The Man Who Knew Too Much (1956)

James Stewart speelt weer meesterlijk!

Je wordt tijdens de film door Hitchcock steeds op het verkeerde been gezet.

Leuk weetje: Doris Day kreeg een Oscar voor het (nu nog steeds erg populaire) nummer 'Que Sera, Sera'.

Goede film met een goed en spannend verhaal. Je wordt wel een aantal keren op t verkeerde been gezet.

Alleen de Royal Albert Hall-scene duurt in mijn ogen onnodig lang.

Argh! Een klassieke scene en jij vindt hem te lang

Hij mag dan klassiek zijn maar ik dwaalde wel met mijn gedachten af. Dat zegt toch genoeg.

Nou, ik niet hoor

Volgens mij was Hitchkock hier al een beetje over zijn top periode heen (net als bij de meeste andere films die Net 5 de laatste weken uitzond), want in deze film kon ik weinig terug vinden wat ook maar leek op een spannend sfeertje of ook maar een spannende scéne. Een erg standaard verhaaltje dus, met ook een tegenvallende Stewart. 2,5*

Haha

Vertigo (1958)

North by Northwest (1959)

Psycho (1960)

The Birds (1963)

Hahaha!! Ik zou zweren dat deze film veel later is gemaakt. Maar dan breng ik als argument dat het een remake was .

Vertigo en North by Northwest waren voor mij de beste Hitchkocks. Psycho en The Birds moet ik nog een keer zien, maar die zullen na wat ik er allemaal over gehoord en gelezen heb ook wel goed zijn. Maar nogmaals, ik zou zweren dat deze film veel later is gemaakt. Niet dus. (Ik zal mezelf wel in de hoek zetten om me te gaan schamen )

The Boy Who Knew Too Little

He I'm just Young and Innocent (1937)

(en zeg niet meer van die nare dingen over mij of je krijgt Trouble with Gotti (1955) )

Prima acteerwerk, een klassieke moordscene, aardig verhaal.
Toch heb ik me van het begin af aan gestoord aan een aantal ... tja, hoe zal ik het noemen...slordigheden, tekenen van gemakzucht in de film.

1. De achterdocht van Jo, al direct na de ontmoeting met die Fransman: ze rook mij veel te snel onraad. Er was echt nog niks aan de hand.
2. De manier waarop ALLE ter zake doende personages plotseling aanwezig waren in de Albert Hall. Bovendien konden zowel meneer McKenna als zijn echtgenote zomaar binnenwandelen en gaan en staan waar ze maar wilden. Raar, want kaartjes hadden ze niet.
3. De conversatie in de Albert Hall om ons kijkers duidelijk te maken dat 'die kale man' de prime-minister is. Echt slappe hap.

Door deze slordigheden vind ik dit de zwakste Hitchcock die ik tot nog toe gezien heb. In een goede film moet er ook aandacht zijn voor de details.

Mwa.. nogal voorspelbaar, veel overbodige scènes en niet echt spannend. 2,5 sterren voor een aantal uitstekende vertolkingen, Stewart blijft namelijk gewoon een heerlijke acteur.

Niet al te intelligent plot met veel ongeloofwaardigheden, maar goed gemaakt. Ik twijfel tussen 2,5 en 3, maar hou het even op 2,5 *

Een Hitchcock voor het hele gezin moet dat in 1956 geweest zijn. Met Doris Day wordt het zowieso eerder een komedie dan een thriller. Een aantal scenes hebben zoals vaker bij Hitchcock als voorbeeld gediend in latere films. 'Raiders of the lost Arc bijvoorbeeld. 3,5*

goede film van Hitchcock. het duurde even voordat ik er in zat, maar toen werd ie redelijk goed. de acteurs zijn prima (hoewel dat kleine jongentje niet best was (erg geforceerd)), de spanning is goed getroffen en wordt (zoals we van hem gewend zijn) mooi opgebouwd. enkele sterke scenes, maar echt bijzonder wordt het nergens. 3,5 sterren.

Einde is bijna geniaal, maar ik heb om een of andere reden altijd een hekel gehad aan deze film. En dus kan ik hem ook geen hoge stem geven natuurlijk, dat zou niet consequent zijn.

Vond het niet bijzonder.De Albert Hall scene was nog wel spannend maar meer ook niet.3*

James Stewart.... Die man tilde menig film naar een hoger niveau. Ontzettend Amerikaans, maar in oude Hollywoodfilms zijn er niet zo veel met zijn uitstraling. Altijd fijn om naar te kijken.

Naast Stewart tilde de Royal Albert Hallscene deze film ondanks een wat flauw scenario tot boven het gemiddelde.

3.0*

Dat vond ik juist de enige echte goede scene; 3*

Sorry hoor, maar betere scenes dan deze zijn erg schaars .

Mijn mening:

Prachtige film. In het begin vond ik het geheel wat over de top qua acteerwerk (Stewart uitgezonderd), maar het leuke is dat dit nodig was om een van de meest briljante scenes uit de film (ongetwijfeld een van de beste scenes van Hitchcock) die extra lading mee te geven. Ik heb het hier natuurlijk over de scene waar Bernard Herrmann zijn oevre aan de man brengt, maar te tegelijkertijd zijn er verhaaltechnisch allerlei ontwikkelingen. Prachtige gefilmd, weergaloze muziek, suspense, gevoel; Meer kan je bijna niet in een scene stoppen en lijkt of soortgelijke scenes me altijd extra aanspreken (Trois Coleurs: Blue, Sergio Leone-films hebben dit ook zo mooi). Nu moet ik de gemoederen wel wat sussen door te zeggen dat het natuurlijk geen meesterwerk is, maar een solide suspensefilm die door het oproepen van zoveel vragen altijd interessant blijft (alhoewel je altijd weet hoe het afloopt ).

4*

Meer dan overgewaardeerd!

Stewart speelde niet zoals het moest, Doris Day (wat kwam die daar eigenlijk doen?) zong een liedje; maar voor de rest???

Wel mooie climax.

3*

kijk het origineel eens! is een stuk beter.

Deze film behoort wat mij betrefd niet tot de grootste werken die Hitchcock gemaakt heeft, maar al zijn elementen zijn weer op een goede manier aanwezig, wat van The Man Who Knew To Much een zeer aangename film maakt. Op sommige momenten is de film iets te doorsnee, maar er zitten ook weer meesterlijke momenten in, vooral tegen het einde aan. De Royal Albert Hall-scène is meesterlijk, maar vergeet ook de scénes in de kerk, de zaak waar ze dieren opzetten en in de ambassade niet. Ik heb persoonlijk niks met 'Que Sera, Sera', maar hier wordt het leuk gebruikt.

Verder zit er weer wat humor in en genoeg suspense. Verhaaltje is niet echt belangrijk maar wel vermakelijk. Wel jammer dat de film heel abrupt eindigt. Hoe het met de grote schurk afloopt weten we niet eens. Jammer, maar het was Hitchcock toch niet helemaal om de politieke kant van het verhaal te doen. Stewart doet het goed, maar ik vond in dit geval de rol van Day leuker. Ik snap een reactie zoals hierboven van Silvio Dante, die zegt dat haar rol overbodig is, dan ook niet. Net zo'n essentiële rol als die van Stewart. Hun zoontje is wel irritant.

Vermakelijke Hitchcock, met magistrale momenten, maar net iets te gewoontjes overall voor een echt hoge score.
3,5*

Na jaren deze prachtfilm weer eens terug gezien. Zit vol met een prachtig afwisselend scala aan mogelijkheden om op een zeer humoristische manier met spanning en ontspanning in een film om te gaan. Vind de tweede versie uit 1956 toch wat sterker dan de eerste uit 1934 ook al zijn de sinaasappels ergens in de kleurenfilm misschien wel wat te erg irritant oranje.

Zeer sfeervolle en indringende klassieker en veel beter als de eerste versie.

Een prachtrol van de meesterlijke acteur James Stewart en van Doris Day verschoot ik ook zeer positief. Ze kan het lied que sera, sera zeer overtuigend zingen.

Hoewel Hitchcock het wat laat afweten met zijn genre kan ik toch niet zeggen dat de film niet goed is, het is een zeer gezellige film die je blijft volgen en spannend is tot het einde.

Mooi camerawerk, met van die kleine dingetjes die je opmerkt en zegt, wauw, zeer mooi...

en vooral zeer goede acteerprestaties.

Samengevat een redelijke hitchcock die zeker en vast een 3,5 verdiend.

Prima thriller, met name dankzij de regie van Hitchcock. Zijn spanningsopbouw is weer uitstekend. Stewart is als altijd weer fantastisch in de hoofdrol.

Toch kent de film teveel slordigheden en toevalligheden om het een meesterwerk te noemen. Het begin berust wel erg veel op toeval en het einde bevat weer veel slordigheden, zoals Jay73 eerder ook al aangaf. Echt spetterend wordt het ook nergens en het jongetje is een lopend cliché.

Verder is het einde wel mooi gemaakt. Hitchcocks regie en Stewart zorgen ervoor dat het verder een prima thriller is.

Prima film van Hitchcock.

Niet erg spannend, maar dat van die 'Que sera' vond ik wel mooi gevonden

Uitstekende acteerprestaties...

4

Weer een erg goeie film van de meester, en beter dan de originele uit 34. De film is eigenlijk op bijna alle vlakken beter, hoewel Peter lorre als slechterik toch niet wordt overtroffen hier en het plot met die naam vond ik in de eerste film ook wel beter, hier was het gewoon iets te logisch, maar het heeft er misschien ook mee te maken dat ik het al wist.

Het verhaal is erg goed en beter uitgewerkt. Met enkele erg goeie en spannende scenes.

bv de scene met de fransman in hun hotelkamer was erg mooi geschoten en vol suspense met een heerlijk muziekje op de achtergrond.

De moord is ook erg goed gefilmd en geacteerd, dat met die verf vond ik ook wel erg goed gevonden.

De scene in de albert hall is meesterlijk, erg goed in beeld gebracht, erg goeie muziek en hij was ook best wel spannend. Dan naar het einde toe in de ambassade als het jongetje begon te fluiten, kreeg ik zelfs even rillingen dat zegt genoeg.

Het was een briljante beeldvoering, erg mooie belichting, stevig verhaal en de acteerprestaties waren net zoals de regie erg sterk.

4.5 sterren voor weer een Hitchcock classic.

Weer een sterke film van Hitchcock met een goede rol van James Stewart en een mindere van Doris Day. Door haar enorme populariteit is ze waarschijnlijk gevraagd voor die rol. De versie van 1934 heb ik een tijdje geleden gezien en die had ook indruk op me gemaakt. Maar deze versie van 1956 vond ik wel beter.

Een 4.0*

Een van de beste herzieningen die ik ooit bij een film heb gehad. Want deze film van Hitchcock blijkt gruwelijk ondergewaardeerd wat mij betrefd. De eerste keer vond ik het een aardig filmpje, bij de tweede kijkbeurt heb ik toch wel genoten.

De Royal Albert Hall scène is veel beter dan ik me herrinnerde en vreemd genoeg vond ik hem dit maal ook erg spannend, ondanks dat ik wist hoe hat afliep.

Toch was het een andere scène die het wat mij betrefd het hoogtepunt van de film was. Dit is de scène waarin Stewart naar het adres gaat van Ambrose Chapell, een man waarnaar hij op zoek is. Hitchcock haalt zijn hele trukendoos hier open om zoveel mogelijk spanning op te wekken. De achtervolging, de kop van Ambrose, de oude mannen eromheen, de locatie van een winkel waarin dieren opgezet worden (inclusief leeuwen, tijgers en zelfs zo'n zaagvis). Het leuke aan deze scène is dat er uiteindelijk niks aan de hand is en dat Ambrose helemaal niet de persoon is die Stewart zoekt. Hitchcock gebruikt zijn truukje hier perfect om de kijker op het verkeerde spoor te zetten. Nou klinkt dit niet zo bijzonder, maar nu ik wist wat er ging gebeuren kon ik er de humor van inzien en moest is er zelfs om lachen. Alle elementen, van acteurs, locatie tot het camerawerk, zijn eigenlijk erg absurd en komisch. Ook de woorden van Stewart zijn hier leuk. Misschien ben ik de enige die er de humor van inziet en was het zelfs niet grappig bedoelt. Maar het is in ieder geval nu een van mijn favoriete Hitchcockscènes.

Ook klopt de titel nauwelijks, want eigenlijk weet Stewart te weinig. Hij heeft misschien gevaarlijke informatie, maar hij lijkt ook telkens geen flauw idee te hebben wat hij moet doen. Zijn vrouw is veel slimmer, maar het leuke is dat Stewart haar eigenlijk nooit serieus neemt, waardoor hij in steeds grotere problemen komt.

Er zijn helaas wel twee grote minpunten: het slecht acterende jochie en het feit dat Stewart en Day zomaar de Albert Hall binnen kunnen lopen zonder tickets. Maar verder toch gewoon een heerlijke film. Dit zou zomaar eens een van mijn favoriete Hitchcockfilms kunnen worden. Op het moment hou ik het op 4*, maar verhoging zit er wel in.