Last Shift (2014)

Het begint spannend maar halverwege wordt het hide and seek verhaal een beetje een herhaling van zetten.

De geesten zien er wel angstaanjagend uit op een gore manier. Make up en effects zijn dan ook goed gedaan.

Cool! DiBlasi ontstijgt met zijn Last Shift eindelijk(!) de middenmoot. Zowel Dread als Cassadaga waren weinig bijzonder. Ook hier hier lagen de verwachtingen niet al te hoog, maar hij bewijst meer in huis te hebben. Vooral het eerste uur vond ik genietbaar. Lekker onheilspellend. Geïsoleerde locatie, continue verstoord worden door geluiden in de verte... het werkt! Daarna werkt het zich volgens het boekje af, maar weet het nog enkele malen effectief te worden met wat naargeestige make-up sfx. Ben om die reden ook wel benieuwd geraakt naar zijn Most Likely to Die (2015) , die meer de klassieke slasher kant op gaat.

Mij weet hij toch nog niet helemaal te overtuigen. Cassadaga schiep van te voren wat verkeerde verwachtingen door over-the-top artwork, maar ook deze film weet me niet helemaal te boeien. De scares zijn hier en daar inderdaad nog best effectief door degelijke make-up fx.
Het verhaal is alleen wat standaard en de geïsoleerdheid van de locatie kwam niet goed op mij over. Daarnaast vind ik het lame dat ze ervoor gekozen hebben om het hoofdpersonage continu te doen geloven dat die Monica van de telefoon nog echt leeft. Verder komt het drama element dat in Cassadaga wat meer op de voorgrond stond hier ook weer in terug in een wat minder overtuigende versie (die telefoongesprekken met haar vader).
Visueel is de film nog best sterk, maar het lukte bij mij niet om de film ergens ook echt angstaanjagend te maken.
Wel moet ik zeggen dat er in vergelijking met Cassadaga vooruitgang te zien is, dus wie weet is zijn volgende prent wel raak.

Aardige horror. Last Shift weet op een punten te verrassen en weet zich zo te onderscheiden van een ontelbare hoeveelheid genregenoten die heel snel in de vergetelheid raken. Last Shift is een zo goed als onbekende film, eentje die vrij snel langs je heen zal gaan door de beperkte promotie en dergelijke. Ik ben blij dat ik het per toeval langs zag komen. Last Shift biedt namelijk genoeg, om zelfs horrorfanaten zoals ik, een mooie avondinvulling te geven.

Er wordt prima geacteerd, niemand acteert onder de maat. Uiteraard zijn de personages totaal oppervlakkig en cliché maar dat komt in dit geval niet door de acteurs. Juliana Harkavy weet zich goed staande te houden. De film schittert voornamelijk door de uitstekende locatie: een zo goed als verlaten politiebureau. De sfeer zit er daardoor meteen in.

Last Shift kent genoeg schrikeffecten om zelfs de ervaren kijker te kunnen vermaken. Tel daarbij op enkele onvoorziene gebeurtenissen en je hebt gewoon een prima horror. Naar mijn mening is de locatie uniek (verbeter me als ik het fout heb), en dit alleen al zou je interesse (als horror fan) moeten wekken.

3*

Op de hoes hierboven ziet het er een beetje gemaakt uit terwijl het in de film goed overkomt. De grimeur heeft zijn best gedaan en dat is te zien, goede effecten en aardig gespeeld. Persoonlijk houdt ik meer van de omgeving van een huis of boerderij maar hier is gekozen voor een bijna leegstaand politiebureau. De spanning komt naarmate de film vordert en een paar zaken had ik graag anders gezien maar alla, je kunt niet alles hebben.
Het einde had ik anders ingevuld, in deze film eindigt het nogal vervelend voor de hoofdrolspeelster en zo blijf je als kijker met enigszins een rotgevoel zitten.

Afgekeken maar hoe verzin je het om zo'n film te maken, slaat nergens op en niet een keer geschrokken en dat wil ik met zulke films.

Een vermakelijke mysterieuze Horror / Thriller die met minimale middelen is gemaakt en die zich lekker wegkijkt.

Zo bestaat de cast eigenlijk maar uit één hoofdrolspeelster te weten Juliana Harkavy (in de rol van beginnend politieagente die een nacht moet passen op een verlaten politiestation, die zijn namelijk verhuisd naar een andere locatie, omdat een ontruimingsteam in de nacht nog langskomt om het chemisch afval, o.a. gebruikte injectienaalden voor drugs, te komen ophalen) en speelt het hele verhaal zich af op een verlaten leegstaand politiestation waar het spookt (o.a. via het meubilair en personen die opduiken en niet echt blijken te zijn) vanwege sekteleider John Michael Paymon die samen met twee vrouwelijke volgelingen zelfmoord (opgehangen via lakens) pleegden in het politiestation precies één jaar geleden.

Ondanks het eenvoudige verhaal wist de film me zeker te vermaken en was hij eigenlijk ook wel boeiend van de eerste tot de laatste minuut. Ook is de film geregeld wat spannend en zitten er aan paar aardige schrikmomenten in. Ook met de uitvoering van het verhaal zoals de vaart (er gebeuren genoeg vreemde en mysterieuze dingen) en de sfeer zit het wel goed en soms is de film ook wat creepy. Zo vond ik de scene met de persoon die over de vloer schuift als een zak en dan opeens op een onnatuurlijk manier begint overeind te komen best creepy en het zag er ook best gaaf uit. Ook de misvormde vrouw die rondkruipt bij de kasten en de persoon (sekteleider John Michael Paymon) op de poster waren creepy. Het einde van het verhaal vond ik overigens best goed en eigenlijk ook wel verrassend, ondanks dat het misschien wel voorspelbaar was.

Het hele verhaal wordt gedragen door hoofdrolspeler Juliana Harkavy die het verdienstelijk deed en die opzicht ook een prettige verschijning was om circa 80 minuten naar te kijken. Dat was min of meer ook van toepassing op de ietwat rubensachtige rondborstige Natalie Victoria (in de rol van straatprostituee Marigold), die in één korte scene eventjes was te bewonderen. Zoals eerder gezegd, bestaat de cast in wezen maar uit één hoofdrolspeelster en hebben alle andere personen (velen als spoken) maar een hele kleine rol in het verhaal.

Gewoon een degelijke vermakelijke Horror / Thriller die leuk is om eens gezien te hebben en meer ook eigenlijk niet. Daarvoor is het verhaal gewoon niet heel bijzonder. Deze film heeft wel mijn interesse gewekt om een eerder film "Dread (2009)" van deze regisseur te gaan bekijken en dan vooral omdat ik regelmatig de termen "ziek" en "smerig" zie voorbij komen en daar houd ik wel van. Die twee termen zijn bij deze film overigens niet van toepassing.

Aangenaam verrast!! Alle ingrediënten waren aanwezig voor een standaard Horror! En toch kwam de film met spanning en gore boven de middelmaat uit! Het was gewaagd om een zo goed als onbekende hoofdrolspeler Juliana Harkavy ( wat series waaronder een kleine rol in the Walking Dead) deze rol te laten spelen. Wonderwel doet ze het perfect! Nu werkt de sfeer van het leegstaand politiestation ook erg mee! En een paar goede jumpscares en zeer overtuigende geesten doen de rest!

Best aardig.

Donker, onheilspellend en een goede spanningsopbouw. Juliana Harkavy is zeker niet vervelend om naar te kijken en komt ook vrij geloofwaardig over in een verhaal waarin je toch tegen een aantal clichés aanloopt. Van veel dialogen moet de film het duidelijk niet hebben maar de sfeer is sterk, juist door het isolement waarin ze zit.

Met name de telefoongesprekken tussen haar en het meisje waren goed, al had je wel al een idee hoe de vork in de steel zat, je bleef geboeid kijken. Naar het einde toe werd het helaas wel snel minder. Het creepy, onderhuidse gevoel dat vooral de eerste helft zo sterk was, verdwijnt. Volgens mij begrijp ik het ook niet helemaal, maar ach, zo blijft het wat langer hangen.

Lekker hoorrrrrr.

Heerlijk freaky filmpje is dit zeg.

Gedurende de gehele film is de spanning voelbaar en word er gebruik gemaakt van goede geluiden en visueel leuke dingen.

Echt heel origineel is de film niet maar alles word gewoon top neergezet en door het gebruik van goede en strakke make up kom ik al een ster hoger uit dan menig ander horrortje.

Kijk deze film in het pikkedonker met het geluid hard aan want dan komt deze film het beste tot zijn recht.(net als alle andere horrors)

Ik betrapte mij er meerdere keren op dat ik het best een spannende film vond....helemaal top dus

Goed gemaakte film

Lekkere spanning van begin tot eind met inderdaad goede geluiden, spannende sfeer.

Er is lange tijd gewacht door meerdere mensen op een fatsoenlijke horror en deze past daar prima bij en het kijken zeker waard maar dat is mijn mening

“And the commotion the next morning...

I got a glimpse into their cell.

And the bodies were gone. But...pure evil covered those walls.”

Mijn eerste gedachte na het bekijken van “Last Shift” was dat Jessica Loren toch wel een medaille verdient voor haar doorzettingsvermogen. Ik was al lang in panische angst dit verlaten politiekantoor buiten gestormd en vervolgens een welgemeende middenvinger opsteken naar Sergeant Cohen. Geen haar op mijn hoofd die er aan zou denken om daar een minuut langer te blijven. Maar ondanks alle verdachte geluiden, verschijningen en bovennatuurlijke gebeurtenissen, blijft ze trouw op post. Wil ze niet falen in haar taak waardoor ze een eventuele toetreding tot het korps wel kan vergeten ? Of wil ze niet onderdoen voor wat haar vader betekende als politieagent in het verleden ?

Ik moet wel toegeven dat het al lang geleden is dat ik zo een uitermate griezelige film heb gezien. Weliswaar is alles sober aangekleed en wordt er minimaal gebruik gemaakt van speciale effecten. Een groentje dat opgesloten zit in een kantoor dat opgedoekt wordt en buiten een verdwaalde landloper geen enkele levende ziel als gezelschap heeft. Het enige wat ze moet doen is de nacht doorkomen tot er in de morgen een poetsploeg arriveert om achtergelaten bewijsmateriaal op te ruimen. Het eindresultaat is een aaneenschakeling van angstaanjagende taferelen, huiveringwekkende geluiden en verontrustende beelden. De film slaagde er zelfs in om me een paar keer de daver op het lijf te jagen. Iets waar ik meestal totaal immuun voor ben.

Ondanks dat het overduidelijk een low-budget film is en het zich afspeelt op een beperkt actieterrein, maakte men toch uitermate goed gebruik van, weliswaar welgekende, horror-technieken om er een ellenlange griezelrit van te maken. Misschien was dit dan al een minpuntje. Het duurde iets te lang allemaal. Maar het werd uiteindelijk toch eng en creepy met een dreigende sfeer en constant onheilspellend. Vooral de geleidelijke spanningsopbouw vond ik geslaagd. Het volledige relaas wordt geduldig uitgeklaard. Alhoewel ik paranormale films zo beu ben als koude pap, werd ik toch aangenaam verrast.

Juliana Harkavy weet op een overtuigende manier de hele film te dragen. De aandacht is dan ook bijna de hele film op haar gevestigd. Zelfs het groepje geschifte duivelaanbidders die Jessica het leven zuur maken zijn maar een klein gedeelte van de tijd te bewonderen. Er werd zelfs een soortement “The Sixth Sense” moment in verwerkt met de medewerking van politieagent Ryan Price (Matt Doman). Alleen vroeg ik me af wat die clochard er eigenlijk mee te maken had. Een toevallige passant op zoek naar zijn schoenen ? Een redelijk bizar figuur die diende als opvulling. En ondanks hun kortstondig optreden waren de drie Paymon familieleden overtuigend genoeg om te concluderen dat deze familie wel uitermate gestoord was. Bloedstollende getuigenissen die niks aan de verbeelding overlieten.

Spijtig genoeg werd het einde weeral verprutst. Een ongeïnspireerde afloop die qua originaliteit zeker niet hetzelfde niveau behaalde als de rest van de film. En niveau was er wel degelijk. Zowel de opbouw en de geluidseffecten als het gemonteerde eindresultaat was uitstekend in deze psychologische terreurfilm.

3*

Last Shift

Bij het zien van de poster van Last Shift kreeg ik toch een minder gevoel in de film. Heb destijds wel de trailer gezien en die vond ik vet maar na het zien van de poster dacht ik: "meh, word dit wel wat?". Uiteindelijk hebben we de film gister dan toch eindelijk aangezet en ik moet toegeven dat hij echt wel mee gevallen is en ik mij, mijn eigen prima vermaakt heb met de film Last Shift. Zoals TomRayder al zei "Als je als kijker eenmaal hebt geaccepteerd, dat de hoofdrolspeler, in tegenstelling tot jezelf, niet voortijdig het pand verlaat dan is het een zeer vermakelijk en soms ook spannende film." daar kan ik me helemaal in vinden, ik zelf had allang gezegd "De groeten" en was daar nooit meer terug gekomen, alleen al bij de bewegende kasten.

Ik zelf moet toegeven dat het verhaal in Last Shift eigenlijk niet erg veel waard was, een leuk en spannend verhaal dat wel maar, niet aangrijpend en het haalt soms niet de 100 procent concentratie er uit en dat was toch een misstapper. Toch was ik wel erg blij dat Juliana Harkavy de hoofdrolspeelster was want zo'n meid wou ik niet echt missen. Het concept vond ik wel erg leuk en dat word dan toch een voldoende voor Last Shift. Prima film!

3.0*

Goed is het eerste wat in mijn hoofd opkomt over deze film. De film komt rustig op gang, maar zorgt wel voor een behoorlijke sfeer en een spannend geheel. Ook al bevat deze film weinig bloed, gore en jumpscares, de uitwerking met de nodige mysterie houd je toch de volle speelduur geboeid.

Goeie film.

Heb er zonder verwachtingen naar gekeken en nu en dan kreeg ik er rillingen bij.

Dus lijkt mij best geslaagd .

Voor mij een welverdiende 4.

Best bekijken in het donker , komt het best tot zijn recht

Niet slecht. Beklemmende setting, geloofwaardig hoofdpersonage, enkele spookachtige verschijningen, goed getimede schrikmomenten en een handvol ranzige scènes. Kortom, de essentie voor de doorwinterde horrorfan is aanwezig. Hoewel het tempo precies goed zit, had ik toch de indruk dat er iets te weinig verhaal met de gruwelen verweven werd. Het had bijvoorbeeld interessant geweest om wat meer aandacht aan de sekte te besteden, want dit is toch een dankbaar onderwerp. Nu blijft het redelijk vlak allemaal en daarom is Last Shift niet meer dan een leuk tussendoortje.

Redelijk horrortje dat aardig begint, maar al vroegtijdig afglijdt in formulematig gebroddel. Eens het mysterie uit de doeken gedaan is verdwijnt ook elk beetje spanning en glijdt de film mettertijd meer af in een jumpscare fest. De dichtheid aan scares ligt ook zo hoog dat ze werkelijk geen enkel effect meer hebben.

Zonde dat de film zich niet wat meer buiten de betreden paden waant, want de locatie is sfeervol en ook audiovisueel wordt er potentieel getoond. 2,5*.

"You are the lucky rookie to work the very last shift in this mausoleum."

Met het werk van Anthony DiBlasi ben ik nog niet bekend, maar dit leek me wel een prima titel.

Een beginnend agente krijgt op haar eerste dag de taak om de laatste dienst te draaien op een politiebureau dat binnenkort sluit. Het lijkt een makkelijk klusje te zijn en afgezien van een verdwaalde zwerver lijkt er weinig spannends te gebeuren. Maar al gauw vinden er allemaal bovennatuurlijke dingen plaats waarvoor ik gelijk de benen zou nemen, echter weet Jessica het langer uit te houden.

Middels het verlaten politiebureau wordt er een aardig sfeertje neergezet; als kijker heb je vanaf het begin al een onheilspellend gevoel hierbij. Bovendien is het te prijzen dat DiBlasi alles er niet zo dik bovenop legt, omdat er slechts kleine dingen gebeuren. Op deze manier wordt de spanning gedegen opgebouwd.

Op den duur wordt het mysterie rondom de sekte meer blootgelegd en begrijp je de connectie, hoewel er wel iets anders gekozen had mogen worden in plaats van weer zo een wannabe Charles Manson sekte. Alleen merk je dat de onthullingen de juiste impact missen, waardoor het gebeuren tegen het einde aan afzwakt. Op een gegeven moment vervalt 'Last Shift' namelijk in veel van hetzelfde. Niets ten nadele van Juliana Harkavy die het naar behoren doet.

Al met al een redelijke horror, maar er wordt net iets te veel binnen de lijntjes gekleurd.

Kleine 2,5 sterren.

Fijn.

Zo'n film die zich op één locatie afspeelt, met een beperkt aantal acteurs. DiBlasi vond ik al niet slecht in z'n eerder werk, ook hier laat hij zien dat hij het genre wel onder de knie heeft. Een echte genreregisseur, dus iets heel origineels hoef je niet te verwachten, wel een film die het allemaal vlot weet uit te werken.

Een rookie die haar eerste shift moet doen op een verlaten politiebureau. Qua setting kan het tellen, DiBlasi puurt er dan ook alles uit wat er uit te halen valt. Met een sekte verhaaltje (gebaseerd op Manson, lekker eigentijds) erdoor is er voldoende materiaal om een beetje te griezelen.

Een paar nasty scenes, geslaagde spanningsopbouw, een twisted einde, deze film heeft meer dan genoeg voor de genreliefhebber. Verder geen grootse film, ook niet eentje die héél lang zal bijblijven, maar de uitwerking is echt wel oké en qua horrorfiller is het ook echt wel geslaagd. Zeker niet mee verveeld.

3.5*

Van regisseur Anthony DiBlasi zag ik ooit Most Likely to Die (2015). Een zeer matig werkje dat tamelijk shockvrij aan mij voorbij trok. Ik herinner mij van die film vooral dat de link met Clive Barker (DiBlasi deed productie- en regiewerkzaamheden bij verfilmingen van zijn verhalen) mij toen op het bestaan van DiBlasi attendeerde. De eerste kennismaking met zijn eigen werk was erg teleurstellend en de man verdween in mijn geestelijke ijskast. Tot nu dan.

Het was goed dat de ijskast even van het slot ging. Last Shift is geen teleurstelling. Deze productie, die ik overigens bekeek zonder te weten dat DiBlasi de regisseur was, is gewoon goed. Het besef kwam pas bij de aftiteling. Waarschijnlijk heb ik bij de begincredits niet zitten opletten. Dat gebeurt me vaker. In dit geval een goed ding. Zijn jongste film heet overigens Extremity (2018) en die wekt nu toch wel absolute nieuwsgierigheid op, ook al wordt ie bepaald niet laaiend enthousiast bekritiseerd door medegebruikers.

Voor Last Shift bedacht DiBlasi de verhaallijn, schreef hij mee aan het script en deed hij de regie. Al die inspanning levert een goede horrorfilm op. Er zijn gemene jumpscares. Er hangt en een prima sfeer van beklemming en duisternis. Er is suspense. Er is een bedekt verhaal dat heel langzaam wordt ontrafeld. Al die zaken genereren spanning.

Ook is er een aangenaam hoofdpersonage dat geleidelijk een paranoïde, angstige en verwarde geestesgesteldheid aanneemt, die je als kijker als het ware overneemt. De film neemt je mee in haar angstige beleving en probeert je met geluid en beeld te manipuleren, zodat je bereid bent om een saai en doods politiebureau als een plaats van terreur en verschrikking te gaan zien.

Ik ging graag mee in de sinistere sfeer en zag een film die mij af en toe recht overeind staande haartjes bezorgde. Dat gebeurt me niet vaak.

Last Shift

Voor de horrorfans onder ons is dit zeker een aanrader. Ik heb hem compleet gemist toen hij uitkwam, maar gelukkig heb ik hem alsnog gevonden en was dit best een spannende film. We kijken mee met Agent Jessica Loren die als rookie op een oud politiebureau moet passen. Wat ze niet weet is dat de ghost van sekteleider John Michael Paymon en zijn volgelingen hier rond spookt.

De film wist bij vlagen goed de spanning om te bouwen. De kleine geluidjes die je hoort, de lampen die gaan flikkeren, of dat ineens alle lockers open staan. De ''ghosts'' zagen er ook echt wel creepy uit. Soms vond ik de muziek wel een klein beetje storend.

Leuke verrassing was dit. 3 sterren.

Naargeestige, behoorlijk enge horrorfilm gesitueerd rond een verlaten politiebureau waar nieuweling Jessica (Juliana Harkavy) de wacht moet houden. Sfeer en setting doen aanvankelijk wel wat denken aan Assault On Precinct 13. Traag maar spannend opgebouwd en overtuigend in beeld gebracht, met een prima hoofdrol van Harkavy. Dit is hoe je een dergelijke low budget horrorfilm hoort te maken.

Anthony DiBlasi keerde na twee missers geslaagd terug naar het pure horrorgenre met Last Shift, een film die verfrissend gefocust is. Zo worden veel overbodige dramazijsporen gemeden en staat de boel na een kleine 10 minuten al zowat direct op stelten. Juliana Harkavy is uitstekend op dreef als politieagente, maar het is toch vooral de vlotte regie van DiBlasi die het eindresultaat naar een hoger niveau tilt. Links en rechts voelt de opbouw nog enigszins onrustig aan met de spanning, maar er wordt creatief omgesprongen met de locatie en dat levert lekker gestoorde horrorbeelden op. Het wordt nergens bijzonder eng of onheilspellend, maar zeker voor DiBlasi is dit een fijne toevoeging aan het genre. Uiteindelijk verkies ik persoonlijk wel zijn horrordebuut boven deze.

Had deze al lang op het oog; zeker toen Malum vorig jaar werd aangekondigd. De remake van deze film.
Maar voordat ik daaraan moest beginnen, moest ik eerst deze wel gaan zien. Gelukkig gooien mensen tegenwoordig vele films nog wel eens op videosites. Je hoeft op Google alleen maar Full "Pot Pindakaas" achter de titel te typen.

Wat vond ik ervan? De opzet had alle elementen voor een uitstekende horrorfilm. Een langzame opbouw, een merkwaardige locatie (politiebureau), oprecht freaky uitziende sekteleden, mindfucks... maar toch... Het is aan het begin al behoorlijk voorspelbaar. Dat het allemaal tussen de twee oren van de zekere agente in nachtdienst zit is al iets wat je al snel kan dromen. De twist is daardoor ook, ondanks het best ziek is, ook vrijwel logisch.

Neemt niet weg dat de spanning constant aanwezig is en dat ook zeker die mindfucks prima werken. De slow burn-gehalte weet de film ook grotendeels te redden en op den duur wanneer het menens is, wordt je overrompeld door een hoop freakyness. Die sekteleden (en ook die visioenen) zijn echt uitstekend neergezet en gemonteerd. De jumpscares zijn niet pats boem en ook die creepy telefoontjes zijn onmisbaar. Zeker die gesprekken met Monica waren sterk. En soms zie je de misleiding weer niet aankomen.

Maakt het ernaar dat Last Shift prima werkt voor een nachtje griezelen, maar je merkt wel dat de opzet zelf (in 2014) aardig begint te verouderen en dat de effecten daardoor nog slechts de reddingen zijn. Dit is dan wel weer een Amerikaanse horrorfilm waarin die reddingen prominent zichtbaar zijn. Ben alsnog wel benieuwd naar Malum.

3,5*

Deze film bewijst maar weer hoe belangrijk de omstandigheden zijn waarin je iets kijkt. Ik lag een paar dagen in het ziekenhuis en kon ’s nachts niet slapen. Dus zette ik deze film op. Na zo’n veertig minuten merkte ik dat ik toch wel een creepy gevoel kreeg. Dat verlaten, spookachtige politiebureau paste akelig goed bij het desolate ziekenhuis waar ik lag.

Na een uurtje dommelde ik in en de volgende ochtend keek ik verder, terwijl het ziekenhuispersoneel alweer druk in de weer was. En ja, in daglicht was de film meteen een stuk minder eng. De clichés en makkelijke schrikeffecten werden doorzichtig en zelfs wat saai. De derde akte helpt ook niet echt: veel te cheesy naar mijn smaak. Het lage budget begint dan echt op te vallen en alles wordt nogal repetitief.

Had ik maar wakker kunnen blijven die nacht, dan had deze film waarschijnlijk een veel betere kans gehad om me écht te laten schrikken.

3*