien.

Kortom, jammer, een toch nogal overbodige remake die nergens in de buurt komt van de indruk die het origineel maakte.

Ik ben wel bekend met Agatha Christie maar heb het boek nooit gelezen, noch een film gezien dus voor mij was het plot onbekend. En dat is een groot voordeel omdat je toch met spanning het einde van de film af zit te wachten om te weten te komen wie nou de dader is.

Ik kan me zo voorstellen dat iemand die al weet hoe het afloopt een stuk minder plezier aan de film heeft beleeft.

Ik moet zeggen dat ik dit best wel een prima film vond. Prachtige locaties, en sommige shots zijn echt prachtig om te zien. Het camerawerk in de trein is ook verzorgd, zo zien we ook diverse scènes die van bovenaf zijn gefilmd.

De cast is natuurlijk de blikvanger van de film, gigantisch veel grote namen maken hun opwachting. Helaas hebben ze allemaal niet zo heel veel te doen, dus uitblinken valt niet mee. De hoofdrolspeler, tevens de regisseur, vertolkt zijn rol prima.

Al met al een prima filmpje, voldoende.

De manier waarop Poirot details opmerkt waaraan hij dan wonderbaarlijke conclusies aan vastkoppelt, heb ik altijd als grappig ervaren en ook nu is dit zo, alhoewel niet zo vertuigend als bij vorige gelegenheden, zoals in de 1974-versie van Agatha Christie's boek.

Kenneth Braghan vind ik niet als de beste Poirot en ook van de andere leden van de lumineuze cast had ik wat meer inspraak verwacht.

Beetje ontgoocheld toch.

Behoorlijke tegenvaller. Grootste teleurstelling zit hem nog eigenlijk in Kenneth Branagh als Poirot, dan kijk ik nog liever naar Ustinov, al moet gezegd worden dat Suchet voor mij de ultieme vertolker is. De film begint in een vrij rustig tempo dat uiteindelijk de gehele speelduur ook op die manier blijft verlopen. Ondanks de moordzaak weet de film helaas geen (extra) spanning op te bouwen waardoor de film met zijn speelduur eigenlijk flink voortkabbelt. Aan het einde was de ontknoping behoorlijk tegenvallend waardoor het gevoel overheerst dat er meer uit deze verfilming gehaald had kunnen worden, ondanks de sterke cast en de vele mooie visuele beelden ten spijt.

Niks mis met deze versie van ‘Murder on The Orient Express’. Visueel erg mooi (bij vlagen deed het met denken aan The Polar Express, voornamelijk tijdens de sneeuwstorm voor dat de trein tot stilstand zal komen).

Branagh speelt prima de rol van Poirot. De rest van de cast doet het ook prima, maar de rollen zijn oppervlakkig. Hier had Branagh blijkbaar zijn aandacht niet op gevestigd, maar probeerde visueel de aandacht van de kijker te trekken. Dat is hem in ieder geval gelukt. Lekker sfeervol die goed past bij zo’n mysterious verhaal.

De film had wel meer spanning mogen hebben. Eigenlijk wordt het nooit echt spannend. Maar onderhoudend wel weer. Het is allemaal een beetje dubbel.

Voor een avondje film, kan deze mooie film er prima mee door. Verwacht er niet te veel van, maar doe de film ook niet te kort! Ik heb bij vlagen genoten van deze prent. 3*

Mooi gemaakte remake uit 1974 die ik onlangs weer eens zag. Helaas was ik buitengewoon teleurgesteld in de bd transfer, maar het verhaal uit 74 zit wel iets beter in elkaar. Met name het begin zit beter in elkaar. We krijgen in de nieuwe versie eerst Jeruzalem in beeld, met een diefstal die wordt opgelost door Poirot. Dit ziet er weliswaar zeer mooi uit, maar voegt feitelijk niets toe aan de film. Opmerkelijk is dat er wel een ander begin is gemaakt met zwart wit beelden over de affaire Armstrong. Deze had ik er sowieso in gestopt aan het begin. Ze komen later wel weer terug, maar toch. De ontvoering van het kind Armstrong is overigens gebaseerd op de eerste zoon van Charles Lindbergh. Charles Lindbergh - Wikipedia - nl.wikipedia.org De rest is natuurlijk pure fictie van Agatha Christie, maar toch interessant om dat stukje van Lindbergh te lezen, want ik wist niet veel meer dan zijn vlieghistories.

Afijn na de mooie plaatjes in Israël (Malta oorspronkelijk) de prachtige boottocht belanden we op het mooie station waar iedereen in beeld komt. De vechtpartij van de danser sloeg nergens op, maar goed het punt waar iedereen de trein in stapt is wezenlijk anders dan de versie uit 74. In de versie van 74 zien we iedereen verbaast kijken als de wereldberoemde Poirot ook meegaat. Je ziet duidelijk dat men niet gecharmeerd is van zijn treinreis. Dat vond ik een sterk punt van de film uit 74, maar verraadde eigenlijk toen ook wel een groot deel. Dat hebben ze nu nagelaten en dus blijft alles mooi geheim als je de film nog nooit hebt gezien.

De treinreis ziet er schitterend uit de loco ontzettend mooi gemaakt en het winterse landschap doet de rest. Filmisch ziet deze film er fantastisch uit. Vanwege het ruimtegebrek zijn er ook shots van boven gemaakt. Een van de mooiste shot is het bilaterale gesprek tussen Poirot en de zeer mooie Daisy Ridley. Had nog nooit wat van haar gehoord, maar een zeer mooie verschijning.

De sterrencast is groot erg groot. De een speelt beter dan de ander. Probleem is dat ze allemaal net wat te weinig aandacht krijgen. Dat had wel wat meer gemogen. Zoals hier ook wordt gezegd krijgt Poirot net even teveel aandacht. Zo vond ik het ook jammer dat de secretaris van "J. Depp" weinig samen zag. vooral in het begin. In de versie van 74 vond ik juist deze gesprekken zo interessant. De angst om vermoord te worden. Nu begint dat eigenlijk pas als hij aan tafel zit bij Poirot. Gemiste kans derhalve.

Overall heb ik zeker genoten van deze versie van Murder on the Oriënt Express. Op het eind zien we waarschijnlijk het vervolg van Poirot in Death on the Nile. Van mij mogen ze hier ook wel een remake op maken!

Kenneth Branagh kan zich in de lange rij scharen van bewerkers die een meesterwerk van Agatha Christie om zeep geholpen hebben. Het begin is verplaatst van Turkije naar Israel, er zijn scènes ingelast die niets met het boek te maken hebben, de subtiliteit van de intrige en de ontknoping gaan helemaal verloren. De maniertjes van Poirot zijn belangrijker dan aanwijzingen, motieven en alibi's. Er moesten wat overbodige actiescènes bij, terwijl de ondervragingen zwaar ingekort werden wegens te saai. Het is spijtig dat veel mensen de grote misdaadschrijfster leren kennen via dit soort verhaspelingen. Het boek blijft ongeëvenaard. De tv-versie met David Suchet is de enige geslaagde adaptatie; dit is de slechtste.

Kenneth Branagh had een andere acteur de kans moeten geven om Poirot gestalte te geven in plaats van de rol voor zichzelf op te eisen, terwijl hij niet de juiste fysiek noch het acteertalent heeft voor die rol. Of beter nog, misschien had hij niet aan deze onnodige remake moeten beginnen. Er wordt niets gedaan met het talent van Johnny Depp, Willem Dafoe, Judi Dench en anderen. Vooral Branagh zelf heeft geen enkele uitstraling. Hij lijkt zijn tekst maar wat af te raffelen, waarbij hij vergeet te acteren. Zijn fake Franse accent is om te huilen! En dan die snor... baard... wat stelt dat ding eigenlijk voor? Het ergste van al voor een murder mystery is wel het feit dat deze film op geen enkel moment spannend is. Zoals iemand in deze draad het omschreef: je krijgt nergens het gevoel in het verhaal te zitten.

Murder on the Orient Express is voor mij een film die niet helemaal geslaagd aanvoelt. Qua cinematografie worden er soms prachtige plaatjes geschoten. Het grootste gebrek is een goed script, maar ook de tijd waaraan aandacht wordt besteed is belangrijk in dit verhaal. Er wordt veel van de hak op de tak gesprongen tijdens de ondervragingen door Poirot. Na een tijd wordt het een warboel van jewelste en Poirot ziet er de ene aanwijzing na de andere in zonder dat er enige verklaring voor wordt gegeven in de film. Het gaat dus allemaal veel te snel terwijl dat eerste stuk in Israel me absoluut niet belangrijk lijkt. Ook het einde is wat onnodig. Een film als deze staat of valt met het verhaal en dat is hier warrig gebracht.

2*

Niets nieuws, maar het is allemaal kleurrijk met een lekker vaartje, de bijrollen zijn leuk (hoewel iemand als Willem Dafoe wel héél weinig te doen krijgt), de visuals zijn prachtig, en (het belangrijkste) Kenneth Branagh is een uitstekende Poirot: krachtig en zelfverzekerd zonder valse bescheidenheid, en gelukkig niet schmierend zoals Albert Finney. Echt spannend wordt het nergens, en die nadrukkelijke pianomuziek tijdens het "Laatste Avondmaal" is jammer, maar verder is dit aangenaam ongecompliceerd vermaak.

Solide film. Kenneth Branagh zet een goede detective neer met leuke maniertjes. De setting in de Oriënt-Express in een sneeuwachtige omgeving is erg mooi en ik heb genoten van de beelden aan het begin van de film van o.a Istanboel. De film heeft een aantal goede bijrollen van o.a Michelle Pfeiffer en Judi Dench. De muziek van Patrick Doyle is goed.

Het is jammer dat de film nooit echt spannend wordt en tevens had ik graag wat meer en langere verhoor scenes gezien.

3,5*

Ja, het is allemaal mooi aangekleed en de bekende cast doet zijn best, maar het doet me allemaal niet zo heel veel. Of dat nu aan het verhaal ligt (ik heb het boek nooit gelezen) of aan de film/regie/cast, geen idee. Een klassieke whodunnit op een trein is op zich een interessant gegeven, maar de film miste iets; de personages vond ik saai en cliché en hoewel het soms wat kluchtig aandeed, werd het nooit ergens humoristisch, laat staan spannend of mysterieus. Het plot verloopt voorspelbaar: de verdachten worden één voor één verhoord, iedereen heeft een mogelijk motief, Poirot denkt wat na en weet zo het mysterie te ontrafelen. Einde.

Ik vraag me af of het boek veel beter is, of dat verhaal in eerdere verfilmingen beter tot zijn recht komt. Of misschien heb ik toch niet zoveel met dit soort detectiveverhalen, dat kan natuurlijk ook. Hoe dan ook, een matige kijkervaring.

Kenneth Branagh (tevens de regisseur) doet het als Poirot trouwens wel weer leuk, wat een charismatische acteur is dat.

Misschien dat ik de eerdere verfilming uit 1974 een keer een kans ga geven.

Mwah.

Op zich ben ik wel te vinden voor een setting zoals deze. Met het plot an sich is er ook niet veel mis - ik heb het boek nooit gelezen. En met een cast met Johnny Depp, Judi Dench, Willem Dafoe, noem maar op... kan men toch ook niet veel mis doen, lijkt mij.

Helaas speelt Kenneth Branagh de hoofdrol en die is mij niet interessant genoeg. Hercule Poirot is eigenlijk het vervelendste personage uit de film, zeker naarmate het einde, dat onvermijdelijk wat stroperiger wordt.

Bovendien oogt de film mij niet stoffig genoeg. De setting waarin het verhaal zich afspeelt biedt daar nochtans de perfecte gelegenheid voor, om én gezellig én spannend te zijn. De look komt mij te plastic over, iets te veel CGI om goed te zijn. Het komt de sfeerbeleving niet ten goede, nochtans een must voor dit soort film.

2,5

Matige verfilming van Agatha Christie's meesterwerk, en dat ondanks een indrukwekkende cast. Branagh's vertolking van Poirot kon me niet overtuigen en komt bijlange niet in de buurt van Ustinov, die voor mij de enige echte film-Poirot blijft. Kijk naar "Death on the Nile" voor het verschil. De CGI van de trein en de besneeuwde landschappen zag er lelijk en fake uit.. Het onderzoek naar de moord op één van de passagiers is dan nog best leuk om volgen maar mooi volgens het boekje. De personages introduceren, de moord, de interviews van de personages en de ontknoping. Saai verteld dus want volgens verwachting. En dan vraag ik me nog af wie de clou van dit verhaal nog niet kende? De helft van de fun is er dan sowieso ook al van af. Voorzichtige 3, met optie op 2,5*

Een veel te rommelige film. Het plot is matig en de meeste personages komen niet echt uit de verf. Wat Murder on the Orient Express had kunnen redden was sfeer, maar die ontbreekt helaas ook. Met zo'n woeste winterlocatie moet je toch iets kunnen doen, maar nee, kwam heel oppervlakkig en levenloos over. Spanning is ver zoek, het onderzoek wordt heel droog in beeld gebracht, en de dialogen zijn veel te uitleggerig.

Is de film compleet onkijkbaar? Neen hoor, dat nu ook weer niet, en dat is de verdienste van de cast. Heel veel grote (en tevens goede) namen, waarvan enkelen toch hun stempel kunnen drukken. Voornamelijk Daisy Ridley, heel fijne actrice. En de interieure locatie van de trein is natuurlijk best leuk, en wordt op zich prima gebruikt en in beeld gebracht.

Deze film opnieuw gezien op TV, drie jaar na release. Vreemd genoeg wist ik dus niets meer van plot, wat ook al iets zegt over verhaal (of mijn geheugen...). Uiteraard kan ik hier niets over inhoud vertellen, want blijft een cluedo-achtig who-donit verhaal. Destijds geen review geschreven, dus nu bij deze, een kortje.

Grafisch en sfeervol in beeld gebrachte Oriënt Express en de alomgekende moord, op te lossen door Hercules Poirot. Uiteraard met de nodige plottwist op einde en zelfs een aanleiding op een vervolg, nl moord op de Nijl. Film is geen topper, maar door de gebrachte sfeer en cast toch wel een 3* waard.

Moeizame film die interessanter wil zijn dan lukt. Ik heb geen ervaring met deze franchise, dus geen boek of eerdere film van gezien. Vergelijken kan ik dus niet. Op zich vind ik een goede whodunit-film wel leuk, maar dit is gewoon niet boeiend uitgewerkt. Het beste deel is nog wel het begin, als je de sfeer proeft in de trein en de mooie landschappen ziet. Visueel is de film best de moeite, met de bergen, sneeuw en natuur waar de trein langs raast. Maar zodra het moordverhaal begon, zakte mijn interesse steeds verder weg. De rollen zijn niet erg memorabel en de eindconclusie ook niet. De film is in het tweede bedrijf gewoon zelfs saai te noemen. Ik zou mensen die dit soort speurverhalen leuk vinden veel meer Knives Out (2019) aanraden, die was echt sterk. Nou verschijnt binnenkort wel de opvolger van deze Orient Express, genaamd Death on the Nile (2020). Dat was dan ook de reden dat ik deze film toch maar eens wilde zien. Niet top, maar ook geen verspilde avond.

2,5*

De cinematografie ziet er prachtig uit. Maar daar red je een film niet mee. Wat een verschrikkelijk saai verhaal. De acteurs komen ook niet echt uit de verf. Ondanks een paar grote namen.

We vonden dit allebei een zeer slaapverwekkende film. Jammer.

Gelikt verhaal waarin alles en iedereen tot in de puntjes verzorgd oogt, waardoor het zo onnatuurlijk overkomt dat er geen cel in m'n hoofd in beroering werd gebracht. Deze whodunnit liet me kouder dan een diepvriesmaaltijd uit een defecte magnetron, en had de diepgang van een verplicht spelletje cluédo. Het acteerwerk was van hetzelfde bordkarton.

Pro’s: sterrolbezetting, soms mooie (maar wel CGI) beelden

Contra’s: saai, dan weer een ‘komische’ insteek, dan weer serieus, muziek tijdens de eerste 15 minuten wat misplaatst, zelfs storend (daarna op zich wel prima), ‘moetje’ of ‘tussendoortje’ voor de acteurs (ze overtuigen in ieder geval niet), Branagh overtuigt absoluut niet als Poirot; in ieder geval niet de persoon zoals Agatha Christie hem beschrijft in haar boeken.

Al met al: slechte verfilming van dit beroemde boek van AC. Zonde van het talent van de acteurs, maar ik kan ook niet zeggen dat ze erg hun best hebben gedaan.

1,5 ster