Black (2015)

Proficiat. Er werden afgelopen maand nog 90 vzw's gesloten in Molenbeek omdat ze jihadistische belangen dienden. Met gemeenschapsgeld gesponsord door het decennialange wanbeleid van de socialisten. Gezellig winkelen op de Gentse Steenweg? Dat vonden ook Salah Abdeslam en zijn vriendjes die er vermoedelijk buskruit en kalasjnikov's gingen shoppen voor hun grote festival van 22 maart. Maar gelukkig dat jij er persoonlijk nooit last ondervond Het beleid in Brussel behoort tot het absolute dieptepunt van de internationale politieke geschiedenis.

97% van de African Americans die gedood werden door kogels, werden doodgeschoten door andere zwarten. Slechts één procent van hen werd doodgeschoten door de politie. Je vindt in drie muisklikken de juiste statistieken die je hele vertoog onderuit halen, maar ik heb begrepen dat je het denkwerk liever overlaat aan John Oliver.

Verwijs jij in een discussie altijd naar je persoonlijk verwezenlijkheden? Bovendien hebben die verwezenlijkheden weinig te maken met deze discussie. Het is ook maar triestig als je enkel op zoiets probeert te leunen, om een 'discussie' te winnen. Het argument: "Ik ben in een autoritair betere positie om hierover te spreken." Het is altijd makkelijk om met cijfers te werken, maar die vertellen niet het gehele verhaal.

Wellicht had ik er bij moeten melden dat het om politiegerelateerd geweld gaat. Hoewel uiteraard zo een dingen uitvergroot zijn door de media, net zoals dat Brussel wel nog altijd veilig is. Ik durf er zeker gewoon op straat rondlopen, zoals Boenga zegt. Jouw denigrerende toon mag je verder ook wel achterwege laten.

Wel ja, als je zo een negatief beeld over Brussel hebt. Your loss.

Dat was inderdaad niet netjes en geen gewoonte, maar ik werd een beetje getriggerd door verscheidene van je BLM-uitspraken. Dat je mij dan nog makkelijk beïnvloedbaar noemt, was net die druppel teveel. Hetzelfde arrogante verwijt dat ook ten onrechte aan het adres van de Brexiteers klinkt. Die totale miskenning van de realiteit is net de reden dat het in Brussel en Molenbeek, Schaarbeek, etc. zo faliekant afgelopen is. Wetenschappers zoals Marion Van San en Hind Fraihi die jaren geleden al onderzoek durfden doen naar die materie, werden afgemaakt in de media en moesten in het buitenland zijn om nog aan de bak te kunnen. Wat je in deze film ziet is allicht nog een fijnzinnige weergave vd grimmige realiteit. Met emo-argumenten als "het is daar fijn winkelen en de couscous is toch zo lekker" is Brussel afgegleden tot de bodem.

Welja, tevergeefse moeite. Je hebt me niet overtuigd van je gelijk.

Een Top 50 in de wereld: geen enkele Europese stad, wel drie in de VS.

Of: wanneer het alleen om Europese hoofdsteden gaat: Luxemburg boven Amsterdam en Brussel.

Maar wat met bijvoorbeeld Marseille?

Wat met bijvoorbeeld Napels ?

Bendeoorlogen: heel jammer, en heel belangrijk dat daar tegen opgetreden wordt; idem met nep-vzw's, met gewoon elke vorm van criminaliteit. En toch blij ik erbij dat in Molenbeek (en Schaarbeek) een hekelboel fijne mensen wonen - veel meer dan criminelen, en ja, ik vind de Gentse steenweg gezelliger dan de Nieuwstraat, en veralgemenen vind ik hoe dan ook een spijtige zaak. Ik heb geen probleem met Nederlanders omdat Ajax- en Feyenoordsupporters elkaar de kop inslaan, en nee, ik heb ook geen probleem met Nederlanders wanneer ik lees dat 70.000 van hen (de rijkere allicht) hier net over de grens in België wonen om belastingen te ontduiken...

Ik denk dat dit ook een uitstekend voorbeeld van hyperrealisme is. Ik citeer onderstaande tekst.

"Hyperrealisme is een andere term die het best valt te omschrijven als 'iets is echter dan het origineel'. Een leuk voorbeeld hiervan is Charlie Chaplin die zijn eigen look-a-like wedstrijd niet won. Er was dus een man die beter was in het zijn van Charlie Chaplin dan Charlie Chaplin zelf. Een ander voorbeeld is porno. Er wordt ontzettend veel pornografie genuttigd. Porno is naar mijns inziens sowieso schadelijk voor geest en lichaam (hier is wel wetenschappelijke grondslag voor; let maar op we krijgen een golf aan mensen met klachten als erectie-disfunctie of seksueel-psychologische problemen), maar ik denk dat velen die (dan wel niet voor het eerst) seks hebben dit een teleurstellende ervaring vinden, omdat het vergeleken wordt met porno (uiteraard kunnen ook andere zaken voor teleurstellingen zorgen). Porno is echter niets echter dan seks. Seks is echt, porno is in principe bijna seksualisatie van seks. Het nieuws of televisie in het algemeen is ook een goed voorbeeld. Vooral het nieuws. We zien ontzettend veel dingen, van bomaanslagen tot schietpartijen en politici tot sport als nieuws-items verschijnen. Wie heeft ooit een aanslag zelf meegemaakt? Bijna niemand. Een miniem percentage. Toch hebben we inmiddels bijna allemaal een beeld hierbij. Wat als je morgen nu een aanslag meemaakt? Zou je dit dan überhaupt herkennen? Misschien lijkt het niet op het beeld dat je van aanslagen hebt. Misschien is het lang zo echt niet. Wederom is dit concept moeilijk uit te leggen. Wat ik wil zeggen is dat we al ontzettend veel dingen hebben meegemaakt. Ofwel via de televisie ofwel via kranten of internet. Echter hebben we al deze zaken niet echt meegemaakt. Ik durf ik te stellen dat velen teleurgesteld zullen zijn vele, vele uiteenlopende zaken omdat je alles vergelijkt met zaken waarvan je denkt dat die 'zo horen te zijn', terwijl ze wellicht een slechte afspiegeling van de werkelijkheid zijn. Wat je ziet op de televisie is niet echt. Het is een afspiegeling van iets. Als je lang genoeg het nieuws volgt ga je de afspiegelingen als echt aannemen, terwijl deze nooit echt kunnen zijn. "

Ik wil wel even duidelijk maken dat ik de mening van de auteur over porno niet deel, hoewel ik persoonlijk geen gebruik maak van pornografisch materiaal omwille van een andere niet nader benoemde reden.

Daar is zeker iets van aan, TornadoEF5.

Cfr mensen worden steeds banger (en ik wil de mogelijke problemen zeker niet minimaliseren of onderschatten !), terwijl de wereld steeds veiliger wordt. Alleen creëren de media een heel ander beeld.

Deprimerende film over hoe moeilijk het is voor jongeren van uit de criminaliteit te geraken eens ze erin zitten. Absoluut geen aangenaam schouwspel. Veel antipathieke karakters. Sterk einde.

Ik hoop echter uit de grond van mijn hart dat dit de realiteit niet is in de meeste grootsteden.

Deze film schetst wel een erg negatief beeld over de allochtonen. Er zitten daar nochtans ook veel goede mensen tussen, dat wordt nogal eens vergeten.

Tsja, het zal wel enigszins realistisch zijn wat we in deze Black zagen, maar voor mij blijft België toch vooral het land waar iedereen lacht(en het taaltje is zo zacht). Black is m.i. een hernieuwde interpretatie van betere films als Romeo and Juliet of West Side Story. Goed gemaakt maar niet helemaal geloofwaardig dus, laat staan gedenkwaardig. Mijn frietje zal mij door deze donkere filmervaring niet minder gaan smaken, en steden als Antwerpen/Brussel blijven voor mij leuke

trekpleisters.

Mixed feelings

Ondanks wat positieve punten, kon ik maar niet door de negatieve punten heen prikken. Deed me heel erg denken aan een andere film waarin ik dezelfde elementen ook al niet echt kon waarderen, La Haine. Geromantiseerd of niet. Het zal wel gebaseerd zijn op waarheid, maar ik kan totaal niet tegen dat overdreven stoere gedoe van dit soort gastjes die altijd maar lopen te klagen en blijkbaar geen andere uitweg zien dan geweldsdelicten plegen en zich verzetten tegen elke vorm van autoriteit. Zelfs tegen hun ouders die hen waarschijnlijk weer voor de zoveelste keer uit de gevangenis mogen komen halen. Ik weet niet wat het is, maar dit soort type mensen roepen bij mij alleen maar ergernis op. Wat Black dus wel erg goed doet is een bepaald gevoel oproepen. Goed uitgewerkt is dat ze met geen mogelijkheid uit de bendes kunnen stappen en alleen maar meer in die neerwaartse spiraal van geweld terecht komen.

Positief is dus dat het wel een bepaald gevoel bij je oproept als toeschouwer, dat alles ondanks dat het geromantiseerd is wel als het echte leven van de jongeren overkomt. Maar ook op technisch vlak kon ik de film erg waarderen.

Erg jammer dat ik verder niet veel kon met het liefdesverhaal er om heen. Voelde voor mij een beetje geforceerd en ongeloofwaardig aan. En dat is wel waar de film zou moeten overtuigen. Als dat niet echt werkt blijft er van Black niet meer over dan een reeks van geweldplegingen die achter elkaar gemonteerd zijn. Verder dan de motivatie "uitzichtloosheid" en "huidskleur" komt het niet. Ik kan me niet voorstellen dat dat de enige reden zou zijn om de dingen te doen die ze hier doen. En dan doel ik voornamelijk op de groepsverkrachtingen die je min of meer door je strot worden geduwd.

Acteerwerk is wel erg sterk. Vooral Martha Canga Antonio speelt hier fantastisch. Ze krijgt een goede ondersteuning van de rest van de cast. Audio/visueel zit het ook gewoon erg goed. Prachtige nachtelijke opnames van Brussel gemixt met haast dromerige beelden van overdag. hoewel ik niet echt een fan ben van het soort muziek wat er hier ten gehore wordt gebracht, past het wel perfect in de film.

Een film die mij met ontzettend veel gemengde gevoelens achter liet. Echt slecht vind ik het niet, maar echt goed ook niet. Ik zit er echt tussenin. Wel is het een interessante ervaring.

Vooruitziende blik?

Film wist me echt te boeien, thema's als deze vind ik meestal wel interessant.

Goed geacteerd ook.

"Slimste mens" Adil el Arbi heeft hier alleszins met deze film heel wat meningen losgeweekt. Wel interessant om allemaal te lezen.

"Black" is een film over de afschuwelijke haat tussen twee bendes van verschillende origine in het hedendaagse Brussel.

Het is rauw en kan geen mens onverschillig laten maar enerzijds is een onmogelijke liefde omwille van rassenverschillen niet nieuw, zodat op dat vlak "Black" er maar ééntje uit de rij is en anderzijds maakt de film amper gewag van de impact van het bestaan van dergelijke bendes op de gewone burgerbevolking. Een beetje spijt om het uitblijven van een totaalbeeld.

Allé toch deze film eens opgezet, thema boeit me niet uitermate. Tja en heeft me op geen enkel vlak van mn stoel geblazen, integendeel, zeer voorspelbaar. De bruine bende krijgt in deze film de favorietenrol ten opzichte vd zwarte bende. Brussel met zijn diversiteit en multikul, leve de diversiteit...NOT! 0.5* omdat lager niet gaat.

Matige film met een hele krappe voldoende voor beeld en geluid zullen we maar zeggen. Genoeg pretenties om er iets van te maken, maar het geheel was te onsamenhangend om er een boeiende film van te maken. We zien gewoon net even teveel waardoor je het geheel wat aan losse eindjes vast zit. Je ziet hier wat, dan weer daar, even een leuk liefdesspel er tussendoor, maar nergens overtuigt en overstijgt deze film. Teveel personen zonder een echte lijn in het plot. Het eind zag je mijlenver aankomen en vond ik gelijk het zwakste moment van de film. Het politiekorps was een duf geheel om van de black rechercheur maar te zwijgen. Zijn grijns is echt lachwekkend met nietszeggende gesprekjes met onze gangsterleden. Hoewel de film behoorlijk vlak is zonder enige diepte heeft ie wel een bepaald sfeertje wat de film enigszins redt. Niet meer en niet minder. En Amy is natuurlijk niet te overtreffen met haar Black!

Eindelijk deze eens kunnen bekijken en vond hem niet slecht. In grote lijnen wist ik al wat ik kon verwachten, maar toch was hij wel eens het bekijken waard. Het verhaal verveelde niet en verder zag de film er prima uit.

De moeite om eens gezien te hebben.

Deed me ietwat denken aan Romeo + Juliet, gecombineerd met misdaad. Had eigenlijk een mierzoete film verwacht waarin de liefde van de twee hoofdpersonages centraal staan, maar toch wordt er (meer dan ik dacht) aandacht gestoken aan het hele misdaadgebeuren en is de film geregeld vrij rauw. Het verhaal vond ik op voorhand ook al helemaal niks, en destijds heb ik bewust gekozen om deze film aan mij voorbij te laten gaan. De hele liefdesrelatie, de problemen met de bendes, maar ook de dood van beide geliefden die samen sterven deed me om eerlijk te zijn niet veel. Het meest interessant vond ik dan nog de soundtrack, al moet ik zeggen dat mijn kennis van de Franse taal de afgelopen jaren flink is afgenomen waardoor ik geen flauw idee heb waar voor mij het meest interessante nummer over ging.

Even voor de duidelijkheid, mocht er iemand zich afvragen 'waarom ben je dan toch aan deze film begonnen?' Ik heb Black als tip gekregen.

Beste film die ik in enige tijd (voor het eerst) heb bekeken, erg harde maar realistische film over de (jeugd)bendes in Brussel waar er na actie altijd reactie volgt en waar het verstikkende van een bende erg duidelijk gebracht wordt. Originele directe stijl van filmen die me wel aanstond. Meteen maar is op zoek naar het debuut van El Arbi en Fallah.

Erg sterke film. Visueel aantrekkelijk, vlot verteld en zeer sfeervol. Het maakt ook pijnlijk duidelijk hoeveel beter de Belgische cinema is dan de Nederlandse.

Dikke 4*

Sterke Belgische film van het duo El Arbi-Fallah. Zeer rauwe, harde film uit de Brusselse "onderwereld" waar jeugdbendes de plak zwaaien met kleine en grote criminaliteit. Jeugdbendes waar je net als in Cidade de Deus (kwalitatief sterker dan deze Black, maar laat dat geen schande wezen), moeilijk afstand kan van nemen. Je bent als het ware één met de bende, je hele persoonlijkheid, leven en denken draait rond deze groep. Je bent er afhankelijk van en je kan er niet uitstappen. Eruit stappen betekent net zoveel als zelfmoord plegen. Dit werd ook zo weergegeven door de broer van Marwan.

Deze 'Black' is een modernere en stoutere versie van Romeo & Julia: 2 personen die elkaars liefde betuigen op een heimelijke manier, verstrengeld tussen hoop en loyaliteit. De relatie tussen Marwan en Mavela kwam vrij geforceerd, niet naturel over. Echte vonken of magie ervoer ik niet tussen beide. Nochtans, los daarvan, vond ik hun acteerprestaties best goed (net als van de andere cast).

De montage, fijne muzieksound en camerawerk zat goed in elkaar. Het verhaal op zich was net iets minder. Heel veel geweld, een paar ijzingwekkende verkrachtingsscènes die je bij je strot grijpen, maar behalve het matige liefdesverhaal weinig lijn in de film. Maar desalniettemin is de film zeer geslaagd. Een film die in België weerklank kreeg, zowel positief als negatief, maar ik onthoud vooral de lef en de ballen die El Arbi en Fallah aan de dag legden om zonder veel omwegen een inkijkje te laten zien van Brusselse multiculturele jeugdbendes.

Heel goed.

Snauwende Franse (al dan niet Waalse) hiphop... Rauwe beelden van Molenbeek en jongeren die er flink doorheen zitten... Dat is het visitekaartje die Black al weggeeft. En het blijft niet bij een braaf en onmogelijk liefdesverhaal.

De film focust zorgvuldig over twee bendes in het uitzichtloze Brusselse molenbeek. De Black Broncks, bestaand uit Afrikaanse immigranten en de 1080's... bestaand uit Arabische jongeren. Twee bendes die elkaars bloed kunnen drinken. Je staat er ook van versteld hoe jongeren van rond de 15, 16 jaar zich hier al in een wereld bevinden die alles behalve zuiver is... En dat is zacht uitgedrukt... Zeker als we naar Black Bronx kijken... Ook de uitzichtloosheid van de 1080's is haast aan te voelen. Het wordt gevaarlijker wanneer Mavela van Black Bronx, oog in oog komt met Marwan uit de 1080's.

De film weet hierbij dan weer een erg mooi, sensueel maar ook een onmogelijke liefdesverhaal neer te pennen. De scene's tussen Mavela en Marwan zorgen voor mooie coming of age-achtige momenten, terwijl je ondertussen de dreiging van zowel de justitie als de meedogenloze Black Bronx leden je in je nek voelt hijgen. En inderdaad.... Wat er moet gebeuren, dat gebeurd nou eenmaal in deze kille wereld. Dat is de realiteit. Het is als een dag met zware regenbuien, terwijl zo af en toe de zon probeert door te breken.

Ja, deze film heeft me toch wel bij de strot gegrepen. Je wordt hier als kijker met de neus op de feiten gedrukt en goed gewaarschuwd voor dit soort milieus. Zelfs brute groepsverkrachtingen blijven niet uit... En dan al helemaal die scene tussen Marwan en Mavela in de tunnel... De bekentenis greep me naar mijn strot. Black is toch wel een van de uitzonderingen die echt focust op de omstandigheden, naast het cruciale verhaal. Het einde... Ja, bitter... maar toch...

Een film die ze van mij gerust wel op scholen mogen laten zien in de Nederlandse achterbuurten.

4,5*

Die 'Afrikaanse immigranten' komen helemaal niet uit Molenbeek, maar de Matongé: https://en.wikipedia.org/wiki/Ixelles#Matong.C3.A9. Film speelt zich in heel Brussel af, niet alleen Molenbeek.

Niet dus. Neem deze film vooral niet te serieus, het is een nogal extreme hyperbool.

Benieuwd of ik net zo'n heftige mening ga hebben als bijvoorbeeld John Milton en TornadoEF5

Ik ook!

Vast iets genuanceerder? Ik vond er geen ruimte voor...

Hahaha...ik heb 'm gemist, zat per ongeluk op Canvas te kijken i.p.v. één.

En daar kwam je na 90 minuten achter?

Minuut of tien. Zat iets te kijken op Canvas. Toen hoefde het niet meer voor mij.

Oenemeloen.

Nu zullen we het noooooit weten!