Eye in the Sky (2015)

Eigenlijk wil ik aan deze film niet al teveel woorden vuil maken (sorry, niet gelukt). Sentimentele oorlogspropaganda van de bovenste plank. Even laten zien hoe bezorgd de Britten en Amerikanen zijn over het leven van hun eigen terroristische burgers (hoe nep en ongeloofwaardig wil je het hebben!!?), maar ach, laten we dat even later maar opzij schuiven, want nee we gaan ze gewoon neerknallen maar alleen omdat het ééécht niet anders kan, maar eerst gaan we ons wel zorgen maken over een klein meisje die brood verkoopt. Ik vraag me dan af, komt haar onschuld wel duidelijk genoeg naar voren in de film? Hadden ze haar niet beter water aan de dorstigen kunnen laten schenken, en dan liefst met twee mooie witte vleugeltjes op haar rug en een ring boven haar hoofd? Ik vermoed dat de producers het overwogen hebben. En de onschuld van de politici en de legerleiding in deze kwestie, is het alle kijkers wel voldoende duidelijk geworden hoe onschuldig zij zijn wanneer burgerslachtoffers vallen? Beseffen jullie nu eindelijk hoe zielig het wel niet voor ze is dat ze zulke moeilijke beslissingen moeten nemen waarbij anderen sterven?

Pure propaganda om maar te zorgen dat wij burgers geen lastige vragen stellen wanneer in het nieuws komt dat x spelende kinderen ergens op de wereld door militairen onder schot zijn genomen, bijvoorbeeld op een strand in een land dat met een I begint, zoals een paar jaar geleden, om maar wat te noemen. Nee, dat moeten we voortaan accepteren, want zoals je in deze farce kunt zien staat de veiligheid van broodverkopende meisjes op de eerste plaats bij alle militaire operaties, tenzij het ééécht niet anders kan. Dus als er onschuldige doden vallen, dan is dat echt omdat het niet anders kon, en de wereldleiders en militairen zitten daardoor met tranen in hun ogen.

Gezien de waardering gaat deze onzin erin als koek. Aanvankelijk overwoog ik om het één ster te gunnen, maar nee, deze hoort gewoon in mijn rijtje 0,5*-films thuis. Walgelijke misleidende propaganda die de kijker hard in zijn gezicht uitlacht. Zou Blair een van de producers zijn? Blegh.

Een meer dan goede film, eigenlijk een van de betere die ik de laatste tijd gezien heb. Mooie opgebouwde spanning met goed acteerwerk en een bitter einde. De verkeerd gekochte pop door Alan Rickman wordt in de laatste scene omgeruild voor de juiste voor zijn kind/kleinkind tewijl door zijn bevel duizenden kilometers verderop een onschuldig kind het leven heeft gelaten.

Film over terreurbestrijding met moderne hoogtechnologische middelen.

Het thema van de film is echter in het algemeen "de onvermijdelijke, vreselijke tol van de oorlog".

Film die ook tot nadenken stemt over wat ons nog allemaal letterlijk en figuurlijk boven het hoofd hangt.

Uiterst spannend om volgen, deze film van Gavin Hood (kon mij reeds overtuigen met "Tsotsi" en "Rendition"), die kan rekenen op goede vertolkingen.

Eye in the Sky is een film met een januskop. Enerzijds schuwt ze de politieke correctheid, anderzijds creëert ze het sentiment op een gemakkelijke, te verwachten manier. Maar ze stemt wel tot nadenken, terwijl de spanning van begin tot einde aanhoudt. Mirren en vooral de betreurde Rickman zijn goed op dreef.

Uitstekend drama/thriller/oorlog film...

Spannend verhaal...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Perfect camerabewegingen...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Aaron Paul, Alan Rickman (overleden)

en Iain Glen...

En ook een bekende actrice Helen Mirren speelt goed...

Prima film met een excellerende cast, Mirren en Rickman stelen absoluut de show. Het blijft erg jammer dat Rickman niet meer onder ons is.

Het camerawerk ziet er gelikt uit, het verhaal is spannend weergegeven en het duurt allemaal niet te lang.

Prima film. Ruim voldoende.

Mr_Mephisto schreef :

Weinig aan toe te voegen. Degelijke film waarbij het verhaal heerlijk uitnodigt voor discussies en meningen. Daarbij een prima cast en de film weet spanning te creëren zonder al te veel actiescènes. 7/10

Verkoop snel je brood anders ga je dood..........

Dat zou de cynische ondertitel kunnen zijn van deze interessante maar onrealistische film. Om bij het laatste te beginnen; alsof daadwerkelijk het leven van iemand in deze situatie afhangt van een aantal te verkopen broden. Of van twee labiele drone piloten die op de een of andere manier achter de stuurknuppel terecht zijn gekomen. Ook de discussie tussen de verantwoordelijken op hoger niveau werd op een gegeven moment bijna lachwekkend. Alleen Alan Rickman en in mindere mate Helen Mirren behielden hun geloofwaardigheid in deze kluchtige situatie.

Toch is het een interessante film omdat het aanzet tot denken. Oorlogsvoering met drones is actueel en dus ook de bijbehorende dilemma's. Een film waar je nog even over napraat en die je wellicht aanspoort meer van deze materie te willen weten. In die zin is de zwakte van de film ook weer zijn kracht.

Matig.

Het ethische dilemma is wat mij betreft niet zo heel boeiend, het politieke wespennest errachter des te meer. Het is dan ook jammer dat de film z'n aandacht redelijk netjes verdeeld ove de twee en vooral bij de ethische kwestie wel érg sentimenteel te werk gaat.

Regeren is beslissingen durven nemen, deze film haalt een aantal zaken aan waarom dat steeds moeilijker wordt. Niet alleen vanwege een kluwen aan regeltjes, maar ook (en vooral) vanwege publieke opinie, die eigenlijk nog belangrijker is dan feitelijke acties. De hamvraag is dan ook niet of het leven van één meisje opweegt tegen 80 potentiële doden, wel of het niet beter is om terroristen 80 mensen te laten doden eerder dan zélf één meisje op te offeren.

Het had een krachtige kern kunnen zijn, maar de film zelf doet er eigenlijk maar weinig mee, en richt zich na verloop van tijd vooral op het sentiment. Audiovisueel stelt het niet zo heel veel voor, qua acteurs wat bekende gezichten maar weinig memorabele personages. Een film die grossiert in degelijkheid, terwijl er toch duidelijk meer beoogt wordt.

2.5*

Bijna een toneelstuk, eenvoudig te ensceneren met het commandocentrum aan de ene kant van het toneel, de politici en hoge militairen aan de andere, en een scherm met de opnames van de drones in de hoogte zodat beide partijen èn publiek daar nagelbijtend naar kunnen kijken. Tevens een ouderwets dilemma-stuk waarin voor beide kanten van de kwestie iets valt te zeggen en elke kijker voor zichzelf moet uitmaken wat de meest wenselijke (of in ieder geval de minst ònwenselijke) optie is. Altijd interessant, zeker wanneer er zulke acteerkanonnen in stelling worden gebracht. Boeiend maar ook enigszins voorspelbaar, en ik moet bekennen dat mijn gedachten nog wel eens afdwaalden naar hoezeer ik Alan Rickman ga missen. Wat een prachtige acteur.

Indrukwekkend !

Hoewel het wat te sentimenteel gebracht wordt vond ik het toch wel een geslaagde film over het ingewikkelde morele vraagstuk dat er op neerkomt of je onschuldigen mag doden om een (veel) groter aantal onschuldigen te redden. Erg efficiënt wordt er niet gewerkt zo veel is wel duidelijk, als je zo omzichtig te werk moet gaan terwijl de tegenpartij juist zo veel mogelijk collateral damage wil. Het werd even interessanter toen iemand uitsprak dat het een imagoprobleem zou opleveren mocht het meisje omkomen en, God verhoede, de beelden zouden uitlekken, maar die weg werd verder niet bewandeld en het ging weer terug naar de betraande gezichten van de drone piloten.

Wat me trouwens opviel was hoe de Amerikanen worden geportretteerd: Gooi die bom toch, doe niet zo moeilijk, dan kan ik weer verder met een potje tafeltennis, terwijl de Britten steeds de verantwoordelijkheid doorpassen om uiteindelijk de laagste in rang met het grootste klotegevoel op te zadelen.

Effectieve oorlogs thriller/drama die toch wel een mooie inkijk geeft in het drone gebeuren.En dan vooral de beslissingen die moeten worden genomen en de juridische en politieke consequenties daarvan.

Eye in the Sky heeft een sterke opbouw,creëert naarmate het verhaal vordert meer als voldoende spanning en is ook nog voorzien van fraaie beelden en goed acteerwerk.Wel vond ik dat de film op een gegeven moment wat leed aan een herhaling van zetten in bepaalde situaties en er wel erg veel randgebeurtenissen plaatsvonden.

Voor het overige was Eye in the Sky toch wel behoorlijk overtuigend (al was de geloofwaardigheid zo zo) en het zeer realistische optreden van Helen Mirren,Alan Rickman (in één van zijn laatste rollen) en niet te vergeten Barkhad Abdi gaven de film nog een aanzienlijke kwaliteitsinjectie.

De Zuid-Afrikaanse regisseur levert hier overigens ook weer een gedegen prestatie af.

Goede film.

Spannend, en werpt de vraag op "wat zou jij doen?". Kan me niet aan de indruk onttrekken dat in het eggie er sneller ("fuck them") een knoop wordt doorgehakt. Maar toch intrigerend omdat strijd voeren steeds meer op afstand wordt gezet, abstract wordt als in een computer game. Dat er een prijs moet worden betaald, wordt aangegeven door het relatief hoge aantal zelfmoorden in de VS onder drone jocks.

Een heel behoorlijk drama dat meer dan prima de middelen van de oorlog in de 21ste eeuw laat zien met al haar mogelijkheden en de afstand en veiligheid van waaruit dat gedaan kan worden, tevens zwengelt de film de discussie aan hoe ver men kan gaan. Heiligt het doel altijd de middelen en de slachtoffers? Hoe realistisch alle discussies zijn die er uit gevochten worden vraag ik me, hoewel men zich natuurlijk aan de 'rules of engagement' behoort te houden en het juridisch moet kloppen vraag ik me toch af in hoeverre men zal aarzelen als er een 'high value target' uitgeschakeld kan worden, en in hoeverre de piloot weigert te schieten en tegen zijn meerdere ingaat.

Een aardig verhaal wordt opgebouwd met de jacht op een terrorist. Eenmaal gelokaliseerd stijgt belangen als blijkt dat men zich voorbereid op een aanslag. Een hoop juridisch gekissebis en overleg op hoog niveau volgt om toestemming te krijgen. Op het moment dat er fiat volgt stijgt de spanning andermaal met het meisje binnen de killzone. Op intelligente wijze slaat de film daarna om naar een morele afweging wat belangrijker is. Want waar ligt de prioriteit? Moet het meisje als 'collateral damage' gezien worden of faal je sowieso in je taak de wereld een veiligere plek te maken als je haar slachtoffert om andere mensen te redden. Of moet je het juist andersom zien? De spanning stijgt alleen maar meer als er poging ondernomen worden om het kind er listig weg te lokken. Onrealistisch wellicht weer dat je 'operative' op de grond zichzelf daar volledig mee verraad en moet vluchten voor zijn leven. De helaasheid der dingen volgt en ik kan niet anders zeggen dat het niet raar is dat mensen, de ouders nu bijvoorbeeld radicaliseren na een dergelijke drama.

Erg aardig drama waarin de spanning mondjesmaat steeds meer stijgt, goed geacteerd, best wel mooi gemaakt allemaal en absoluut een interessante discussie. Toch grijpt het mij niet bij de strot zoals ik dat gewild had en komt het, wellicht zo bedoeld, wel eens wat te afstandelijk over. Hele aardige film, dikke voldoende, maar geen absolute top.

Altijd wel fijn om een film vanuit een filosofische insteek te benaderen. In dat opzicht gaat Eye in the sky net iets verder dan het standaardverhaal. Het moraal filosofische stroming van het utilitarisme (gekend van de filosofen David Hume, Jeremy Bentham en John Stuart Mill) komt hier tot uiting waarbij de ethische vraag wordt gesteld of je één iemand mag opofferen om er vervolgens een hele boel te redden. In dat opzicht doet de film me ook wat denken aan The verdict, beter bekend als Terror (2016), waarbij de kijker een soortgelijk dilemma wordt voorgeschoteld.

Hoewel er wat op het sentimentele wordt gespeeld een best aangename film om te volgen. Al kan zich ook de vraag gesteld worden hoe realistisch het sentimentele aspect is onder dergelijke omstandigheden bij het nemen van deze belangrijke beslissingen op topniveau. De spanning wordt hooggehouden en de dialogen zijn best aangenaam om volgen. Maar een topper is het niet, daarvoor toch wel wat bedenkingen met de gang van zaken. Het had sterker gekund.

Ongelooflijk fantastische film. Alle argumenten komen langs. Je kunt zelf meedenken wat jij zou doen. Iedere beslissing is verdedigbaar. Maar ook iedere beslissing kun je omschrijven als fout. Een anti-oorlogsfilm wat betreft het voeren van een oorlog met drones, maar de film laat ook zien, dat de uitvoerders niet kil en gevoelloos zijn.

Ik prijs mij gelukkig dat de militairen en politici in deze film mensen van vlees en bloed blijken te zijn en geen robotachtige figuren, die de automatische piloot hebben aangezet. Het zijn juist deze mensen met hun gevoelens en hun geweten, die deze film over het al dan niet aanvaarden van collateral damage spannend maken. De nuanceringen in het verhaal en de sentimenten maken deze film tot een topper en voorkomen dat het gaat lijken op een gevoelloze videogame. Goed gedaan. Een waardig maar te vroeg vaarwel van de altijd wat omfloerst kijkende Alan Rickman.

Vier hooggeplaatste terroristen komen bijeen in een huis in Nairobi. Kenia, Het Verenigd Koninkrijk en Kenia hebben een kans om ze met een droneaanslag te liquideren. De Amerikaanse Luitenant-kolonel Ed Walsh [Gavin Hood] stuurt de mensen aan die de aanslag moeten uitvoeren, maar heeft het fiat nodig van de Britse Kolonel Katherine Powell [Helen Mirre] die weer toestemming moet krijgen van Luitenant-generaal Frank Bensons [Alan Rickman] die zelf weer goedkeuring moet krijgen van de Britse regering. De Keniaanse Majoor Moses Owiti [Vusi Kunene] leidt de operatie aan de grond die tot doel heeft de ‘bijkomende schade’ te beperken. De verschijning van een jonge broodverkoopster [Aisha Takow] dicht bij het doelwit stelt alle betrokkenen voor een groot dilemma. Barkhad Abdi (Captain Phillips) is de enige die ter plaatse iets kan doen om haar te redden. Ondanks dat dit vooral bestaat uit eindeloos overleg, is dit een spannende thriller die op een boeiende wijze inzicht geeft in de vele aspecten die meespelen bij het plannen en uitvoeren van een droneaanslag. Prima geacteerd en opgedragen aan Alan Rickman die twee maanden voor de première overleed.