Planes, Trains & Automobiles (1987)

Deze film begint eigenlijk gewoon slecht, maar zoals eerder gemeld wordt hij vooral dankzij John Candy steeds beter. Even volhouden dus zou ik zeggen. Eerste helft 2.0, tweede helft 3.0.

John Hughes r.i.p. ...

Heerlijke film. Gewoon doodsimpel, hersenloos vermaak. John Candy zoals we hem kennen en Steve Martin een keer niet in een vervelende rol. Heb gelachen. 3,5*

Dat is hun rol in de film oke. Maar wat betreft andere films kijk ik liever naar Candy dan Martin. Zelf plak ik toch vaak een etiket op een acteur in de trant van, die acteur is leuk en die niet. Dat kan dan wel meespelen bij de beoordeling als ook van tevoren al een rol spelen bij kijk ik deze film wel of niet.

Wat een geweldige komedie. Steve Martin speelt echt een arrogante zak, maar doet dit wel heel goed. En Candy die helaas alles verkeerd doet, maar ook hij speelde prachtig. Het einde is erg mooi, helemaal niet voorspelbaar, en het geeft je een erg warm gevoel. Een aanrader, en dan zeker rond de tijd van Kerstmis.

4*

Viel me niet mee. John Candy vond ik irriterend stompzinnig en Steve Martin was in het begin een vervelende prick, die op de zenuwen gewerkt wordt. Uiteraard draait ie bij... Nah, een schamele voldoende dan maar. Dat gedeelte bij die autoverhuurtrut met twintig keer 'Fucking' vond ik overigens bizar.

Erg leuke komedie. De film heeft erg leuke momenten en een fijn einde. Er zaten ook twee komische acteurs in die het best goed deden. Krijgt een 4,0.

Heerlijke film, kan niet anders zeggen.

Echt niet meer van deze tijd deze film. Flauw, voorspelbaar en corny as hell. 1,5*.

Daarom juist briljant!

Leuke ouderwetse komedie.

Chemie tussen deze beide heren

3,5

Gisteren naar Due Date geweest. Zelfde concept als deze film, maar deze was vele malen leuker en Martin en Candy samen vond ik een super combinatie.

Inderdaaad, Due Date is slechts een slap aftreksel van deze film!

Laatst opnieuw bekeken, schandalig dat ik deze ooit maar vier * gaf, verhoogd naar max! De film is niet alleen hilarisch maar weet je soms ook echt te raken. Tevens draagt de film een boodschap uit die totaal niet geforceerd is. Steve en John waren een geweldig duo. Elke keer als ik deze film zie word ik weer vrolijk. Maar ik word ook haast weer droevig als de aftiteling komt... zonder twijfel de beste komedie ever!

Behoorlijke komedie en één van de leukere met Steve Martin, die ik over het algemeen niet zo graag aan het werk zie. Hughes stak vooral de draak met de boertige en laagculturele Amerikaan (Flintstones zingen op de bus ). Je ziet niet vaak films die het eigen volkje op zo'n manier in hun blote billen zetten. Film is een aaneenschakeling van geslaagde grappige situaties ( de verbrande auto ) .... en enkele mindere ook ( samen op het vliegtuig .)Je moet ook de wat platte en onsubtiele humor die erbij hoort kunnen waarderen.

Het terugdenken alleen al, brengt me weer in een lachstuip. Vooral omdat men net daarvoor allemaal het (vast wel culturele erfgoed) liedje van Steve Martin niet leek te kennen en nogal afkeurend reageerde.

Ik vond het persoonlijk een vrij flauwe film.

Nergens most ik echt gelachen en niets raakte mij.

De enige geslaagde mop vond ik het zingen in de bus, maar 10 sec op een hele film is niet bepaald geslaagd moet ik zeggen...

Ja haha, grappig inderdaad. Beetje jammer dat de film zijn reputatie dankt aan de fuck litanie van Martin wanneer hij die koe van de verhuurmaatschappij op haar plaats wilde zetten. Vond ik één van de mindere. Heb me vooral een deuk gelachen toen ze op hotel samen in hetzelfde bed moesten slapen.

Die bed scene is een klassieker ja.

Prachtig hoe Candy van simpelheid het bloed onder je nagels kan halen ( en zich van geen kwaad bewust is), en tegelijk toch sympathie weet op te wekken.

Hilarische roadmovie waarin twee tegenpolen genoodzaakt zijn om met elkaar te reizen. Vele grappige situaties en een fijne sfeer. Maar het grootste pluspunt van deze film zijn absoluut de twee hoofdrolspelers (Steve Martin en John Candy) die onvergetelijk zijn hier. Het wat zoetsappige einde is zeker niet verkeerd, maar had het ook leuk gevonden als het einde meer in de lijn lag van de rest van de film. Dik verdiende 3.5 (of misschien toch net een4 )

Bij wijlen grappige tot hilarische komedie met twee uiterst charmante hoofdrolspelers. Candy kan soms iets te nadrukkelijk op de zenuwen werken, maar gelukkig weet Martin dit meestal wel op te vangen. Perfect voorbeeld hiervan is de uitbarsting van Neal in het motel, die de voorafgaande, flauwe irritaties in bed compenseert. Verder blijft het verhaaltje wel min of meer boeien, doch het sentimentele einde was volstrekt onnodig.

Goed.

3,00

Voor mij een klassieker met vooral Candy als de drijvende kracht, vooral de nachtelijke auto scene waarin hij de andere medeweggebruiker als een dronkaard afschildert.. subliem.

een van de beste komedies uit de jaren 80, en samen met Breakfast Club ook een van John Hughes beste films. een aanrader.

Toch alweer een tijd geleden dat ik deze film gezien heb, na diverse films van Martin en van Candy herzien te hebben had ik er wel zin, met het idee als het tegenvalt zet ik hem gewoon na een half uur uit.

Hoewel het toch nog wel in de vroege periode van Martin valt, zie ik dat het al wat minder wordt vergeleken met All of me en Lonely Guy. Toch is film al aan het begin vermakelijk. Alleen kakt op sommige momenten in en sommige gedeelten duren ook wel te lang. Candy is soms ook wel te overheersend grappig en diens films zijn bij herkijken tegengevallen. Terwijl Martin ook in deze film weer in aanzien is gestegen, niet zo leuk als in die andere twee films maar toch grappig. Vooral zijn mimiek, dat grijnzen, etc. was wel vaak aanleiding voor enige irritatie maar moet zeggen hij is weer lachen in deze film. Het einde van de film, hoewel niet meer verrassend, blijft ook wel hartverwarmend en de film wordt hiermee goed afgesloten. De herkenbare tegenslagen die in deze film getoond wordt dragen ook nog een steentje bij. En daardoor heb ik mijn stem weer verhoogd naar een kleine 4.0.

Dit blijft toch een extreem charmante film. Ondanks dat de film niet vol grappen zit en Hughes je niet elke minuut probeert te laten lachen escaleert de film op een humoristische manier van kwaad tot erger. Grote complimenten ook aan Martin en Candy, die perfect gecast zijn voor hun typetjes. De chemie tussen de 2 spat ervan af en ik had deze film dan ook niet zonder de 2 willen zien.

3,5*

Uitstekende komedie. Zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt.

Grappig en gladjes.

Het feelgood-sausje van Hughes is wederom aanwezig, maar de regisseur zijn vaste kracht Candy maakt een hoop goed. De combinatie met het tegenovergestelde karakter van Martin zorgt voor een aantal grappige scènes, maar hier had ongetwijfeld meer ingezeten. Wanneer Martin de irritante Candy een spiegel voorhoudt worden de lachspieren prettig uitgerekt. Het zoete einde voelt een beetje te gladjes aan.

Goed.

Al een paar keer gezien en hij blijft leuk.

John Candy was toch altijd er leuk.

Ja jammer dat hij zo jong gestorven is.