Blade Runner 2049 (2017)

Mijn zin in deze film groeit en groeit. Ga door met die heerlijke positieve berichten. Als de film tegenvalt doet hij dat ook wel zonder die prachtige voorbeschouwingen.

Hoe ken dutchtuga 'm al gezien hebben? Da ken toch nie?

Persvoorstelling of gelukkige sneak.

Dat KAN wel. Persvoorstelling idd.

Jup. Tbouwh was gisteren ook.

Blade Runner 2049 - ***** - VPRO Cinema

Wereldpremière Blade Runner uitgesteld na schietpartij Las Vegas

De enkele Nederlandstalige reviews die ik al ben tegengekomen zijn allemaal wel zéér positief.

Dat wordt dan toch nog eens een ritje naar de bios!

Ik dacht exact hetzelfde nog afgezien van de nietszeggende namedropping poster. Een slechte poster is vaak een teken aan de wand.

Heb je daar voorbeelden van?

man o man ik kan niet wachten!!

Terminator Genysis

ik snap de gedachtegang, en het gaat zeker dikwijls op.

Maar, ik geef ook graag een tegengeluid: Great movies with bad posters

Los van waar/niet waar - de poster valt ontzettend tegen voor een film waarvan zoveel aandacht is besteed aan de looks (echt heel, heel erg), máár ik ben eerder geneigd dat aan andere factoren dan de kwaliteit van de film/regisseur te wijten (hoofd marketing, distributeur etc).

Heel interessante vraag, en als het eten niet klaar was ging ik verder googelen, maar toen ik net googelde op 'who is responsible for movie posters' vond ik alvast dit lezenswaardige artikeltje: What Makes Marvel's Movie Posters So Bad? | Screen Rant - screenrant.com

Die was me inderdaad ook specifiek opgevallen als zijnde bijzonder fugly

'Slechte filmtitels, slechte films' bevat meer waarheid!

Ik vind deze poster eigenlijk niet slecht maar eerder gewoontjes en dat was de poster voor Blade Runner 2019 ook.

5 sterren van de Volkskrant:

Zoals de beste sciencefiction biedt Blade Runner 2049 een genadeloze spiegel voor het hier en nu (inclusief videoreview onderaan het artikel)

Lees net via Brimstone dat Nederlandse film journalistiek niets meer voorstelt.

OST Tracklist:

1. ”2049” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
2. “Sapper’s Tree” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
3. “Flight to LAPD” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
4. “Summer Wind” – Frank Sinatra
5. “Rain” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
6. “Wallace” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
7. ”Memory” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
8. “Mesa” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
9. ”Orphanage” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
10. “Furnace” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
11. “Someone Lived This” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
12. ”Joi” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
13. “Pilot” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
14. ”Suspicious Minds” – Elvis Presley
15. “Can’t Help Falling In Love” – Elvis Presley
16. “One For My Baby (And One More For The Road)” - Frank Sinatra
17. ”Hijack” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
18. “That’s Why We Believe” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
19. “Here Eyes Were Green” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
20. “Sea Wall” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
21. “All The Best Memories Are Hers” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
22. “Tears In The Rain” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
23. “Blade Runner” – Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch
24. “Almost Human” - Lauren Daigle

Helemaal geen Johansson dus meer

Nee, Villeneuve zei: "It needed to be more Vangelis."

Is de film alleen maar in 3D te zien?

Nee, de Vue laat de film ook in 2D zien.

Pathé laat hem zowel in 2D als in 3D zien.

Hier kan je kijken waar de film in 2D draait:

Filmladder | Blade Runner 2049

dutchtuga, Goodfella, kunnen jullie iets neerpennen?:)

Blade Runner was een film vol vragen. Een beklemmend sfeerstuk, eindigend met Nederlandse tranen in de regen. Nu, een grove vijfendertig jaar later, overtreft Denis Villeneuve (Incendies, Arrival) zichzelf met dit prachtige vervolg.

De vragen van het origineel krijgen in Blade Runner: 2049 opnieuw vorm. Wie zijn we, wat maakt ons tot mensen? Welke rol speelt herinnering daarin? Maar vooral: wat gebeurt er als de grenzen van het menszijn vervagen? In een tijd van digitale doorbraken is identiteit een rekbaar begrip. Steeds vaker liggen ons heden en verleden besloten in data. Echtheid is relatiever als herinneringen niet langer het domein zijn van onze gevoelens, maar vastgelegd worden in kunstmatige woorden en beelden. In de toekomstige wereld van Scott ging die observatie al een stap verder: replicants, mensgemaakte robots, zorgden ervoor dat begrippen als echtheid en menszijn verder aan erosie onderhevig raakte.

Villeneuve gaf in een recent interview al aan dat de vragen van Scott hem meer intrigeerden dan de antwoorden. Als Blade Runner de grenzen tussen mensen en replicants (lees de internetdiscussies over Harrison Fords Deckard er maar eens op na) al liet vervagen, zou 2049 de kijker dan het licht laten zien? Met iedere stap in het plot van deze film wordt dat twijfelachtiger. Villeneuve revitaliseert op sterke wijze het werk van Scott, zonder daarin altijd voor de gemakkelijke weg te kiezen. Verwijzingen naar het verleden zijn zelden onthullend van aard. Tóch krijgt Blade Runner in het licht van 2049 een heel andere dimensie. Dit is geen namaak, maar een eerbetoon. Een eerbetoon dat ook weer zodanig op zichzelf staat dat 2049 (met name visueel) aan het origineel kan tippen.

De cinematografie van Roger Deakins is zonder meer verbluffend. Een post-post-apocalyptisch Los Angeles komt tot leven tegen desolate vlaktes en stadse neonlichten. Prachtige wide shots gaan over in close-ups, onder andere van een wederom excellerende Gosling (Drive). Het is een bevreemdend gegeven: visueel is de nieuwe Blade Runner zo innemend, dat het sterke acteerwerk van de voltallige cast aanvoelt als een bijproduct. Natuurlijk doe je de breekbare prestatie van … en de krachtige performance van de Nederlandse Sylvia Hoeks daarmee tekort. Ook Harrison Ford legt het maximale in zijn iconische terugkeer als de enigmatische Deckard. De personages, de acteurs; ze dragen de gevoelens over van een wereld waarin gevoelens geleidelijk verdwijnen. Zodanig zijn ze essentieel voor het verhaal, en toch lijken ze bij vlagen te verdwijnen in de marges van het doek.

Wie naar 2049 gaat bezoekt immers geen film, maar een wereld. De melancholische tonen van de herkenbare score brengen het soort rust in de film dat veel hedendaagse blockbusters volledig vreemd is. Benjamin Wallfisch en Hans Zimmer doen een respectabele poging de sound van grootmeester Vangelis weer op te roepen. Ook hier geldt dat imitatie niet altijd schadelijk is. De betoverende beelden worden naar een hoger niveau getild door de tonen die eigen zijn aan de wereld van Blade Runners en replicants. 2049 duurt erg lang, maar die speelduur loont uiteindelijk wel. Althans, voor diegenen die zich mee kunnen laten slepen door de verstillende sfeer die de leegtes en de stiltes van het beeld met zich meebrengen. Hoe verder de film vordert, hoe verder ieder besef van tijd en ruimte haar verre vlucht vervolgt.

Web

KINO interviews - Sallie Harmsen on Blade Runner 2049 - YouTube

Wist niet dat ze in de film zat :-O

Ze slaat de spijker wel op de kop betreffende Denis Villeneuve.

Waarom worden replicants altijd gespeeld door Nederlanders? Als ik Villeneuve was dan had ik Matthias Schoenaerts gecast!

VK vijf sterren NRC drie.

In deel 1 wordt slechts een van de 6 replicants door een Nederlander gespeeld. En volgens mij is het er hier ook maar 1.