Being John Malkovich (1999)

zeer vermakelijke film met een zeer orrigineel verhaal dat in de laatste 30 minuten pas echt sterk werd. goed gedaan!

4

Geweldige vreemde film met een bijna onherkenbare Cameron Diaz in een goede rol. John Cusack komt in dit soort films ook veel beter tot z`n recht dan in pulp als 2012.

Het mooiste moment van de film is al Malkovich zelf de poort naar Malkovich betreed. Geweldig om al die malkovich(en) te zien

Hele originele, leuke film

Grootste pluspunt is zonder twijfel het script rechtstreeks uit het briljante brein van Charlie Kaufman. Fantastische manier om filosofische gedachtes te combineren met absurdistische humor. Geen film om te schaterlachen, wel een om je te verwonderen over de originaliteit en absurditeit. Erg benieuwd geworden naar Adaptation, ga die zeer binnenkort ook maar eens zien. Fantastisch trouwens wanneer John Malkovich zijn eigen hoofd ingaat

Erg vermakelijke en originele film. Bovendien erg fantasievol uitgewerkt. Verder is het acteerwerk van Cusack en Malkovich ook erg sterk. 4 Sterren.

Erg vreemde, maar geestige film. Vond het eigenlijk meer een drama met komische elementen, maar dat kan aan mij liggen. Het idee van de film is ook erg tof gebracht en het verhaal neemt een grote rol in.

Brilant! Wat een origineel verhaal, en voor de verandering is een erg goede Cusack, een erg vreemde Diaz, en een als altijd ijzersterke Malkovich. Heerlijk dat je jezelf voor zo'n film wil, en op zijn manier ook goed kan, spelen. Hilarisch die sollicitatie scène met alle spraakverwarring. Een film die je direct nog een keer wilt zien.

4*

Goede comedies zijn er niet veel en wanneer ze dan ook nog surrealistisch zijn, mag je je al helemaal in de handjes wrijven. Being John Malkovich heeft geen moeilijke humor, maar het moet uiteraard wel je ding zijn om het te waarderen. De film is vooral bizar en bevat erg veel ongebruikelijke dialogen en situaties. Een erg mooi voorbeeld is het instructiefilmpje van verdieping 7½. Zo absurd dat het hilarisch is. Het sollicitatiegesprek van Schwartz is ook zo’n mooi voorbeeld.

Juist op het moment dat het iets inkakt, wordt het poortje ontdekt naar het hoofd van John Malkovich. Malkovich zelf zet hier de rol van zijn leven neer. Wanneer mensen zich met zijn leven gaan bemoeien, levert dat ook veel fantastische momenten op. Being John Malkovich is een film van veel hoogtepunten, waarin de stijl ook nog vrij uniek is. John Malkovich in zijn eigen hoofd, briljant! De film presteert het zelfs om ouderwetse onderbroekenhumor echt grappig te maken. Onvergetelijk!

Briljante film. Alle hoofdpersonen worden uitstekend neergezet en de muziek ondersteunt het geheel perfect. Het plot is buitengewoon origineel en zet bovendien ook nog eens aan om de diepere betekenissen erachter te zoeken. Het einde vond ik ook zeer, zéér intrigerend.

4,5*

Dit is ongetwijfeld de slechtste en meest nietszeggende film uit de geest van ziekeling Charlie Kaufman (die zijn hersenen hoort af te staan na zijn dood voor onderzoek om te kijken of er een medicijn voor dergelijke mentale complicaties gemaakt kan worden). Na Eternal Sunshine of the Spotless Mind dacht ik dat het niet lager kon gaan. Dat kan dus wel.

Wat lager is dan een C-film...dit is lager dan dat.

Gaat helemaal nergens over.

0,5*

Geweldige film!

De personages zijn goed neergezet. Het humor laagje over de film werkte op mij heel erg goed. Verder is het mooi om te zien dat Diaz ook zo'n rol kan spelen, waarin ze is niet het mooiste meisje van de klas is.

Het verhaal blijft boeiend van begin tot eind, ook het plot is erg sterk.

Eigenlijk niks op aan te merken, misschien miste de film ergens nog iets wat me naar 5* geduwd zou hebben. Ik kan alleen niet echt beschrijven wat dat had moeten zijn.

Echt een aanrader!

4,5*

Vaag

Een ander woord om Being John Malkovich te beschrijven is er eigenlijk niet. En eigenlijk zelfs te vaag. Want deze fantasy prent is toch niet echt aan mij besteed. John Cusack, wat ik eigenlijk helemaal niet zo'n bijzondere acteur vind, doet het vrij goed als Craig Schwartz en ook Malkovich zelf (als zichzelf) is sterk als altijd maar toch wil de prent niet echt vlotten. Het uitgangspunt was gewoonweg te idioot om mij te kunnen boeien en juist wanneer dat dan eindelijk lukt en de scene's waarin Malkovich de poort naar zijn eigen hoofd uitvind verschijnen, denk je dat het nog wel goed komt maar daarna ebt de spanning toch weer weg en kijken we naar de opmerkelijke en vervelende liefdesrelatie tussen Lotte en Maxine.

Tja.. Ik kon er niet zoveel mee. Mocht het plot totaal anders hebben gelopen misschien, maar dit scenario was het niet voor mij.

2*

Tamelijk absurd, al lijkt het binnen het universum dat Jonze hier creëert allemaal vrij normaal. Zoals een afdeling ter hoogte van een halve etage waar niemand echt verbaasd over is. Lekker droog dus. Vooral wanneer de poort wordt gevonden, Maxine op laconieke wijze reageert en er wel brood inziet. En meer. Sowieso zet Keener een geweldig scherp gebekt tantetje neer die je met gemak door het ietwat lauwe begin heen sleurt. Leuke koosnaampjes ook.

Film komt helemaal op stoom wanneer J.M. Inc. gaat draaien en Malkovich zich mag gaan aanstellen. Eenmaal opgefokt ook gewapend met heerlijk venijnige f-bommetjes. Enige zelfspot kan je hem hier niet ontzeggen en hij is niet de enige. De mallemolen gaat behoorlijk tekeer, maar ondertussen heeft het een geinige relatietwist in huis, de kijkjes in de wereld van Malkovich en zijn onderbewustzijn zijn zonder meer hilarisch en de flashback van de aap is onvergetelijk.

Is er iemand die het aandurfd om de dubbele bodems uit te leggen? of is dan de magie er af?

Terwijl ik hierboven veel recensies lees waarin men de film steeds beter vond worden.

Had ik juist het tegenovergestelde. Op een gegeven moment is het trucje wel leuk geweest en dan weten we het wel. Het blijft zichzelf herhalen en de film kakt enorm in.

Een enorm intrigerende naam trouwens Malkovich.

Ik heb wel eens nagedacht over het commentaar dat de film na een uur minder wordt.

Mijn ervaring (ik ga hem binnenkort herzien) is dat het eerste uur heel grappig is. De wereld is bizar en dat alles wordt als volstrekt logisch geschetst in het eerste uur.

In het tweede uur begint er, binnen de inmiddels bizarre logica van de film, drama te ontstaan. Er wordt getoond welke problemen er ontstaan, als gevolg van alles. En ook al heeft dat drama iets komisch, door het voortbordurende surrealisme, ik kon er erg in meeleven.

Verbluffend, grappig, bizar, spannend, slim en sterk, maar ook - en dat herken ik pas na het zien van die andere Kaufmannen, Adaptation en Eternal Sunshine of the Spotless Mind - heel tragisch. Het plot is eigenlijk te gecompliceerd om de film maar één keer te zien. Bijvoorbeeld de verhaallijn met dr Lester en wat er precies gebeurt rondom die vierenveertigste verjaardag, dat was de eerste keer wel erg veel van het goede. Ik weet zeker dat ik nog honderd nieuwe dingen zal ontdekken, vooral wat betreft de tragiek, bij een derde kijkbeurt en volgende. Maar door de briljante sfeer en het knappe acteerwerk van Cusack, Keener en Malkovich is deze film ook de eerste keer heerlijk.

Om nog even te vergelijken met Adaptation en ESOTSM: Being John Malkovich heeft duidelijk het meeste hart. De andere films hadden minder sfeer en humor, waardoor Kaufmanns vernuft haast irritant wordt. Hier is dat altijd uitnodigend.

De eerste twintig minuten zijn simpelweg om te smullen.

Als ik ergens in de toekomst op deze site een top 10 durf aan te maken, dan komt deze erin!

Being John Malkovich is zo'n film die al een tijd op het schap staat, maar waar het nooit echt kwam om hem te zien. Ik heb zeker geen spijt dat ik de stap heb gezet.

De film begint al geweldig met een mooie poppenvoorstelling om daarna in het nieuwe werk over te gaan naar mooie fantasy. Het is altijd wel apart om in iemands hoofd te zitten en zo de wereld eens anders te beleven. Gaandeweg heb ik wel het gevoel dat Spike Jonze met moeite het hele gevaarte nog op de rails kan houden. Ik mis ook de fantasy van het begin naar het einde toe.

Er is al veel verteld over deze film, maar toch nog even dit. In de film maken we kennis met John Malkovich, waarop verschillende mensen hem wel kennen als acteur, maar niet op een film kunnen komen waar hij in gespeeld heeft. Ik moest zelf ook even zoeken naar een film van hem. Het enige wat me op dat moment te binnen schoot was een film waarin hij één van de drie musketiers speelde. Pas als ik zijn palmares zag, kon ik me meer van z'n rollen terug voor de geest halen. O ironie...

Being John Malkovich heb ik jaren geleden al eens gezien, en stond al tijden op de herzieningslijst, want in mijn herinnering was het een erg leuke en originele film.

De herziening vandaag heeft daar weinig verandering in gebracht. De film heeft natuurlijk een bijzonder origineel uitgangspunt, en dat wordt vervolgens erg goed uitgewerkt. De eerste helft van de film vond ik erg hilarisch. De hoofdpersoon is een ultieme loser, en totaal geen partij voor het personage Maxine, die er en behoorlijk verleidelijk eruit ziet (ik had dan ook niet gedacht dat de actrice destijds al 40 was, zoals ik las na afloop las), en ook nog eens heerlijk sarcastisch en nietsontziend is. Door dat laatste is ze totaal niet mijn type, en toch voel ik ook de aantrekkingskracht. Oftewel, een erg goede acteerprestatie.

Cameron Diaz heb ik niet eens herkend. Achteraf stom, maar het zegt wel genoeg over dat ze erg geslaagd is als grijze muis.

Een paar erg grappige scenes, met name de poppenkastscene op straat met de monnik- en de jonkvrouwpoppen, en de scene waarin Malkovich zichzelf induikt. Je moet toch wel een goed gevoel voor zelfspot hebben voor die rol. Maar ook de scene waarin Charlie Sheen voorkomt. De vorige keer dat ik deze film zag, kende ik de man waarschijnlijk niet eens, maar met hoe hij de laatste jaren in het nieuws is gekomen, maakt het voor mij des te grappiger als hij ons zijn opwinding over hete lesbische heksen deelt.

De tweede helft is redelijk consistent met het eerste gedeelte, maar voelt als een verplichte uitwerking van hoe het verder gaat. De humor gaat er een beetje uit, het is nog steeds verre van zijn, maar het boeit toch allemaal wat minder. Een beetje het omgekeerde van een Miike film, waarbij er juist opgebouwd moet worden naar een geweldige climax. De Miike volgorde bevalt me toch meer, omdat je na afloop meer met een wow-gevoel blijft zitten.

Eindconclusie: 4*.

Ever Wanted To Be Someone Else?

Ik wist niet wat ik van deze Being John Malkovich moest verwachten, maar dat het zo knotsgek ging worden had ik zeker niet verwacht. Het begint eigenlijk al met die etage 7 ½ dat voor een extra grappige touch zorgt. Dat lage plafond is een heerlijk maffe vondst. Maar dan komt natuurlijk het moment dat Craig de poort van Malkovich vindt. De opzet rond het binnendringen in het hoofd van Malkovich is origineel en lekker maf tegelijk, maar het wordt dan ook sterk verder uitgewerkt. Malkovich die zelf doorslaat wanneer hij erachter komt, Lotte die plots man wil worden, en natuurlijk het meest hilarische moment wanneer Malkovich zelf zijn poort binnengaat. Alleen sleept het verhaal op het einde wat aan met de kwestie rond het draaglichaam.

Voor de rest doen de acteurs goed hun werk. Vooral John Malkovich himself is erg sterk op dreef. Zijn rol doet me denken aan die uit Burn after Reading waar hij ook compleet in de zeik wordt genomen en niet begrijpt wie of wat op hem gemunt heeft. Verder een pluim voor Catherine Keener.

Maf, hilarisch en origineel passen het best bij deze film, al ging het naar het einde toe iets bergafwaarts maar dat kon de pret niet drukken.

4,5*

Enerzijds: een origineel gegeven, met een enorme dosis aan fantasie. Ik kan me voorstellen dat zoiets behoorlijk lang in de hersens moet broeien vooraleer het 'af' is.

Bovendien leveren de acteurs hier heel goed werk, vooral Malkovich en Cusack - terwijl ik die laatste zelden kan waarderen.

Maar anderzijds: een origineel gegeven maakt nog geen goeie film. Eenmaal wanneer de poort gevonden is, sleept het verhaal zich traag voort, en krijgen we een goedkoop romantisch drama - verpakt in dat surrealistische geheel.

Nergens boeiend, nergens grappig, ik moest m'n best doen om vol te houden tot het einde.

De 2* zijn voor het spitsvondige opzet en de acteurs.

Aparte film, zeker qua plot. Leuk gevonden en aanvankelijk ook prima uitgewerkt, naar het einde toe vind ik het iets minder worden. Iets te overdreven allemaal. Acteerwerk is prima, vooral Catherine Keener doet het erg goed. Origineel en vermakelijk, veel meer ook niet.

Kan iemand mij dit uitleggen: Die groep oude mensen die aan het eind in Malkovich zijn hoofd stappen willen graag doorleven. Maar ze kunnen toch niet allemaal Malkovich "besturen"? De een wil links de ander rechts zeg maar. Ze kunnen ook niet met elkaar praten toch? Wat is dan het nut van door leven, als je alleen maar door zijn ogen kan kijken en verder niks kan.. Of begrijp ik het helemaal verkeerd..?

Had hoge verwachtingen van deze film na alle loftrompetten die ik heb zien uitsteken. Bovendien heb ik Adaptation gezien en hier was ik bijzonder van gecharmeerd. Nochtans ben ik nog steeds niet van de teleurstelling bekomen.

Het gegeven is redelijk origineel, hoewel ik de indruk heb dat het vooral bedoeld is om "origineel" te zijn. Het is dat Cusack op een gegeven moment over de plot in de film zegt: "Think of all the philosophical implications this would have" want daar was ik anders nooit achtergekomen. Ik vind Cusack best grappig acteren, maar de rest van de cast....hmmmm, niet zo. Bovendien vind ik het gegeven zelf, wat op zich een leuk idee is, bijzonder slecht uitgewerkt: het heeft geen enkele strekking, geen diepgang en geen relevantie. Het verhaal gaat nergens naar toe en bovendien vind ik het erg oninteressant. Ik irriteerde mij behoorlijk aan de uitwerking en dientegevolge de pretentie van het hele gebeuren. Het enige dat ik enigszins goed vond uitgewerkt is het poppenspel en de connectie met sterrendom (het geleeft worden). Hierbij moet ik dan wel weer vermelden dat ik de opmerking van Cusack mbt poppenspel "I like to get inside somebody else's skin" erg geforceerd aandoet: dit heeft natuurlijk betrekking op wat later komt, maar dit als reden geven voor zijn liefde voor poppenspel is erg gekunsteld.

Nee, ik kan hier weinig mee. Grote teleurstelling en zeker niet de moeite van het herzien waard. Nou ja, laat ik dan maar weer eens Adaptation opzetten.

Een wat vreemde maar wel vermakelijke film. Er wordt veel gebruik gemaakt van fantasy en soms voelt de film wat absurd aan maar het is leuk / goed om te zien. Veel creativiteit en een goed verhaal in deze prent.

Aparte en onderhoudende mix tussen science fiction / fantasy en (romantische) komedie. Wel leuk om een keer gezien te hebben, al werd ik zeker niet weggeblazen. Luchtig en vrij origineel. Ik vond het ook duidelijk raakvlakken hebben met de laatste film van deze regisseur (Her). Ook daar kom je vreemde situaties tegen en ook bizarre liefdes/seksrelaties. 3.5*

Ik moet deze mening helaas bijtreden. Als men mij nu moest vragen bij het buitengaan uit de cinema waar deze film nu eigenlijk over ging, ik zou het antwoord moeten schuldig blijven. Waarschijnlijk zou ik de film niet eens uitzitten, Thuis tijdens het bekijken van de film 2 keer ingedommeld zo boeiend was de film

Er zijn zo van die films die je als bekende acteur als Cusack, Diaz en Malkovich achteraf gezien liever niet op je repertoire hebt staan en ik vrees dat dit zo een film is,

Velen vinden dit blijkbaar weer een fantastische film, God mag weten waarom, maar dat was ook al zo met Eraserhead die voor mij al even afschuwelijk is. Ik dacht echt dat dit ook een film van Lynch was, niet dus.

Kom, ik ga mild zijn een halve ster voor de film + een halve ster voor Cameron Diaz voor de vertederende scene met de aap in de kooi (moet niet simpel geweest zijn om dit gefilmd te krijgen) geeft dus 1 ster.

Sorry Cameron, maar t is niet anders, dit is de eerste keer dat een film met jou mij zo heeft ontgoocheld

Deze film na een hele lange tijd nog eens herzien en het blijft gewoon een geniale film! Het verhaal, het acteerwerk, de humor, het absurde en vooral de originaliteit maken deze film toch wel erg goed. Zelfs na 16 jaar blijft deze film geweldig. Een toppertje dus!

Heerlijke, absurde en geniale film die enigszins geïnspireerd lijkt door Alice in Wonderland (maar dan voor volwassenen) en Rosemary’s Baby maar die vooral typisch Charlie Kaufman (de tekstschrijver) is vanwege diens fascinatie voor identiteit en rollenspel. In het licht van een artikel van mij over het antisemitisme (http://gebandvanjoop.blogspot.nl/2015/12/tegen-de-linkse-geschiedvervalsing-met.html) zou men die fascinatie typisch Amerikaans/modern/Joods kunnen noemen (waarmee ook de Amerikaanse fascinatie voor de speelfilm überhaupt kan worden verklaard – die anders is dan bv. die in India waar de film puur een vlucht uit de miserabele realiteit is).

Fantasie-komedie. Ge bedenkt het maar en, al vind ik het toch wel een beetje nonsens, er steken naast vele, natuurlijk absurde, ook grappige momenten en scènes in, zoals de omgang met de dieren, de halve verdieping, de commerciële uitbating, meerdere verrassende dialogen en er was ook een "to be or not be"-toestand, daar waar het talent van de poppenspeler pas erkend wordt als de naam...

Bizarre film, origineel zekerlijk, maar ge moet met het toch wel surrelaistisch scenario kunnen omgaan en dat viel me enigszins moeilijk uit.

Anderzijds degelijk acteerwerk, voornamelijk van John Cusack, in de hoofdrol.