Last Shift (2014)

Holy shit.

Schandalig dat ik dit film niet eerder had gezien maar wat nog triester is toch wel 2.77 voor dit juweel.

Er zijn niet heel veel horror films die zoveel spanning, creepy scenes en heftige jumpscares hebben.

Ben je een horror fan dan is dit een dikke dikke aanradder, ik ga dit film over paar dagen nog x keer kijken maar dan samen met mijn vriendin

Missertje.

Eerste aanraking met genreregisseur DiBlasi. Van deze regisseur staan ook nog Dread en Extremity op het lijstje, maar die gaan wel even duren. Last Shift, blijkbaar zijn magnum opus, was de gelukkige om als eerste aan bod te komen. Helaas schept dit niet al te hoge verwachtingen voor eerdergenoemde titels.

Last Shift moest een dag eerder al gezien worden, maar nadat de eerste scene in het Engels was en de tweede plots in het Spaans wist ik hoe laat het was en besloot maar iets anders te kijken. Nu dus wel gekeken en ik concludeer dat ik er niet al te kapot van ben dat ik de film niet eerder zag, want zo bijzonder vond ik het niet.

Wel is er genoeg horror voor de liefhebber te bekennen. Van begin tot eind is het een grote stoot aan horror die voorbij dendert. Schrikmomenten, griezels, mysterie en bloed komen allemaal voorbij, volgens mij had ik ze allemaal al na 25 minuten gezien. Op dat gebied verveelt Last Shift absoluut niet, maar erg spannend wil het ondanks dat allemaal niet worden.

Het is dan ook vooral de spanning die ontbreekt. Een echt eng sfeertje kan ik niet proeven, terwijl de fundamenten er wel zijn. Het wil allemaal gewoon niet op gang komen. Het is vooral vermakelijk, maar ontstijgt dat niveau niet. Op uniekheid of originaliteit is de film niet uit, maar dan moet het dus vanuit de regie komen, en dat wil niet helemaal lukken.

Acteerwerk is best degelijk. Harkavy staat zeker haar mannetje. Bijrollen zijn er niet echt, alle andere acteurs komen vaak niet langer dan 5 minuten in beeld. Het is vooral Harkavy die het politiestation verkent en allemaal vreemde mensen, geluiden en verschijningen tegen het lijf loopt, en dat is het eigenlijk wel zo'n beetje.

Voor een sfeervolle horrorfilm is het niet compleet, daar ligt het tempo gewoon te hoog voor. Voor een enge hartslagfilm mist het effectieve scares of opbouw. Voor een plezierhorrorfilm mist het gewoon de plezier. Toch is het wel vermakelijk, mede door het eerdergenoemde hoge tempo. Er gebeurt erg veel en DiBlasi gunt je weinig rust tussendoor, wat ook goed is want dan voorkom je inkakkertjes.

Visueel is er ook genoeg te beleven. Het is allemaal zeker kundig en met een bepaalde liefde in elkaar gedraaid, maar ontstijgt de middelmaat gewoon niet. Het is gewoon niet eng of speciaal genoeg, en dan blijf je als kijker met een wat leeg gevoel achter.

Last Shift

Voor de horrorfans onder ons is dit zeker een aanrader. Ik heb hem compleet gemist toen hij uitkwam, maar gelukkig heb ik hem alsnog gevonden en was dit best een spannende film. We kijken mee met Agent Jessica Loren die als rookie op een oud politiebureau moet passen. Wat ze niet weet is dat de ghost van sekteleider John Michael Paymon en zijn volgelingen hier rond spookt.

De film wist bij vlagen goed de spanning om te bouwen. De kleine geluidjes die je hoort, de lampen die gaan flikkeren, of dat ineens alle lockers open staan. De ''ghosts'' zagen er ook echt wel creepy uit. Soms vond ik de muziek wel een klein beetje storend.

Leuke verrassing was dit. 3 sterren.

Naargeestige, behoorlijk enge horrorfilm gesitueerd rond een verlaten politiebureau waar nieuweling Jessica (Juliana Harkavy) de wacht moet houden. Sfeer en setting doen aanvankelijk wel wat denken aan Assault On Precinct 13. Traag maar spannend opgebouwd en overtuigend in beeld gebracht, met een prima hoofdrol van Harkavy. Dit is hoe je een dergelijke low budget horrorfilm hoort te maken.

Anthony DiBlasi keerde na twee missers geslaagd terug naar het pure horrorgenre met Last Shift, een film die verfrissend gefocust is. Zo worden veel overbodige dramazijsporen gemeden en staat de boel na een kleine 10 minuten al zowat direct op stelten. Juliana Harkavy is uitstekend op dreef als politieagente, maar het is toch vooral de vlotte regie van DiBlasi die het eindresultaat naar een hoger niveau tilt. Links en rechts voelt de opbouw nog enigszins onrustig aan met de spanning, maar er wordt creatief omgesprongen met de locatie en dat levert lekker gestoorde horrorbeelden op. Het wordt nergens bijzonder eng of onheilspellend, maar zeker voor DiBlasi is dit een fijne toevoeging aan het genre. Uiteindelijk verkies ik persoonlijk wel zijn horrordebuut boven deze.

Heel af en toe kom je een juweeltje van een HorrorFilm tegen wat niet bekend is bij het grote publiek.

Last Shift is dus zo"n film, beklemmend, creepy en rake horror.

Veel te lage score hier op MovieMeter voor dit pareltje

Ken je Malum ook? Praktisch een remake van deze, ook heel tof!

Had deze al lang op het oog; zeker toen Malum vorig jaar werd aangekondigd. De remake van deze film.
Maar voordat ik daaraan moest beginnen, moest ik eerst deze wel gaan zien. Gelukkig gooien mensen tegenwoordig vele films nog wel eens op videosites. Je hoeft op Google alleen maar Full "Pot Pindakaas" achter de titel te typen.

Wat vond ik ervan? De opzet had alle elementen voor een uitstekende horrorfilm. Een langzame opbouw, een merkwaardige locatie (politiebureau), oprecht freaky uitziende sekteleden, mindfucks... maar toch... Het is aan het begin al behoorlijk voorspelbaar. Dat het allemaal tussen de twee oren van de zekere agente in nachtdienst zit is al iets wat je al snel kan dromen. De twist is daardoor ook, ondanks het best ziek is, ook vrijwel logisch.

Neemt niet weg dat de spanning constant aanwezig is en dat ook zeker die mindfucks prima werken. De slow burn-gehalte weet de film ook grotendeels te redden en op den duur wanneer het menens is, wordt je overrompeld door een hoop freakyness. Die sekteleden (en ook die visioenen) zijn echt uitstekend neergezet en gemonteerd. De jumpscares zijn niet pats boem en ook die creepy telefoontjes zijn onmisbaar. Zeker die gesprekken met Monica waren sterk. En soms zie je de misleiding weer niet aankomen.

Maakt het ernaar dat Last Shift prima werkt voor een nachtje griezelen, maar je merkt wel dat de opzet zelf (in 2014) aardig begint te verouderen en dat de effecten daardoor nog slechts de reddingen zijn. Dit is dan wel weer een Amerikaanse horrorfilm waarin die reddingen prominent zichtbaar zijn. Ben alsnog wel benieuwd naar Malum.

3,5*

Deze film bewijst maar weer hoe belangrijk de omstandigheden zijn waarin je iets kijkt. Ik lag een paar dagen in het ziekenhuis en kon ’s nachts niet slapen. Dus zette ik deze film op. Na zo’n veertig minuten merkte ik dat ik toch wel een creepy gevoel kreeg. Dat verlaten, spookachtige politiebureau paste akelig goed bij het desolate ziekenhuis waar ik lag.

Na een uurtje dommelde ik in en de volgende ochtend keek ik verder, terwijl het ziekenhuispersoneel alweer druk in de weer was. En ja, in daglicht was de film meteen een stuk minder eng. De clichés en makkelijke schrikeffecten werden doorzichtig en zelfs wat saai. De derde akte helpt ook niet echt: veel te cheesy naar mijn smaak. Het lage budget begint dan echt op te vallen en alles wordt nogal repetitief.

Had ik maar wakker kunnen blijven die nacht, dan had deze film waarschijnlijk een veel betere kans gehad om me écht te laten schrikken.

3*