Being John Malkovich (1999)

Fantastisch en onherkenbare rol van Cusack in deze erg vermakelijke film. Geweldig hoe Malkovich zich zelf op de hak neemt en het verhaal is enorm origineel en slim geschreven.

Kaufman blijft briljant. Minstens net zo goed als Adaptation dus kan niet anders geven dan 5*. Malkovich is een held.

Zeer goede film. Mooi bizar en fantasierijk verhaal. Goed geacteerd, leuke humor. Het camerawerk vond ik een beetje jammer, dat was wel goed geregisseerd, maar af en toe was schommelig (en daar houdt ik niet zo van). Het werdt ook wat saaier naarmate het einde naderde. Maar het einde vond ik dan wel weer leuk. Van mij mogen er meer van zo'n bizarre films gemaakt worden!

Ik moet zeggen dat ik het niet echt een komedie vond... Ik vond de acteur John Malkovich niets om eerlijk te zijn... Het had wel leuke dingen maar zou niet aanraden.

Vertaling: deze film valt niet in een hokje te proppen en daarom geef ik maar een 1,5. Want ik kan alleen maar voorgeprogrammeerde hokjesfilms begrijpen.

Ik zeg allen maar wat ik denk.... denk jij maar wat je wil...

Waar je deze informatie vandaan haalt uit zijn bericht is me volkomen onduidelijk. :S

Clueless Dork, dank je maarhe ik ben een haar XD

Zeer verrassend bovenal, maar ik miste toch iets: 3.00 (3.10)

Enerzijds enorm sullig, maar toch ook zo briljant. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt, maar Being John Malkovich gebruikt op fraaie en geraffineerde wijze de beschikbare elementen. Dat leidt tot een zeer originele, maar helaas ook weinig uitdagende prent naarmate deze vordert. Het wordt langzaam aan steeds voorspelbaarder en ook de geloofwaardigheid wordt er niet beter op. Jonze heeft dan ook moeite om de prent in het gareel te houden, wat soms wel maar nog vaker niet lukt. Cinematografisch oogt het geheel tamelijk braaf, dit had best wat uitdagender gemogen. Tevens is het opvallend dat er weinig humor uit het verhaal wordt getapt. De meeste credits zijn echter voor de cast, met wederom een goede en toch ook zo vaak onderschatte Cusack. Voldoende, maar niet meer dan dat.

Heerlijke vreemde film, met een aantal bizarre en toch grappige situaties. Zeker een verijking voor je DVD collectie!

De film start imo erg langzaam en wazig, en zelf wanneer je halverwege doorkrijgt hoe alles precies zit blijft het ronduit bizar. De fraai geacteerde, aandoenlijke hoofdpersonages en de bizarre dramatiek die afgewisseld met komische momenten maakt de film toch zeker het kijken waard. 3,5*

Ik vond de humor en het verhaal erg leuk. Het drama was heel apart en een beetje raar. Verder was het heel goed geacteerd en erg origineel. Ik heb af en toe heel erg moeten lachen en je wist als kijker totaal niet wat je af en toe moest verwachten of wat er ging gebeuren. Leuk dat er ook een aantal cameo's van andere acteurs in zaten.

Erg leuke film en zeker herziening waard 3,5*

Dit is briljant!

Wat voor shit moet je gebruikt hebben wil je dit leuk vinden Om de 10 minuten wilde ik deze film stop zetten maar dacht telkens nou slechter kan het niet worden, en zo een cast gaat toch niet voor niks in zo een film meespelen. Misschien begrijp ik het niet maar dat zal mij aan me reet roesten, blijft gewoon een shitfilm voor mij!!! Pfff Anderhalf uur van me leven verpest

Ja droog je traantjes nu maar,die 1,5 hebben je aardig te pakken genomen he...

Heb hem vandaag voor de tweede keer gezien en hij krijgt nu (fictief) een half punt minder van me, dan op het moment dat ik de film voor de eerste keer zag. Toen speelde de orginaliteit een erg grote rol en vond ik het verhaal super. Nu ook nog wel, maar achteraf had er in het einde toch iets meer ingezeten.

Deze film had ik al tijden op mijn lijstje staan, maar telkens stelde ik de kijkbeurt om de een of andere reden uit. Vanavond is het er dan eindelijk van gekomen en ik moet zeggen dat het een aangename film is.

Het script is bijzonder origineel en dat heeft Spike Jonze redelijk weten te verweven met af en toe een leuke dosis humor. John Malkovich is trouwens erg goed in deze film en weet de diverse persoonlijkheden goed te vertegenwoordigen. Ook Diaz doet het leuk en speelt eens wat anders dan het lachwekkende blondje.Het blijft ook leuk om te zien hoe die mensen telkens uit het niets naar beneden vallen. als ze een tijdje Malkovich zijn geweest.

Richting het einde wordt de film wat minder scherp en ondanks dat ik Adaptation een nog wat betere film vind dan deze, is dit een bovengemiddelde film, die niet iedere filmmaker zomaar even had kunnen maken of bedenken.

3,5*

Vond de humor bij tijd en wijlen wel grappig (verdieping 7,5, het onderbewustzijn van J.M)

Vond de triestheid/wanhoop die John Cusack neerzet ook sterk. Ik denk dat er best wel van dit soort trieste mensjes op de wereld zijn die op zo'n manier hun 'ware' liefde zouden willen veroveren.

Maar verder vond ik het té 'fantasy', niet echt mijn ding.

Af en toe, als ik bijvoorbeeld geen touw aan de idiote gedachtegang van mijn vriendin kan vastknopen, wens ik wel eens dat ik in recht in haar hoofd kan kijken. Gewoon om er achter te komen hoe die hersens werken en te begrijpen waaróm zij zo denkt. Charlie Kaufman moet hetzelfde gedacht hebben toen hij aan het script van ‘Being John Malkovich’ begon. In deze film ontdekt een onnozele man namelijk een tunneltje waarin je vijftien minuten het leven door de ogen van een ander ziet. Regisseur Spike Jonze ging met het knotsgekke verhaal aan de slag.

Craig Schwartz (John Cusack) is een onsuccesvolle poppenspeler en moet noodgedwongen een baan zoeken om samen met zijn vrouw Lotte (Cameron Diaz) het hoofd boven water te houden. Zijn oog valt op een saaie kantoorbaan op de 7,5e verdieping van een groot bedrijf. Vanaf het moment dat Craig de anderhalve meter hoge verdieping binnenstapt, wordt de kijker duidelijk: hier is iets vreemds aan de hand. Dat blijkt helemaal als de sullige werknemer op zijn kamer ontdekt dat er een klein deurtje schuilt achter één van de kasten, die leidt naar het hoofd van John Malkovich. Na een rit van vijftien minuten, waarin hij alles door de ogen van de bekende acteur ziet, wordt hij uitgespuugd in de berm naast een snelweg.

Misschien neem ik met deze beschrijving iets van de lol weg, maar uiteraard is het lezen van dit stukje tekst een vrijwillige aangelegenheid. Anyway, de eerste keer dat Craig in Maklovich’ hoofd zit, is vreemd, lachwekkend en tegelijkertijd ook ‘vertrouwd’. Het verhaal kabbelt in een vrij rustig tempo voort en nergens worden de zaken overtrokken. Natuurlijk, Craig is verbaast als hij de doorgang ontdekt, maar het wordt geen bombastische show met specialeffects en andere toeters en bellen. De poppenspeler vertelt collega Maxime over zijn ontdekking en samen proberen ze dit idee zoveel mogelijk uit te buiten door kaartjes te verkopen aan iedereen die interesse heeft om even iemand anders te zijn.

Een dergelijke mindfuck in iemand anders’ hoofd kan natuurlijk niet goed gaan en op een gegeven moment begint ook Malkovich zelf zich met de business te bemoeien. En daar schuilt de grootste troef van Jonze: John Malkovich is John Malkovich. Hij speelt zichzelf en doet dat op memorabele wijze. Hij neemt het karakter dat ‘ie in feite zelf is niet te serieus, wat aangeeft dat de Amerikaan nog niet buiten z’n schoenen is gaan lopen. Het relativeren gaat hem prima af, net als de scènes waarin hij uit z’n slof schiet. Want een boze Malkovich blijft een genot om naar te kijken.

Overigens voegen ook alle andere personages een mooi uitgebalanceerde hoeveelheid toe aan het verhaal. Zowel Cameron Diaz als Catherine Keener (als Craigs collega Maxime) spelen een beperkte rol, mét diepgang. Veel wordt met beelden in plaats van woorden uitgewerkt, zoals ook in het knappe slot van het verhaal, en daar schuilt een andere grote kracht van ‘Being John Malkovich’. Dat soort details zorgen ervoor dat de film niet verzand in een ongeloofwaardig sprookje, maar een nuchtere fantasy-komedie blijft waarin de regisseur op een paar momenten na telkens de juiste snaar weet te raken. Het totaalplaatje is net Rivella: een beetje vreemd, maar wel lekker.

Beste film van Jonze .

Erg aparte film, maar ook erg vermakelijk.

Ik had er echt iets helemaal anders van verwacht.

Being John Malkovich bevat een heerlijk onzinconcept dat echt nergens over gaat. Daar wordt op een aantal momenten goed gebruik van gemaakt in de film, hier en daar toch echt goed moeten lachen(vooral toen Malkovich zelf door zijn tunnel heen ging en in een soort Malkovich wereld belandde).
Toch heb ik het idee dat er iets meer uit gehaald had kunnen worden, de film ontspoord ietsje richting het einde en levert op dat moment ook iets aan humor in. Jammer van het briljante eerste uur!

Ruim 3,5*

Deze film gaat toch juist over zoveel (zinnige) dingen, ook al kan dat wat er in essentie gebeurt, niet werkelijk.

1.) De behoefte van veel mensen om in het hoofd van een grote bekendheid/dan wel genie te kunnen duiken en zo meer te weten te komen over hen of om zo iemand eens een 'dagje te kunnen zijn' is toch welbekend.

2.) Kunnen dieren denken en voelen, net als mensen? Deze film geeft er een (vast en zeker betwistbaar) antwoord op.

3.) De uitvinding van de 'halve etage' voor de mensen die 'anders' zijn, met de kleine mens als voorbeeld. Dat komt in de 'gewone' maatschappij ook gewoon voor, maar Jonze zet het heel origineel neer.

4.) Het zich verliezen van de hoofdpersoon in het beroemd (en almachtig) willen zijn ten koste van alles en tenslotte juist alles verliest.

5.) De verhaallijn van de oudere mensen die zich toegang tot het brein van Malkovich hebben verschaft, vind ik ook erg interessant, maar om daar echt de 'zin' van uit te leggen is erg lastig. Het gaat in zekere zin wel over de kwetsbaarheid die bij het ouder worden komt kijken en het zoeken naar een 'beleving' die hen nog een beetje gelukkig kan maken/houden.

6.) Het uitsterven van bepaalde traditionele vormen van vermaak (het poppenspel, misschien wordt daar ook wel het 'normale' theater mee bedoelt?) dat plaatstmaakt voor andere (3D Blu-ray HD TV-cgi vermaak, bijvoorbeeld)

7.) En natuurlijk het poppenspel-motief op zich, zoals de machtsverhoudingen in de driehoeksrelatie tussen Lotte, Maxine en Craig. Of Malkovich die als briljant acteur regelmatig overgeleverd is/lijkt aan de grillen van zijn 'fans' (de scene in de taxi en die in het restaurant:

Guy in Restaurant: ''Wow! You're really, uh, great in that movie... ''
John Malkovich: ''Oh?''
Guy in Restaurant: ''...where you play that retard.''
John Malkovich: ''Oh, thank you very much. Thank you.''

Ik bedenk me steeds meer dingen, maar in ieder geval: hoe 'onzinnig' het soms ook mag lijken, een onzinnige film is (vind ik) dit absoluut niet.

Heerlijke film dit, misschien toch eens kijken of ie niet een keer in mijn top-10 kan.

Leuk uitgangspunt en een erg origineel gevonden plot.
De film begint rustig en weet daarmee op een goede manier het verhaal op te bouwen, het begin op de 7 en halve verdieping toverde zeker een lach op me gezicht.
Ook de scene dat Malkovich zelf door de tunnel gaat is hilarisch
Maar wie zeker niet vergeten mag worden is Catherine Keener die op een erg leuke manier haar rol neerzet en er helemaal geknipt voor was.

Charlie Sheen had trouwens ook een grappig rolletje

Maar na alle pluspunten heb ik zeker ook op en aanmerkingen.
Waar het eerste uur nog erg verfrissend en origineel was ging het 2de uur teveel door op het zelfde, waardoor het voor mij persoonlijk naar het einde toe steeds langdradiger begon te worden.
Jammer ook dat het einde dan weer zo voorspelbaar moest zijn, maarja je kan niet alles hebben he?

Kortom: origineel bedacht en zeker de moeite waard om te kijken, maar niet briljant of erg bijzonder in zijn geheel.

3,5*

Met moeite doorheen gekomen. Vond Adaptation. van hem toch stukken beter.

Had totaal geen feeling en binding met de film. Misschien niet mijn genre.

Binnenkort maar eens herzien.

Na de reacties hier had ik meer verwacht van deze film, maar hij valt me toch tegen.

Door de reactie van Meneer Bungel ben ik nog bereid de 3 sterren te geven, maar meer vind ik het, helaas, niet waard...

Malkovich Malkovich, Malkovich Malkovich! Malkovich?

Een geniale herziening!

De poppenvoorstellingen van Cusack zijn grappig, Diaz is ook nauwelijks afgestoft en heeft een leuke tick wat betreft haar fascinatie voor dieren. Het kantoor op de 7,5 verdieping laat ons kennismaken met nog meer hilarische personages zoals een slecht verstaanbare secretaresse, een niet zo `n formele baas en uiteraard dè ster van deze film: de geweldige Maxine die Cusack keihard afwijst, de manier waarop is echt:

Prachtig hoe iedereen onverwacht opgeslokt wordt in de wereld van John Malkovich, iedereen, ja ook suffige dierenvriend Diaz is plots geobsedeerd door hem. De eerste keer dat John Cusack in het hoofd van hem vertoeft is sowieso geniaal, omdat hij net zoals de taxichauffeur geen flauw idee heeft wie John Malkovich is. Althans, het opnoemen van filmrollen die Malkovich ( heerlijke zelfspot! ) vertolkt heeft, gaat al in het begin niet van een leien dakje, met alle smakelijke gevolgen vandien.

Bv. het moment dat de wulpse Maxine besluit om Malkovich rechtstreeks te benaderen voor een afspraak is een zeer komische scene, dankzij haar hitsigheid, ondeugendheid en haar verkeerde aannames die al vroeg in de film zijn ontstaan ( net zoals de taxichauffeur eerder, heeft ook zij geen idee in welke films hij heeft meegespeeld en neemt ze alles klakkeloos over wat ze tot nog toe van hem gehoord heeft ). Die koosnaampjes waren ook geweldig!

Ik heb deze film heel lang geleden een keer gezien en er stond mij nagenoeg niets meer van bij. Des te leuker was de reis die ik nu weer mee mocht maken. Catherine Keener is een briljante actrice, het was telkens weer genieten als zijn op het beeldscherm verscheen. Het moment dat Cusack en Diaz haar thuis probeerden te verleiden was ook te grappig! Om nog maar te zwijgen van John Malkovich die zijn eigen hoofd binnenging en het fantastische einde inclusief prima muziek!

Van begin tot eind heb ik bijna constant zitten lachen! 4* > 4,5* Spike Jonze = een held!

Superfilm! Ik kan 'm makkelijk ieder jaar weer zien. De schrijvers/bedenkers van deze film moeten een zeer rijke fantasie hebben.

Erg aparte film, het idee van Being John Malkovich is leuk uitgevoerd en blijft ook tot het einde redelijk onderhoudend. Voor het eerst heb ik Diaz een goede rol zien spelen, het andere acteerwerk is redelijk solide. Niet dat Being John Malkovich zo'n slechte film is, maar toch deed de film mij eerlijk gezegd vrij weinig. Erg emotieloos, terwijl aan de andere kant iedereen zich kan vinden in het feit om een keer iemand anders te willen zijn.

3,5 *