Mulholland Dr. (2001)

Simply stunning. Ik denk dat Liev Schreiber zichzelf dagelijks even in de arm knijpt.

Deze titels inderdaad maar ook Eraserhead en (vooral) Blue Velvet vind ik geweldig.

The Straight Story is ook wel echt een juweeltje voor mij hoor.

Ik had daarvoor zijn mystery/thrillers gezien en had daarna The Straight Story gekocht en was een beetje terughoudend, omdat dit een totaal andere stijl zou zijn als al zijn andere werk, maar hij heeft dit echt geweldig mooi gedaan.

Klopt, die moet ik nog zien; wisselende berichten over gehoord. Even een geschikt avondje voor vinden i.v.m. de lengte.

Het werd tijd, mijn eerste echte Lynch film. The Straight Story is het enige werk dat ik tot nu toe van hem zag, maar dat is nou niet een film waar hij zijn stempel drukt.

Ik vond deze echt ijzersterk en interessant, tot dat ik de draad volledig kwijt was. Dit was na de bedscène tussen Betty en Rita. Wat er daarna allemaal gebeurde, ik heb echt geen enkel idee, iets dat blijkbaar veel voorkomend is bij een Lynch film. De research ga ik na deze post doen, dus beoordeel de film nu enkel op de film zelf zonder verdere uitleg.

De sfeer en spanning van Mulholland Drive is van een ongekend hoog niveau. Visueel vond ik het echt een plaatje, Los Angeles is dan wel het decor voor veel films, in deze film vind ik het misschien wel op zijn top doordat verheerlijking niet te herkennen is. De soundtrack is bijzonder, spannend en mysterieus oftewel perfect aansluitend op de film. Dat deze film van een regisseur is die zijn eigen stijl heeft is overduidelijk.

Watts en Harring zijn een erg interessant duo. Beide zetten een topprestatie neer, maar vooral laatstgenoemde zag ik erg graag.

Ja, deze film heeft mijn nieuwsgierigheid naar Lynch 'geactiveerd'.

Ik wou dat ik een 4* of hoger kon raten, maar die beoordeling moet wachten op een nieuwe kijkbeurt.

Voorlopig 3,5*

De interpretatie dat het eerste gedeelte een droom is van de depressieve Diane hoe ze haar leven graag had gewild, is eigenlijk bijzonder simpel maar toch realistisch als hoofdlijn, ondanks de vage en mysterieuze bijkomstigheden zoals het kistje en de theater scène toch? Waarom dacht ik hier niet aan tijdens de film

Met deze interpretatie ben ik meer dan tevreden, voor mij maakt dit het al een heus meesterwerk. Maar ik neem geen overhaaste beslissingen, ik wil hier zo veel meer over weten..

Hoe denken de liefhebbers hierover?

Dat had ik na afloop van de film ook. Ik ging er ook voor zitten zoals ik bij elke film doe en nadat ik de film had gezien bleef ik steeds aan mijzelf vragen "waar heb ik nu eigenlijk naar zitten kijken". Ik had veel vragen en ik bleef steeds aan de film denken.

Bepaalde dingen ging ik daarna beter begrijpen, maar een uitgebreide uitleg op internet had ik ook nog even nodig om wat meer te weten.

Niet dat je bij de (meeste) films van Lynch alle "explanations" moet aannemen als "de waarheid", want het is een van meerdere mogelijke interpretaties en Lynch geeft ook vaak aan dat de kijker zijn eigen interpretatie heeft en dat dat juist het mooie is van zijn films. Hij verteld zelf ook bewust niet hoe zijn film daadwerkelijk in elkaar zit.

Mensen beleven zijn films op hun eigen manier.

Ik moet hem ook nog maar is herzien.

Als je deze goed vind probeer dan eens Lost Highway. Ook een film met nog veel meer vragen en interpretaties en nog aparter.

Maarten0402, ik snap dat dat Lynch zijn bedoeling is, en dat vind ik juist mooi. Wat ik wel aan neem is dat hij toch zelf ook ideeën heeft over eventuele interpretaties. Ik denk dat de door mij genoemde interpretatie toch ook één van zijn eventuele 'explanations' is, al spreekt hij ze dan niet hard uit.

Hoe de film mij nu de hele dag al bezig houdt is een bewijs van hoe tof ik hem eigenlijk vind. Die 3,5 wordt zeker weten verhoogd, vind wel dat de film daarvoor een extra kijkbeurt verdient dus ik wacht even.

Lost Highway staat inderdaad op mijn kijklijst, net als Wild At Heart en zeker ook Blue Velvet

Jammer dat hij eigenlijk niet bijster veel films op zijn naam heeft staan. Staat er überhaupt nog iets op de planning aangezien zijn laatste feature film alweer dateert van 2006?

Het is goed dat je eerst je cijfer wat terughoud. Ik denk dat ik de film uiteindelijk ook hoger zal beoordelen, maar heb nog even op save gespeeld met een 4*. Komt gewoon, omdat het inderdaad een tweede kijkbeurt verdient aangezien het vrij complex is en bij een eerste keer niet helemaal tot zijn recht komt om te laag of extreem hoog in te zetten.

Ik wil hem wel graag op Blu-ray zien (Criterion versie of niet) i.p.v. op dvd die ik nu heb.

Dat hij niet veel films heeft gemaakt vindt ik niet echt jammer. Als de kwaliteit maar goed is (Sergio Leone is voor mij ook zo'n voorbeeld, maar die leeft niet meer).

Ik denk dat het wel even gaat duren voordat er weer een film door hem wordt gemaakt aangezien hij druk bezig is met het 3e seizoen van Twin Peaks wat volgend jaar live moet gaan.

Als producer is hij betrokken bij A Fall from Grace (zie ik net bij Imdb staan, even gespiekt).

Maar dat is natuurlijk niet wat we bedoelen

Ik was inderdaad de nieuwe Twin Peaks vergeten, zag hem even na mijn post inderdaad ook op IMDb staan, dom van me. Even A Fall From Grace checken dan maar!

De eerste ruime 1,5 uur vond ik fenomenaal, maar daarna raak ik de draad volledig kwijt, zodanig dat de film me niet meer volledig in haar greep heeft. Ik vat dat Diane depressief en jaloers was op Camilla en dat het eerste gedeelte van de film ofwel een droom ofwel een door Diane gesmeed plannetje was, maar dan nog blijven er zoveel vragen staan....
Sferisch en qua spanningsopbouw en dialogen in ieder geval een meesterwerk.

EDIT: op internet heb ik een interpretatie gevonden waarbij David Lynch de kijker volledig op het verkeerde spoor zet, en het verhaal eigenlijk een simpel plot heeft dat alleen niet chronologisch verteld wordt. Als deze interpretatie klopt mag Mulholland Drive wat mij betreft een meesterwerk genoemd worden, dit kon ik er zelf niet uithalen.

Ik had de eerste keer hetzelfde. Tot halverwege goed te doen, maar daarna volledig de draad kwijt. Later nog eens gekeken en toen werd het een stuk duidelijker.

tbouwh, je had me net zo goed kunnen quoten haha. Precies dezelfde mening.

Ik heb die openingsscène inmiddels al een paar keer op herhaling gegooid. De auto-scène heb ik het dan over, prachtig.

Wat surfen op het internet doet wonderen, ik heb inmiddels mijn belangrijkste vragen wel beantwoord gekregen. Mijn waardering van de film is er niet van naar beneden gaan. Ergens ben ik wel blij dat ik van tevoren vrijwel niets wist, en na ruim 1,5 uur het spoor volledig bijster raakte. Dit maakte de kijkervaring alleen maar waardevoller.

Ik ben benieuwd geraakt naar meer Lynch, Twin Peaks stond al langer op de lkijst en ik ga binnenkort the Straight Story en Lost Highway eens proberen.

Teejey, het eerste halfuur ademt sowieso een fantastische sfeer uit. Nachtelijk LA doet het goed bij mij, ook een reden waarom ik Collateral (2004) goed kon waarderen.

helemaal mee eens tbouwh, zo citeer ik mezelf: "Visueel vond ik het echt een plaatje, Los Angeles is dan wel het decor voor veel films, in deze film vind ik het misschien wel op zijn top doordat verheerlijking niet te herkennen is."

Collateral heb ik heel toevallig deze week opnieuw beoordeeld van een 3* naar 3.5* omdat mijn herinneringen dat een betere beoordeling vonden. De realiteit is dat dat misschien wel 3 à 4 jaar geleden is en ik die echt moet herzien. Kan ook wel een 2* of 5* worden, ik heb geen flauw idee. Thanks voor het advies.

Volgens mij heb ik die zelf op (een kleine) 4* staan. Sterke thriller, vooral dus op het gebied van sfeer en setting. Niet enorm hoogstaand, Mulholland Dr. vind ik stukken beter wordt voor mij een 4.5 verwacht ik

Merkwaardige film. Ziet er allemaal top uit, maar de laatste 40min zijn voor mij niet te doen. Voor nu 3,5*, even wat spoilers opzoeken.

Waarschijnlijk de meest complete Lynch, maar ik vind het niet zijn beste. Daarvoor is het wat mij betreft te veel gerecycled uit zijn voorgaande films. De manier waarop de gangsters elkaar opdrachten verstrekken komt grotendeels overeen met Wild at Heart, de intermezzo's met een zangeres kennen we ook uit die film evenals uit Blue Velvet en Eraserhead. Ook de surrealistische setting voor het fluwelen gordijn komt in meer van zijn films voor en de persoonsverwisseling is natuurlijk ook al een thema in Lost Highway, zo ook het mysterieuze cowboy figuur.. Verder erg sterke film, die goed in elkaar steekt en wat mij betreft goed te volgen was, zeker bij herziening. Zo complex is het verhaal hier niet.

Toch zeker wel 4,5*

Krijg enorme zin op Inland Emire weer op te zetten, waar Lynch de kijker toch een stuk meer uitdaagt om alle conventies los te laten en met m mee te gaan op reis.

Voor de 100e x gezien ofzo.. Nog steeds mijn nummer 1.. Het blijft mij verbazen en ontdek iedere x weer wat nieuws

Wat blijft dit toch een fenomenale film met een ongekende duistere mysterieuze sfeer. Gisteren weer eens herzien en je ziet inderdaad bij elke kijkbeurt weer nieuwe dingen. Het telefoontje dat Rita en Betty plegen naar Diane spreekt boekdelen, maar ook de asbak en blauwe sleutel op de salontafel om de tijdsvolgorde aan te geven tijdens het laatste half uur was me eerst volledig ontgaan. De overgang van het hoofd van de zwerver naar het hoofd van Diane nadat ze zelfmoord heeft gepleegd is ook zeker geen toevalligheid en ik raad de geïnteresseerden aan om de songtekst van het nummer uit Club Silencio eens op te zoeken. Geeft aardig wat inzicht in de gevoelens van Diane.

Ik was bang dat dit ook een soort van Lost Highway zou worden, maar dat is wel meegevallen. Ondanks dat het verhaal op momenten vaag is, valt er wel uiteindelijk een rode draad te herkennen waardoor het op hoofdlijnen te volgen is, en zelfs redelijk te verklaren is (voor een film van David Linch), iets wat ik niet van Lost Highway kan zeggen. Die film voelde voor mij aan als vaag doen om het vaag doen, en dat is hier veel minder het geval. Diane had een verhouding met Camila, en besluit haar uit jaloezie te laten vermoorden wanneer zij een relatie aangaat met een regisseur. Vervolgens droomt ze daarover maar dat merken we eigenlijk pas tegen het einde, en die dromen vormen het grootste deel van de film. Dat ze droomt blijkt wel wanneer de cowboy tegen haar (lijk) roept "time to wake up" en ze vervolgens (uit haar dood) wakker wordt. Ben nog steeds geen fan van David Lynch, verder dan 3* ben ik bij hem nooit gekomen. Ook deze krijgt 3* van mij, net als Blue Velvet.

"Naomi is perfect and she turned out to be perfect. "

Prachtig die lach van Naomi ...

Ooit heeft deze film mijn interesse gewekt in cinema en ik vind het nog altijd een meesterwerk. Wat Lynch mijns inziens briljant doet is het creëren van sfeer en ook al is het zeker niet allemaal heldere materie, er bekruipt voortdurend een gevoel van naargeestigheid door de film heen. Dat heeft meer effect op mij als kijker dan de plotontwikkeling. Want waar gaat het eigenlijk over? Het zoeken naar de ware identiteit van Harring is slechts een kapstok voor een filmervaring waarbij ik een ongeëvenaard gevoel van unheimlichkeit heb mogen ervaren, top! Hopelijk gaat de tijd hier niet aan knagen.

Ik acht die kans klein.

Gisteren deze film herzien met in mijn achterhoofd het idee dat het eerste gedeelte van de film slechts een droom is van de hoofdpersoon (Diane). Voor mij vallen dan alle puzzelstukjes in elkaar. Al moet ik er wel bij zeggen dat meerdere kijkbeurten handig zijn om alles goed te kunnen begrijpen, zeker omdat je pas op het eind te weten hoe hoe bepaalde dingen echt in elkaar steken. Dingen die ik de vorige keer over het hoofd heb gezien, worden me nu compleet duidelijk. Valt me trouwens op dat deze film ontzettend in m'n hoofd blijft hangen.

Verder prachtige film, ontzettend van genoten. Lynch weet een ontzettend goede sfeer te creëren. Goede bijpassende muziek ook.

" Life is very, very confusing, and so films should be allowed to be too"

- David Lynch

Dit is voor mij toch wel dé complete Lynch film vergeleken met een wat verwarrende 'Lost Highway', (misschien dat ik die wat meer moet gaan zien) Maar wat deze man allemaal in z'n gedachte op je grote tv scherm laat zien is simpelweg mindblowing, bizar, krachtig, schrikwekkend, gedurfd en mooi tegelijk. Het begint al vanaf die sterke opening scène met een prettig deuntje die bij elke Lynch film weer knap gemaakt is door Mr. Badalamenti, de gehele soundtrack alleen al brengt een sfeer in deze film die perfect is, in alle scènes in de film hoor je wel iets, al is het maar een dromerig gezoem zoals in het 'Winkies' restaurant (meesterlijk gefilmd trouwens), let daar maar eens op, tot aan 'Sixteen reasons van Connie Stevens' . Mulholland Drive kan je al snel laten verwarren, zeker als je hem het eerst bekijkt. Het is een mengeling van verschillende personages en een mix van geweldige scénes [Diane/Betty die auditie doet. Adam Keshered die wel een stelletje vreemde filmproducenten tegenkomt dat eindigt met een slap bakkie koffie. Of de cowboy, en de falende moordenaar, haha prachtig dat stukje vooral met die falende hitman] waar je zeker wat vraagtekens bij zult hebben, maar uiteindelijk als je goed hebt opgelet komen er een heleboel antwoorden tegen het einde toch terug,[de Cowboy die je tegen het einde op het feest weer ziet, of dat Diane die vent 'Badalamenti die zijn Expresso niet zo lekker vond' tegenkomt en dat te zien krijgt in haar droom aan het begin, dat zijn van die sterke kleine details die Lynch zo goed heeft bedacht.][Het is als je het einde een beetje doorhebt best wel triest wat voor een enorme jaloezie en woede Diane/Betty eigenlijk heeft, dat je haar enorme blije en enthousiaste emoties aan het begin van de film wel kan begrijpen, en dan loopt het toch nog anders dan je had verwacht] Natuurlijk zijn er vast en zeker veel meer aanwijzingen in de film die ik nog niet goed heb begrepen, [Wie is toch dat kleine mannetje in de rolstoel?] maar dat is volgens mij ook wat deze film zo goed maakt, en daarom ook zeker in mijn top 10 staat. Mulholland Drive is een meesterwerk van Lynch en kort geleden moest ik hem gewoon op 'Blu-Ray' in de collectie hebben en de extra's die erop staan zijn zeker leuk om een keer te bekijken!

Insignificance waar blijft jouw recensie na die oerdegelijke 4.0

Jouw recensies lees ik met groot genoegen, hier moet jij iets moois van kunnen maken..

Ik zie dat tussen mijn gebrabbel een review ook ontbreekt. It's daunting

Maar wat is niet is kan nog komen natuurlijk, zowel voor I. als voor mij.