• 149.751 films
  • 8.327 series
  • 25.394 seizoenen
  • 558.108 acteurs
  • 324.664 gebruikers
  • 8.524.544 stemmen
Avatar
 
banner banner

Amy (2015)

Documentaire / Biografie | 128 minuten
3,63 645 stemmen

Genre: Documentaire / Biografie

Speelduur: 128 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Asif Kapadia

Met onder meer: Amy Winehouse en Juliette Ashby

IMDb beoordeling: 7,8 (52.073)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 13 augustus 2015

Plot Amy

"The girl behind the name."

Het verhaal van zesvoudig Grammy-winnares Amy Winehouse, in haar eigen woorden. Aan de hand van nooit eerder vertoonde archiefbeelden en nooit eerder gehoorde nummers wordt een beeld geschetst van de wereld waarin we leven op een manier die maar weinig anderen kunnen. Amy Winehouse zong vanuit haar hart en door haar muzikale talenten probeerde ze haar eigen problemen te analyseren. De combinatie van rauwe eerlijkheid en groot talent resulteerde in een aantal van de meest originele en geliefde nummers van onze moderne tijd. Haar enorme succes had echter ook een keerzijde: een meedogenloze en overweldigende media-aandacht in combinatie met haar stormachtige relaties en wisselvallige levensstijl zorgden voor een tragische afloop van haar leven.

imageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 28842 berichten
  • 4918 stemmen

De zwanenzang van een fantastiche zangeres. Tegen dat wij Amy Winehouse wat leerden kennen ging het al slecht met haar. Zang was magnifiek, maar door het sterrendom en de rotte relatie met Blake zag je haar worstelen en tegen de stroom in zwemmen. De documentaire pakt het goed aan. Ik hou veel van de BBC-documentaires, maar het is de kunst bij Amy dat die geen mensen in beeld laat spreken. De getuigenissen gaan gepaard met beelden van Amy en die combinatie werkt perfect. Ook haar nummers zijn goed geplaats, zodat haar lyrics lezen als een dagboek. De film laat Amy zien in haar jonge jaren, een prachtige vrouw met een zelfzekerheid. Ze zingt graag en weet wat ze wil. Op artistiek vlak dan toch. Maar dan komt dat sterrendom, de paparazzi, haar ouders die hun eigen dochter eerder zien als ster dan als dochter, Blake die net als Courtney Love bij Kurt Cobain zowat het leven uit haar sleurt door veel te snel door het leven te gaan. Muziek blijft altijd deel van haar uitmaken, maar dat wordt overmeesterd tussen de verscheurende keuze van geleefd te worden door de media of ten onder gaan aan genotsmiddelen. Sterk hoe de beelden met de paparazzi getoond worden. Moet je je voorstellen dat dit dagelijkse kost is.

Na Kurt Cobain: Montage of Heck is dit op korte tijd een meesterlijke muziekdocumentaire. Met vooral de mens achter de artiest. En in beide gevallen een zwanenzang van twee meesters die enkel hielden van zingen en hun ding te laten zien, maar ten onder gingen aan de druk van het sterrendom en enkele slechte invloeden rond zich.


avatar van 93.9

93.9

  • 3110 berichten
  • 4162 stemmen

Uitstekende docu! Geeft een prima beeld van de relatief korte roem en neergang van Amy. Ze was een hype, maar een terechte.


avatar van stinissen

stinissen (crew films & series)

  • 21451 berichten
  • 52477 stemmen

Wat kan iemand zich in zo een korte tijd naar de klote helpen......


avatar van LPereboom

LPereboom

  • 365 berichten
  • 778 stemmen

Een mooie en intense documentaire over Amy Winehouse, je komt toch iets meer te weten over het leven van Amy aan de hand van oude homevideo's en audiofragmenten die heel mooi in elkaar geknutseld zijn en op een heel mooie manier gepresenteerd zijn. Toch veel stille momenten gehad in deze documentaire hoe alles kan lopen op zo'n korte tijd en hoe iemand zich zo kan laten intimideren door Media en pers. Amy Winhouse was een sterke zangeres en had een eigen persoonlijkheid dat maakt van haar toch iets uniek vind ik. Spijtig genoeg was alles haar teveel mede door de pers. Deze documentaire moet je gezien hebben als je fan bent van Amy. In deze film kom je genoeg te weten over hoe alles ging! voor mij is Amy toch wel een dikke 8,5/10 waard!


avatar van Macmanus

Macmanus

  • 13613 berichten
  • 3524 stemmen

Hoewel ik haar best goed vond als zangeres, kon deze docu mij erg weinig boeien. Vond het allemaal eigenlijk nogal oninteressant. Treurige vader, treurig vriendje, treurig meisje. Vond het allemaal net iets te typisch om het heel boeiend te vinden. Ook dat gejank toen ze beroemder werd. Had bij mij beter gewerkt als ik dit wellicht niet had gezien.

2 sterren.


avatar van Ben de Hoog

Ben de Hoog

  • 159 berichten
  • 206 stemmen

Net als zovelen wist ik alleen de Amy Winehouse van de hitlijsten en de berichtgeving van de paparazzi. Maar met deze docu mag je meegroeien met haar opstaan naar roem. Verbluft was ik bij haar ziel, haar stem, haar muziek in de begindagen. Als Rembrandt, zo boven alles uitstijgend door de gave die ze had. Dit is geen documentaire over een groot artieste. Dit is een documentaire over de verwoestende kracht van drugs en roem. In de loop van deze documentaire ben ik op het puntje van mijn stoel gaan zitten, zo ontzettend werd ik erdoor gegrepen. Met deze docu mag je mee naar haar ondergang. Roem...en al die verkeerde mensen om haar heen. Haar vriendje Blake, en net zo'n klootzak is haar vader. Goh, wat haatte ik die man tijdens het kijken naar Amy. Hij zag niet dat zijn kind zo bergafwaarts aan het gaan was en vond dat ze gewoon op tournee moest in Amerika. Ik overwoog vier sterren, maar als ik er over nadenk wat het aanschouwen naar deze documentaire met mij gedaan heeft.....vijf sterren.


avatar van jeuletaxi

jeuletaxi

  • 327 berichten
  • 321 stemmen

Indrukwekkende documentaire, waar je stil van word.

Wat een talent en wat een triest einde.

Dikke aanrader al ben je net als ik niet helemaal weg van haar muziek, dan ga je na deze film haar muziek meer waarderen.


avatar van Tarkus

Tarkus

  • 6405 berichten
  • 5310 stemmen

Sublieme documentaire, maar ook een bijzonder tragische documentaire.

Iedereen weet hoe het met deze fantastische zangeres is afgelopen, overleden op 27 jarige leeftijd, veel te vroeg uiteraard.

Maar wat een talent dat ze had, dat toont deze documentaire zeer goed, de prachtige muziek die ze ons heeft nagelaten, ik krijg er telkens weer kippenvel van als ik haar hoor, en nog meer door deze film, die ook duidelijk maakt wat voor boodschappen ze in haar teksten had.

Maar de film toont ons ook de tol van de roem die ze niet kon dragen, en ze toont helaas ook de invloed van haar vriend en later man, die haar volgens mij letterlijk en figuurlijk de dood heeft ingejaagd, en dan later in de film nog het lef heeft er door te zeggen dat hij er niets mee te maken heeft.

De beelden van die man vergeet ik liever snel, belangrijker is de muziek die Amy Winehouse heeft gemaakt, die zal nooit uit ons geheugen verdwijnen, helaas is het maar een fractie van wat ze wellicht nog ooit had kunnen brengen.

Deze film is een aanrader voor elke fan, maar ook voor diegenen die haar nog niet kennen, de moeite waard deze film te bekijken en je leert een aangename vrouw kennen, een fantastische zangeres, maar ook een vrouw die de tol van de roem niet kon dragen.

Fascinerend en Onthutsend, zoals op de hoes vermeld, inderdaad !!!


avatar van Japie1971

Japie1971

  • 160 berichten
  • 211 stemmen

Sterke docu en uniek in elkaar gezet door vrijwel alleen materiaal uit de eigen privé collectie te gebruiken en de interviews met mensen uit haar inner circle als voice over te gebruiken en niet in beeld te brengen. Een echte fan van al haar muziek ben ik nooit echt geweest al hoort Back to black, mede door de lading die het zien van deze docu met zich meebrengt, thuis in het rijtje echte klassiekers en past het in mijn top 20 aller tijden. Te vroeg gestorven door een te groot talent. Bewondering blijft over, veel bewondering......


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 3736 berichten
  • 4101 stemmen

Interessante docu over toch wel een van de meest getalenteerde sterren van de 21e eeuw. Puur als documentaire vond ik het weinig boeiend. Lyrics als dagboek is nou niet bepaald vernieuwend te noemen. Het is dan ook puur registratie wat de docu doet, al vertelt het door de slimme editing natuurlijk wel wat het wíl vertellen: het verhaal van een getroubleerd meisje, die ook voordat ze roem vergaarde al haar issues had, en ten onder ging aan roem en verkeerde mannen.

Ze heeft niet veel geluk gehad- een van die verkeerde mannen was haar vader. Dat haar vader niet van schaamte uit de publiciteit verdwijnt maar blijft proberen mee te liften op het succes van zn dode dochter is best bizar. De scenes op St Lucia als pa met cameraploeg zn dochter komt opzoeken, wat is dat een enorme zak van een vent.

Haar ex is al niet veel beter, was destijds al wel bekend dat het een eikel was maar dat beeld wordt niet bepaald ontzenuwd. Uiteindelijk wordt haar bodyguard haar beste vriend.

En dan heb je ook nog de roddelpers- dat was nogal intens, al had ik wel het idee dat het flitsen van de camera's werd overdreven. Maar hoe dan ook treurige beelden. En des te wranger dat ze roem nooit heeft gewild, maar mede daardoor toch ten onder ging.


avatar van scorsese

scorsese

  • 9778 berichten
  • 9523 stemmen

Uitstekende documentaire over het te korte leven van Amy Winehouse. Opgebouwd uit home-videos, concerten, archiefmateriaal en interviews schetst dit een treffend portret over een jonge, talentvolle vrouw met een verwaarloosd verslavingsprobleem (waarbij de mensen om haar heen en de media niet bepaald een positieve factor zijn). Van sommige beelden druipt de tragiek er vanaf.


avatar van SillyBilly23

SillyBilly23

  • 183 berichten
  • 358 stemmen

Heel mooie docu. Puur en onverbloemd. Ik ben geen fan van Amy Winehouse maar het moet een ongelooflijk talent geweest zijn. Helaas gaan veel talent en labiliteit goed samen en als je door je omgeving dan niet de steun en begeleiding krijgt die je nodig hebt, gaat het mis. Al heeft ze haar ondergang ook een stuk aan zichzelf te danken, is het jammer dat ze zo voor de leeuwen werd gegooid. Ook al kan je natuurlijk nooit voorbereid worden op wereldroem, maar eigenlijk wou ze helemaal niet beroemd worden.


avatar van Thomas83

Thomas83

  • 3378 berichten
  • 3057 stemmen

Zo. Een documentaire weet me zelden zo te raken als deze voor elkaar heeft weten te krijgen. Heel oprecht en invoelbaar gemaakt allemaal. Er wordt niet eens echt zo enorm veel ingezoomd, maar al het beeld- en geluidsmateriaal is op zo'n goede manier geselecteerd en tot een fantastisch lopend geheel gesmeed. Op een manier waarop het persoonlijk voelt. Als Winehouse bijvoorbeeld tegen het einde van de documentaire als laatste studioklus voor haar dood een opname heeft met Tony Bennett, een van haar idolen, voel en zie je dat het echt wat voor haar betekent. En hoe pijnlijk het overkomt, die keiharde grappen die over haar werden gemaakt in de media, door iedereen eigenlijk, hoe griezelig de chaos van een meute duwende en trekkende paparazzi. En dan tussendoor een hoop van haar fantastische muziek. Winehouse komt niet alleen over als de uitzonderlijk goede artiest die ze was maar ook als een echte muziekfanaat. Des te schrijnender om haar tegen het einde van haar leven weinig plezier meer uit haar muziek te zien halen, aangespoord op te treden op podia veel groter dan bij haar pasten.

Wat de docu wel vlotter en oprechter maakt is hoe de geïnterviewden nooit in beeld komen maar enkel zijn te horen. Vooral de gesprekken met Juliette Ashby, Lauren Gilbert en Nick Shymansky vond ik erg indrukwekkend. Op basis van documentaire waren dat uiteindelijk haar echte vrienden. Verder had Amy toch ook vooral veel mensen om zich heen die erg slecht voor haar waren, haar eigen vader en man nog wel. Die zullen hun eigen demonen uit het verleden hebben, bij Blake is dat vooral duidelijk, maar van het gedrag van Amy's vader draait je maag zich gewoon om. Het is duidelijk dat hij erg veel voor haar betekent en dat hij haar door zijn passieve rol als vader en de latere scheiding ook heeft beschadigd, maar als Amy later succesvol wordt is hij ineens veel in beeld en handelt niet altijd naar wat het beste voor haarzelf is.

Meest pijnlijk was dat nog wel in die scène op St. Lucia met een afkickende of aansterkende Amy en twee toeristen die met haar op de foto willen. Amy vindt het duidelijk vreselijk en mompelt nog wat onwilligs, maar niemand die het ook maar wat kan verrotten. De toeristen willen kunnen pronken met een foto van zichzelf naast zo'n beroemdheid en vader Winehouse wil het belangrijke mannetje zijn dat dit wel even regelt.

Het laatste deel, met focus op de uiteindelijke tragische afloop en de belangrijke rol die de media en de druk van de roem hebben gespeeld, voelt wel echt als het minste gedeelte van heel de film. Dit is een beetje het deel waarin de film meer wil dan alleen een hartverscheurend persoonlijk drama vertellen, maar juist de gebeurtenissen in de laatste jaren van Winehouse haar leven kennen we allemaal nog wel goed. Het zijn vooral die intieme nieuwe beelden die Amy als documentaire zo sterk en uitzonderlijk emotioneel maken. 4.0*.


avatar van Zwolle84

Zwolle84

  • 8022 berichten
  • 0 stemmen

Poeh, wat hakt dit er toch weer erg in. Niet dat ik de documentaire zelf zo geweldig vind (wel degelijk en prima - doet wat 'ie moet doen), maar vooral omdat het jaren na haar dood nog altijd zo'n hartverscheurend verhaal is. Er is niets in m'n leven wat me zo heeft aangegrepen als haar dood en de aanloop ernaartoe, en misschien nog wel erger: dat ze voor zoveel eencelligen een vreemd soort grap is terwijl ze in werkelijkheid zo'n pure rasartiest was en zo'n schitterend, kwetsbaar mens.

Maar goed, de docu zelf is zoals gezegd prima. De voice-overs van Juliette komen erg puur over, net als de intieme beelden. Goed ook dat die verschrikkelijke vader van haar nu eens naar voren komt zoals hij echt is. Het einde is wel heel kort en kil, maar dat was in werkelijkheid natuurlijk ook zo. De tranen vloeiden dan ook pas toen de aftiteling in beeld kwam.


avatar van john mcclane 2

john mcclane 2

  • 2468 berichten
  • 6020 stemmen

ja heel erg heftige documentaire .

Vooral om dat vergeleken bij de andere die behoren tot de clup van 27.

Amy midden in een tijdperk zat waarin de media en met name de roddelmedia en de fans die allemaal een HD camera bij zich hadden,haar ongegeneerd konden volgen.

En waar uit maar weer eens blijkt net als de documentaire,,,,je over het algemeen niet kan voorbereiden op wereld weide roem.

was er stil van.


avatar van Richard_Voorhees

Richard_Voorhees

  • 2311 berichten
  • 2135 stemmen

Zojuist bekeken via Z Doc. In de eerste helft van de docu komt vooral naar voren wat voor een talentvolle zangeres ze was. Een perfecte stem voor Jazz/Soul als je het mij vraagt.

Het is echter de tweede helft die deze docu zo ingrijpend maakt. Door middel van privebeelden, persbeelden en soms zelfs die van fans word haar indertijd schrijnende kwestie duidelijk en hard, koud bijna, naar voren gebracht.

Ik werd er zelfs dusdanig door geraakt dat bij het melodramatische einde ik een traantje weg moest pinken.

Volgens mij ook datgene dat de makers hiermee wilden: emotie losmaken omtrent het overlijden van dit muzikale boegbeeld.


avatar van Ste*

Ste*

  • 1685 berichten
  • 1198 stemmen

Ik had nooit zoveel met Amy Winehouse, niet mijn soort muziek ook. Desondanks toch schrijnend om te zien, hoe iemand het succes niet aankan en er gewoon aan onderdoor gaat.

Documentaire zit ook wel aardig in elkaar, er is veel materiaal gebruikt, maar een hoop is toch wel een beetje veel van hetzelfde. Aardig om eens gezien te hebben.

3*


avatar van Malibu Stacy

Malibu Stacy

  • 232 berichten
  • 242 stemmen

Ik ken eigenlijk alleen maar ´Valerie´ en ´Rehab´ van Amy Winehouse en vond haar nogal overschat, maar na het zien van deze docu moet ik mijn mening toch echt wel bijstellen. Echt treurig om te zien dat iemand met zo´n talent zichzelf helemaal naar de klote helpt. Wat is die Blake Fielder een misselijk mannetje zeg, je eigen vriendin aan de drugs helpen zodat je zelf altijd genoeg geld hebt om die rotzooi te kopen. En aan haar pa had ze ook niets, triest...


avatar van notsub

notsub

  • 1203 berichten
  • 1192 stemmen

Dit is het verhaal van de zangeres die nooit beroemd wilde worden, maar toch werd. De trieste afloop is bekend. Deze documentaire laat uniek materiaal zien over haar privé leven en als artiest. De muziek is nadrukkelijk aanwezig en laat horen dat ze met haar stem een enorm talent had. De documentaire is compleet, inclusief de uitspattingen met drugs en alcohol en haar huwelijk met Blake. Hoewel de beelden soms best aangrijpend zijn, deed het me toch minder dan verwacht. Haar muziek bewonder dan ook ik slechts oppervlakkig. Toch goed om een keer gezien te hebben.


avatar van K. V.

K. V.

  • 3451 berichten
  • 3394 stemmen

Deze docu eens bekeken en het was wel eentje waar 'k een beetje in moest komen. Het begin vond 'k eigenlijk niet zo interessant, maar hij werd wel beter naarmate hij vorderde.

Het tragische verhaal is zeker eens het bekijken waard en de muziek was natuurlijk ook dik in orde.


avatar van Onceuponanytime

Onceuponanytime

  • 502 berichten
  • 732 stemmen

mooi pure documentaire van een geweldige stem !


avatar van TornadoEF5

TornadoEF5

  • 5420 berichten
  • 1157 stemmen

Interessante documentaire van een icoon die ik zelf nog niet echt goed kende, dus op die manier was deze film en deze blik op haar leven heel leerrijk. Over de muzikale kwaliteit van Amy Winehouse hoeft verder geen twijfel te bestaan. Haar bekende songs zullen voor iedereen wel bekend in de oren klinken, maar ook haar minder bekendere songs zijn nog altijd prachtig terwijl die voor leken minder bekend klinken. Dit mede door een wonderlijke en vooral zeer volwassen klinkende stem in iemand die ik altijd veel ouder inschatte dan ze werkelijk was als kind, maar dus in een jonger lichaam. Haar leven ging gepaard met veel moeilijkheden, en dat is volgens mij iets wat een artiest eigenlijk nog groter en legendarischer maakt. Veelal kan men uit de moeilijkheden vaak nog meer inspiratie en kracht halen om het werk naar een nog hoger niveau te lijden. Deze moeilijke periode wordt ook goed in beeld gebracht. De vormgeving en de sfeer is ook goed.

Gewoon een zeer goede documentaire, zeker voor de fans.


avatar van nummer2

nummer2

  • 447 berichten
  • 29 stemmen

"Everybody wanted a piece of her"

Hoewel ik verre van een fan van Amy Winehouse ben/was, is dit werkelijk een hartverscheurende documentaire. Het gaat voor mij in eerste instantie niet eens zo zeer om haar als individu, maar vooral als voorbeeld waar wij met z'n allen toe in staat zijn. Dat ik haar teksten welhaast als haar dagboek kan beluisteren is een gegeven waar ik nog nooit bij stil had gestaan.

Als kwetsbaar persoon wordt Amy Winehouse een wereld in geslingerd waar ze helemaal niet wil zijn, maar waar ze niet meer uit weet te komen. Ze wil niet beroemd zijn, ze kan het niet aan, dat weet ze zelf dondersgoed. Maar ze is niet in staat om het allemaal af te wijzen, en niemand wil haar dwingen. Ze geloven te sterk in 'haar eigen keuze' en 'haar eigen verantwoordelijkheid'. Niemand lijkt in te zien dat de stekker uit haar carrière moet worden getrokken om haar als persoon te redden, teveel mensen hebben belangen bij haar carrière, zelfs wanneer ze het zelf op geen enkele manier nog op kan brengen. Triest hoe vooral Blake, de media, en toch ook haar vader, bijdragen aan haar einde.

Ik kan me nog goed herinneren hoe walgelijk de reacties waren rondom het beruchte optreden in Belgrado, en er waren geloof ik nog wel meer voorbeelden destijds. Bizar dat mensen, juist mensen die zichzelf als fans presenteren, haar uitjoelen, hun geld terugvragen, en haar uitlachen. Zoiets was voor mij als buitenstaander op dat moment een wat opmerkelijk incident, maar voor de mensen die haar intensief volgenden moet het toch werkelijk hartverscheurend zijn geweest? Kent de masssamens dan werkelijk geen empathie? Zou ik hebben meegejoeld in zo'n publiek? Vanuit een rationeel mensbeeld hebben ze het gelijk volledig aan hun kant: ze hebben betaald voor de muziek, maar ontvangen geen tegenprestatie... ze is een komische act geworden, zelfs voor haar fans.

Een sterk punt van de documentaire is eigenlijk tragisch en zeer ironisch te noemen: Amy leefde in de digitale periode die nog net vooraf ging aan de clouds en snapchats van nu. Ontzettend veel materiaal is bewaard gebleven, ook materiaal van journalisten die met hun telefoon de gekte hebben gefilmd, en het is de charme van deze documentaire dat er zo ontzettend veel persoonlijke beelden gebruikt zijn. Bij vlagen zit er mooi montage werk in (de opname van Back to Black o.a.), en weet de documentaire ook heel sterk de kwelling door de fotografen neer te zetten: iedere flits voelt als een kogel die op Amy wordt afgevuurd.

Een aanrader voor iedereen die iets van Amy Winehouse zelf wil begrijpen, maar ook vooral van de roem als fenomeen op zichzelf, en ook onze verziekte cultuur rondom dit soort mensen. Een inkijkje in de kwetsbare mens die probeert te ontkomen aan haar eigen roem, maar gevangen zit in een wereld die teveel belang heeft bij haar carrière.


avatar van Zwolle84

Zwolle84

  • 8022 berichten
  • 0 stemmen

Mooi verwoord, nummer2. Dat vond (en vind ik nog steeds) ik zo aangrijpend aan haar verhaal, het is de tragiek van haar als persoon maar ook een symbool voor hoe verziekt en hard de wereld kan zijn. Je ziet een heel mooi maar verzwakt vogeltje en de wereld wil er alleen maar op trappen.

Nog los van dat misschien wel het grootste en puurste muzikale talent verloren ging.


avatar van JJ_D

JJ_D

  • 3685 berichten
  • 1267 stemmen

‘Amy’.

Ocharme, Amy.

Nochtans ben ik geen fan.

Nee. Fout. Correctie: nochtans was ik geen fan.

Asif Kapadia laat schitterend de neerwaartse spiraal zien waarin Amy Winehouse terecht kwam – een leven waarin krachten werkzaam waren die herkenbaar zijn. Opgroeien zonder vader, onweerstaanbaar aangetrokken worden tot iemand die niet goed voor je is, een relatie uitbouwen op basis van een seksuele spanning veel meer dan een geestelijke verwantschap, … Hoeveel mensen lopen er niet rond die daar mee van kunnen getuigen?

Winehouse was een gewoon meisje, iemand die uit de Britse achterbuurten omhoog klauterde richting de hoogste regionen, het immense kapitaal, maar ook: het einde van de anonimiteit – haar einde. Ze klom en klom en klom zonder haar afkomst ooit te verraden. Te oprecht voor de muziekindustrie, te kwetsbaar voor paparazzi, te zwak om “nee” te zeggen. “Nee” tegen de man die haar ondergang inluidde. “Nee” tegen haar vader, die ze als kind verloor en die ze met haar roem terug voor zich won. Ze aanbad de grond onder zijn voeten, ze wilde – meer dan welke aardse rijkdom ook – zijn liefde. Een liefde die ze in klinkende munt moest betalen, met concerten die ze niet wou doen, met een leven dat ze niet wou leiden, met een lijden dat niemand ooit zou willen lijden. Haar fragiele psychisch evenwicht, haar neiging tot depressie, haar gemaskeerde boulimie: na afloop is het allemaal glashelder. Maar terwijl ze er nog was, vonden we het nodig haar te plagen. Zoals het moment waarop haar partner haar in een rehab-kliniek vraagt haar bekendste nummer te herformuleren. Huiveringwekkend.

Tot Winehouse er zelf de stekker uittrekt. Ze weigert te doen wat ze doet. Ze stopt met zingen. Het is verpletterend – ja, ik heb gehuild. Is wat ze doet niet ongelofelijk moedig? Ze neemt haar masker af voor het oog van de verzamelde menigte, waarna ze een fluitconcert over zich heen krijgt. Wat we dan in haar ogen lezen, is het besef dat het eigenlijk niet om haar draait. Het is de hele massa te doen om de hype, de mythe die ze geworden is, de ster waarachter niemand nog de mens wil zien. Haar zwijgen is een ijzingwekkende schreeuw, een vraag om mededogen. In volslagen stilte slaakt ze een kreet, hoor je ‘t? “Help!”, klinkt het. Uit de mond van iemand die helemaal geen hulp wou aanvaarden, die de dingen op haar eentje wou doen, trots als ze was.

Ik heb nog een keer gehuild. Toen haar frêle gestalte op een draagberrie bedekt met doeken in een ambulance werd gedragen. Moederziel alleen gestorven – zich dood gezopen, nog op het einde smekend om alles terug te draaien, terug haar authentieke zelf te mogen zijn, onzichtbaar voor fotografen en riooljournalisten, kortom: ons kijkend oog. Dat is inderdaad het oxymoron van deze documentaire, want ‘Amy’ was slechts mogelijk omdat haar hele carrière vanaf de eerste stappen nauwgezet bijgehouden werd.

Net omdat alles werd vastgelegd, werd ze een icoon en kennen we haar.

Net omdat alles werd vastgelegd, is ze niet meer.

Toch is Kapadia’s film een oprecht eerbetoon, waarin subtiel en toch duidelijk stelling wordt genomen. Tegen diegenen die centen zagen, daar waar ze eigenlijk een weerloos meisje voor zich hadden. Weerloos en verdwaald op de wegen van de wereld.

Moge Amy rusten in vrede.

4*


avatar van coumi

coumi

  • 1270 berichten
  • 11095 stemmen

Indrukwekkend verhaal natuurlijk, als documentaire had dit op zich nog wel beter gekund. Is in den beginne niet zo heel erg sterk, de vraag wie Amy Winehouse nu precies is en wat haar heeft gevormd word maar zeer fragmentarisch beantwoord. Pas als de focus wat meer begint te liggen op de definitieve teloorgang van dit grote talent word je echt meegesleept in deze diep trieste geschiedenis. Ben geen muziekkenner bij uitstek, meer een leek, maar als je alleen al haar stem hoort in combinatie met enkele nooit te vergeten songs, weet je dat de wereld door haar veel te vroege afscheid heel wat goeds gemist heeft.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7435 berichten
  • 3347 stemmen

'Amy' (2015) voelt niet oké. Enerzijds schetst de docu inderdaad zeer schrijnend de neergang van een ster die zichtbaar lijdt onder de celebrity-cultuur, maar anderzijds is het zelf ook niet vies van een beetje exploitatie. Eerlijk gezegd ontging het me vaak waarom het privé- en archiefmateriaal van enorm persoonlijke momenten, waarin de zangeres zich veilig waande onder vrienden of familie, überhaupt getoond moesten worden. Of waarom zowel intimi als zorgverleners (nota bene een drugsconsulent en een dokter) uitgebreid tekst en uitleg gaven bij specifieke situaties waarin Amy Winehouse gekiekt werd door de gehekelde persmuskieten. De docu toont kanten van haar verslavingsproblemen die ik niet had willen zien of horen. Is dit dan eerlijk, confronterend en intiem!? Of is het stiekem niet een zoveelste manier om 'onze' perverse fascinatie voort te zetten naar de anorectische superster die wegkwijnde onder haar roem, terwijl ze zo onaards mooi kon zingen!?


avatar van TheManInBlack

TheManInBlack

  • 215 berichten
  • 382 stemmen

Een boeiende en pakkende documentaire over Amy Winehouse. Mijn moeder is een fan van Amy Winehouse, aangezien ze 4 dagen geleden alweer 6 jaar is overleden hadden we besloten om deze documentaire maar weer eens te gaan kijken.

Wat had zij een prachtige stem zeg! De mooiste nummers van haar vindt ik zelf "Valerie", "Rehab" en "Back To Black". In deze documentaire wordt ook vertelt dat zij meestal zelf haar eigen nummers schreef, tegenwoordig schrijven de meeste artiesten niet meer hun eigen nummers. Fantastisch natuurlijk dat zij de meeste nummers gewoon zelf had geschreven.

In deze documentaire krijg je het begin van haar zangcarrière te zien tot het eind van haar zangcarrière en leven. Erg jammer dat haar vriend Blake (later haar man) veel invloed op haar had. Door hem raakte ze voor het eerst in aanraking met drugs, wat bovendien ook te zien was in deze documentaire. Ik had het idee dat hij alleen bij Amy was zodat hij genoeg geld had om drugs te kopen. Haar vader is ook een klootzak, die was ook alleen maar uit op geld. Zonde dat Blake zoveel invloed op haar heeft gehad.. Het tragische einde komt alsnog wel weer hard aan, ik moest wel even een traantje wegpinken.

Deze documentaire vindt ik echt goed gemaakt. Het niet in beeld brengen van de mensen die geïnterviewd worden maar waarvan je alleen de stem van hoort werkt uitstekend. Het beeldmateriaal is ook gewoon uitstekend in het dagelijks en privéleven van Amy Winehouse, interessant om te zien.

Veel te vroeg overleden..


avatar van nijkerkbert

nijkerkbert

  • 315 berichten
  • 508 stemmen

Heftige en indringende documentaire over Amy Winehouse. Wat een talent!


avatar van thegoodfella

thegoodfella

  • 326 berichten
  • 2010 stemmen

Bij een documentaire over bekendheden vind ik het moeilijk te beoordelen wat de criteria zijn van een goede docu. Moet je dan kijken naar de persoon waar het over gaat. Of kijk je naar hoe het verhaal gebracht wordt... Amy Winehouse is natuurlijk een ontzettende fascineerde persoonlijkheid om naar te kijken en luisteren, maar de vorm van de docu is niet meer dan een saai chronologisch huis-tuin-en-keuken verhaal.