The Man Who Knew Too Much (1956)

Had jaren geleden al eens het orgineel gezien, daar herriner ik me als ik eerlijk moet zijn niet veel meer van, nouja behalve de fijne rol van Peter Lorre dan, als bad guy. Echte vergelijkingen durf ik hier dus niet te maken. Vond dit In ieder geval een prima triller. Hoewel verre van Hitchcock's beste. Stewart steelt zoals bijna altijd de show maar zijn vrouw Day en de rest van de cast vond ik wat wisselend. Vond de manier waarom Hitchcock zijn verhaal verteld en spanning opbouwt (met als hoogtepunt idd de Albert Hall) weer erg geslaagd. Echter kent het verhaal net iets teveel plotholes. Dat hele einde met dat zoontje zie zijn moeder hoort zingen is natuurlijk belachelijk, zoiezo slaat het een beetje door vanaf die RAH scene. Om over dat eindshot maar te zwijgen. Waren we geacht daar om te lachen ofzo? Waar is trouwens Hitch zijn cameo in deze film? Heb mijn best gedaan maar hem nergens gespot.

3 sterren

Het begon allemaal zo sterk en mysterieus, maar daarna werd het wat minder en tegen het einde zakte de film helemaal in mekaar. Wat een goed verhaal lijkt blijkt een samenloop van heel wat toevalligheden te zijn. Het is hier al eerder gevraagd, maar hoe wist die James Stewart dat die in de Albert Hall moest zijn?? Op imdb staat er een "uitleg", maar dat is veel te vaag en onwaarschijnlijk om te geloven.
Maar goed, er waren helaas meerdere zaken waar ik me wat aan stoorde.
Als eerste is er al dat moment net na de moord. Het echtpaar gaat naar het politiekantoor om een verklaring af te leggen en dan laten ze hun zoon zomaar bij een wildvreemde vrouw die ze de vorige dag hebben leren kennen. En dat in een vreemd land, hoe dom is dat?
De film had ook makkelijk een uur korter mogen duren. Het wordt allemaal wat te lang gerokken. Zo heb je bijvoorbeeld die ellenlange scène met dat orkest waar wel wat spanning wordt opgebouwd. Maar die spanning wordt helemaal verpest door het overdreven gedoe van Doris Day.
Doris Day, wat een vreselijke actrice is dat. Het kan natuurlijk ook liggen aan het personage dat ze hier speelt, maar ik vond het echt verschrikkelijk slecht en irritant geacteerd. Dat overdreven hysterische en huilerige gedoe van haar, en dan gaat ze tegen het einde ook nog eens zingen. Ook de meeste andere personages vallen nogal tegen, zoals dat jongetje bijvoorbeeld. Gelukkig is er nog James Stewart die door zijn aanwezigheid de film nog enigszins weet te redden.
Het einde vond ik dan ook wel heel abrupt. En toch wel vreemd dat het bezoek er na al die uren nog steeds zat. Nog vreemder is de premier die net na de aanslag gewoon verder gaat met zijn leven alsof er totaal niets aan de hand is. Het is tenslotte maar een vleeswond.
Ondanks het verhaal dat vooral het eerste uur erg vermakelijk was en een goede James Stewart kan ik hier toch nog geen hoog cijfer aan kwijt, daarvoor zijn er teveel minpunten.

Geen Hitchcock topper maar zeker niet slecht. Stewart speelt erg goed. De film blijft boeien alhoewel het einde niet al te sterk is.

Opzich een redelijke film! Heb er aardig van genoten, maar vooral van het begin.

Ik vond het einde ook wat te simpel!

Heb nog wel 1 vraag. Op NL 1,2,3 heb je geen pauzes, maar ik moest ontzettend nodig naar de WC en toen miste ik het stuk waarin James Stewart naar die zaak ging met opgezette dieren!

Wat gebeurde daar precies? Had deze plek helemaal niks met het verhaal te maken en zat hij ontzettend fout?

Ik zag namelijk wel wat oproer net voordat hij het pand verliet!

Iemand dit dit lege stukje even kan toelichten

Aardige film van Hitchcock. Zeker niet zijn beste werk, maar verre van slecht en op momenten zelfs vrij goed nog. Vaak zie je wel hoe gedateerd de film nog is. Direct al bij de eerste beelden, toen er blijkbaar nog geen fatsoenlijke opnames in auto’s konden worden gemaakt. Dat ziet er wel heel nep uit. Ook zijn de acteurs net iets te zwaar opgemaakt en acteren ze wat te overdreven, echt nog een beetje op de theatermanier zeg maar. Alle decors zien er ook statisch en in scène gezet uit eigenlijk. In de bus worden ook cultuurverschillen getoond, maar dat wordt niet zo leuk gedaan als later in de film. Die scène met die hoofddoek komt in deze tijd vrij hilarisch over eigenlijk. Later in het restaurant gaat het al een stuk beter.

Een plot van spoorloos verdwenen vrienden/vriendinnen/kinderen is altijd erg interessant en vaak spannend en meeslepend, maar alle emotie ontbreekt hier bijna. Doris Day laat in de scène dat ze van haar man over de ontvoering te horen krijgt weliswaar wel zien dat emotie de bedoeling was hier, maar dat speelt ze echt dramatisch slecht, en verder bespeur je in de manier van handelen van de personages weinig realisme in zo’n situatie. James Stewart heeft weliswaar echt die filmsterrenuitstraling maar vond ik persoonlijk helemaal niet zo overtuigend.

Aan het begin moet de film nog een beetje op gang komen, maar als eenmaal de moord is gepleegd komt het tempo er wel in. Hitchcock gebruikt ook wat leuke trucjes die hij later terug laat komen, zoals Doris Day die met haar kind (een net wat te kleffe scène) het wereldberoemde Que Sera zingt of het gebeuren met de bekkenslag. Allemaal lekker dramatisch ook wel weer. Dat werkt vooral goed in de concertscène, wat echt de beste van de film is. Zo slim en goed opgebouwd, vooruitstrevend misschien ook wel. Overigens niet de eerste fraaie locatie die in de film wordt aangedaan.

Qua geluid is de film dan weer duidelijk verouderd. Zoals bij eigenlijk al die films is de kwaliteit van het geluid helaas wat vaal, en de muziek doet vaak toch wat oubollig aan.

Om je te bescheuren is trouwens die scène dat McKenna wordt neergeslagen, inclusief rollende ogen. Dat zou tegenwoordig alleen nog maar op een slapstick-manier worden gebruikt.

The Man Who Knew Too Much is een best aardige film, en ik moet de eerste slecht van Hitchcock nog zien, maar een echte topper is het ook zeker weer niet. Daarvoor mist de film wat emotie en echt pure spanning of scènes die je echt bijblijven, Bovendien langdradig op momenten, vond ik persoonlijk, en gedateerd op meerdere vlakken. Een dikke 3.0* dan maar.

Deze was laatst op tv, maar ik heb 'm niet af kunnen kijken. Ik vond 'm behoorlijk slecht. Ik weet niet of dat ligt aan de stijl van filmmaken, of gewoon puur aan deze film. Ik heb me echt zitten ergeren aan sommige debiele en veels te doorzichtige dialogen en/of plotwendingen. Ook het acteerwerk was maar zwakjes (de ene keer belachelijk overdreven, de andere keer totaal emotieloos), terwijl Stewart en Day toch wel grote namen waren volgens mij.

Ik kan me goed voorstellen dat dit in 1956 heel wat was, maar dat hoop ik eerlijk gezegd niet, want dan ben ik bang dat films uit die tijd mij niet zullen kunnen bekoren.

Vond ik persoonlijk toch een ontgoocheling. Een van de minst goede Hitchcocks die ik al gezien had. Vond het verhaaltje nogal dunnetjes en de film slaagde er niet echt in om mij in spanning te houden. Ik miste de echte suspense die ik bij Psycho en Dial M. for murder wel ondervond. Het liedje "Que sera" dat als een rode draad doorheen het verhaal geweven is, vind ik dan weer wel leuk.

Goede en spannende HC film en een stuk beter dan het origineel! James Stewart steelt de show en alhoewel ik nogal huiverig was voor het acteertalent van Doris Day, viel ze me allesbehalve mee!
De spanning wordt goed opgebouwd, met als hoogtepunt de Royal Albert Hall. Al vond ik de scene in de kerk ook erg spannend. Wat ik ook erg sterk vond is de humor die HC erin weet te brengen. De scene in het restaurant en ook in de kerk zijn erg vermakelijk.
Natuurlijk short er aan de film ook wat punten, en is het jongetje behoorlijk irritant, maar ik heb weer met volle teugen genoten van deze Hitchcock!

3.5*

Zeer vermaakt met deze heerlijke film. Spannend en creatief in beeld gebracht, met een leuke rol van James Stewart, een van de betere acteurs uit zijn tijd.

Niet één van Hitchcock beste maar toch nog een erg goede film. James Stewart speelt als vanouds zeer goed, maar Doris Day ismisplaatst in deze film. Spijtig. Het einde is wel goed opgebouwd alhoewel de snéne met het orkest te lang duurt.

Toch nog 4*

Prima film van Hitchcock en in ieder geval een stuk beter dan de versie uit 1934, waar Hitchcock dus zelf ook niet tevreden mee was. Hitchcock maakt daarnaast graag gebruik van James Stewart en in deze film werkt dat wederom prima. Af en toe komt hij enigszins onnozel over in deze film en dat maakt de film zelfs op sommige momenten grappig. Verder is het verhaal deze keer ook wat beter uitgewerkt en daarnaast heeft de film gewoon een prima sfeer, iets waar Hitchcock sowieso altijd wel goed in is. Verder zitten er wel wat aardige spannende momenten in, al is het soms misschien een tikkeltje vergezocht, vermakelijk is het zeker.

3,5*

Deze remake is er niet gekomen omdat hitchcock ontevreden was over de vorige, maar omdat hij contractueel verplicht was 'n remake te maken. Deze vond hij 't geschiktst.

Weer een typische Hitchcock. Doorsnee gezin die wat overkomt en opeens een heel spannend leven krijgen.

Het verhaal komt wat langzaam op gang, maar na die moord kan het beginnen! Meer vragen dan antwoorden en bijna altijd wel wat te beleven.
Het dramagehalte is wat mij betreft iets te hoog om leuk te zijn en sommige scènes worden wat te lang gerekt. Dan heb ik het overigens niet over die scène in Albert Hall, want die is geweldig. Het moment dat het wapen langzaam in beeld komt. Ademloos en weer ouderwets genieten.

Het einde was jammer genoeg een beetje een anti-climax. Zo zit je te kijken en zo is het afgelopen.
Een leuke, vermakelijke film, maar hij heeft beter gemaakt.

3,5*

Mijn 10e Hitchcock alweer, het gaat wel lekker snel de laatste tijd. Met The Man Who Knew Too Much maakte Hitchcock een remake van zijn eigen film. Ik het nooit het origineel gezien, maar na het zien van deze film sta ik ook niet echt te trappelen.

De film begint rustig, en pas na de moord op Louis Bernard begint er vaart in de komen. Verhaal is prima, lekker mysterieus en goed te volgen. Al moet ik wel zeggen dat de film niet echt hele speciale momenten heeft (op de Albert Hall scene na dan)

James Stewart blijft gewoon een geweldige acteur, lekker onnozel en nonchalant. Ook in deze film doet hij het prima. Op Doris Day valt ook heel weinig aan te merken. Natuurlijk blinkt zij uit met het wereld beroemde liedje Que sera sera . Het is al vaker gezegd, maar dat jongetje was inderdaad erg irritant. Verder duurden sommige scenes iets te lang. En is de film een tikje ongeloofwaardg(zoals dat James Stewart en ook Doris Day gewoon de Albert Hall binnenkonden zonder een kaartje)

Verder wel gewoon een vermakelijke film. Maar ik heb wel betere films van Hitchcock gezien.

3*

Redelijk goede film, maar het is niet echt mijn ding.

Wel spijtig van het abrupte einde, je verwacht een ontknoping die enige duidelijkheid zou verschaffen maar plots is de film ten einde.

Toffe hitchcock, de scene in Albert Hall was geweldig

Alleen leek het nogal zeer lang te gaan de film en ineens eindigt het abrupt. Maar voor de rest welk een sterke film.

Nee, de herziening is me niet echt goed bevallen. Het is allemaal wel degelijk, maar de film duurt simpelweg gewoon te lang. Een hoop scenes worden ook flink uitgerekt (de albert hall scene) bijvoorbeeld. Ik vond het origineel een stuk beter. Al is dit niet heel slecht hoor. Je zit de film vrij makkelijk uit en James Stewart is zoals altijd weer goed natuurlijk. Al was het voor de rest soms toch wel wat matigjes.

Wederom zo'n thriller-topper van Hitchcock . James Stewart en Doris Day zijn verwikkeld in een mysterieus plot waarbij een moord beraamd wordt en ondertussen ook hun zoontje is ontvoerd. Soms wordt het enigszins grappig door Stewart, maar spanning overheerst gelukkig. Deze wordt opgevoerd tot een lange zenuwslopende scene tijdens een concert in de Albert Hall. Daarna gaat de film iets te lang door, maar goed dat terzijde. Ik heb me prima vermaakt met deze film .

Teleurstelling na het zo geweldige origineel. Er is 3 kwartier toegevoegd, maar waar dat in is gaan zitten is nauwelijks duidelijk. Echt spannend wil het helaas allemaal niet worden.

2*.

Ik vond het een zeer sterke misdaad / thriller met spannende momenten.

Vooral de albert hall scene was ijzingwekkend.

Ook de scenes in Marokko waren mooi.

Het acteerwerk is prima en wat verwacht je van stewart nog meer.

4 sterren

Sorry hoor maar ik vind dit echt een verschrikkelijk saaie en stomme film...

Ik vond de film geen seconde spannend of eng of goed.

Ik kan niet meer dan 1,5 ster geven...

Prima klassieker van Hitchcock, met twee schitterende rollen van Day en de altijd betrouwbare Stewart. Deze spannende thriller met een goed plot heeft een aantal sterke wendingen. Het laatste deel van de film wordt wel iets te lang uitgerekt en dat zingen was ook niet zo nodig. Toch een erg goede film die hier onderschat wordt.

4*

Ik had besloten om stemmen uit te brengen en alleen berichten te schrijven. Maar na deze film gezien te hebben, moet ik er echt op stemmen. Echt een topfilm, Hitchcock zoals wij hem kennen. Prachtig nummer dat Doris de hele tijd zong en James die een pracht prestatie levert. Kan zijn dat de stemmen hieronder niet helemaal klopppen, met wat ik gestemd heb op de site.

Alfred Hitchcock

1. Straingers on a Train (*5)

2. North by Northwest (*4,5)

3. Psycho (*4,5)

4. Rear Window (*4)

5. Vertigo (*4)

6. The Man Who Knew Too Much (*4)

7. The Birds (*4)

Het was zeker de moeite om deze film te bekijken. De beelden zijn misschien al wat gedateerd, maar het verhaal is zeker de moeite. Natuurlijk is ook de cast de moeite: James Stewart (Rear Window).

En dan nog het liedje "Que Sera Sera" komt blijkbaar uit deze film.

Zonder twijfel een van de zwakste Hitchcock-films. Het verhaal is aan de magere kant, wordt nergens echt spannend en ook het acteerwerk is niet om over naar huis te schrijven. Jammer bovendien dat het bekroonde "Que Sera Sera" niet een keer volledig gezonden wordt door Doris Day.

Gaat deel uitmaken van ALFRED HITCHCOCK: THE MASTERPIECE COLLECTION. V.a. 10 oktober een limited box blurays in de Nederlandse winkels, uitgebracht door Universal. De box bevat 15 films.

Het was een prettige hernieuwde kennismaking met deze film via DVD.

De lange tijd die er sinds de laatste kijkbeurt voorbij ging, zorgde voor een frisse ervaring.

Nog altijd een prettige film is mijn mening.

Goed acteerwerk, ook van Day, die hier en daar wat kritiek te verduren krijgt.

Ik vind haar verre van irritant.

Ze speelt de rol van wanhopige moeder gewoon goed.

De scènes in de Royal Albert Hall zijn 't spannendst.

Erg goed gedaan met de muziek als "medespeler ".

Ik herkende Leo Gordon in een heel kleine rol (chauffeur) dat was mij eerder niet opgevallen.

Wat mij minder kan bekoren zijn de vele studio opnames, die "buiten"spelen, en de duidelijk herkenbare achtergrond projecties.

Op de DVD, die overigens van prima beeldkwaliteit is, zijn die beelden nog te harden.

Maar bij een Blu-ray release vrees ik dat ze veel te veel in 't oog zullen springen.

Een domper is het afgekapte einde, een paar minuten extra hadden een groot verschil gemaakt.

Ik heb hem helemaal niet als een film van 120 minuten ervaren, leek mij veel korter.

Een van Hitch's minste. Plotgaten zijn de regisseurs niet vreemd, maar bij the Man who knew too much had ik er meer last van dan anders. Ook is het eerste deel van de film zoals zovaak interessanter dan het tweede, maar dit keer vind ik het verval ook groter. Een van de saaiste Hitchcock's. Zonde.

Criterion komt met een Blu-ray release: 15 jan. 2013.