Bushwick (2017)

Ben benieuwd!

Soundtrack van Aesop Rock

Onderwerp is fascinerend - beetje The Warriors meets Tom Clancy's The Division!

Alleen was de vorige film van het duo (Cooties) nou niet echt een klapper..

Dit is nogal een vreemde film. Je valt midden in het verhaal , zonder enige introductie van de personages. Lucy komt de metro uit en haar vriendje/date wordt gelijk vermoord. Op de vlucht voor de chaos ontmoet ze Stupe, die verassend leuk door Bautista wordt neergezet.
Wat volgt in de film zijn Lucy en Stupe die veiligheid zoeken en Stupe die elke keer "we need to get out of here" roept. Een tikkeltje eentonig.
Het visuele aspect en het vlotte tempo maken echter het gebrekkige plot goed. De cameraman danst als het ware gedurende de hele film om de hoofdrolspelers heen, wat de film vloeiend en intens maakt. Het is dusdanig leuk gedaan dat het niet vervelend wordt en de impressie wordt gewekt dat de scenes in 1 shot gefilmd zijn. Erg knap, vooral omdat het budget niet heel hoog lijkt te zijn.
Het ter plekke filmen in Brooklyn geeft de film wel extra sfeer, ondanks dat je niet echt het idee krijgt dat er nou een ware invasie plaatsvindt. Af en toe wat kom je wat groepjes soldaten en opstandige mensen uit de Bushwick buurt tegen.
Dan het einde, wat een lef hebben de filmmakers getoond zeg. Bautista houdt als Stupe een mooie speech over zijn leven en hoe hij is, om vervolgens doodgeschoten te worden terwijl hij (volgens mij) wil gaan pissen en er een bange vrouw in de wc blijkt te zitten die uit schrik schiet. Je moet het maar durven.. Een hoofdrolspeler doden. Tien minuten, vlak voordat Lucy de helicopters bereikt krijgt ook zij een headshot terwijl ze haar zus redt.

De film eindigt hierna ook en laat je met gemixte gevoelens achter. Aan de ene kant is de film tof omdat de spanning voelbaar is in het tastbare Bushwick, Brooklyn, de cameravoering echt top is en de film gewoon de ballen heeft om dingen te doen die anders niet in films gebeuren, zoals het ombrengen van de hoofdrolspelers. Aan de andere kant is de film verhaaltechnisch oppervlakkig, sleept de film zich maar voort, is er te weinig afwisseling en geeft het abrubte einde niet het idee dat het film echt afgeslopen is. Het geeft gewoon geen voldoening uiteindelijk.

2,5*

“I mean it's more tactical.

This isn't an attack.

This is an invasion.”

Op één vlak heeft deze film me toch verrast en dat is de snelheid waarop het geweld een aanvang neemt. Het ene moment loopt Lucy (Brittany Snow) nog onbezorgd met haar vriendje door een metrostation. Het volgende moment ligt deze nasmeulend dood langs haar en hoor je in de achtergrond het geluid van automatische geweren en in paniek schreeuwende mensen. Blijkt dat er een civiele oorlog aan de gang is in dit gedeelte van New York. Een soort Civil War in guerrilla stijl. De geluidseffecten en de manier waarop de camera naderhand zwiepend de vluchtende Lucy volgt, heeft veel weg van een third-person shooter. Zelfs Lucy’s zus Belinda (Angelic Zambrana) dacht dat de bovenburen de hele tijd “Call of Duty“ aan het spelen waren.

Het is pas vanaf het moment dat Lucy gered wordt door Stupe (Dave Bautista), een conciërge met militaire achtergrond, dat deze realistisch aanvoelende film evolueert naar een overlevingstocht doorheen de achterbuurten van New York. Ik moest onmiddellijk denken aan films zoals “No escape”. Maar ook toppers uit een ver verleden zoals “Escape from New York” en de magnifieke speelfilm “Warriors”. Een turbulente en precies in één shot opgenomen vlucht doorheen achterbuurten waar street-gangs plotsklaps de wapens opnemen tegen de troepen die Bushwick trachten in te palmen en schorriemorrie van de wetteloosheid gebruik maken om buurtwinkeltjes brutaal te overvallen.

De reden waarom de troepenmacht deze New Yorkse buurt binnendringt en er een totale anarchie uitbreekt, klinkt het eerste moment redelijk belachelijk en onwaarschijnlijk. Maar naderhand bekeken zou zo’n situatie zich kunnen voordoen ergens in de wereld, gezien de interraciale en binnenlandse conflicten die overal oprijzen. Het is wel eventjes afwachten voordat je te weten komt wat de ware toedracht is van deze invasie. Maar buiten dit toch wel origineel uitgangspunt, heeft deze film weinig te bieden. De rest is gewoonweg de twee hoofdpersonages die zich al wegduikend een weg banen doorheen een als een slagveld uitziende stad. Zelfs luidruchtige en rebellerende plaatselijke bewoners die nogal onwennig en opgewonden gesticulerend met illegale wapens zwaaien, maakt het niet interessanter. Ze zagen er wel enthousiast genoeg uit.

Naast het feit dat het allemaal nogal simplistisch is en er niet echt verrassende ontwikkelingen zijn uitgewerkt, waren er ook enkele zaken die nogal irritant overkwamen. Zo is er het voortdurend gemompel van Dave Bautista zowat de gehele film. Behalve zijn emotioneel slotpleidooi was zijn bijdrage beperkt en leek hij eerder op Rambo die indertijd ook binnensmonds mompelde. En ondanks zijn ervaring als militair, vertikt hij het om meer gesofisticeerde vuurwapens te gebruiken. Het aantal keren dat ik me opwond omdat ze moderne automatische geweren, die zo voor het grijpen lagen, negeerden en koppig verder gingen met een nietig handwapen, was op een bepaald moment niet meer te tellen.

Als het de bedoeling was om een politieke statement te maken, dan is men daar toch niet helemaal in geslaagd. Er werd al snel terug omgeschakeld naar een oppervlakkige actiefilm. Voor dat je het weet zie je enkele joden lustig schieten met Uzi’s. Over het algemeen is het acteergedeelte niet zo slecht. Brittany Snow doet enorm haar best als opkomend expert in het overleven. Bautista’s postuur is uitermate geschikt om het personage Stupe te spelen. Zijn lichaansbouw en onbehouwen gedrag maken van hem een aartsgevaarlijke neanderthaler (inclusief gemompel). En als er één film is met een ontknoping die zo tegendraads is ten opzichte van de rest, dan is het deze film wel. Geloof me vrij. Het is niets speciaals maar het is geen overlevingsoefening als je de gehele film uitkijkt.

2*

Matige film waarin een jonge vrouw terecht komt in Brooklyn tijdens een militaire invasie. De film begint op zich wel goed en ook vanuit een technisch oogpunt wel de moeite waard (de film speelt zich af in real-time en er zijn slechts een handjevol echte cuts). Maar het wordt al snel eentonig en bovendien zijn de personages en dialogen nogal ongeloofwaardig uitgewerkt (soms op het stupide af).

Let maar op Catalonia <> Spanje de komende dagen...

Gezien de gebeurtenissen in Catalonië (gemeenschap die zich wilt afsplitsen van Spanje en gisteren de onafhankelijkheid heeft uitgeroepen) is dit best een actuele Actie / Oorlog film qua thema, maar hopelijk worden de gebeurtenissen in deze film geen realiteit in Spanje.

In dit verhaal draait het om de twintigjarige studente Lucy (Brittany Snow) die besluit om samen te werken met oorlogsveteraan Stupe (Dave Bautista) en dat om te overleven tegen een Texaanse militaire eenheid (Texas splits zich namelijk af van de Verenigde Staten en ze willen daarbij een onafhankelijke staat oprichten), die hun wijk Bushwick (voilà de filmtitel) in Brooklyn is binnengevallen.

De eerste helft (eerste 45 minuten) van het verhaal was visueel gezien best fraai weergegeven (o.a. de circa drie minuten durende opening, waarbij je helikopters met soldaten over New York ziet vliegen) en is ook best vermakelijk (met de nodige actie) en deed me zelfs denken aan de opening van de Horror / Actie film "Dawn of the Dead (2004)", waarbij het verhaal ook heel even zorgeloos begint voor een stel, waarna opeens één van hun bruut dood gaat en waarna de ander dan moet zien te overleven. In dit verhaal is dat van toepassing op het jonge verliefde stel Lucy en Jose (Arturo Castro) die zorgeloos hand in hand door een metrostation lopen, waarna Jose opeens door een granaatinslag bij de uitgang van het metrostation dood gaat en Lucy moet zien te overleven.

Gedurende de eerste helft van het verhaal, weet het verhaal eigenlijk ook wel te boeien en te interesseren (mede omdat je nog niet weet waarom het allemaal gebeurt) en valt er ook aardig wat actie te zien, die zelfs wat goor (glasscherf die uit het been van Stupe wordt getrokken en waarbij Lucy dan de wond dichtschroeid met een verwarmd mes en een vinger die van de hand van Lucy wordt geschoten als zij een oudere gewonde man probeert te redden die op het punt staat om doodgeschoten te worden) bevat.

Maar na circa 45 minuten (oftewel de tweede helft van het verhaal) wordt het allemaal wat belachelijk en onnozel (o.a. door de maffe en sletterige uitziende zus, te weten Belinda, van Lucy, de vechtende Joden, bende waar Lucy en Stupe iets voor moeten doen en de zoektocht naar dominee John, die uiteindelijk zelfmoord pleegt) en weet het verhaal eigenlijk ook niet meer echt te boeien en te vermaken (bevat dan wel nog de nodige actie). Daarbij kom je dan wel te weten (via een gevangen genomen soldaat) wat er nu precies aan de hand is en verneem ook dat de staten Louisiana, Florida, North Carolina, South Carolina, West Virginia en Georgia zich hebben aangesloten bij Texas. Oftewel er is een soort van tweede Amerikaanse Burgeroorlog aan de gang.

Het verhaal eindigt ook best tragisch en lullig (zowel letterlijk als figuurlijk) en dat laatst vooral voor Stupe als hij in een wasserette zijn hart lucht (zo heeft hij zijn vrouw en zoon verloren tijdens de aanslagen op het World Trade Center) tegen Lucy, waarna hij moet gaan plassen en waarbij hij dan bij de ingang van het toilet (als hij de deur opent) wordt doodgeschoten door een bange vrouw die zich op het toilet heeft verstopt en uit schrik schiet. Ook Lucy zal het niet overleven en zij wordt tijdens het actievolle einde door haar hoofd geschoten als ze samen met de gewond geraakte Belinda bij de helikopters proberen te komen, die hun in veiligheid kunnen brengen. De film eindigt daarna met een fraai geschoten beeld van een nachtelijk New York wat in brand staat.

Hoe het verhaal in zijn geheel verfilmd is geworden, is misschien nog wel het leukste aan deze film, want het is verfilmd als een soort van "Shooter" spel, waarbij het door de camerabeelden regelmatig lijkt of je zelf deel uitmaakt van het verhaal (zo sla je o.a. met een knuppel vanaf een quad een soldaat neer en loop je regelmatig achter Lucy aan Stupe aan). Ook de camerabeelden vanuit en onder de helikopters, met het boven aanblik van New York, mochten er wezen.

De cast speelt zeker niet hoogstaand en is regelmatig ook best ongeloofwaardig (zo kan Lucy opeens zeer goed vechten en schieten en ontpopt ze zich als een soort van leider, vooral tijdens de kerk scène), maar ze deden het wel nog verdienstelijk en vooral natuurlijk de twee hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Brittany Snow en Dave Bautista (die zag ik afgelopen dinsdag nog in de bioscoop tijdens de Sciencefiction / Thriller film "Blade Runner 2049 (2017)"). Beiden lopen overigens zeer regelmatig rond met een muts op hun hoofd.

Hoewel Angelic Zambrana (als zus Belinda die o.a. gebruik maakt van drugs) pas in de tweede helft van het verhaal voorkomt en zij vooral ook irritant is, moest ik wel even glimlachen om haar toen ze bij de eerste kennismaking met Stupe tegen hem zei "Probeer je mijn zus te neuken ?" , waarna ze hem min of meer verleidt door hem haar lichaam te laten zien, waarbij ze dan wel nog een slipje (met een kat gezicht erop, waarop ze dan zegt "Het is een blij poesje" ) en BH aanheeft.

Al met al is deze Actie / Oorlog film leuk om eens gezien te hebben als tussendoortje en met circa 90 minuten duurt hij ook niet lang. De eerste helft van het verhaal vond ik wel 3,0* waard en de tweede helft nog maar 2,0*, waarbij ik dus uitkom op een gemiddelde van 2,5*.

Mooi gesproken Theunissen !

Graag gedaan

Middelmaat filmpke.

Dodelijk saaie aktiethriller. Het concept is intrigerend en de visuele aanpak ambitieus, maar de film wordt helaas vroegtijdig de nek omgedraaid door het slakkentempo en de volstrekt oninteressante personages. De lange, veelal ongemonteerd ogende takes zijn technisch knap gedaan, maar de matige cast kan de vele dialoogscenes niet overtuigend overbrengen. Laat staan het benodigde gevoel van wanhoop. Een mislukt experiment, derhalve.

Nog enigszins vermakelijk als je (net als ik) liefhebber bent van dit soort verhaallijnen. Er zitten wel een paar aardige scenes tussen (al kun je die op één hand tellen), maar over het geheel gezien was het maar povertjes en teleurstellend.

Matige film!

Nu de horrormaand achter de rug is heb ik gisteren gekozen om gelijk maar even een actie filmpje op te zetten maar, om even rustig te starten heb ik besloten ‘Bushwick’ op te zetten waarvan ik erg grote verwachtingen had toen ik hem aanzette: de trailer zag er gaaf uit, het plot klonk leuk en goed en de cast was natuurlijk ook niet de minste. Toch vond ik Bushwick niet speciaal en op sommige punten zelfs erg slecht. Het is dan ook niet dat Dave het een goede film weet te maken want hij was nogal houterig in deze film en ook Brittany Snow laat niet echt een fantastisch werkje zien. Hoewel Brittany een ontzettend knappe vrouw is en ik haar vaak wel kan waarderen als actrice (zo vond ik haar rol in de horror film ‘ Would You Rather (2012) ‘ wel leuk). De gehele film is eigenlijk niet zoveel bijzonders.

De film voelde op sommige punten heel erg b-matig aan en daarbij laten Jonathan Milott en Cary Murnion soms een amateuristisch werkje zien die qua concept vele malen beter had gekund. De film opent ontzettend goed en strak met wat sfeerbeelden van New York en een mooi liefdeskoppel in de metrostelsel. De film slaat alleen aardig snel om wanneer er een man in de fik de trap afrent en er allemaal alarmsignalen zijn. Als Jose vervolgens besluit een kijkje te nemen wat er nou daadwerkelijk aan de hand is ontploft er een auto waarbij Jose om het leven komt. Nu staat Lucy er tijdelijk alleen voor wat niet echt handig is. Ze worden van allerlei kanten beschoten door o.a. de militanten van de invallende partij d.m.v. snipers op de daken en allemaal grond soldaten. Wanneer ze een steegje in vlucht om te ontsnappen aan alle hectiek buiten ziet ze dat twee mannen een andere man executeren en vlucht een kelder. Wanneer ze gevonden werd door de twee mannen (en bijna verkracht) komt Stupe tevoorschijn die besluit Lucy mee op sleeptouw te nemen. Wanneer deze scenes een beetje geweest zijn (en we ongeveer klaar zijn met het ontmoeten van Lucy haar familie) kakt de film al gauw in en is het einde echt moeilijk om weg te krijgen.

Na mate de film door raast (en gelukkig niet een al te lange lengte heeft) word de film saaier en eentoniger en zeker nadat ze bij de kerk zijn geweest werd de film nogal onrealistisch. Je krijgt bepaalde scénes voor geschoteld waar ik niet echt van snapte wat hier nou de bedoeling van was of waarvan ik toch vond dat het allemaal niet klopte. Zo zie je op het eind waar Lucy met haar zus richting de vluchtpunt rent om de helikopter te pakken om Bushwick te ontvluchten vond ik niet praktisch. We zien hier het Amerikaanse leger tegen de militanten van de staten vechten tegen elkaar met grote geweren etc. maar geen enkele soldaat word geraakt en ze staan maar op een paar meter afstand. Dit vond ik zelf erg onrealistisch want het lijkt mij dat het leger zo’n punt wel leeg zouden vegen en dan een groter oppervlakte zouden veiligstellen. Nou werden de vluchtende mensen eerst doodgeknald en waren de soldaten omsingeld.

Het goeie aan deze film vind ik persoonlijk dat de hoofdrolspelers hier geen ‘sterren’ of ‘superhelden’ zijn. Dave word al vroegtijdig dood geschoten door een wanhopige vrouw in een kast bij de wasserette (waar hij samen even met Lucy aan het praten was). Wanneer Lucy hier dan weer met haar zuster Belinda word herenigd die werd gegijzeld gaan ze samen door naar het vluchtpunt. Eenmaal aangekomen blijkt het een totale ramp te zijn waar de mensen met de militanten moeten vechten. Met zijn tweeën vluchten ze vervolgens naar het militairen punt waar ze veilig zouden zijn. Als Belinda vervolgens neer geschoten word en niet meer kan lopen probeert Lucy haar mee te slepen die vervolgens door haar hoofd word geschoten en Belinda alleen overblijft en wel gered kan worden. Dat vind ik dus zo mooi zoals ik eerde benoemde omdat ik in maar weinig films (en zeker actie films) dit voorbij zie komen en dat geeft wel een bepaalde stempel, een realistische stempel omdat wij in het echt ook niet kunnen overleven als we zo door een veld heen rennen.

Het verhaal was redelijk. We volgen een dame (Lucy) en een man (Stupe) die samen proberen te vluchten uit het New Yorkse gedeelte ‘Bushwick’, een deel waarvan ik niet wist dat het bestond (dit blijkt weer een gedeelte van Brooklyn te zijn). Ze willen samen vluchten van de invasie waarin New York leeft. Er zijn een aantal staten overgestapt op onafhankelijkheid van de VS en daar hoorde o.a. Noth-Dakota en Texas bij. Door de inval op New York willen ze macht krijgen en zo de regering er van te overtuigen om onafhankelijk te worden. Samen rennen (en vluchten) ze door de staten van Bushwick om in veiligheid te komen wat niet lukt. Ik vond het verhaal redelijk en de gehele film is redelijk om te volgen maar word nergens echt heel speciaal. Al om al, een matige actie film die ik dan maar weer even gezien heb en waarvan ik dacht dat hij vele malen beter was.

2.0*

Beetje aparte film, je valt er middenin zonder lang te weten wat er nou precies aan de hand is, waarschijnlijk om je hetzelfde te laten voelen als de personages. Alleen en daar komt ie, de personages/acteurs presteren ondermaats hierin door totaal niet geloofwaardig over te komen. Vooral Brittany Snow vond ik tenenkrommend slecht, leuke verschijning maar totaal niet overtuigend in haar rol! Toch wil ik de film nog eens gaan herkijken, omdat het zo apart is.....

Aan-een-stuk-door actie, de film valt er ook gelijk mee in huis. En niet onaardig in beeld gebracht,

maar dat is dan ook het enige pluspunt. Doordat de actie ook niet weer bijster bizonder is, en

de matig acterende acteurs zich welhaast als figuranten door al het geweld manoeuvreren, sluipt

allengs zelfs de verveling binnen. Brittany Snow vond ik vooral irritant (Te hyper) acteren. Nochtans

is de film me een nipte voldoende waard.

Solide.

Tot nu toe 1 van de grootste filmraadsels in 2020 voor mij is het feit dat deze film gemiddeld een 4,7 staat op MovieMeter en een 5,2 op IMDb. Ik zie zo'n overmaat aan films die zo'n stuk slechter geregisseerd zijn dan Bushwick. Sterker nog, ik vond Bushwick een solide film in vergelijking met een hoop andere films.

Film komt ook gelijk in huis vallen door de inleiding slechts een stuk of 5 minuten te maken. Vanaf dat moment krijg je al gelijk de actie/thriller voor je kiezen die vrijwel non-stop doorgaat, op een paar rustmomentjes tussendoor uitgezonderd. Maar saai is het nooit.

Er is gekozen voor een long-take aanpak, en dat werkt heel degelijk. Het deed me bij vlagen een beetje denken aan 1917. Alleen heeft 1917 meer budget, een andere setting en wel wat betere regie. Bushwick is zeker niet slecht, maar kan het natuurlijk niet redden bij een film zoals 1917.

Camerawerk is erg solide. Mooie, soms knappe long-takes en vele gebeurtenissen die gewoon goed in beeld komen. Het is alleen jammer dat het regieduo nooit echt een vorm van spanning kan creëren. Daarvoor is ook wel iets te hoog gegrepen regie voor nodig denk ik zo. De rauwheid, de spanning en die laatste push om er echt iets gaafs van te maken ontbreken helaas nog.

Maar het is toch wel een heerlijk concept die goed benut wordt. Degelijk acteerwerk. Niets speciaals, maar het stoort nergens. Genoeg actie tussendoor en genoeg ideeën tussendoor om de 94 minuten geen lange zit te laten worden. Ik heb me goed weten te vermaken hiermee.

Er ontbreekt echter de laatste push nog en de bijbehorende spanning. Maar het tempo zit er goed in, de actie is degelijk in beeld gebracht en de regie is solide. Ze hebben het budget wel goed weten te benutten. Maar wel een goede verrassing van een film die een opvallend laag gemiddelde heeft. Kwestie van smaak denk ik zo.

Wat een belachelijk slecht geacteerde ongeloofwaardige film. Waste of your precious time. U bent gewaarschuwd

Het had misschien nog 3* kunnen worden als er niet zo rampzalig werd geacteerd. Brittany Snow mag zich geen actrice noemen.

Dat zijn 2 sterren omdat het niet bepaald saai is.

Goedenacht

Ook ik vind dit een van de slechtste en saaiste film ooit.

Om nog maar niet te spreken over het belachelijke camera werk.

Kan me meestal wel vermaken met een film maar dit was zonde van mijn tijd

Duidelijk afgekeken van het trucje wat met succes in Cloverfield werd toegepast. Een aantal doodgewone New Yorkse burgers die plotseling worden geconfronteerd met een onaangekondigde, onbekende vijand. Een continue dicht op de huid camera moet de kijker het gevoel geven bijna deel te nemen aan de actie, en dat lukt vrij aardig. Als ergens over de helft van Bushwick de verklaring word gegeven voor al dat geweld verliest de film behoorlijk aan kracht en geloofwaardigheid want die uitleg is hilarisch slecht bedacht, maar dat mag uiteindelijk de pret niet drukken voor de liefhebber van deze vakkundig gemaakte maar hersenloze actiefilm.

Rommel... stom verhaal, stomme dialogen en veel pief, paf. Wie schiet op wie eigenlijk??

Nee Fransje123, dat ga ik lekker niet doen, want dan is het namelijk geen onderbouwing van mijn mening. En aangezien ik de film nog 2,5* gaf, vond ik de film dus niet slecht. En waarom ik de film niet slecht vond, dat kan je dus mooi lezen

En mocht je mijn mening te lang vinden, lees dan ééns een van mijn vrij recente recensies, te weten "La Nuit des Traquées (1980)", "Les Raisins de la Mort (1978)", "Orgasmo Nero (1980)" en "Sesso Nero (1980)"

Je schrijft veel ,maar zegt niets. De kracht van schrijven zit in eenvoud, kwaliteit , geen kwantiteit. Je vertelt in 2 A-4 tje s het verhaal...daar zitten we niet op te wachten. Vat de kern van een film in 2 zinnen samen..( je ziet, ik help je...)

* 1 gelezen , een k.t zombie film..Weer 2 A-4 tjes, waarin je weer het verhaal vertelt Btw je schijnt gespecialiseerd te zijn in slechte films Laat je pen eens los op een topper, bv ""Once upon a time in America."" .Onderbouw waarom het mogelijk de beste film ooit gemaakt is , ZONDER het verhaal te vertellen...in 2 A 4-tjes...dan ben je een Schrijver!! Een nog grotere uitdaging is Citizen Kane...Mogelijk DE beste film ooit gemaakt. Laat je pen er op los en doe ons verbazen....""Quel ecrivain!!!!..

Natuurlijk Fransje123, jij bepaalt wat hier op MovieMeter wel en niet geschreven mag worden

Nee ik zeg niet " wat , maar "hoe. Regel1 : Niet nodig het hele verhaal te schrijven.

Volgens mij ben je vandaag in een slechte bui.

Heb je wel eens naar je statistieken gekeken, je gemiddelde is 2,42 (over 592 stemmen) en de meeste Stemmen heb je aan films gegevens die van jou 2,5* (137 stemmen) en 2,0* (130 stemmen) kregen.

En btw, ik schrijf wat ik wil en ook hoe. Heb je er geen behoefte aan, dan lees je het gewoon niet, zo simpel is het.

. Wat wil je met mijn stemgedrag zeggen???? Wat bewijst het?? Armoedig verweer van je. De meesten zijn Filmflop rukfilms. Deze film hier krijgt 2,2. Moet ik dan 4* geven??