Labyrinth (1986)

Vrijwel inderdaad, de scenes waar de computer wel gebruikt werd springen er dan ook pijnlijk uit.

Persoonlijk had ik het ook liever zonder menselijke acteurs gewild. Dat is ook een van de redenen waarom ik The Dark Crystal veel meer waardeer.

Als er dan al computereffecten zijn vind ik ze toch niet storend of opvallen.

En simpel verhaal, nouja dat kan je bij 90% van films zeggen Trouwens de films die jij hoog waardeert hebben niet meteen een boeiend verhaal, maar das natuurlijk mijn mening.

aandoenlijke familiefilm met genoeg avontuur

"It's only forever, not long at all."

Geweldige film van Jim Henson en George Lucas. Net als die andere unieke film The Dark Crystal is dit een geweldige fantasy film en maar net iets minder goed.

Erg mooi verhaal geschreven door Terry Jones (bekend van Monty Python) en bewerkt door George Lucas (Star Wars) en Jim Henson (Muppets). Ook de Britse humor die in het script is verwerkt is erg geslaagd. Al met al zou ik zo ver willen gaan om Labyrinth de ultieme jeugdfilm te noemen. (En daarbij moet gezegd worden dat het voor mij geen jeugdsentiment is.)

David Bowie doet het goed als de Goblinking. Hij is alleen niet de allerbeste acteur, en komt soms een beetje houterig over en de lip-sync tijdens de liedjes is ook niet geweldig. Als je het mij vraagt hadden ze hem beter een andere broek mogen aantrekken... . Maar zijn liedjes zijn wel geweldig. Vooral Underground en When the Word falls down vond ik erg goed.

Jennifer Connelly is erg goed in de hoofdrol. Toen Labyrinth werd opgenomen was ze slechts veertien jaar oud, voor haar leeftijd speelt ze erg goed. En dan moet je nog nagaan ook dat tijdens de opnamen de poppen allemaal nog stil waren, de stemmen zijn allemaal later ingesproken, dan is het extreem knap dat ze nog steeds geloofwaardige dialogen heeft kunnen voeren. Aangezien Sarah een meisje moet voorstellen die te lang in haar jeugd blijft is Connelly (die er ouder uitziet dan ze werkelijk is) een perfecte keuze. Dit is haar film debuut maar toch wou Henson perse haar voor de rol en dat ter wel er heel veel actrices auditie hebben gedaan voor de rol van Sarah waaronder Mia Sara en Helena Bonham Carter.

Labyrinth bevat een paar zeer ambitieuze vroege CGI-shots. Die zijn voor die tijd zeer indrukwekkend maar veruit de slechtste effecten uit de hele film. Het is dan ook niet erg veel, de uil uit het begin van de film en de bubbels zijn eigenlijk het enige dat in CGI gedaan is. Op een paar shots na zijn de optical-effects zeer indrukwekkend en goed gelukt. Alleen de scènes met de Firey's en de uil aan het einde zien er echt gedateerd uit, je kan hierbij de randen van de blue-screens duidelijke zien en het beeld knippert af en toe, het idee was dan ook heel erg ambitieus. Maar daarmee is al het slechte over de effecten dan ook wel gezegd want veruit het grootste deel ziet er ge-weldig uit. Bijna alles is on-camera met Hensons geweldige poppen gedaan en daarom ziet het er ook allemaal leven's echt uit. George Lucas ILM heeft voor leven's echte maté-paints gezorgd om de landschappen uit te breiden.

Net als The Dark Crystal is Labyrinth ontworpen op de tekentafel van fantasy-illustrator en poppenmaker Brian Froud. De baby, Toby, in de film is Froud's zoon Toby Froud. Opnieuw een erg mooi ontwerp dat mij persoonlijk erg aanspreekt. Ook erg gaaf dat ze een paar van Esher's tekeningen tot leven hebben gebracht.

De muziek van Trevor Jones die me al eerder omver heeft geblazen met de geweldige muziek voor Excalibur en The Dark Crystal heeft weer een mooie score gemaakt. Voor Labyrinth heeft hij veel synthesizers gebruikt die ook passen bij de stijl van David Bowie's liedjes maar heeft toch een betoverende fantasy-sfeer weten neer te zetten.

Zoals ik al zei is Labyrinth maar een heel klein beetje minder dan The Dark Crystal, dat komt mischien omdat The Dark Crystal minder op humor leunt en wat minder kinderlijk is (sterker nog; volgens velen is die veel te eng voor kinderen) maar ook omdat die film helemaal met poppen is gemaakt en niet met acteurs. Toch vind ik het verhaal erg geslaagd en is dit samen met The Neverendig Story en Harry Potter een van de beste Low-Fantasy (Fantasy waarin 'de echte wereld' voorkomt) die ik ooit heb gezien.

De baanbrekende effecten en muppets die in grote schaal door Henson's bedrijf zijn gemaakt, het mooie verhaal, de leuke humor en Bowie's liedjes maken Labyrinth het kijken meer dan waard. Maar onthoudt het blijft een kinderfilm en die zijn voor kinderen, dus wees niet te kritisch op dingen als "Maar hoe kwam ze nou in die fantasie-wereld?". Gewoon genieten

De uil in het begin is inderdaad CGI (Computerfratsen dus), voor die tijd zijn de details best indrukwekkend. Maar ik ben het helemaal met je eens dat die niet mooi is gelukt. De vuurapen zijn geen computer dat zijn poppen net als in de rest van de film alleen is het hier wat haastig in elkaar geflanst voor een blue-screen en helaas heeft dat geen mooi resultaat gehad. Allen de uil en de bubbels van de Goblin King zijn in de computer gemaakt. De rest van de film is on-camera met poppen of ILM optical-effects zoals gebruikelijk was in de 80s.

Achter de schermen bij de 'vuurapen'

Behind the Scenes

Heb deze film gisteren voor een prikkie op DVD gekocht, en ik zal 'm zeer spoedig kijken. (Ik weet het, ik heb al eerder gezegd dat ik 'm gauw zou kijken, maar omdat ik principieel tegen downloaden ben, duurde het wat langer.)

Daarnaast heb ik nog een 3 DVD-box met andere Jim Hensonfilms voor een prikje gekocht: Jack and the beanstalk: the real story (2001), The Magical Legend of the Leprechauns (1999) en Merlin (1998).

Ben benieuwd!

Ja dat herinner ik me nog dat je dat had gezegd, een heeeeele tijd geleden

Die box heb ik vroeger ook nog gehad. Zijn leuk om eens 1 keertje te kijken vind ik persoonlijk. Beste vond ik Magical Legend of the Leprechauns. Merlin vond ik de minste.

Laat me weten hoe ze waren. Ben benieuwt.

Weet je nog of er veel poppen in voorkomen?

In die films uit de box komen er dacht ik geen poppen voor, maar als je Labyrinth bedoelt ja, heel veel Er zijn maar enkele menselijke acteurs: Sarah, haar broertje en de goblinkoning. Nogmaals The Dark Crystal blijft voor mij de superieure film.

Dat er in de Labyrinth poppen voorkomen wist ik! En wat voor poppen...

Eindelijk was het dan zo ver: Ted Kerkjes schoof het schijfje in de DVD-speler, ging zitten om vervolgens The Labyrinth van Jim Henson te bekijken. Hèhè . . .
Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik het zo'n goede film zou vinden. Ik was bang dat het een iets te drukke, ietwat kinderachtige Fantasywereld zou zijn met muziek van David Bowie die er niet echt in zou passen. Maar dat was niet het geval. De muziek van David Bowie past verrassend goed in het Fantasysfeertje, en de film is niet echt kinderachtig en niet al te druk. Het verhaal lijkt op het eerste gezicht niet zo veel om het lijf te hebben, maar dat is ook niet helemaal waar. De film komt gauw op gang, en Sarah wandelt al gauw The Labyrinth rond, waar ze van de ene verbazing op de andere stuit. In het labyrint wachten veel creatieve vondsten. Sommige klein, sommige groot. Erg geslaagd vond ik al die handen wanneer Sarah naar beneden valt. Briljant! Ook de pratende deuren vond ik erg komisch. Leuke Britse humor.
De enige scène die ik erg slecht vond, was die met die Fireys . Die chaos werkte totaal niet. En dat liedje hadden ze er van mij ook uit mogen laten. Die Fireys vond ik echt vervelend.
Maar voor de rest vond ik de figuurtjes erg goed. De poppen vond ik meesterlijk! Alles beweegt aan zo'n pop, de ogen, de handen... levensecht. Prachtig.
Ook de scène waarin Sarah lijkt te hallucineren en met Jareth in zo'n luchtbel danst, vond ik magisch. Mooi nummer van Bowie, trouwens.
Grappig eigenlijk, hoe de film de invulling verder aan jou overlaat. Je weet eigenlijk niet zeker wat Sarah wel echt beleeft, en wat niet. Volgens mij zit er vrij veel subtiele symboliek in de film.
Wat ik dan weer iets minder vond, was het feit dat Ludo stenen kon laten opdraven. Dat hadden ze beter weg kunnen laten, want ik vond dat net iets te vergezocht. Even later, wanneer ze het kasteel hebben bereikt, doet Ludo hetzelfde kunstje. En ook hier verlost het ze uit de penarie. De film zakt dan ook een beetje in. Sir Didymus' geschreeuw wordt een beetje vervelend, de Goblins zijn een beetje ongeloofwaardig stuntelig aan het klungelen, Sarah roept aldoor "Hierheen!" "Vlug daarheen!" en je hoopt dat er nou gauw iets komt wat hen redt zodat die vervelende scène eindelijk eens afgelopen is. Hun redding is dan Ludo's stenenkunstje, maar goed... de vechtscène is in elk geval voorbij... Op dit punt ben ik wat minder kritisch, want het is een kinderfilm, en voor kinderen zullen die stuntelige Goblins en die schreeuwende Sir Didymus minder snel irritant worden.
En dan leeft de film weer op! Dan is de film weer prachtig! Die slingers en die confetti aan het einde hadden voor mij niet gehoeven, maar goed... De film is dan al negentig minuten vrij duister geweest, dus dat is vergeven.
De enige minpuntjes zijn voor mij de slecht geanimeerde uil aan het begin, de Fireys en de scènes in Goblinstad. De broek van Jareth laat ik dan even weg. Deze minpuntjes worden ruimschoots gecompenseerd door de prachtige poppen, de subtiele magische symboliek die in het verhaal verwerkt zit, de leuke grappen, de geslaagde nummers van David Bowie en de goede score van Trevor Jones.
De acteerprestaties van David Bowie en Jennifer Connelly vond ik overigens ook allebei prima. Echter steelt Toby Froud wel de show.

In mijn ogen gaat het verhaal over een meisje dat voor haar leeftijd te veel in haar fantasieën leeft, en zich daar ook in verliest. In het labyrint wordt ze als het ware met haar eigen verzinsels en fantasieën geconfronteerd en ziet ze de keerzijde ervan. Sarah leert in feite hoe ze met haar eigen fantasieën om moet gaan. Aan het einde van de film beseft Sarah dat ze haar fantasieën af en toe nodig heeft, en dat ze er dan altijd voor haar zullen zijn, wanneer ze dat wil.

Dit is maar een interpretatie van de film. In mijn ogen lijkt het verhaal hierover te gaan, maar niets is wat het lijkt, dat blijkt.

Fijn dat je hem goed vond Ted Kerkjes

Heel mooie review Ted Kerkjes. Ik kan me er heel goed in vinden. Wat vond je trouwens van de trappenscène? Vond je deze film beter dan The Dark Crystal of gelijkwaardig?

Jij houdt wel van de 80s fantasy hé? Ik kan jou en ook baspls volgende films aanbevelen. Ok het zijn horrors maar bevatten wel de fantasy of sprookjeselementen waar jullie denk ik toch van houden, en ja ook wel poppen in 2 van de 3:

Dolls (1987): als je van poppen en stop motion houd, vind ik de beste, mijn avatar komt trouwens uit die film

The Company of Wolves (1984) griezelige versie van Roodkapje met veel leuke fantasy elementen met nog een aantal verhalen verteld door oma, ja veel beter dan Big Fish naar mijn mening

The Gate (1987): het heeft een typisch 80s sfeertje. Ik leg links met Poltergeist qua effecten, met Gremlins wat creatures betreft alleen vind ik het allemaal interessanter hier, leukere personages vooral alsook een leuke chemie tussen de drie kids, een avontuurlijke kidshorror zeg maar

Maar als ik dat zeg, duurt het nog tien jaar voordat dat gebeurt...

Dankjewel voor de tips!

Ik zal ze eens gaan zoeken. Ben de laatste tijd weer erg in de 80s horror gedoken en heb nu bijvoorbeeld alle A Nightmare on Elm Street-films. Blijf een grote fan van cult-horror, dus ja zal ze eens gaan zoeken. Dolls had je me eerder al aan geraden maar heb ik nog niet gevonden, wel andere films van Stuart Gordon al gezien, waarvan From Beyond stiekem de leukste.

RIP, David Bowie.

Hoorde het vanmorgen op de radio. Verbaasde me enorm toen ik het hoorde, helemaal niet zien aankomen. 69 pas. Schijnbaar had hij al 18 maanden kanker.

A.s. vrijdag op groot scherm:

https://www.facebook.com/events/1723801961186077/

Labyrinth is een fantasiefilm uit de jaren 80 geregisseerd door Jim Henson, bekend van The Muppets. Labyrinth gaat over een baby die ontvoerd word door een kwaadaardige tovenaar, waarna zijn zus een zoektocht moet afleggen door een magische wereld om de baby terug te vinden.

Onlangs alle positieve dingen die ik over Labyrinth heb gehoord moet ik eerlijk bekennen dat het simpelweg niet mijn type film is, en ik was behoorlijk verveeld voor het grootste gedeelte. Ik vind Labyrinth het beste te vergelijken met Alice in Wonderland want de film bied een soortgelijke ervaring. Het gaat over een tiener die door een fantasiewereld heengaat en in aanraking komt met allerlei opmerkelijke figuren. Als iemand die geen liefhebber van het Alice in Wonderland verhaal is was dit een onaangename verrassing. Labyrinth stootte mij om dezelfde redenen af als Alice in Wonderland deed: het is te willekeurig. Ze kan, zonder enige diepte of logische samenhang, tegen het ene willekeurige figuur na het andere aanlopen. Het komt over alsof willekeurige ideeën blind zijn samen gegooid en ze probeerde het via een broodmager verhaal aan elkaar te plakken. Ik zou kunnen zeggen dat de figuren creatief zijn maar met uitzondering dat ze, voor hun tijd, indrukwekkend zijn vormgegeven sloeg er qua script niets aan. De fantasiefiguren zijn fantasie-stereotypes, vergelijkbaar met figuren uit andere fantasiefilms (die ze beter hebben uitgewerkt). Mij valt het meer in de smaak wanneer een logisch verhaal om een personage heen is bedacht wat het personage meer reden geeft er te zijn, bovenal: dat de acties van de personages daadwerkelijk invloed hebben op de omgeving. In fantasiefilms die me meer aanspreken kan een willekeurig figuur, binnen de logica van de wereld, een logische achtergrond hebben en het personage houd rekening met wat ie doet omdat zijn acties grote gevolgen kunnen hebben. In verhalen als Labyrinth & Alice in Wonderland gooien ze alle vormen van logica het raam uit en ze maken plaats voor willekeurige ongein. Sommige mensen vinden dit een fijne verfrissing van alle serieuze verhalen, “een feel-good vakantie van de realiteit” heb ik Labyrinth weleens genoemd horen worden, maar persoonlijk heb ik meer samenhang nodig om ervan te kunnen genieten. Geen van de scenes voelde belangrijk voor het verhaal, en aan het einde vroeg ik me af wat het hoofdpersonage precies moest opsteken van de reis. Het hoofdpersonage is heel emotieloos geacteerd en ik kreeg, zodra het kind werd ontvoerd, niet het idee dat ze enige vorm van verdriet of spijt had onlangs dat haar tekst beweerde dat ze dat wel moest voelen.

Onlangs dat het verhaal me afstootte vond ik dat de film, voor zijn tijd, indrukwekkend is gemaakt. Er is hard werk gegaan om de kostuums, poppen, decors en effecten zo levendig te maken als mogelijk. Voor het grootste gedeelte zijn de makers daarin geslaagd, met uitzondering van een paar foeilelijke green-screen effecten en wat poppen die soms weinig emotie uitstraalde. De highlight van de film was zonder twijfel David Bowie als de kwaadaardige tovenaar. Bowie heeft de liedjes voor de film geschreven en het zijn hele aardige nummers, precies wat je van hem zou verwachten. De momenten dat Bowie ging zingen waren zonder twijfel de leukste momenten uit de film. Met uitzondering van Bowie waren er een paar grappige momenten verspreid over de film. Lang niet genoeg om het te redden maar ik heb slechter gezien.

Als je een liefhebber bent van Jim Henson’s werk of van Alice in Wonderland-achtige verhalen denk ik dat je Labyrinth prima kan waarderen. Als je een fan bent van Bowie en je enkel deze film wilt kijken vanwege zijn scenes raad ik af het te kijken, tenzij je zeker weet plezier uit de andere elementen van de film te halen. Voor mij was Labyrinth geen interessante film. Vond de ideeën te willekeurig en het verhaal te onorigineel om ervan te kunnen genieten. Niets wat gebeurde leek gewicht te dragen omdat het zelden invloed had op het verhaal of de personages. Het is goed gemaakt voor de tijd waarin het uitkwam en Bowie heeft een paar sterke nummers die heel onderhouden waren om naar te luisteren. Deze positieve kanten redden Labyrinth niet maar dit maakt het ook niet één van de slechtste fantasiefilms die ik ken.

1,5*

connelly is hier erg lekker , underated film 2

danid bowie kon idd wel een andere broek aantrekken.

voor de rest smullen

Bleurgh: Sony Rebooting Jim Henson’s ‘Labyrinth’ - imdb.com

Lange Muppet show met David Bowie in een broek met een te dikke bobbel.

Effecten zijn goed voor die tijd maar helaas een gebrek aan samenhang en acteertalent.

Ken hem nog uit de tijd dat je naar de videotheek ging voor een videorecorder met een stuk of wat films. En dan alles achter elkaar kijken. Deze moesten we natuurlijk zien voor Bowie, en ik had best goeie herinneringen aan de film. Veel gerookt waarschijnlijk...

Wegens omstandigheden moest ik hem onlangs weer zien natuurlijk. Tsja, het is inderdaad een uit de hand gelopen Muppetshow. Tenenkrullend dat meisje, het is een wonder dat ze hierna nog een baantje als actrice gevonden heeft.