menu

Krotkaya (2017)

Alternatieve titels: A Gentle Creature | Une Femme Douce | Кроткая

mijn stem
3,22 (57)
57 stemmen

Frankrijk / Duitsland / Rusland / Litouwen / Nederland / Oekraïne / Letland
Drama / Mystery
143 minuten

geregisseerd door Sergey Loznitsa
met Vasilina Makovtseva, Valeriu Andriuta en Sergei Kolesov

Een vrouw woont alleen aan de rand van een Russisch dorp. Op een dag ontvangt ze een pakje dat ze naar haar opgesloten man had opgestuurd. Geschokt en verward heeft de vrouw geen andere keuze dan naar de afgelegen gevangenis te reizen op zoek naar een verklaring. Een strijd begint tegen deze ondoordringbare vesting, waar de krachten van het sociale kwaad constant aan het werk zijn.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=LBlJOJsRIiA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
ieks
Dit leek een goede, tot zeer goede film te worden, maar opeens (na bijna 2h) wordt de hele toon anders.
We komen zogenaamd in haar onderbewuste terecht, in haar droomwereld. Dit haalt het ritme weg, en laat ons achter met vragen. Het einde kon precies ook beter.
Waarom zou de politie haar niet laten vertrekken? Omdat ze bij de mensenrechten op bezoek geweest is? Overigens had het daar ook kunnen stoppen... op straat, met nog een groet van die dame, en dan een deur die dichtslaat.
Het ging er wel luchtiger aan toe dan Leviathan en Elena.

avatar van tbouwh
3,0
Op de lange weg naar de gevangenis vang je als kijker glimpen op van een verpauperd platteland, getekend door slechte infrastructuur en kale bebouwing. Visuele overblijfselen van het communistische tijdperk vind je op iedere straathoek. Standbeelden van iconische staatshoofden staan in deze film nog fier overeind, en zelfs de Marx-en Hegelstraat hebben nog geen naamswijzigingen ondergaan. Loznitsa doet geen poging deze referenties subtiel te houden; de perestroika was een pijnlijke illusie, geeft de cineast (die in 2001 uit Rusland emigreerde) ook in een lang interview over de film aan.

Loznitsa kaart de sociaal-maatschappelijke misstanden duidelijk aan, en helaas is dat direct ook één van de grootste pijnpunten van deze film. 143 minuten is lang voor een kritische beschouwing die echo’s van het werk van Ken Loach doet weerklinken. Als recensent betrapte ik me er dan ook op dat ik tijdens het lezen van een interview met Loznitsa geboeider was dan tijdens de film zelf. De scherpte die doorklonk in de antwoorden van de filmmaker miste ik soms in het (vaak te) opzichtige script. Misschien is de rol van Makovtseva in dat verband nog de grootste opsteker: stilzwijgend verwerkt Loznitsa’s hoofdpersoon haar leed in een wereld het woord gerechtigheid al lang niet meer kent.

Volledige recensie is hier te vinden

5,0
De film maakte m’n verwachtingen (de film is geïnspireerd op het gelijknamige verhaal van Dostojevski) meer dan waar. Het is met mother! zelfs mijn grote favoriet van 2017 met welke film het overigens wel wat gemeen heeft: gestaag wordt de spanning, dreiging en drama opgevoerd, waarbij de vrouwelijke hoofdpersoon (net als de anderen) onder enorme druk staat en wel krankzinnig lijkt te moeten worden, met in het eerste uur een soort introductie tot het alledaagse leven in Rusland dat amuseert doordat alle Russen alleen maar lijken te mopperen maar ook graag verhalen vertellen en een even bizarre als intense slotfase.

Bovenal zuigt de film je een beeld van Rusland in die vermoedelijk niet eens een karikatuur is en die zowel fascinerend als gruwelijk is. Nooit eerder werd voor mij zo duidelijk waarom Rusland zo’n antagonisme met het Westen heeft met zowel de Sovjet-bureaucratie als het Poetin-traditionalisme als logisch gevolg: Rusland staat voor een romantiek van liefdesverdriet en heldendom, voor collectivisme en nationalisme, voor mystiek en tradities, voor armoede en corruptie, voor alcoholisme en waanzin, etc en staat zo volledig diametraal tegenover de Westerse welvaartsstaat en rechtsstaat met zijn individualisme. De film beleefde ik ook als een grote aanklacht tegen het huidige Rusland dat dat antagonisme weer heeft doen herleven met de VS en de rechtsstaat als de grote vijand. Maar bovenal schildert de film zeer effectief het kafkaeske surrealisme van een schizofreen land dat met een been in de 21ste eeuw en de andere been in de 19de eeuw staat alsmede de nachtmerrie voor het individu dat wordt vermalen door de collectieve waanzin van bureaucratie, corruptie en wreedheid.

avatar van Redlop
4,0
De filosoof schreef:
...het kafkaeske surrealisme van een schizofreen land dat met een been in de 21ste eeuw en de andere been in de 19de eeuw staat alsmede de nachtmerrie voor het individu dat wordt vermalen door de collectieve waanzin van bureaucratie, corruptie en wreedheid...


Dat is wel raak getypeerd ja. Je zou bijna denken dat je in het 19de eeuws Rusland van Dostojevski terecht bent gekomen, als er niet iemand aan het Googlen was geslagen.

Dankzij de droom aan het eind ontkomt de film niet aan 4*.

Bélon
Redlop schreef:
Dankzij de droom aan het eind ontkomt de film niet aan 4*.


Dankzij dat droom/nachtmerrie einde liep een paar mensen wel weg bij mijn voorstelling....

Vermoedelijke reden: (niet al te expliciete) verkrachtingsscene

Bélon
tbouwh schreef:
143 minuten is lang voor een kritische beschouwing die echo’s van het werk van Ken Loach doet weerklinken.

Eh nee

Nee.

Dat incompetente Loach gewauwel gelijkstellen met een film als deze gaat toch de essentie van deze film voorbij. I Daniel Retard de laatste boring standaard Britse/EU subsidiefilm over de UK lower class heeft echt niets maar dan ook niets met deze film te maken.

Deze film was echt wel goed zichzelf en Russisch, de cinematografie was echt geweldig.

En volgende keer wil ik een premiere met Wodka en Grote Augurkenpotten in de trein dat waren echt de mooiste scenes.

avatar van tbouwh
3,0
Bélon ik stel niets gelijk, ik zeg dat ik echo's van Loach zie in de manier waarop (of beter: het gegeven dat) maatschappijkritiek (in beide gevallen voornamelijk op bureaucratie, maar Loznitsa gaat verder) de kern van de film vormt. Dat staat voor mij los van verdere bespiegelingen, laat staan het vergelijken van (bijvoorbeeld) de cinematografie. Je hebt de uitspraak dus wat sterker opgepakt dan 'ie bedoeld was, denk ik.

avatar van mrklm
3,5
Een Russische vrouw krijgt zonder opgaaf van reden het pakketje met levensmiddelen dat ze aan haar (ten onrechte?) voor moord veroordeelde echtgenoot heeft gestuurd terug. De zwijgzame vrouw [Vasilina Makovtseva] besluit het pakketje persoonlijk af te geven bij de gevangenis en ontmoet tijdens haar reis naar het dorp waar de gevangenis en gedurende haar verblijf daar een keur aan mensen die haar, ter goeder of ter kwader trouw, willen helpen.
Intrigerende, surrealistische vertelling heeft een fantastische eerste helft, waarin Sergey Loznitsa zijn hoofdpersoon vooral gebruikt als toeschouwer en zich meer richt op de levendige, vaak humoristische en soms ontroerende gesprekken die de mensen om haar heen voeren. Het gesprek in de bus is hilarisch, de ontmoeting met een operazanger en een oud-militair in de trein fascinerend. Elke ontmoeting lijkt zich af te spelen in een ander tijdperk van de Russische geschiedenis en dat maakt de film zo intrigerend. Helaas verliest de film behoorlijk wat momentum in de tweede helft, onder anderen door veel te lang aangehouden statische (en nutteloze) shots waarin ik tijdens het kijken op den duur tevergeefs probeerde de schaar in te zetten. Veel erger is het feit dat deze film drie eindes heeft, waarvan de eerste - een bizarre hoorzitting over de vraag of de vrouw haar man mag bezoeken - geniaal is, de tweede onnodig gewelddadig en de laatste een laffe uitvlucht. Jammer, want dit had het in zich om een meesterwerk te zijn en niet de frustrerende net-niet-ervaring die het is geworden.

5,0
mrklm schreef:
de tweede onnodig gewelddadig en de laatste een laffe uitvlucht.


Ik kan me niets voorstellen wat je hiermee zou kunnen bedoelen. Hoezo onnodig gewelddadig? Geweld speelt door de hele film heen al de hoofdrol en het geweld aan het einde wordt niet eens in beeld gebracht (dus het blijft allemaal heel indirect uitgebeeld), dus wat is er onnodig aan? En hoezo laf als dan dit alles een droom blijkt en vervolgens de kijker in het ongewisse wordt gelaten wat er nu echt met haar gaat gebeuren? Door alles wat we al hebben gezien is hier de suggestie dat alles mogelijk is, hetgeen waarschijnlijk ook de waarheid is (in hedendaags Rusland) en wat op deze manier uiterst sterk wordt verbeeld.

avatar van mrklm
3,5
[quote]De filosoof schreef:
(quote)


Hoezo onnodig gewelddadig? Geweld speelt door de hele film heen al de hoofdrol en het geweld aan het einde wordt niet eens in beeld gebracht (dus het blijft allemaal heel indirect uitgebeeld), dus wat is er onnodig aan?

De hoeveelheid geweld in de film is zéér beperkt. De verkrachting voegde helemaal niets toe.

En hoezo laf als dan dit alles een droom blijkt en vervolgens de kijker in het ongewisse wordt gelaten wat er nu echt met haar gaat gebeuren?

Omdat de regisseur daarmee de kijker op een goedkope wijze bedriegt. Niet slim, maar laf, het voelt alsof het er achteraan geplakt is om de overheid niet teveel voor het hoofd te stoten.... De film had moeten eindigen zodra ze de deur dichtdeed na de uitspraak van het tribunaal.

4,5
mrklm schreef:
Omdat de regisseur daarmee de kijker op een goedkope wijze bedriegt. Niet slim, maar laf, het voelt alsof het er achteraan geplakt is om de overheid niet teveel voor het hoofd te stoten.... De film had moeten eindigen zodra ze de deur dichtdeed na de uitspraak van het tribunaal.


Welke overheid en wat zou de overweging/logica daarachter zijn?

avatar van tbouwh
3,0
Het is wel een gegeven dat Loznitsa geëmigreerd is uit Rusland in 2001 en deze film met buitenlandse financiering heeft gemaakt. De man zal zich welbewust zijn geweest van het feit dat de kans op censuur/ volledig verbod binnen Russische cinema's (met zo'n maatschappijkritische film) erg groot is, maar ik kan me nog best vinden in het idee dat het laatste shot misschien een poging is via de visuele bevestiging van het niet-realistische karakter van het voorafgaande alsnog doorgangen te vinden.

avatar van mrklm
3,5
Sater schreef:
(quote)


Welke overheid en wat zou de overweging/logica daarachter zijn?


De Russische overheid, die heeft een nogal rijke geschiedenis als het gaat om het censureren van maatschappijkritische films.

4,5
Maar de film is al gemaakt (in Europa) dus er valt niet zoveel te censureren door de Russische overheid (is Loznitsa eigenlijk Russisch staatsburger?). Hij kan daar hooguit niet vertoond worden, wat al het geval lijkt te zijn. Los daarvan heeft gezien de reacties aldaar deze 'ontsnappingsroute' weinig geholpen. Ik geloof er ook niet zo in dat hij een kritische film zou maken om vervolgens te doen alsof het eigenlijk niet zo kritisch bedoeld was. Er zijn handigere manieren om je boodschap dan te verpakken. Bovendien neemt Loznitsa geen blad voor de mond in de media. Hier een interview met de beste man.

avatar van Redlop
4,0
Sater schreef:
...Ik geloof er ook niet zo in dat hij een kritische film zou maken om vervolgens te doen alsof het eigenlijk niet zo kritisch bedoeld was...


Die logica zag ik ook niet zo.

avatar van -fal
4,0
mrklm schreef:

En hoezo laf als dan dit alles een droom blijkt en vervolgens de kijker in het ongewisse wordt gelaten wat er nu echt met haar gaat gebeuren?

Omdat de regisseur daarmee de kijker op een goedkope wijze bedriegt. Niet slim, maar laf, het voelt alsof het er achteraan geplakt is om de overheid niet teveel voor het hoofd te stoten.... De film had moeten eindigen zodra ze de deur dichtdeed na de uitspraak van het tribunaal.


De droom constructie zag ik echt niet als een terugkrabbelende regisseur, maar een middel om de vraag te stellen: als je ondanks die droom toch eigenlijk al weet of minstens voorvoeld wat er komen gaat, waarom ga je dan toch met hen mee.

avatar van hoffhaan
2,0
Zal wel aan mij liggen maar wat een bagger film is dit ! 2.0

avatar van blurp194
1,5
Laat ik er mee beginnen dat ik dit een behoorlijk slechte film vind.

Gebaseerd op Dostoyevski kan toch geen excuus meer zijn langzamerhand. En al zeker niet voor deze over the top verzameling Goelag cliches, waar dan vervolgens aan het einde nog een extra overtreffende trap op genomen wordt. Overigens, het 'gebaseerd op', ik kan de link met het gelijknamige boek niet maken - niet in verhaal, niet in structuur, en niet in onderwerp. Ja, in de verzamelde werken van Dostoyevski zijn wel wat aanknopingspunten te vinden, maar dat geldt voor zo ongeveer alle films uit of over Rusland. Dat Loznitsa iets heeft om af te rekenen is wel erg duidelijk, maar het lijkt er toch vooral ook op alsof hij daar de objectiviteit zover kwijt is dat hij zijn boodschap niet meer kan overbrengen.

Van de acteurs was ik ook al niet erg onder de indruk. Hoewel dat misschien ten onrechte is, want er wordt ook niet erg traditioneel een beroep op ze gedaan - de getergde hoofdpersoon Vasilina Makovtseva doet weinig meer dan een beetje stom voor zich uit kijken. De mooiste en meest doorleefde scene komt wellicht dan op de rol van de mevrouw van het advocatenkantoor. Maar het is wel een lange zit als je daarop moet wachten.

Ondertussen zijn er voor de camera wel een paar mooie locaties te zien - en dan bedoel ik ook echt 'een paar', en niet echt meer dan dat, om de volledige speelduur mee te vullen. Maar qua cinematografie erg ongeinspireerd en ook af en toe wat shots die me slordig leken. Weinig te zien langs dat vlak. Nog wel steeds beter dan de soundtrack, waar de emmer Russische cliche's nog verder in leeg kon.

Dat deze film in Rusland onder de censuur zou vallen, die kans lijkt me echt erg klein, daarvoor is de link met de huidige Russische samenleving - als die er uberhaupt al in is te vinden - te obscuur. En zeker zolang de suggestie wordt gewekt dat er iets met op Dostoyevski gebaseerds aan de hand is, hoeft niemand op zoek naar een excuus om zich niet aangesproken of beledigd te voelen. Maar wellicht dat de suggestie wel zorgt meer aandacht op de festivals en voor hogere ratings hier en op imdb. Niet van mij, dat mag duidelijk zijn.

avatar van Onceuponanytime
2,5
Sober en grauw, doch een bijzonder realistische kijk op het Russisch samenleving. Bijwijlen goeie flarden, zoals de treinreis, maar ook dikwijls te trage en te stille momenten. Vooral naar het langdradig einde toe, stoot de film uit zijn troon...

keimpeS
De film is idd sober en grauw, het is dan ook wel een sober onderwerp en daarnaast willen ze de soberheid van Rusland ook benadrukken. Dat is in mijn ogen wel goed gelukt, wil je echt meer actie dan moet je toch voor een andere genre gaan kiezen. Eerlijk gezegd is het ook niet helemaal mijn ding, het is voor mij bij soms tijden ook te langdraderig dus herken mij daarin wel. Toch kan je niet ontkennen dat de film zekers een voldoende is qua acteerprestaties, verfilming en verhaal, wat is het dan waarom het mij niet voldoende pakt en een ander wel? Smaak? Ik merk wel vaker dat ik met dit soort films moeite heb om ze te beoordelen, misschien moet ik er nog ingroeien alhoewel ben ik al mijn gehele leven een filmkijker geweest, ach ja het maakt ook niet uit. Ik kan gelukkig genieten van vele genre’s...

4,0
Film die heel wat kritiek uitspuwt op een Russische maatschappij die beheerst wordt repressie, geslotenheid, sociaal onrecht, corruptie, wreedheid en schijnheiligheid. De smalende bekrompenheid van gezagsdragers uit zich in potsierlijke tot akelige tot bijna surrealistische scènes.
Op Alianka na, die vecht voor een fundamenteel recht, niets dan onhebbelijke figuren, vol onverschilligheid, woede of haat in deze film, die overigens knap uitblinkt door de mooie beeldvorming, levensechte scènes en expressiviteit. De bus-, trein- en wachtzaalscènes zijn mooi filmwerk waarbij het acteren zeker te waarderen valt.
"Mijn man heeft nooit gezeten, dus heb ik niets van deze wereld gezien" is in het begin van de film al een eerste aanzet om de achtergesteldheid van deze maatschappij te illustreren. En er volgen er nog vele. Topfilm toch wel.

avatar van BBarbie
3,0
Bittere aanklacht over de deplorabele toestand van de Russische samenleving. Men spreekt elkaar aan met “kameraad”, maar van kameraadschap heeft men blijkbaar nog nooit gehoord. Integendeel, onverschilligheid t.a.v. het lot van de medemens overheerst, wellicht uit lijfsbehoud.
Het deprimerende verhaal en de soms unheimische beelden laten een grauwe indruk achter, zoals dat ook het geval is bij sommige films van Aleksey Balabanov en Andrey Zvyagintsev.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:10 uur

geplaatst: vandaag om 17:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.