Labyrinth (1986)

Nog zo'n heerlijke film die je aan vanalles doet herinneren als je hem vaak hebt gekeken.

Heerlijke fantasyfilm uit de "goeie jaren '80"

Ik geloof niet dat ik de film als kind gezien heb - of hij is alleszins niet blijven hangen - maar dit lijkt me zeker en vast een onverwoestbare nostalgieklassieker te zijn. Zelf heb ik het wel voor dit type ouderwetse jeugdfilms die kunnen steunen op de ongebreidelde fantasie van de makers. Labyrinth is binnen dat segment overigens een van de strafste films die ik al gezien heb.

Zonde dat Jennifer Connelly niet zo sterk staat te acteren en de onderbrekingen in de vorm van Bowieliedjes hadden voor mij niet gehoeven, maar voorts kan ik alleen maar lovend zijn voor de film. Degelijk verhaal (ietwat simplistisch natuurlijk), maar het is natuurlijk de schitterende omgeving van het labyrinth en haar kleurrijke bewoners (met bv. die fantastische tunnel van handen) die deze film tot een hoog niveau tillen.

Wat mij betreft een mooie 4*

4*

Even voorop stellen dat ik een groot bewonderaar ben van Jim Henson. Van zijn eerste skeches (zoals dit) tot het grote werk als Labyrinth. Zijn eerdere film the Dark Crystal vind ik ook zeker net zo goed, maar in Labyrinth heb je die geweldige fantasiewereld waarin niks is wat het lijkt. Dit is hoe ik me altijd een fantasiefilm heb voorgesteld, met prachtige decors, optische illusies, fantasiefiguren, deuren naar andere werelden en deuren die leiden naar niets.

Ik heb hem van de week voor het eerst sinds mijn kindertijd weer gezien en was even bang dat ik er nu anders tegenaan zou kijken als toen, maar ik vind hem zels nog beter dan ooit. De decors zijn fabuleus mooi, de fanatasie is precies zou ik het ook zou verwerken, alsof je je echt in die fanatasiewereld waant. Dit is Jim Henson fantastisch goed gelukt. Enig minder momentje vind ik dat Bowie's ridders een paar vluchtende figuren niet weet te verslaan en dat het vervolg van fantasy fragmenten voor even vastloopt, al zijn de decors echt om van te watertanden. En niet te vergeten, de animatronics zijn absoluut uitmuntend.

Dit doet me ook weer een beetje denken aan een kinderfilmpje die ik als kind eens gezien had gespeeld met Sien Diels van Sesamstraat die in een fantasiewereld was terechtgekomen. Ze was een sleutel kwijt voor een muziekdoos of iets van dien aard en moest langs verschillende sleutelwerelden en kwam van alles tegen dat met sleutels had te maken: zoals muzieksleutels en gereedschap sleutels dat net niet was waar zij op zoek naar was, maar dit was inclusief het wandelen door fantasiewerelden en pratende sleutels. Ik ben dit verhaaltje nooit meer tegengekomen, maar dat waren de geweldig visuele fantasieverhalen waar ik zo van hield. Deze Labyrinth is spijtig genoeg zo'n mooie fanatsy film zoals ze nooit meer gemaakt worden.

even de puber uithangen nu .... Don't you just love David Bowie

Kheb deze film gezien toen ik ongeveer 8 jaar was en nu bijna 15 jaar later ben ik nog

altijd even gek van deze film!

Wat me na al die jaren is bijgebleven is Jareth zijn gekke kapsel, zijn net iets te strakke majo

en de baljurk van Sarah

Vooral de dansscene met die 2 vind ik zo magisch, de muziek, kostuums... om bij weg te smelten

Is it just me of heb ik soms het idee dat Jareth diep vanbinnen gevoelens heeft voor Sarah,

dit vooral meer naar het einde toe en bij de scenes van "as the world falls down" en "within you"

Anyway, voor een 80's film vind ik hem best zeer goed gedaan!

Wat een erg fijn filmpje is dit. Creature design old scholl blijft 100 keer overtuigender en mooier dan CGI. Verder geweldige art direction, een mooie Connelly en een onweerstaanbare Bowie, maken dit een geweldige film. Qua audio, art direction en vibe deed die me erg aan een andere favoriet uit die tijd, Big trouble in little China denken.

Dikke 4!

Ontzettend schattige film natuurlijk en bij velen zal het de nodige goede herinneringen oproepen. Echter bleef het vooral bij schattig, bijna tegen het vervelende aan. Verliest na verloop van tijd een hoop van z'n charme, behalve de hoofdrolspelers.

Ik ga er weinig aan toe voegen......gewoon jeugd sentiment...heerlijk..

Puur jeugdsentiment. Maakte als kind heel veel indruk op me. Ik weet nog dat ik na afloop zoveel voelde dat ik gelijk een tekening over de film heb gemaakt, terwijl ik eigenlijk al omviel van de slaap. Ik durf de film eigenlijk niet opnieuw te gaan kijken, bang dat ie tegenvalt nu ik het met volwassen ogen kan bekijken. Ik twijfel er eigenlijk al jaren over. Het is de eerste film die ik echt bewust zag als kind, met uitzondering van tekenfilms.

Zelden zo'n mooie en fantasierijke art-direction gezien. De set -en creaturedesign is echt topnotch. Daarnaast vond ik Bowie echt fantastisch en ben ik altijd al een beetje verliefd geweest op Connely. Topfilm! dikke 4*/4,5*

Is deze net zo goed als The Dark Crystal (1982)?

Weet ik niet. Moet hem ook nog eens kijken. Lijk me wel wat minder, zo ie zo al omdat The Dark Crystal zich in een wereld af speelt zonder mensen en geheel met muppets is gemaakt en hier wel mensen inzitten. Mijn vader heeft hem in 1986 in de bios gezien en zegt dat het een hele slechte film is maar hij is van George Lucas en Jim Henson dus zou het echt zo slecht zijn? Moet hem ook nog eens een keer kijken.

Ik heb in de documentaire 'Jim Henson, The Man Behind The Muppets' Jim Henson glunderend met een paar poppen uit deze film zien spelen en er wat over horen vertellen.

De poppen zien er in ieder geval geweldig uit, zoals we van Henson gewend zijn.

http://www.badhaven.com/wp-content/uploads/2011/11/Magic-Dance-Labyrinth-Jim-Henson.jpg

Ziet er inderdaad erg mooi. Lijken een beetje op Pot-lings uit The Dark Crystal maar dan iets Aardman-achtiger.

Deze week deze prachtfilm op blu ray gekocht!!!

Ik moet bekennen dat de transfer van deze jaren 80 film geweldig is!

Het is alsof ik de film nu pas is uitgebracht!!

Zowiezo vindt ik de poppen en de animatronics veel beter dan het cgi bombast van tegenwoordig.

Jammer dat deze technieken tegenwoordig niet meer zoveel gebruikt worden.

Schitterende film die naar meer smaakt en je doet terugverlangen naar de jaren 80 waar deze pareltje veel vaker gemaakt werden

Top!!!!

Nou, deze reactie heeft we wel overgehaald om deze film een keer te kijken!

Sowieso leuke film om te kijken met een jonge Jennifer Connelly en David Bowie, de poppen zijn inderdaad heel leuk om te zien.

En, al gezien?

Nee.

Zonde! Gauw doen...

Zal ik doen!

Heb hem op mijn Gezocht-lijst gezet. Ik hoop dat ik hem gouw kan kijken.

Een van de mooiste & meest magische jeugd/fantasyfilms ooit, een kruising tussen The Wizard of Oz en Alice in Wonderland. Er zit veel vaart in de film. Dertien uur de tijd heeft Jennifer Connelly/Sarah om haar weg te vinden door een groot en betoverend labyrint naar het kasteel toe waar haar baby-broertje gevangen wordt gehouden door David Bowie/Jareth the Goblin King. Onderweg ontmoet ze allerlei markante figuren: grappige, behulpzame, minder behulpzame, lieve maar ook boosaardige schepsels. Bowie is trouwens prima gecast voor zijn rol als slechte tovenaar, hij ziet er niet al te eng uit maar er hangt wel een zweem van geheimzinnigheid over hem heen. De door hem geschreven muziek is ook goed, niet zo zoetsappig als in de meeste musicals. Mijn complimenten voor Jim Henson en George Lucas, de film is geheel zonder computer gemaakt, maar ziet er zonder al die rare fratsen misschien nog wel beter uit als een hedendaagse fantasyfilm. Aan het begin van de film is een uil te zien die over het spiegelende water scheert, deze is wel met de computer gemaakt - voor die tijd een nieuwigheid - maar dat is dan ook meteen het meest neppe stukje uit de film. De poppen zien er schitterend uit, de decors ogen fenomenaal. Niets in deze film is wat het lijkt, alles is gezichtsbedrog. De laatste scene is zeer toepasselijk een tot leven gekomen tekening van de Nederlandse kunstenaar M.C. Escher, de bekende trappenhuis-illusie. Mijn favoriete scene is het moment dat Sarah voor twee houten deuren staat en ze een deur moet kiezen. De twee pratende deurkloppers maken haar keuze nog ingewikkelder door haar een verwarrend raadsel voor te leggen.

Onlangs voor het eerst gezien. Een film met leuke personages en goede acteerprestaties met als hoogtepunt Jerarth (David Bowie die de tijd van zijn leven lijkt te hebben). Helaas heeft de film veel te lijden onder Jennifer Connelly's bijna tenenkrommende acteerwerk. De poppen Zien er geweldig uit. Maar soms zakt de film beneden niveau, zoals met die cgi uil in het begin of de scene met de poppen die hun hoofden in de lucht gooien (de poppen zijn het probleem niet maar Sarah lijkt wel in de lucht te zweven). Over de muziek heb ik gemixte gevoelens, zo zal het nog een week duren voor dance magic dance uit m'n kop weet te krijgen. Maar vaak vond ik de muziek niet altijd bij de desbetreffende scene passen.

Veel plezier gehad met deze film zeker van plan om hem ooit nog een keer te bekijken

Nooit een fan geweest van David Bowie en ik denk ook niet dat in hem een groot acteur schuilgaat. Nu goed dat terzijde speelt hij de rol van slechterik wel overtuigend. Dat hij zich kan uitleven door zijn songs en anderzijds die duistere blik in zijn ogen is hier een groot pluspunt. De andere menselijke hoofdrol wordt gespeeld door Jennifer Connelly, itoen nog een tiener nu een vrouw van middelbare leeftijd. Ze is geen Dorothy, maar is toch zeker een personage waar ik kan mee meevoelen. Ze leert wel degelijk iets uit haar avontuur. De helpende personages met hun specifieke karaktereigneschappen doen het geheel overkomen als een "Wizard of Oz" maar dan in een doolhof. Omdat deze film ook grotendeels uit poppen bestaat zijn vergelijkingen met "The Dark Crystal" onvermijdelijk. Het verhaal van Dark Crystal vind ik sterker en duisterder en ook de setting mooier. Labyrinth heeft wel een paar sterke scènes in de vorm van het trappenhuis en de pratende deurkloppers.

Bowie; ik vind hem een goede acteur, hij acteert op een mysterieuze manier. Van de popartiesten een van de betere acteurs. En qua muziek is hij natuurlijk een van de grootste popartiesten allertijden, objectief gezien, zeer invloedrijk en hij heeft zoveel verschillende stijlen muziek gemaakt, ongelofelijk.

Labyrinth is een uitermate vermakelijke sprookjesfilm uit de studio’s van Jim Henson (The Muppets en Sesam Straat). Het scenario van Dennis Lee, Jim Henson en Terry Jones doet een beetje denken aan Alice in Wonderland. Ook deze film wordt bevolkt door een keur aan vreemde creaturen, zoals een theedrinkende worm, een pratende hond, het vreemde monster Ludo die stenen kan laten bewegen alsmede een hoop trollen.

De film ziet er prachtig uit met mooie trucages van Industrial Light & Magic en natuurlijk de fantastische poppen van de Jim Henson Creature Shop. David Bowie speelt een heerlijke rol als de trollenkoning Jareth, maar z’n muziek mag toch wel het sterkste punt van de film heten. De destijds vijftienjarige Jennifer Connelly speelt nog wat houterig, maar gelukkig maken de rest van de personages dat meer dan goed.

Een cultklassieker zoals ze tegenwoordig helaas niet meer gemaakt worden.

Grappig.

Vroeger nooit gezien dus van jeugdsentiment was er geen sprake. Nu ben ik daar toch al niet zo ontvankelijk voor, maar het maakt het toch vaak iets eenvoudiger een films als deze aan te vatten.

Moet zeggen dat ik de charme van een wereld als deze best nog kan waarderen. Het deed me wat denken aan zo'n sprookjesreeks die vroeger wel eens op TV kwam (zo'n oude vent in een stoel die dan verhaaltjes vertelde). Hensen z'n poppenwerk is toch steeds boeiend, jammer dat hij er hier al af en toe de computer bijhaalde, wat voor een paar écht lelijke scenes zorgde.

Ook blijven de poppen iets te statisch, maar daar kan je moeilijk langs. Gelukkig zijn het veelal leuke creaturen, de zeurderige Connelly is dan nog een van de vervelendste personages, Bowie (en zeker de zingende) dan even niet meegeteld. Voor mij hoefde die hele mensenhandel niet eens.

Verhaaltje is simpel en veel meer dan van de ene naar de andere labyrint val is het niet, maar het vermaakt best en de verscheidenheid aan obstakels houdt de film best levendig. Af en toe wordt het iets te kinds, ook niet alles ziet er even geslaagd uit, maar Hensen weet toch weer een wat duister en morbide maar immer grappig wereldje te schetsen.

Had dit vroeger ook wel leuk gevonden denk ik, jammer van wat overbodige computer effecten en vervelende menselijke acteurs.

2.5*

Dat was The Storyteller van Jim Henson, dus het is geen wonder dat het je daar aan deed denken. Erg mooie reeks was dat

Deze ja! Wat een mens zich soms nog herinnert uit z'n jeugd