menu

To the Bone (2017)

mijn stem
3,20 (206)
206 stemmen

Verenigde Staten
Drama
107 minuten

geregisseerd door Marti Noxon
met Lily Collins, Alex Sharp en Keanu Reeves

Ellen is een weerbarstig, 20-jarig meisje dat lijdt aan anorexia. Het grootste gedeelte van haar tienerjaren heeft ze doorgebracht in verschillende herstelprogramma's, maar helaas zonder succes. Haar familie is vastbesloten om een oplossing te vinden voor haar probleem en stuurt haar naar een tehuis voor jongeren dat onder leiding staat van een onconventionele dokter. Ellen, verrast door de ongebruikelijke regels en gecharmeerd door haar medepatiënten, moet haar verslaving onder ogen komen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=BKka-ZwUtfk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van jarno1975
Vanaf 14 juli op Netflix te zien.

avatar van chevy93
Opvallend, dit jaar komt ook al dit album uit: Steven Wilson - To the Bone (2017) - MusicMeter.nl

avatar van bjerik76
3,5
aardig filmpje, had wel iets extremer mogen zijn / uitgebeeld worden dan de waarschuwing van tevoren laat zien.

De manier van aanpak in het huis lijk mij op zich zo gek nog niet.


alleen de scene met het pilsje ze is immers 20, maar hij moest een heel verhaal verzinnen om haar dat pilsje te laten krijgen, of gold het eigenlijk voor zichzelf begreep ik denk verkeerd.

avatar van j_u_u_l
3,0
Inderdaad allemaal niet zo schokkend als van tevoren gewaarschuwd wordt. Denk wel dat het de realiteit aardig neerzet. Zo heel veel films ken ik ook niet over dit onderwerp dus dat was interessant. Wel veel docu's gezien maar geen films. Al met al aardig filmpje, geen hoogvlieger.

avatar van jippie2010
2,5
Het onderwerp intrigeert, is geloofwaardig en benaderbaar.
Alleen filmtechnisch is het vrij matig allemaal. Zowel qua acteren, als verhaal, als tempo van de film.
Ik kom niet verder dan een *2,5

avatar van scorsese
4,0
Uitstekende film over een meisje die al jaren kampt met anorexia en al vele programma's heeft gevolgd. De film brengt het ziektebeeld omtrent eetstoornissen goed en vooral begrijpbaar over (gelukkig niet geheel zonder wat relativerende humor). Het verloop is wellicht wat voorspelbaar, maar de film bevat een aantal aangrijpende momenten en goeie dialogen. Lily Collins zet een mooie rol neer.

avatar van Pazmaster
3,5
Een prima Netflix filmpje dat een klein beetje inzicht geeft in het leven van een anorexia patiënt, ik zeg een klein beetje want in het echte leven kan het er vele malen erger aan toe gaan. Desalniettemin een interessant onderwerp met een mooie rol van Collins die voor deze film 15 kilo afviel.

avatar van Pazmaster
3,5
bjerik76 schreef:

alleen de scene met het pilsje ze is immers 20, maar hij moest een heel verhaal verzinnen om haar dat pilsje te laten krijgen, of gold het eigenlijk voor zichzelf begreep ik denk verkeerd.


De wettelijke minimumleeftijd voor het kopen en/of consumeren van alcohol ligt in de VS namelijk wat hoger dan hier in Nederland, in de VS is dat de minimumleeftijd van 21 jaar. Dus vandaar.

avatar van mikey
2,5
De regisseuse komt uit de tv hoek met Glee en Buffy. Dus totaal niet mijn ding. Dit is een soort van Hoe overleef ik... (communiceren, inspireren, prachtige mensen etc etc) maar nu met anorexia.

avatar van wwelover
3,5
Prima Netflix film, maar helaas niet zo bijzonder als ik had gehoopt. Het is een zwaar thema en er zitten hele goede stukken in de film, maar de film zweeft tussen twee tonen in. Vooral de aanwezigheid van die Britse jongen pakt niet goed uit en dat is zonde want Lilly Collins is erg sterk. Maar ik moet zeggen dat het vooral Keanu Reeves is die mij verbaasde. Vind hem vaak een hele middelmatige acteur die af en toe wat leuks doet in een actie film, maar hier is hij heel sterk.

3.5* maar er had veel meer ingezeten.

avatar van Marbles
0,5
wat een baggerfilm zeg!

avatar van 606
2,5
606
Marbles schreef:
wat een baggerfilm zeg!
mooie uitleg, net zo bagger.

3,0
To the Bone kruipt niet echt onder de huid. Gemiste kans, toch wel. Eindelijk eens een wat gewaagdere keuze van Netflix, geen film dit keer om met de chips en cola in de handjes naar te gaan kijken, maar wie denkt veel wijzer te worden over anorexia komt bedrogen uit. Niveau van een aardige tv film, met inderdaad een paar schokkende scènes, maar over het algemeen een risicoloze regie met een verhaal zonder echte kop en staart. Nadruk ligt te veel op de persoonlijke besognes van meisje Ellen(respect voor Collins dat ze zich zo heeft uitgehongerd maar als actrice moet ze nog een en ander leren). Daardoor blijft het wat flauw en mager(sorry voor de woordspeling). Hopelijk komt er over dit heikele onderwerp nog eens een echt goede film, in de stijl van hoe And the Band Played On een eyeopener was over aids, dit is te veel vals sentiment a la Philadelphia(als u begrijpt wat ik bedoel).

avatar van Biosguru
3,5
Lastig om zon sympathiek bedoelde film af te kraken. Voor een Netflix original best goed. Maar het is hier en daar inderdaad wat zweverig. Maar goed, ouders met een probleemkind hebben nu in ieder geval iets om met de hele familie te kijken....

De wat gemaakte dialoog was best grappig. Zij het meer tv serie dialoog, dus mensen die volmaakte volzinnen uitspreken en tegelijkertijd grappig zijn. Niet heel slecht. Zij het af en toe wat Cheesy.

3,5
Prima Netflix speelfilm.
Maar zoals vaak bij deze betaal zender zijn de produkties toch net te braaf.
Het had allemaal wat rauwe gemogen. Wat zwartgalliger en realistischer.
De film geeft een goed beeld over de perikelen rondom een anorexia patient maar er ontbreekt toch net wat diepgang in dit drama. "To the Bone" bespreekt het probleem van eetstoornis wel maar laat ondertussen toch ook een blijvend feelgood en komisch tintje over de film hangen.
Zeker wat betreft het einde. De BNN documentaire "Emma wil Leven" laat wat betreft pas echt een huiveringwekkende indruk achter die nog lang blijft nadreunen. Iets wat je van deze "To The Bone"niet kan zeggen. Ondanks beladen thema ben je deze film snel weer vergeten.
3*/3.5*

avatar van danuz
Hier en daar redelijk indrukwekkend. Qua vertelstijl niet erg bijzonder, maar ook weer niet van een bedenkelijke Glee of ander teenflick niveau (mikey). Het zijn vooral bepaalde dialogen en inzichten die bijblijven. Laat ook wel zien dat dit type mentale ziekte meer om existentiële angsten draait dan om body image oid. Einde vond ik een lichte uitglijder, maar ben toch blij verrast door dit Netflixproduct.

avatar van Fryce
4,0
Mooie film

avatar van Onderhond
2,0
Hmmm.

Ik vond de film wat teveel schipperen tussen serieus drama en woensdagavondfilm. Op bepaalde momenten probeert Noxon toch wat filmische elementen in haar film te stoppen, andere scenes zijn iets te belerend en cliché.

Vooral het punt dat er niet echt één duidelijk aan te wijzen verklaring is voor de ziekte wordt te vaak doorgedreven. Telke malen denkt een van de personages de verklaring te hebben, telkens weer wordt er gewezen op de complexiteit van de situatie. Dat had toch wat subtieler gemogen.

Reeves als dokter en Sharp/Collins als koppel zijn ook niet meteen geloofwaardig. Sharp/Collins vond ik meer iets voor een romantische hipster/comedy terwijl Reeves echt compleet ongeloofwaardig is als geniale (toch?) psychiater.

Naar het einde toe loopt het ook allemaal iets te makkelijk, waardoor het woensdagavonddrama gevoel weer wat versterkt wordt. Een negatief einde zou beter gepast hebben, maar gezien de informatieve en steungevende kracht die deze film zichzelf lijkt toe te eigenen zat dat er waarschijnlijk nooit in.

Er zitten een aantal sterke momenten in, maar die worden iets te vaak verdrongen door te flauw en te doorzichtig drama.

2.0*

avatar van Zwolle84
3,5
Verrassend mooi, voor een Netflixfilm. Ik houd normaal niet zo van die films die de ziekte centraal stellen en filmtechnisch weinig te bieden hebben, maar deze raakt de juiste snaar. Het is ook niet zo'n overdreven tearjerker, wat mede door het sterke naturelle spel van vooral Lily Collins komt. Bijzonder bovendien dat Keanu Reeves in zo'n rol overeind blijft.

avatar van Daan258
3,5
Mooi en indrukwekkend werkje over anorexia.

Sowieso denk ik dat mensen die dit zelf hebben of/vrienden/familie etc. erg veel dingen zullen herkennen bij het bekijken van de film. Anorexia/eetstoornissen is een vreselijk iets.
Ikzelf heb hier ook in mijn omgeving mee te maken en ik kon me best in de personages vinden. Het word erg goed en ook redelijk realistisch neergezet.
Het acteerwerk was bijzonder sterk van Lily Collins en zonder twijfel het best van de gehele cast. Voor de rol moest Collins ook behoorlijk afvallen wat mij een risico lijkt omdat zij zelf ook aan Anorexia heeft geleden, super knap.

Het is inderdaad waar dat de film niet super extreem of schokkend is wat ik eerlijk gezegd van de voren wel had verwacht.
Maar misschien ook wel goed zodat dit dan voor de wat jongere kijkers ook een goed beeld kunnen krijgen.

Je ziet niet veel films met het onderwerp anorexia maar deze film slaagt er dan wel gelijk in één keer goed in.

Een dikke 3,5* voor dit knappe werkje

3,5
Film over de complexiteit aan oorzaken die achter anorexia schuilt gaat. Niet dat de film je direct echt zo gaat inpalmen, maar het is wel interessant te merken wat er allemaal leeft of niet leeft in de wereld van mensen men dergelijk gedrag, en zoals in het verhaal over Ellen, liggen de oorzaken soms heel diep.
Zwaar aan de hand is de film echter niet en er zit ook wel een stuk opluchting in, zoals de restaurant-scène, die haaks staat tegenover de scene met de moeder op het einde.
Een woord van lof verdienen de acteurs wel en zeker indruk maakt hoofdrolspeelster Lilly Collins.
Al bij al geslaagd langspeelfilmdebuut van Marti Noxon.

(verwijderd)
Redelijke film die nogal heen en weer wipwapt.

Het script is op zich niet verkeerd maar voelt wel incompleet aan, ook krijg je als niet-expert op het gebied van anorexia nauwelijks een idee hoe een patiënt denkt.

Het middenstuk kan het niveau van het begin niet aan, maar het erg sterke einde overtreft beide met gemak. Het ene dialoog deed me niks, de ander kon me ineens een minuut enorm doen aangrijpen. Luke's karakter is interessant waar de stiefmoeder na 1 seconde van het scherm geveegd had moeten worden. Dit bedoel ik dus met wipwapt.

Audiovisueel ook best speciaal in positieve zin. Wel snap ik Onderhond hierboven, want de scènes waar hier tijd aan wordt besteed, hoe goed ik ze ook vond, zijn toch wat uit de maat vergeleken met bijvoorbeeld de dialogen met muisstille achtergronden. Gedurende de film kon ik me hier echter niet bepaald aan ergeren.

Dit is moeilijk uit te leggen, want Lily Collins ziet er vreselijk uit in de film, maar toch is het fijn haar weer te zien in een goede rol. Een actrice waar ik altijd, uhh meestal erg graag naar kijk... Knap hoe ze zich heeft gemotiveerd voor deze rol. Keanu Reeves, tjah, hoe onhandig hij soms ook oogt, ook hij staat net als Collins in mijn top-20 als het aankomt op de toplijst van hun gender. Ook deze rol is weer zo ongepast dat het gewoon helemaal klopt of iets dergelijks.

Tijd vloog vlot voorbij, leuke cast, weinig memorabel: typische zeven.

avatar van IH88
3,5
“People say they love you. But what they mean is they love how loving you makes them feel about themselves.”

Tragische en rauwe, maar uiteindelijk ook hoopvolle en soms zelfs grappige film. Je wilt Ellen soms beetpakken en door elkaar schudden om haar wat realiteitszin bij te brengen, maar je weet ook dat dit is wat anorexia met een mens kan doen.

Met indrukwekkend realisme wordt dit getoond door regisseuse Noxon en actrice Lily Collins. Collins is echt graatmager geworden voor deze rol, en heeft zelf ook lang problemen gehad met anorexia. Gelukkig is To The Bone niet alleen deprimerend, maar zitten er ook wat luchtige stukken in. De moeders van Ellen zijn verschrikkelijk, maar zo verschrikkelijk dat je er op een gegeven moment alleen maar om kunt lachen. Prachtrol ook voor Keanu Reeves. Het einde is wat vreemd en de ommezwaai van Ellen komt wel heel snel, maar het past bij de toon van de film.

3,0
MGG
Een indrukwekkende film die de problematiek en de strijd rond een eetstoornis goed in beeld brengt.

Lily Collins is de juiste actrice voor de rol van Eli (Ellen). Keanu Reeves komt overtuigend over met de rol van psychiater.
Gelukkig heeft de film niet van begin tot het einde een zware ondertoon. De luchtige humor die erin zit zorgt voor een goede balans. En toch had de film, wat mij betreft, een rauwer einde mogen krijgen.

Een film die mij nog lang zal bijblijven.

avatar van TornadoEF5
2,0
Flinke tegenvaller. Ik vond het een interessant onderwerp, maar uiteindelijk is de film saai en de uitwerking slecht en ook iets te mythologisch. Ik zou ook nooit geraden kunnen hebben dat het meisje aan anorexia lijdt (behalve op de beelden waarop ze haar rug toonden (CGI?), en in het tehuis lijkt ook niemand buiten dat ponymeisje eraan te lijden. Je ziet ook heel subtiel dat de symptomen van anorexia in de film verwerkt zitten, wat ik flauw vond, alsof men doodleuk eens de Wikipedia-pagina heeft gelezen. Maar de mogelijke oorzaak die men probeert aan te wijzen ervoor is erg flauw, zeker in het laatste deel gaat de film te ver uit de bocht (de mama die Eli terug melkvoeding geeft omdat ze dat niet kon doen wanneer ze haar had). De therapie vond ik ook saai en flauw. Eigenlijk vond ik de film over de gehele lijn een beetje flauw. Er zat weinig kracht in, en ik vond het zelden echt interessant. Ik kon me met moeite in hen inleven, omdat het hoofdpersonage echt raar is, maar de bijpersonages gewoon allemaal stuk voor stuk niet interessant zijn. De enige ietwat normale persoon die we te zien krijgen is haar zus.

avatar van gi4nt
3,5
Al met al geslaagde film over een beladen onderwerp. Persoonlijk denk ik dat een film hierover ook niet te zwaar moet zijn, wil het mensen overhalen te kijken. Helaas kijk je daardoor de film met de gedachte: het zal wel goedkomen. Verder is de geboden hulp wel érg rooskleurig en een aantal dingen net wat over de top. Reeves komt érg stijf over en niet geloofwaardig als de designated arts die hij speelt. Het is allemaal net iets te perfect bij hem om geloofwaardig te zijn. Collins daarentegen speelt sterk en is prettig naar te kijken, ondanks haar continue sombere of lege blik. Aex Sharp (Luke) zet zijn rol leuk neer maar is door de auteur net wat te positief ontwikkeld waardoor het bijna een mime wordt. Genoten van de film, die voorbij vloog. 3.5

avatar van Aapje81
4,0
To the Bone is een knappe film die erin slaagt om een voorzichtige inkijk te geven in het leven van iemand met Anorexia Nervosa. De kracht van de film zit hem vooral in de contrasten tussen bijvoorbeeld haar familie en haar psycholoog. Het mooist komt dit tot uitdrukking in de groepstherapiesessie met haar familie. Het is een scene die pijnlijk laat zien wat de voedingsbodem is voor het ontwikkelen van de ziekte. Ook de therapie sessies tussen Lilly Collins en Keanu Reeves maken veel indruk. De ziekte maar ook vooral het toekomstbeeld en het zoeken naar motivatie om door te gaan worden daar heel menselijk neergezet.
Het is prettig dat er in deze film minder nadruk wordt gelegd op het willen hebben van een bepaald uiterlijk maar meer wordt ingegaan op de complexiteit van de psyche.

Terwijl ik dit schrijf besef ik, dat ik niet moet overdrijven, maar ik ben al blij met de aanzet tot een ander perspectief over deze ziekte. Alleen daarom al wil ik hiervoor een goede beoordeling geven.
Tel daarbij ook de uitstekende acteerprestaties van Lilly Collins en vooral ook Keanu Reeves die beide met veel bezieling en empathie hun rollen neerzetten.

Kritiekpunten zijn er echter ook:

Allereerst moet ik toch kwijt over hoofdrolspeelster Lilly Collins dat ik het nogal twijfelachtig vind dat ze gezien haar Anorexia verleden ervoor heeft gekozen om flink af te vallen voor deze film. Als je The Long Hard Road out of Hell hebt gehad en dan weer bewust de route terug neemt dat is in mijn ogen toch stof voor discussie. Maar goed, het neemt niet weg dat ze een uitstekende rol weet neer te zetten en in haar acteren dicht bij zichzelf is gebleven.

Een ander punt van kritiek is dat de film toch wel wat instort doordat de makers het blijkbaar nodig vonden om er een paar tenenkrommende scenes in te duwen. Vooral de scene met haar moeder op het einde voelde bijzonder fout en deed afbreuk aan het geheel. Daarnaast vond ik de Britse tegenspeler van Collins erg geforceerd en tenenkrommend. Hier en daar moest hij zorgen voor wat relativering maar in mijn ogen was het vooral pijnlijk.

Voor het eerste deel van de film en de prima prestaties van Collins en Reeves verdiend deze film echter toch een hoge beoordeling. Als de makers erin waren geslaagd om zich te beperken tot de complexiteit van de ziekte en het gevecht om dagelijks weer opnieuw te beginnen, dan was dit in mijn ogen, een meesterwerk geweest. Nu voelt het toch als een gemiste kans door een aantal verkeerde keuzes.

Voor mijn eerste Netflix film viel me dit echter zeker niet tegen.

Goed.

avatar van BBarbie
3,0
Dit anorexiadrama is minder schokkend dan ik vooraf verwachtte. Het is bij vlagen een zelfs luchtige film, die zich niet zozeer richt op het waarom van de eetstoornis als wel op de manier waarop de patiënten er in het dagelijks leven mee omgaan. Het slot komt nogal uit de lucht vallen.

avatar van Keepthechange1980
5,0
geplaatst:
Eigenlijk zou ik een halve ster moeten aftrekken voor de tenenkrommende scene met de melk, en technisch is er eigenlijk ook best wat op de film aan te merken, maar er was iets in de sfeer en dialogen, en vooral in de uitstraling van de hoofdpersoon, wat me zo sterk aangreep dat ik gevoelsmatig niet anders kan dan de volle sterren geven. Het is moeilijk uit te leggen wat dat 'iets' is, maar voor mij is dat bij deze film sterk aanwezig.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:51 uur

geplaatst: vandaag om 04:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.