Last Shift (2014)

Goed gemaakte film

Lekkere spanning van begin tot eind met inderdaad goede geluiden, spannende sfeer.

Er is lange tijd gewacht door meerdere mensen op een fatsoenlijke horror en deze past daar prima bij en het kijken zeker waard maar dat is mijn mening

“And the commotion the next morning...

I got a glimpse into their cell.

And the bodies were gone. But...pure evil covered those walls.”

Mijn eerste gedachte na het bekijken van “Last Shift” was dat Jessica Loren toch wel een medaille verdient voor haar doorzettingsvermogen. Ik was al lang in panische angst dit verlaten politiekantoor buiten gestormd en vervolgens een welgemeende middenvinger opsteken naar Sergeant Cohen. Geen haar op mijn hoofd die er aan zou denken om daar een minuut langer te blijven. Maar ondanks alle verdachte geluiden, verschijningen en bovennatuurlijke gebeurtenissen, blijft ze trouw op post. Wil ze niet falen in haar taak waardoor ze een eventuele toetreding tot het korps wel kan vergeten ? Of wil ze niet onderdoen voor wat haar vader betekende als politieagent in het verleden ?

Ik moet wel toegeven dat het al lang geleden is dat ik zo een uitermate griezelige film heb gezien. Weliswaar is alles sober aangekleed en wordt er minimaal gebruik gemaakt van speciale effecten. Een groentje dat opgesloten zit in een kantoor dat opgedoekt wordt en buiten een verdwaalde landloper geen enkele levende ziel als gezelschap heeft. Het enige wat ze moet doen is de nacht doorkomen tot er in de morgen een poetsploeg arriveert om achtergelaten bewijsmateriaal op te ruimen. Het eindresultaat is een aaneenschakeling van angstaanjagende taferelen, huiveringwekkende geluiden en verontrustende beelden. De film slaagde er zelfs in om me een paar keer de daver op het lijf te jagen. Iets waar ik meestal totaal immuun voor ben.

Ondanks dat het overduidelijk een low-budget film is en het zich afspeelt op een beperkt actieterrein, maakte men toch uitermate goed gebruik van, weliswaar welgekende, horror-technieken om er een ellenlange griezelrit van te maken. Misschien was dit dan al een minpuntje. Het duurde iets te lang allemaal. Maar het werd uiteindelijk toch eng en creepy met een dreigende sfeer en constant onheilspellend. Vooral de geleidelijke spanningsopbouw vond ik geslaagd. Het volledige relaas wordt geduldig uitgeklaard. Alhoewel ik paranormale films zo beu ben als koude pap, werd ik toch aangenaam verrast.

Juliana Harkavy weet op een overtuigende manier de hele film te dragen. De aandacht is dan ook bijna de hele film op haar gevestigd. Zelfs het groepje geschifte duivelaanbidders die Jessica het leven zuur maken zijn maar een klein gedeelte van de tijd te bewonderen. Er werd zelfs een soortement “The Sixth Sense” moment in verwerkt met de medewerking van politieagent Ryan Price (Matt Doman). Alleen vroeg ik me af wat die clochard er eigenlijk mee te maken had. Een toevallige passant op zoek naar zijn schoenen ? Een redelijk bizar figuur die diende als opvulling. En ondanks hun kortstondig optreden waren de drie Paymon familieleden overtuigend genoeg om te concluderen dat deze familie wel uitermate gestoord was. Bloedstollende getuigenissen die niks aan de verbeelding overlieten.

Spijtig genoeg werd het einde weeral verprutst. Een ongeïnspireerde afloop die qua originaliteit zeker niet hetzelfde niveau behaalde als de rest van de film. En niveau was er wel degelijk. Zowel de opbouw en de geluidseffecten als het gemonteerde eindresultaat was uitstekend in deze psychologische terreurfilm.

3*

Kleine teleurstelling.

Geen slechte film maar ik denk dat mij verwachtingen net wat te hoog waren bij het bekijken van de film.

De sfeer en spanning was zeer geslaagd, maar wat voor mij toch wel wat tegenviel was het verhaal. Ik had hier vele male meer van verwacht waardoor het einde mij niet echt wist te boeien. Ook qua schrikmomenten viel het wat tegen. Allemaal erg voorspelbaar en cliché, jammer.

Toch had de film zeker zo z'n leuke momenten en keek verder wel prima weg.

Helaas niet meer dan 2,5* van mij.

Als je als kijker eenmaal hebt geaccepteerd, dat de hoofdrolspeler, in tegenstelling tot jezelf, niet voortijdig het pand verlaat dan is het een zeer vermakelijk en soms ook spannende film.

Last Shift

Bij het zien van de poster van Last Shift kreeg ik toch een minder gevoel in de film. Heb destijds wel de trailer gezien en die vond ik vet maar na het zien van de poster dacht ik: "meh, word dit wel wat?". Uiteindelijk hebben we de film gister dan toch eindelijk aangezet en ik moet toegeven dat hij echt wel mee gevallen is en ik mij, mijn eigen prima vermaakt heb met de film Last Shift. Zoals TomRayder al zei "Als je als kijker eenmaal hebt geaccepteerd, dat de hoofdrolspeler, in tegenstelling tot jezelf, niet voortijdig het pand verlaat dan is het een zeer vermakelijk en soms ook spannende film." daar kan ik me helemaal in vinden, ik zelf had allang gezegd "De groeten" en was daar nooit meer terug gekomen, alleen al bij de bewegende kasten.

Ik zelf moet toegeven dat het verhaal in Last Shift eigenlijk niet erg veel waard was, een leuk en spannend verhaal dat wel maar, niet aangrijpend en het haalt soms niet de 100 procent concentratie er uit en dat was toch een misstapper. Toch was ik wel erg blij dat Juliana Harkavy de hoofdrolspeelster was want zo'n meid wou ik niet echt missen. Het concept vond ik wel erg leuk en dat word dan toch een voldoende voor Last Shift. Prima film!

3.0*

Hoewel ik er van tevoren weinig van verwachtte, is het toch meegevallen. Ben eigenlijk wel aangenaam verrast. Het geheel steekt prima in elkaar. De settings zijn goed, en worden zeer sfeervol in beeld gebracht. Harkavy zit goed in de hoofdrol. De spanning zit er verder van begin tot eind in, en ook de meeste schrikmomenten wisten te overtuigen. 3,5 Ster.

goeie setting en sfeer ja, had misschien iets sneller gekund maar vond het goed

Leuk concept, prima sfeer, een paar overtuigende griezelige momenten en een overtuigende hoofdrolspeelster zorgen voor een meevaller. 6/10

Vreemd dat deze zo laag scoort. Heerlijk bizar, enigszins mysterieus, atmosferisch, en behoorlijk beklemmend. Geen slappe jump scares. In plaats daarvan visuele horror in een claustrofobische setting. Psychologisch ook verontrustend. My favorite type of horror flick.. Lekker wijf ook die Juliana Harkavy

Goed is het eerste wat in mijn hoofd opkomt over deze film. De film komt rustig op gang, maar zorgt wel voor een behoorlijke sfeer en een spannend geheel. Ook al bevat deze film weinig bloed, gore en jumpscares, de uitwerking met de nodige mysterie houd je toch de volle speelduur geboeid.

Ik ben dol op horrorfilms, maar deze wist mij niet te boeien. Setting van het verhaal was prima, kon je iets erg spannends van maken. Wat mij het meest stoorde is dat de verhaallijn, zeker richting het einde, erg onduidelijk werd. Beelden gaan op den duur steeds meer door elkaar heen. Hierdoor was het einde van het verhaal voor mij een raadsel...zo van wat is er nu precies gebeurd?. Nee, dit wat het echt niet.

Goeie film.

Heb er zonder verwachtingen naar gekeken en nu en dan kreeg ik er rillingen bij.

Dus lijkt mij best geslaagd .

Voor mij een welverdiende 4.

Best bekijken in het donker , komt het best tot zijn recht

Voor de Blood & Gorehound valt hier niets te rapen, toch heb ik hem met plezier uitgekeken

De film kent een langzame maar zeer gestage spanningsopbouw in een beperkte maar zeer sfeerrijke setting. Die heerlijke sfeer wordt gecreëerd met een goede sound en enkele beter kleine schrikmomentjes, die na verloop wel wat in herhaling vallen.

Het blijft allemaal lekker mysterieus, de film heeft een goede vaart en Juliana Harkavy speelt een sterke rol.

Het plot is eerder wazig, waar ik op een moment dacht mee te zijn zat ik op het eind weer met enkele vragen

3*

Niet slecht. Beklemmende setting, geloofwaardig hoofdpersonage, enkele spookachtige verschijningen, goed getimede schrikmomenten en een handvol ranzige scènes. Kortom, de essentie voor de doorwinterde horrorfan is aanwezig. Hoewel het tempo precies goed zit, had ik toch de indruk dat er iets te weinig verhaal met de gruwelen verweven werd. Het had bijvoorbeeld interessant geweest om wat meer aandacht aan de sekte te besteden, want dit is toch een dankbaar onderwerp. Nu blijft het redelijk vlak allemaal en daarom is Last Shift niet meer dan een leuk tussendoortje.

Dat vond ik juist wel fijn. Een keertje geen focus op verklaringen en "verhaal".

Een teveel aan verhaal kan inderdaad een dooddoener zijn, dat ben ik met je eens. In het beste geval vertellen de beelden wat er aan de hand is, maar dat kwam hier niet helemaal goed uit de verf. Ik vond het gegeven rond de sekte intrigerend en had er graag wat meer over geweten.

In eerste instantie : onlogische situatie,met een onlogische reactie ,,in een onlogische film .

Maar de sfeer is wel treffend.

En ik weet niet goed hoe ik het einde nu helemaal moet interpeteren .

Een soort half open einde.

Niet slecht . Maar er zijn veel betere horror films.

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben.

Jammer dat het verhaal een enorm 'hak op de tak' geheel was want qua sfeer zat het wel goed bij Last Shift. Rommelige, mysterieuze film.

2,5*

Redelijk beklijvende film zonder echt een verhaallijn. Heb me wel vermaakt, vooral 2de helft vd film. 7/10

Snap niet waarom sommige mensen het einde onduidelijk vinden, maar goed. Ik vond het een geslaagde film. Zeker voor het horror genre aangezien er talloze horrorfilms bestaan die ver onder dit niveau zitten.

Redelijk horrortje dat aardig begint, maar al vroegtijdig afglijdt in formulematig gebroddel. Eens het mysterie uit de doeken gedaan is verdwijnt ook elk beetje spanning en glijdt de film mettertijd meer af in een jumpscare fest. De dichtheid aan scares ligt ook zo hoog dat ze werkelijk geen enkel effect meer hebben.

Zonde dat de film zich niet wat meer buiten de betreden paden waant, want de locatie is sfeervol en ook audiovisueel wordt er potentieel getoond. 2,5*.

Zeker niet slecht. Vooral het verlaten politiebureau met alle geluiden op de achtergrond werkt erg goed. Helaas vond ik hem verder op alle vlakken te kort schieten om echt een indruk achter te laten.

Leuk om een keer gezien te hebben maar geen hoogvlieger.

Goede dingen gehoord over deze film, en ondanks de nogal over de top overkomende poster toch maar een kans gegeven. Maar ja, die is eigenlijk wel een goede voorbode van hoe weinig subtiliteit de film op kan brengen wat betreft de horror. Met de sfeer en het tempo zit het nog wel snor, maar verder is de horror vooral om te lachen, zo grotesk is de voorstelling ervan. Liters bloed en een satanische sekte in Charles Manson-stijl. En scènes als die met het gestapelde meubilair (niet bepaald het enige cliché), de aanval van de bureaustoelen en Officer Price die nonchalant wegloopt met een gat in zijn achterhoofd zijn echt alleen maar om te lachen.

Vond Harkavy nog redelijk leuk in de hoofdrol, ondanks dat ze meer een mooi gezicht dan een goed actrice is. Maar ze doet wat ze kan en speelt een mooi down to earth personage. Dat maakt een film vaak wel meer genietbaar. Hank Stone heeft een grappig klein rolletje waarmee hij wat luchtigheid toevoegt die de film verder nauwelijks bevat. Dat hele verhaal is vrij ernstig en wordt op een erg onhandige manier puzzelstukje na puzzelstukje onthuld. Ook het einde vond ik wat flauw en onlogisch. 2.0*.

"You are the lucky rookie to work the very last shift in this mausoleum."

Met het werk van Anthony DiBlasi ben ik nog niet bekend, maar dit leek me wel een prima titel.

Een beginnend agente krijgt op haar eerste dag de taak om de laatste dienst te draaien op een politiebureau dat binnenkort sluit. Het lijkt een makkelijk klusje te zijn en afgezien van een verdwaalde zwerver lijkt er weinig spannends te gebeuren. Maar al gauw vinden er allemaal bovennatuurlijke dingen plaats waarvoor ik gelijk de benen zou nemen, echter weet Jessica het langer uit te houden.

Middels het verlaten politiebureau wordt er een aardig sfeertje neergezet; als kijker heb je vanaf het begin al een onheilspellend gevoel hierbij. Bovendien is het te prijzen dat DiBlasi alles er niet zo dik bovenop legt, omdat er slechts kleine dingen gebeuren. Op deze manier wordt de spanning gedegen opgebouwd.

Op den duur wordt het mysterie rondom de sekte meer blootgelegd en begrijp je de connectie, hoewel er wel iets anders gekozen had mogen worden in plaats van weer zo een wannabe Charles Manson sekte. Alleen merk je dat de onthullingen de juiste impact missen, waardoor het gebeuren tegen het einde aan afzwakt. Op een gegeven moment vervalt 'Last Shift' namelijk in veel van hetzelfde. Niets ten nadele van Juliana Harkavy die het naar behoren doet.

Al met al een redelijke horror, maar er wordt net iets te veel binnen de lijntjes gekleurd.

Kleine 2,5 sterren.

Zelden dat ik een film zo eng vond. Ik raad je aan om met hoofdtelefoon alleen in het donker deze film te bekijken, hij zal je niet teleurstellen. Ik slaap na lange tijd vannacht met de lichten aan. Brrr!

Een hele verbetering bij de 2e kijkbeurt.

Na wat jaartjes toch is opnieuw aangezet met de surround lekker vol aan, dan is het allemaal zo slecht nog niet.

Ik moet nu eerlijk bekennen dat het best een spannend en sfeervolle film is.

Het heeft heel wat spannende momenten en weet eigenlijk van het begin gelijk je aandacht vast te houden.

Met de spanning, schrikmomenten en sfeer is eigenlijk vrij weinig op aan te merken. Het verhaal weet ook wel te boeien tot het eind en ben je wel benieuwd wat er nou allemaal gaande is. Dit is dan ook gelijk waar het minpuntje komt, het eind. Dit vond ik toch een klein beetje afgeraffeld en wat warrig.

Maar naast het eind is dit een lekkere horror.

Mijn stem van 2,5* zal ik gaan verhogen naar een 3,5*

Fijn.

Zo'n film die zich op één locatie afspeelt, met een beperkt aantal acteurs. DiBlasi vond ik al niet slecht in z'n eerder werk, ook hier laat hij zien dat hij het genre wel onder de knie heeft. Een echte genreregisseur, dus iets heel origineels hoef je niet te verwachten, wel een film die het allemaal vlot weet uit te werken.

Een rookie die haar eerste shift moet doen op een verlaten politiebureau. Qua setting kan het tellen, DiBlasi puurt er dan ook alles uit wat er uit te halen valt. Met een sekte verhaaltje (gebaseerd op Manson, lekker eigentijds) erdoor is er voldoende materiaal om een beetje te griezelen.

Een paar nasty scenes, geslaagde spanningsopbouw, een twisted einde, deze film heeft meer dan genoeg voor de genreliefhebber. Verder geen grootse film, ook niet eentje die héél lang zal bijblijven, maar de uitwerking is echt wel oké en qua horrorfiller is het ook echt wel geslaagd. Zeker niet mee verveeld.

3.5*

Een film waarin een vrouw alleen is in een gebouw. Ik kreeg al schrik om zo een gedrocht als The House of the Devil (2009) voorgeschoteld te krijgen maar daar bleef ik gelukkig van gespaard. Pluspunt is Juliana Harkavy die op overtuigende wijze haar rol neerzet. Neen, het is zeker geen film die verveelt stukje bij beetje wordt het mysterie ontrafeld met af en toe het nodige schrikeffectje. Leuk maar niet meteen iets nieuws onder de zon. Het einde was twisted maar om een of andere reden vond ik het niet meteen de apotheose waar ik op had gehoopt. Ik blijf dus steken op een 6/10.

Van regisseur Anthony DiBlasi zag ik ooit Most Likely to Die (2015). Een zeer matig werkje dat tamelijk shockvrij aan mij voorbij trok. Ik herinner mij van die film vooral dat de link met Clive Barker (DiBlasi deed productie- en regiewerkzaamheden bij verfilmingen van zijn verhalen) mij toen op het bestaan van DiBlasi attendeerde. De eerste kennismaking met zijn eigen werk was erg teleurstellend en de man verdween in mijn geestelijke ijskast. Tot nu dan.

Het was goed dat de ijskast even van het slot ging. Last Shift is geen teleurstelling. Deze productie, die ik overigens bekeek zonder te weten dat DiBlasi de regisseur was, is gewoon goed. Het besef kwam pas bij de aftiteling. Waarschijnlijk heb ik bij de begincredits niet zitten opletten. Dat gebeurt me vaker. In dit geval een goed ding. Zijn jongste film heet overigens Extremity (2018) en die wekt nu toch wel absolute nieuwsgierigheid op, ook al wordt ie bepaald niet laaiend enthousiast bekritiseerd door medegebruikers.

Voor Last Shift bedacht DiBlasi de verhaallijn, schreef hij mee aan het script en deed hij de regie. Al die inspanning levert een goede horrorfilm op. Er zijn gemene jumpscares. Er hangt en een prima sfeer van beklemming en duisternis. Er is suspense. Er is een bedekt verhaal dat heel langzaam wordt ontrafeld. Al die zaken genereren spanning.

Ook is er een aangenaam hoofdpersonage dat geleidelijk een paranoïde, angstige en verwarde geestesgesteldheid aanneemt, die je als kijker als het ware overneemt. De film neemt je mee in haar angstige beleving en probeert je met geluid en beeld te manipuleren, zodat je bereid bent om een saai en doods politiebureau als een plaats van terreur en verschrikking te gaan zien.

Ik ging graag mee in de sinistere sfeer en zag een film die mij af en toe recht overeind staande haartjes bezorgde. Dat gebeurt me niet vaak.