Black (2015)

Straks op tv rellen in Brussel. Dan zullen we wellicht weten waarom? En het ging dus helemaal niet om de kaartjes

Gescheld verwijderd.

NB: ik zat donderdag naast mensen die aanwezig waren op de avond van de relletjes. Wat ze me vertelden: de zaal zat overvol, met enkele mensen die vooraan op het tapijt. Net voor de start van de film wou men 1 persoon die vooraan zat verwijderen o.w.v. z'n leeftijd. Toen hij niet mee wou gaan met de stewards, werd er politie bij gehaald, en wanneer die hem wilden meenemen, werd er vanuit de zaal met spullen naar de politie gegooid. Einde voorstelling voor die dag.

Ik zou denken dat je nooit met spullen naar om het even wie moet gooien, en je verzetten tegen politie lijkt me in zowat alle situaties geen goed idee; maar: het had nooit zover mogen komen; controles hadden er moeten zijn bij ticketverkoop en het binnenkomen in de zaal...

Black is een aangrijpend drama waarin heel goed geacteerd word door allemaal onbekende jonge acteurs/actrices. Een grimmig en grauwe sfeer die perfect word gecreëerd door de twee regisseurs. De film word goed opgebouwd tot een heel sterk einde, je zit op veel momenten op het puntje van je stoel door de spanning die er is tussen de 2 bendes en tussen de liefde van de 2 hoofdpersonages. Dit hebben ze perfect in beeld gebracht, de kracht en brutaliteit in sommige scènes is aangrijpend en confronterend. Je word er stil van omdat het heel realistisch gefilmd is met mooi maar simpel camerawerk, de soundtrack die ook heel goed is past hier perfect bij. De Belgische films worden altijd maar beter en beter ook met Black bewijzen we dit. Een film dat je doet blijven zitten na de aftiteling en waar je toch eens bij stil staat. Een dikke 8,5/10!!

Dat verheerlijken van bendecultuur ligt misschien aan de holle videoclipesthetiek van Hans Herbots (scenarist van Black, maar had als ervaren regisseur sowieso wat in de pap te brokken), zie ook onbedoelde exploitationfilm Bo over tienerhoertjes in nood. Beide trouwens verfilmingen van Dirk Bracke: nu plots in de recensies / promopraat verheven tot compromisloos jeugdauteur, vroeger werd hij gezien als het laatste redmiddel voor lastige pubers die écht niet wilden lezen, onder het mom van: die sensationele troep van Bracke houdt ze tenminste weer een paar uur koest. Zo ook Black, een bloemlezing van door de media opgeblazen faits divers uit het Brusselse, met als triest dieptepunt de voorstelling van groepsverkrachtingen als 'straf-ritueel'. Modus operandi van de bende: ze zetten steeds hetzelfde rapnummer op tijdens de daad (meiden molesteren op verplaatsing? Geen nood, daar hebben we de boombox al!). De sentimentele Hollywood trucjes zijn dan weer het handelsmerk van regisseursduo El Arbi en Falah, denk maar aan het onwerkelijk pathetische, volledig ironieloze slot (een carbon copy van het al even abominabele einde van Broeders - worden we nu al zelf-referentieel, jongens?) of de betekenisvolle manier waarop Marwan het kettinkje van zijn ebbenhouten prinses terugvindt op het plaats delict (Charles Brosnon heeft zo ook veel sieraden mogen oprapen in zijn carrière). Nu ja, we mogen niet te kritisch zijn: ik heb me best vermaakt met dit urban filmpje.

Black werd wat ondergesneeuwd door relletjes in Brussel (vanwege de leeftijdsgrens trouwens) en daarna het thema dat actueel werd met de onderzoeken in Molenbeek naar aanleiding van de aanslagen in Parijs. De film zelf heeft qua verhaal er niet echt iets mee te maken en is veel meer dan wat er al over geschreven werd.

Ik had eerder Image al gezien, de debuutfilm van Adil El Arbi en Bilall Fallah. Een sterke film, al blijft het een lokale film die gewoon fris gemaakt is door enkele nieuwe creatievelingen in de filmwereld. Black is een ander verhaal. Het gaat uit van Romeo and Julia met 2 rivaliserende bendes. Het werkte al eerder in de filmwereld, dus waarom nu ook niet. Zeker als het een serieuze update krijgt. Qua stijl is het zeer flitsend en toch sfeervol. Ik moest meteen denken aan Cidade de Deus. Maar dan gemikt op een Brusselse omgeving in plaats van het warmere Rio.

Ik lees hier in vorige berichten dat bendes verheerlijkt worden. Ik heb geen idee hoe het er aan toe gaat in Brussel. Maar ik weet wel dat dit film is. De Italiaanse maffia is ook niet wat The Godfather er van maakt denk ik. het geheel is in elk geval zeer boeiend om te zien. Zowel qua regie, verhaal als muziek en beelden. Dat Martha Canga Antonio ondertussen al enkele prijzen heeft verdiend mag geen wonder heten. En de muziek is magnifiek. De beelden onder Back to Black van Oscar and the Wolf zijn indrukwekkend. Na de film was het toch even slikken. Te bedenken dat het verhaal van Romeo and Julia nu niet zo onbekend is.

Ik wil niet te veel van de film prijsgeven, u moet zelf maar kijken. Wel dat het zeer goed meevalt. Dit is geen typische Belgische film. Geen achterbuurtfilm van D'Ardenne of een oer-Vlaamse film van Van Looy of Verheyen. Ik zie een frisse aanpak en een echte film van deze tijd. Hopelijk gaan we nog veel werk zien van dit regisseursduo.

Positief: er wordt best goed in geacteerd, met name door Martha Canga Antonio die de rol van Mavela op zich neemt. En de dialogen tussen de Marokkanen zijn echt weggeplukt uit de dagelijkse Marokkaanse samenleving in Brussel. Geestig en herkenbaar.

Maar verder kan ik hier echt niets positief over verzinnen.

De film pretendeert maatschappijkritisch te zijn, de mensen wakker te willen schudden, een aanklacht tegen racisme,...

Persoonlijk vond ik de film zelf net heel racistisch gemaakt. Het viel me halverwege de film op, bleef hangen en werd er meer en meer door gedegouteerd.

Enerzijds heb je de Afrikaanse 'gang'. Zij worden weerspiegeld als een bende wilde beesten die voornamelijk vrouwen verkrachten, zelfs die van hun eigen groep. Zij gebruiken wapens, vermoorden oa ook hun eigen broeders.

Daartegenover heb je de Marokkaanse 'gang'. Wat doen zij? Ze beledigen elkaar, spelen wat met de politie, stelen van een vrouwtje van 70.

En ze offeren zich op voor hun naaste door zelf in de gevangenis te gaan zitten. That's it.

De Afrikaanse bendes worden duidelijk afgeschilderd als de monsters, met de Marokkanen valt het allemaal best wel mee.

Op een bepaald moment zie je een Afrikaan die naar een docu zit te kijken over de volkerenmoord in een Afrikaans land. Alsof men lijkt te willen zeggen: 'het zit nu eenmaal in hun roots'.

Verder viel het verschil in de 2 verkrachtingsscènes op. Bij het Marokkaanse meisje wordt alles suggestief gefilmd. Maar bij het Afrikaanse meisje wordt alles in volle glorie over uw beeld gegoten.

Wat een onding. Pek en veren voor deze film!

Ten eerste: waar haal je dit in hemelsnaam vandaan dat dit het doel van de film is?

Ten tweede: je weet toch dat dit een verfilming is van een bestaand (jeugd)boek van Dirk Bracke? En dat boek gaat in de eerste plaats over Afrikaanse jeugdbendes, vandaar de disproportionele aandacht voor de Afrikaanse bende...

Je mag je wel even informeren alvorens je de regisseurs zelf van racisme gaat beschuldigen.

Vanavond gezien in UGC Brussel. Vond het veel beter dan Image. De regie is beheerster en het geheel had meer structuur, qua look eigentijds en modern. Dat maakte van Black toch een meeslepende filmervaring, met dank aan de twee hoofdfiguren die ver boven mijn verwachtingen speelden. Ze zorgden voor gevoel en humor en gaven hun personages sympathie mee.

Wat een gelul alweer hier over "verheerlijken van bendecultuur" en "racisme". De afloop van de film toont net duidelijk dat dat niet het geval is . Moeten we dat werkelijk elke keer bij zo'n film gaan zeggen dat niet iedere allochtone jongere is zoals in deze film? Dat weet iedereen die wat bij zijn verstand is ook wel. Black toont vooral dat je niet zomaar kan weglopen uit de greep van zo'n gang, die hun eigen wetten stellen.

Ik vind ook de Brusselse decors die ik elke dag zie iets toevoegen maar dat is dan ten persoonlijken titel : ik werk namelijk vlak bij station Brussel Noord en hang dan ook regelmatig in die buurt rond. De gebeurtenissen op het scherm voelden voor mij heel nabij en heel even zag Brussel er als een soort Chicago uit. Vond het prima entertainment, al is het slot wel erg voorspelbaar .

Nou Toine ik vind dat je hier de spijker op zijn bolleke slaat. Een verschrikkelijk polariserende film, met een onevenwichtige beeldvorming betreffende de verschillende (rassen)bendes. Rare keuzes in de raamvertelling, met ontzettende pathetische dialogen en te gestileerde shots. Nee deze flop krijgt een 0,5 voor de regie en het dramatische script en een extra punt voor het acteren wat behoorlijk goed was.1.5*

Vanaf 14 januari 2016 in de bioscoop (Cinéart)

Neen, Adil en Billal hebben totaal niet geleerd uit de fouten die men maakte uit hun eerste film. Ik betwijfel of talentvol nog wel van toepassing is. Deze film is gewoon gehypet door de hoeveelheid geweld die erin voorkomt en door de controversiële thema's die de film bespreekt.

Eerst en vooral: de film is totale fictie, en als deze pretendeert een echte kijk te geven in het bendeleven van Brussel, dan faalt die daar al grandioos in, en is dit zonder twijfel een 0.5*. Echter ga ik er van uit dat het fictie is mede doordat het gebaseerd is op een boek van Dirk Bracke die dit tegen een achtergrond van het Brusselse bendeleven heeft gemaakt. Indertijd (ik had het boek gelezen) was ik onder de indruk van dit jeugdboek. Ook meteen een doelpubliek voor deze film.

Adil en Billal kiezen ervoor om sensatie, actie en ongeloofwaardige dingen te kiezen boven realisme en een realistische uitwerking van het verhaal. Nu, ik weet niet of men veel vrijheid had aangezien dit gebaseerd was op een boek, dus een groot deel kan ook de fout zijn van Bracke. Ik weet wel één iets, en dat is dat het niet werkt in deze film. De jongeren worden op een arrogant, vulgaire manier neergezet en de gevoelige kant wordt op een ongeloofwaardige manier neergezet. De liefde die ontbloeit tussen de twee is niet echt realistisch. Ook had ik de indruk dat een bepaalde gang (Marokkanen) gefavoriseerd werd boven de andere (The Black Bronx).

Ik heb een gevoel dat de lof die deze film krijgt vooral voortkomt, vanwege het gevaar en het shockelement en het liefdesverhaaltje, en weinig op kwaliteit. Voor velen is dat genoeg om een indrukwekkend verhaal te creeren, maar als de opbouw en uitwerking niet goed zijn, dan scoor je daar amper bij mee. Zorg eerst dat dat niet echt in orde, kijk dan pas naar andere elementen.

Enige positieve punt is de cinematografie en de sterke acteerprestaties van sommigen, en al bij al was het wel vermakelijk maar daar koop je veel mee uiteraard. Vermakelijk is voor een film als deze niet goed genoeg. Hier valt veel meer te bereiken, zeker omdat dit een genre is dat me aanspreekt. Hopelijk kunnen die twee snel naar Hollywood, komt er hier ruimte vrij voor een iets betere regisseur. Gezegd met alle respect voor beide personen. Het is toch hun droom om "Bad Boys 3" te maken. Wel niemand anders kan het beter doen dan die twee.

"Ook had ik de indruk dat een bepaalde gang (Marokkanen) gefavoriseerd werd boven de andere (The Black Bronx)."

My point exactly

Visueel auditief is dit een sterke film. De rivaliteit tussen twee verschillende groepen komt tot een climax wanneer Mavela (Black Bronx) en Marwa ('1080') op elkaar verliefd worden. Hoeveel willen ze offeren voor hun liefde. De film speelt zich af in Brussel. Dat geeft iets extra's.

Of de film dicht tegen de realiteit aanleunt of niet ... Het is een mengeling van romantiek, drama, realiteit, thriller. Het loopt mis als mensen gaan radicaliseren.

Het is absoluut geen bezwaar dat 'Black' doet denken aan 'Romeo en Juliet' en aan 'West Side Story'.

We zullen zeker nog horen van deze filmmakers.

Helemaal eens met toine. Een zeer matig, voorspelbaar en tweedimensionaal (ook in overdrachtelijke zin) niemendalletje.

Joseph Goebbels hada ongetwijfeld van deze film genoten en het omgedoopt tot 'Der ewige Afrikaner'. De verwerpelijke centrale boodschap van deze film: Marokkaanse bendeleden zijn tasjesdieven met een erecode [geen oude vrouwtjes beroven] en 'Afrikaanse' bendeleden intimideren iedereen op straat, schromen niet rivalen in het openbaar een kogel in de knieschijven te jagen, chanteren, gebruiken drugs, behandelen vrouwen als oud vuil en zijn niet vies van groepsverkrachtingen. Dit alles wordt ook expliciet in beeld gebracht in dit bijzonder twijfelachtige exploitatiewerkje. Het Romeo & Julia-verhaaltje is volkomen ongeloofwaardig [hoe is het mogelijk dat de twee geliefden hun affaire zo lang geheim weten te houden], bovendien zijn de ouders (op welgeteld één moeder na) volstrekt buiten beeld. Geen film die sociale misstanden aan de kaak stelt, maar een smakeloos exploitatieproduct met een ronduit hypocriete epiloog.

mrklm, enerzijds: ik denk dat het in de eerste plaats toch jijzelf bent die veralgemeent, niet El Arbi, Fallah of Bracke.

En anderzijds: ik heb het gevoel dat je, net als veel andere mensen die hier commentaar geven, vergeet dat dit de verfilming is van een jeugdboek, en bij het kijken voelde dit ook aan als een film voor pakweg 15-jarigen.

Wanneer ik een film zie na het lezen van het boek waarop die gebaseerd is, is dat bijna altijd een ontgoocheling. De beelden omvatten altijd maar een beperkt deel van het verhaal. Net door de eenvoud van Bracke, gezien zijn doelpubliek, had ik dat probleem hier veel minder.

En tot slot: de jonge jonge debutanten acteren bijzonder goed, op een niveau dat in de Lage Landen eerder beperkt is. Alleen al daarom vind ik 0,5* bijzonder jammer.

In Black worden een Marokkaanse jongen en een donker meisje verliefd op elkaar. Hun ‘bendes’ moeten echter niets van elkaar hebben en hun liefde is dan ook eigenlijk onmogelijk. Toch worden ze verliefd en proberen ze er alles aan te doen bij elkaar te zijn, met alle gevolgen van dien. Dit levert een harde film ook vol met geweld, verkrachtingen en zelfs moorden. Maar laat ook zien dat liefde iets is wat iedereen kan verbinden. De film blijft helaas iets te oppervlakkig om naast het liefdesverhaal ook op andere vlakken indruk te maken.

'Black' Recensie - Filmtakers

West side story in Brussel , wist iemand dat je Black op z'n Frans moet uitspreken?

Zwaar overschatte en alles behalve originele film. Hier worden werkelijk alle vooroordelen tegen allochtonen jongeren bevestigd: Ze verdomme het om naar school te gaan, blowen de hele dag, stelen als de raven, zijn te stom om het verschil te weten tussen new York en Chicago en hun enige verweer is vloeken en schelden en klagen dat zij door de politie gepakt worden omdat ze Marokkaan zijn. Deze jongeren verdienen het om gepakt te worden en vast gezet te worden,m zodat ze de maatschappij geen schade meer kunnen berokkenen. Geen idee wat beide regisseurs, naar hun namen te oordelen zelf ook van allochtone afkomst, voor drijfveren hadden tijdens het schrijven en maken van dit wanproduct, dat uiteindelijk niets meer is dan de zoveelste mislukking om ‘Romeo en Julia’ wat eigentijdser te maken. Met lekker veel expliciet geweld om het allemaal wat aantrekkelijker te maken. De media spraken indertijd over ‘West Side Story’ in Brussel. Was het maar ‘West Side Story’, daar zit tenminste wel goede muziek in. Hier is maar een woord voor: Pathetic.

Wie heeft vooroordelen: de filmmaker, of de kijker die individuen veralgemeent ?

Twee regisseurs met Noord-Afrikaanse roots verfilmen een jeugdboek van een jeugdauteur met Belgische roots, met een aantal acteurs met allerlei roots.

Superdiversiteit op z'n best, en daarom des te spijtiger dat kijkers personages uit de film en hun daden zouden veralgemenen

Dat zijn absoluut geen goede antwoorden op de vragen die ik stel. Je draait er om heen.

In dat geval heb ik je vragen en oordeel niet begrepen, en stel ik voor dat je ze eens opnieuw verwoordt.

Maar, nb: de enige letterlijke vraag die ik terugvind, is "Geen idee wat beide regisseurs, naar hun namen te oordelen zelf ook van allochtone afkomst, voor drijfveren hadden tijdens het schrijven en maken van dit wanproduct.."

Tja, wat moet ik daar verder op antwoorden ? Ik ben het toch al helemaal niet eens met dat 'wanproduct", ik heb hier heel erg van genoten; daar kan ik niet meer over zeggen dan dat smaken en kleuren verschillen.

En waarom maakt een regisseur een film ? Waarom schrijft een schrijver een boek ? Waarom brengt een band een cd uit ?

Zou 't kunnen dat jij die vraag stelt omdat je 't geen goeie film vindt ? Zou dan iedereen diezelfde vraag stellen bij een film die hij/zij niet kan waarderen ? Zou ik die vraag moeten stellen bij elke film die ik minder dan 2,5* geef...???

Het lijkt mij duidelijk, en zeker bij een film als 'Black', dat de makers iets te vertellen hebben. Maar wat, dat blijft totaal onduidelijk. Wat dat betreft hebben de makers behoorlijk te kort geschoten. En lijkt het meer een verheerlijking van geweld. Ondanks de verschrikkelijke kleffe en laffe slotscène .

Over Dirk Bracke, de schrijver van het boek lees ik:

"De meeste van zijn boeken zijn controversieel en behandelen bijna uitsluitend onderwerpen over de zelfkant van de maatschappij zoals kinderprostitutie, drugsverslaafde jongeren, aids, echtscheiding, seksueel geweld, afpersing, brutaliteit, oorlog, vandalisme, instellingen en sociale wantoestanden. De beschrijvingen van seks en geweld zijn onverbloemd."

Meer op Wiki.

Als ik een boek wil lezen, wat ik overigens heel vaak doe, dan lees ik wel een boek. Als ik een film ga kijken, verwacht ik niet dat ik eerst een studie moet volgen inzake de achtergronden, een film moet gewoon voor zich spreken. En 'Black'deed dat niet. Voor mij was het niet meer dan een gehypet sensatiefilm.

Ik beweer ook helemaal niet dat je eerst een boek moet lezen, hoor. Ik gaf gewoon antwoord op je vraag wat de makers van Black te vertellen hebben: ze hebben een boek verfilmd, zoals filmmakers dat wel meer doen. Ik heb het boek zelf nog niet gelezen, wel een paar andere verhalen van Dirk Bracke, en er lijkt me weinig twijfel aan dat je geen boodschap terugvindt in de film, je die ook niet in het boek zal vinden.

Voor zover ik me over Bracke kan uitspreken zou ik denken dat de stijl en inhoud van de film een goeie weergave van wat Bracke op papier zet. Als je niet van de film kon genieten, lijkt de kans me bovengemiddeld groot dat je ook het boek niet zal kunnen waarderen. Dat is jouw smaak en jouw mening. Ik heb er wel van genoten, en heb me ondertussen ook het boek aangeschaft. Dat is mijn smaak en mijn mening.

Imho wel dus...

Dus ik moet toch eerst het boek lezen om de film te kunnen begrijpen, want dat zeg je feitelijk. Nogmaals een film, een zelfstandig medium, moet voor zich spreken en niet gewaardeerd worden, omdat het waarschijnlijk hetzelfde als het boek uitstraalt. de grootste fout die mensen in dit geval kunnen maken.