Planes, Trains & Automobiles (1987)

leuke film weer van Hughes, die met simpele gegevens altijd prima uit de voeten kan. in Ferris en the BC geeft hij het script nog enige intelligentie en een boodschap mee. hier laat ie dat wijselijk achterwege. slechts in de laatste 5 min. laat ie zich verleiden door er een moraal in te gooien. maar ach, daar lijken dergelijke films niet zonder te kunnen. het is erg kundig gemaakt, met vooral de juiste mensen op de juiste plaats. twee of drie echte leuke momenten, waaronder de bekende 'give me a fucking car' scene. verder erg vermakelijk. Hughes is een vakman in wat hij doet, maar meer ook niet. dikke 3,5 sterren.

ik was juist ontzettend blij dat deze film geen point had. een dergelijke film die een punt wil maken, wordt er vaak niet beter op.

Onozele slapstick-films met een pointe zijn mij eigenlijk onbekend, ik had deze film gewoon liever nooit gezien...

dit is geen slapstick, hoor.

Idd.

Gewoon een van de beste komedies ever wat mij betreft.

4.5

Hoe omschrijf jij dan films waarin het grappig hoort te zijn dat mensen op de grond vallen of auto's in brand vliegen??

in dit geval gewoon een komedie. een slapstick bestaat voornamelijk uit gooi- en smijtwerk. als er gooi- en smijtwerk in een film voorkomt is het niet meteen slapstick. auto's die in brand vliegen is dan ook geen kenmerk van slapstick.

veel belangrijker waren de dialogen (wat al helemaal geen kenmerk van slapstick is) en beledigingen van vooral Martin.

Het is een kwestie van definïeren: de vraag is waar je de grens trekt. voor mij ligt deze verder dan "gooi en smijtwerk". slapstick reikt tot in het gebied van "de handeling als karikatuur".

mij stoort het typische karakter van bepaalde scenes, het feit dat wat getoond wordt al honderden keren eerder gezien is en meer als formule wordt gebruikt om een bepaalde sfeer op te wekken dan als ultiem nieuw beeld in de cinematografische sequentie.

in essentie spreken we hier over conventies. het zou fout zijn te beweren dat een goeie film enkel bij de gratie bestaat van het doorbreken hiervan. soms zijn conventies de uitgelezen manier om iets over te brengen...maar de "fomulebeelden" mogen niet de overhand krijgen.

er moet dus een evenwicht bestaan tussen de conventie en het innoverende...

vanuit deze cognitie definieer ik nu slapstick als de "overspoeling van de film door conventies" een irritante voorspelbaarheid implicerend en finaal een immense slaap van de geest.

geweldige film, helemaal niks mis mee , 1,5 uur helemaal krom liggen van het lachen .

en de definitie van slapstick is volgens de van Dale gooi en smijtwerk.

een formulefilm is niet per definitie slapstick. je informatie is gewoon onjuist. ik snap dat je graag iets innovatiefs had gezien, maar deze film is juist uitstekend door zijn eenvoud. zonder pretenties.

over welke formule heb je het nu precies? de film gaat in eerste instantie over conventies, maar stapt daar snel van af aangezien de omstandigheden zo extreem worden, dat je er moeilijk vanuit kan blijven gaan dat dit algemene maatschappelijke omstandigheden zijn waarin Martin opereert. o.a. Candy tergt hem tot op het bot en de wet van Murphy slaat tot op het bizarre toe.

ik begrijp dat je nu interessant probeert te doen door allemaal zogenaamd moeilijke woorden te gebruiken waar veel synoniemen beter op hun plaats zouden zijn. ik heb nog steeds niets geleerd zoals jij stelt; dit is geen slapstick.

Dan heb je wel gelijk, en kan hetgeen ik omschreef niet gezien worden als slapstick. Dat neemt echter niet weg dat wat ik (en mijn broer, zie onder) omschreef me erg stoorde aan deze film.

Kan jij hier dan een passend begrip op plakken?

Dat weet ik.

Dat was dan ook een heel andere discussie.

Ik weet niet precies wat je van me wilt, maar volgens mij deed ik dat al.

Ik dacht al dat je je grote broer (of zo) erbij haalde. Kan hij zich niet beter zelf aanmelden? Werkt een beetje verwarrend.

Komedie dus. Blijspel zegt de Van Dale. Volgens mij is een komedie een veel te algemeen begrip, wat voor films zou moeten gebruikt worden die lachen met bepaalde zaken, niet me de zwaartekracht (als iemand een balpen op de grond laat vallen bijv. want zo laag zakt deze film bij momenten)... Dan kan je zeggen dat die definitie eerder naar de satire neigt, wat misschien inderdaad een passender begrip is voor dat soort films. Maar intelligentere komedies, zoals The Naked Gun: From the Files of Police Squad! die lachen met allerlei filmcliché's zijn dan weer helemaal géén satire, maar doodgewone, goeie komedies. Het gaat er mij gewoon om dat ik bij een komedie hoogstaande grappen verwacht, die je spontaan associeert met zaken die je eerder gezien hebt, maar die dan grappig of belachelijk overkomen, waar de verdienste van de film dan ophoudt. Ik verwacht dus geen film over de wet van Murphy (, geen film die probeert uit te leggen aan het plebs wat die wet betekent) en geen film over de Murphy-wet die tot in het bizarre doorgedreven wordt; want die wet op zich is al grote zever (het basisidee alvast)...

ah, is dit de broer van JJ_D speaking?

misschien helpt 't als je voorbeelden geeft, want volgens mij zijn die er amper. de grappen zijn vooral verbaal en de kracht schuilt hem dus in de dialogen. iets compleet anders dan de slapstick (die zoals gezegd amper aanwezig is), die jij beschrijft.

en satire kan geen onderdeel zijn van doodgewone goede komedies?

volgens mij heb je een beetje moeite met het vinden van de juiste begrippen en klasseringen bij de juiste films. Naked Gun (hoe je dit in godsnaam als intelligenter (dan wat ook) werk kan beschrijven is mij een compleet raadsel) is eerder satire dan PTandA.

conclusie is dus dat je verwachtingspatroon verkeerd was. maar goed, als je verwachtingspatroon bestaat uit dingen die je eerder gezien hebt, valt zoiets wel te verwachten.

de film gaat niet over de wet van Murphy (en of die wet al dan niet een zever is, is al helemaal niet belangrijk) het is slechts een middel.

Neen, dit was terug mezelf, mijn broer typt minder hoofdletters...

Natuurlijk is die eerder satire dan PT&A, en dat is wat ik wil van een een komedie. Satire is een "geleerd" woord voor steengoede films, sommige momenten in NG zijn ook gewoon niet grappig, of soms heb ik er het gissen naar waar precies ze naar verwijzen. In NG zaten zowel verwijzingen als zwaartekracht-grappen.

Zelf vind ik trouwens niet dat ik worstel met het jargon. Ik heb simpelweg moeite om me behoorlijk uit te drukken, al denk ik dat jij tot nu toe de enige bent die me niet kan volgen...

Mijn verwachtingspatroon van een komedie is gewoon dat ik de humor begrijp, ik kan zwaartekracht-humor nu eenmaal niet bevatten en daar leg ik me maar al te graag bij neer. Een film met zwarte humor is (volgens mij, puur persoonlijk, laten we er aub géén Van Dale bijhalen) geen komedie. Aangezien ik slechts een tiental komedies in m'n hele leven gezien heb (zie genre: comedy) houdt mijn kennis over het genre gauw op. Toch belet dat niet dat ik mij soms echt te pletter gelachen heb. Komedie staat in mijn ogen symbool voor films waarbij humor het DOEL is (ontspanning dus), dus geen film met een boodschap.

Middel om wat te verklaren?? Het middel om het absurde van het bestaan tot de kijker door te laten dringen??? Neen hoor, in mijn ogen blijft deze film gebuisd...

dat komt omdat je je nogal tegenstrijdig uitlaat. eerst is Naked Gun geen satire dan weer wel. wees eens duidelijk. je gaat heel erg prat op allerlei definities, die je vervolgens compleet verkeerd gebruikt en toepast. je maakt het er niet makkelijker op.

we hadden toch al lang besloten (stond zelfs in je eerste bericht) dat deze film geen boodschap had? nu is opeens de boodschap in deze film kwalijk? je wringt je in allerlei bochten om kritiek te kunnen hebben. wees eens consequent.

een paar vragen en opmerkingen;

- Wat is er moeilijk aan het vatten van (wat jij noemt) zwaartekrachthumor? en noem nu eens voorbeelden in deze film waar ik je herhaaldelijk om heb gevraagd. de grappen zijn vooral verbaal.

- Waarom kan zwarte humor geen komedie zijn. Ik raad je aan iets te doen aan je (sub)genre indeling.

- Deze film kan er niets aan doen dat je te weinig vergelijkingsmateriaal hebt (wat op zich niet uit hoeft te maken).

zucht. het is geen middel om iets te verklaren, het is een middel om komedie te brengen. waarom een komedie maken over een reis waarin alles goed gaat?

Naked Gun is enkel BIJ MOMENTEN satire...

Deze film heeft WEL een boodschap, en wel één waar ik me mateloos aan erger. Doorheen de hele film staat het Thanksgiving-feest centraal, en het 'toch-zeker-moeten-vieren-bij-de-vrouw-en-kinderen.' Wat een belachelijk patriotisme zeg...

1*/ Ik KAN het gewoon niet grappig vinden als een balpen op de grond valt (om het weeral héél simplistisch voor te stellen...), ik slaag er niet in om me tot dat niveau te verlagen...

In het tweede deel worden auto's kapotgebrand en overal tegenaangereden, verbaal (hoogstaande??) dialogen, (vb. die met het herhaaldelijke F-word gebruikt is echt dom.) Nog voorbeelden van zwaartekracht humor zijn: Het hoofdpersonage valt bij het begin nadat hij een taxi achterna holt of hij komt nat toe bij de verhuurmaatschappij doordat hij gedeeltelijk van een brug valt...

2*/ Een film met zwarte humor heeft meestal een echt boeiende verhaallijn, die zowel dramatisch als spannend (thriller) kan zijn. Enige uitzondering die ik ken zijn de Monty Python-films, waar komedie inderdaad het geschikte genre lijkt...

3*/ Ahso

Omdat dat een uitdaging zou zijn...

PS: Eigenlijk is humor iets subjectiefs, heeft het dus zin om hier verder te discusiëren, alles wordt toch herleidt tot het aspect van de persoonlijke smaak...

een paar punten (chronologisch, geen zin om te quoten) waar ik ter conclusie op wil reageren;

- Naked Gun is voortdurend satire, PTA zo nu en dan. maar satire lijkt me een compliment, dus waar maken we ons druk over.

- deze film patriottisch? weer een voorbeeld dat je je begrippen niet op een rijtje hebt. deze film is hooguit moralistisch, maar dan slechts de laatste 5 min. (verder gaat het gewoon over een man die naar huis wil, lijkt me weinig mis mee). alleen de laatste 5 min dus, zie het niet veel soortgelijke films beter doen.

- het vallen waardoor hij de taxi miste, was niet direct grappig bedoeld. wel de race die Martin had met Kevin Bacon (leuke bijrol). dat hij viel was niet bedoeld om een flauw lachsalvo te bewerkstelligen, maar om hem de race te laten verliezen.

- je voorbeeld van de brug is erg mager. ja, het hoofdpersonage valt een keer. heeft ook nog te maken met de zwaartekracht (en je flauwe voorbeeld van de balpen). als je daar al niet tegen kan. de grap was dat hij in de middle of nowhere achtergelaten wordt en dan alles uit de kast moet trekken om weer terug te komen op het vliegveld.

- het woord 'fuck' komt eigenlijk maar in één scène voor. een nette zakenman die zich uit totale wanhoop verlaagt tot het gebruiken van dergelijke schuttingstaal. juist omdat er verder relatief weinig gescholden wordt erg leuk. bekende scène in het genre ook (niet voor niets).

- het is idd. een uitdaging om het bestaansrecht van de film (alles dat misgaat) weg te nemen en daar een film over te maken. wat je krijgt is een film van 5 min. over een vliegreis eerste klas naar zijn gezin. klinkt leuk!

- ik begrijp wel dat je de film niet leuk vindt (als je overdreven krachttermen als 'ik weiger me te verlagen tot dat niveau' gebruikt wordt dat wel duidelijk). maar je blijft jezelf tegenspreken op veel gebieden. (film wel een boodschap, dan weer niet/ wel satire dan weer niet/ wel slapstick dan weer niet).

maar goed, deze discussie is voor niemand interessant meer (jammer dat je met het non-argument als smaak komt, waar ik een hekel aan heb). je mag het laatste woord hebben, want daar lijkt het alleen nog maar om te gaan (het lijkt wel of ik Djelle aan mijn fiets heb hangen).

Heila heila, je moet mij er niet in betrekken he!

Ik geef je trouwens gelijk in deze. JJ_D miste een beetje de pointe van het soort humor denk ik, begrippen slaat ie door elkaar en hij kan blijkbaar enkel lachen met "intelligente humor" (terwijl de kunst van eenvoudige, maar effectieve humor evenzeer te waarderen valt) Ik vond het iig een heel leuke komedie.

PS: Het is niet omdat een discussie lang aansleept, dat het daarom meteen een streefdoel is van de tegenpartij om gewoon maar zijn gelijk te halen. Je houdt toch ook van een stevige discussie, waarom zou die niet lang mogen duren? Fijn toch? Waarom denk je altijd zo vlug dat je discussiepartner enkel verdertwist om het laatste woord te hebben???

grapje djelle. heb ik je toch nog aan mijn fiets hangen

Zie wat ik eerder schreef. Amerikanen vinden dit super, JUIST omdat die man zo van z'n familie houdt. Dit IS gewoon een american-dream film.

Ik had het over de valpartij toen hij naast de taxi liep, schreeuwend: "You stole my taxi!!". Op DAT moment hoefde hij niet te vallen, dunkt mij.

Mijn conclusie: Ik vind dat die grap niet op de juiste manier aan de man wordt gebracht...

Neemt niet weg dat ik het niet grappig vond...

Ik weet niet hoe het komt, maar slaag er blijkbaar niet in om duidelijk te beargumenteren hoe en waarom. Mijn excuses daarvoor.

Ik vrees dat ik ook ankele woorden moet terugnemen, bv. mijn "Ik weiger ......." is wat uit den boze. Nogmaals mijn excuses.

Het komt erop neer dat ik deze film slecht vond omdat hij volgens mij slapstick was, wat jij weerlegd hebt met jouw defenitie uit de Van Dale, waardoor ik met het punt op de proppen kwam dat wat ik in de vorige berichten schreef me stoorde, waarna steeds méér verwarring ontstond telkens als er een bericht bijkwam.

Bij deze hebt u dan ook de discussie gewonnen, (deels omdat niemand het met me eens is, ) maar vooral omdat mijn punt steeds hetzelfde blijft en steeds weerlegt wordt.

De beste film van Candy. Lekker ongecompliceerd, gewoon lachen. Vooral de scene waarin beide plaats nemen in de afgebrande auto vond ik meesterlijk.

Doodzonde dat Candy er niet meer is.

Same here! 4,5**************

"doodzonde" lekker gekozen!!!

Maar inderdaad. Veel van zijn films vind ik geweldig!

Lekker simpel eventjes een filmpje pakken.

Feel good all the way!

R.I.P. John Candy

goeie komedie met 2 schitterende acteurs en zeker candy, spijtig dat hij overleden is

Een van de leukste John Candy films...

3,5*

Een erg leuke film die geen moment verveelt. Af en toe en dan vooral naar het einde toe wat opgekropt moralisme ertussendoor maar dat is beter dan een kerstkalkoen. Vooral leuk om te zien hoe Steve Martin en John Candy elkaar telkens weer treffen en er binnen no time weer iets fout gaat. De scènes op de hotelkamer waren het leukste! 4*

owja, hele leuke film is deze (was eerst de naam vergeten) zeker de moeite waard om hem op een zaterdagavond te gaan kijken

Zo'n leuke komedie, met emotionele randjes, zie je toch niet meer? Na het heengaan van John Candy, Walter Matthau, Jack Lemmon en nog een aantal anderen is er voor mij bijna geen een komiek meer waarvoor ik nog naar de bioscoop zou gaan. Hooguit nog voor Rowan Atkinson in zijn aankomende Bean film of Robin Williams als hij weer eens met een ECHT leuke film uitkomt. Deze film heeft moralistische trekjes en speelt zich af tijdens Thanksgiving in Amerika, maar wat dan nog? Al zou het de Pesach viering zijn, dan is het ook goed. Deze film gaat juist over het NIET maken van onderscheid in de mensen. Een hartverwarmende en hilarische film.

5*

Ik heb erg gelachen om deze film. Erg vermakelijk en verveelt niet. 3*