Mulholland Dr. (2001)

Tja, een soort van weerwraak dan. In elk geval niets met een diepere betekenis aangaande de plot.

Nu je het zegt Onderhond, komt inderdaad van de extra's op de DVD van Mulholland. Wist niet meer zeker waar ik het ergens vandaan had.

Da’s dan weer aardig om weten.

Sommige zaken worden door Lynch uitvergroot op basis van anekdotes, vondsten, of incidenten (zoals hier het incident dat Badalamenti ooit meemaakte). Maar bij films als deze hangt er niet alleen een hoe, maar ook een waarom aan deze beelden vast.

Als het hoe nu toevallig gebaseerd is op een incident van de componist, dan vind ik het vrij kortzichtig om dan per definitie de waarom-vraag uit te sluiten.

Als de hitman die driedubbele moord pleegt, dan is dat vertier voor de kijker, maar het zou op z’n minst duidelijk moeten zijn dat Diane hem in haar droom wil zien stuntelen. Als Adam op allerlei manieren pech krijgt, is dat omdat hij vernederd moet worden. Meer nog (subtieler nog) : iedere afzonderlijke vernedering is een projectie van een gebeurtenis uit Diane’s vroegere leven (eerder al aangegeven door ikvoereendjes).

Ook achter dit koffie/espresso-incident schuilt een verklaring. Het is alvast zo dat Diane in haar droom wenst dat de filmbazen slachtoffer worden van hun eigen preutsheid.
Maar ik blijf het merkwaardig vinden dat in de niet-droom scènes van Diane, Lynch haar meerdere keren mét een koffietas opvoert (éénmaal nadat ze koffie zette, dan op het avondfeest van Adam en tenslotte tijdens haar deal met de hitman). Toeval ? Waarom steekt ze op die momenten niet telkens een sigaret op ? Lijkt mij een meer voor de hand liggende keuze om haar zorgen en zenuwen onder controle te houden. Koffie heeft volgens mij normaal gezien juist een averechts effect.
Ik denk dat Lynch dit toch als een verlengde zag op dit espresso-incident. Om dit incident beter te plaatsen. Koffie is voor Diane een middel om tot rust te komen ; in haar droom wenst ze dat dit bij Castagliani niet zo is.

heel ingewikkelde film ik heb zelf ergens gelezen dat de regisseur deze film zelf niet snapt. het is zo een soort film waar elke kijker een andere mening heeft en ik denk dat dat bij veel kijkers in de smaak zal vallen bij mij ook een klein beetje want ik had echt niet zo veel van deze film verwacht en als een film beter is zoals je er van verwacht dan verdient dat toch al een pluim vind ik.

een 3

Meesterwerk. Weinig films komen aan dit niveau. De stemmen laten maar weer eens zien dat niets zo subjectief en weinig zeggend is als .. de score.

Deze film is voor vele interpretaties vatbaar, dat is naast de duistere, onvatbare en onheilspellende sfeer de grootste kracht van de film. De film was ooit bedoeld als Pilot voor een serie. Dat is er nooit van gekomen, maar dat verklaart wel alle verschillende invalshoeken en verhaallijnen. Geen film voor een bak popcorn en een milkshake maar voer voor psychoses en nachtmerries. En Bewondering!

Oeioei Naomi, wat ben jij spreekwoordelijk snel op je pik getrapt, zeg......

Nou, het spijt me dat ik je favoriete regisseur even de grond in boorde, hoor..... Voordat ik voortaan een mening over een film geef, zal ik eerst even checken wat voor cijfer jij geeft, zodat ik niet weer op je pik ga staan.

Over geniale indruk gesproken: Misschien moet je eens in de spiegel kijken. Je lijkt me een typje die niet slim genoeg is om z'n eigen conclusies te trekken. Waarschijnlijk heb je op de een of andere site gezocht naar de betekenis van de film en die maar klakkeloos overgenomen.

Daarnaast ga je er klakkeloos van uit dat ik van "die meug houd".... Welke meug heb je het in godsnaam over? Als je mijn tekst al niet eens juist kan interpreteren, lijkt de kans me erg klein (of eigenlijk afwezig) dat jij de film "begrepen" zou hebben.

En hoe kom je erbij dat ik Bay leuk zou vinden. Je hebt wel een heel simpele denkwereld: " Hij vindt Lynch niet leuk, dus houdt ie van Bay." Over je hersencellen gebruiken gesproken.......

Maar goed, ga jij je tijd maar lekker spenderen met theorietjes zoeken op het internet en lekker je kortzichtigheid op mensen die anders dan jou denken botvieren, dan ga ik lekker verder met goede films kijken.

Nou Friac, ik weet eigenlijk niet wat voor einde ik had verwacht, maar ik weet wel dat dit soort eindes niet mijn type einde zijn. Het type film ligt mij persoonlijk gewoon iets minder, denk ik.

kan me op zich wel voorstellen dat mensen dit geen leuke film vinden. Ik zelf vind hem geweldig. Lekker weird, onbegrijpelijk... Snap hem nog steeds niet helemaal, ondanks dat ik hem thuis heb en meerdere keren heb gezien... moet je van houden:) een 5

het is een gaaf verhaal maar het feit dat ik internet moet afzoeken om het verhaal uiteindelijk helemaal te begrijpen zorgt toch voor puntenaftrek..

Wat is er dan zo gaaf aan het verhaal?

Het is een mysterie-film. Dat je het verhaal niet helemaal begrijpt, is niet meer dan normaal. Het is toch juist mooi dat een film niet alleen maar simpel is, maar dat je erover kunt nadenken en discussieren?

Heb deze film 1 keer gezien kon er geen touw aan vast knoppen. En de 2de keer dat ik hem zag, deed me de blonde vrouw teveel denken aan een meisje ik toch wel een beetje mis. Even wachten met die tweede keer.

ik snap je post niet zo goed. Eerst zeg je dat je de film twee keer gezien hebt. 'De tweede keer dat ik hem zag..' En vervolgens sluit je af met dat je nog wilt wachten met die tweede keer.

Laatst weer de film gezien, hij blijft een van mijn favorieten

Dat moet niet doen. Je moet er eigenlijk even mee leren leven dat je het niet begrijpt en vervolgens is het beter om een tweede keer te kijken, voordat je internet op gaat. Dat maakt de ervaring er een stuk mooier op.

Ik kan het best begrijpen dat je een film wil begrijpen! Maar Mulholland drive is mysterieus, en dat vind ik heerlijk.

Overigens na de derde keer gekeken te hebben, snapte ik de bedoeling wel van David Lynch.

Aan een uitleg op internet heb ik geen behoefte, want dat haalt de mystiek weg.

Angstaanjagend, bloedstollend (hoewel er geen druppeltje bloed in voor komt) en geheimzinnig. De camera zoemt vaak in op de gezichten waardoor je alleen het gezicht ziet. Dat maakt de film nog leuker. 4,5!

Het is niet te begrijpen. Multi-interpretabel.

Precies: Ik begreep er af en toe geen zak van, en ik vond het gewéldig -

ik snap er ook geen zak van .. ben nu halverwege .. maar ik stoor me vooral aan het slechte acteerwerk. Maar ik realiseer me dat juist dat ook deel van het complot kan zijn.

Ik dacht ik ga eens even kijken wat men van deze film vond zodat ik kan bepalen of ik 'm lekker afzet ( wat ik eigenlijk wil ) of dat ik doorkijk tot het einde. Maar tot mijn grote verbazing zie ik hier 37 pagina's met commentaren staan. Zoveel heb ik er hier nog nooit gezien! Is het dan toch zo'n goeie film?

Ik denk dat als je deze film halfweg stil zet om vervolgens op moviemeter te kijken, je toch echt verkeerd bezig bent.

nee, sorry ik ga wat anders doen. Er zal best een geweldige clue aan deze film zitten maar ik heb geen zin om interessant te zitten doen over een film die daar niet toe uitlokt. Kunst is een vluchtig begrip.

" ik heb geen zin om interessant te zitten doen over een film die daar niet toe uitlokt"

Dat is niet iedereen met je eens, blijkt uit de 37 pagina's commentaar en het feit dat de film een gemiddelde van 3,88* heeft.

(ik ben er overigens vrij zeker van dat de stemmen vaak hoog zijn door het sublieme acteerwerk )

"Is het dan toch zo'n goeie film"?

Dat is natuurlijk persoonlijke voorkeur, over smaak valt niet te twisten.

De zoveelste zogenaamd uiterst boeiende cultfilm die droom en werkelijkheid door elkaar heen laat lopen. Uiteraard mag je zelf fijn doorfantaseren over waar het nu in vredesnaam over gaat. Niet aan mij besteeds...

Ik ga ervan uit dat er honderden theorieën bestaan over deze film, maar voor die allemaal door te lezen eerst mijn bericht.

De film begint alleraardigst. Twee meisjes komen door het toeval bij elkaar en gaan op zoek naar de identiteit van de ene. Wat hierin opvalt is, dat de film schijnbaar realistisch is, maar dat er een hoop dingen juist erg vreemd zijn. Bijvoorbeeld dat oude stel in het begin, dat met een vervremend geforceerde lach in die taxi zit. Waarom doen ze dat? Er zijn wel wat redenen te bedenken, maar die lijken toch niet echt helemaal waarschijnlijk.

Dan is er nog een scène die eruit springt, die van die jongen en die man in de Winkie's. Wat wil deze scène nu zeggen? Hij past perfect in het sfeertje dat over de film hangt, maar zit er niet meer achter? Wie is die jongen en wie is die man? Om de een of andere reden bedacht ik dat die man misschien de kijker was. Hij is dus jou als kijker. Ik weet niet meer hoe ik erbij kwam, maar zou dat niet kunnen? Deze man wordt niet toegelicht en hij komt niet opnieuw voor in de film. En hij moet toch een rol hebben?

De film start naast de vreemde personages en allesoverheersende vrolijkheid vrij normaal. Hij is vrij goed te volgen op wat rare situaties na. Het hoogtepunt van dat hele stuk is de scène dat Betty op auditie gaat, die is bijna onmenselijk goed. Het is onbeschrijflijk wat er precies gebeurde, maar dat was echt ongelooflijk goed gedaan. Dat is ook meteen een knikpunt in de film. Daarna is het afgelopen met het vrolijke sfeertje. De personages veranderen niet, maar het wordt allemaal wat drukkender. Tegen het enge aan. Die hele tweede helft van de film vond ik ongelofelijk spannend, en dat alleen maar door de sfeer!

Nadat het lijk van Diane Selwyn gevonden wordt, trekt 'Rita' het even niet meer. Ze verandert van kapsel en je ziet haar gevoelens. Dan neemt ze Betty mee naar dat theater, waar gesproken wordt over die opgenomen band. Is dat soms een metafoor? En zo ja, waarvoor dan? En waarom wil Rita überhaupt opeens naar dat theater? En waarom spreekt ze opeens Italiaans? De film geeft je steeds meer stof tot nadenken.

En dan komt het; Betty vindt opeens een blauw doosje en Rita heeft de sleutel. Waar komt dat doosje nou vandaan? Ze gaan terug naar het appartement en Rita opent het doosje. Maar waar was Betty? Ze was opeens weg! Dat moet toch ook íets betekenen? En dan de bekende twist; de personages hebben plots andere namen en gedragen zich bozer en eigenlijk ook realistischer dan in het eerste deel.

Nu eerst even dat doosje: Waar staat dat voor? Het deed me denken aan een oud en (volgens mij) Grieks verhaal; Pandora's Box? Ik weet niet zeker of het zo heette, maar het ging in ieder geval over een doosje, en nadat het geopend werd verspreidde het kwaad zich over de wereld, of iets dergelijks. Gebeurt dat hier niet óók? Zo lijkt het toch. Misschien is dat dan ook de enige betekenis van dat doosje. Maar die creep met dat enge gezicht achter dat restaurant, die had dat doosje toch eerst? Is hij dan die 'Pandora' of hoe die heet? En zo ja, wie was dat dan?

Nu lijkt het mij, dat die 2e en donkerder wereld de echte is, aangezien dat gewoon realistischer overkomt. Iedereen blijkt dus anders te heten en zich anders te gedragen. Maar de grootste naamwisseling is toch wel die van Betty en die serveerster. Daarnaast heeft 'Coco' een heel andere rol. Wat niet veranderd is, is dat 'Betty' en 'Rita' van elkaar 'houden'. Daaruit lijd ik dan af dat 1 van de 2 dat eerste stuk heeft gedroomd. Wie dat dan was laat ik even in het midden.

Wat er in dit tweede stuk uitspringt, is die scène in de auto die zich vrijwel identiek aan die in het eerste stuk afspeelt, maar slechts een ander personage bevat. Maar wat dan weer omgedraaid is, is datin het 'vrolijke' deel er een pistool aan te pas komt, in het 'donkere' deel een aangenaame verassing. En die staan ook wel tegenover elkaar. Zouden die twee werelden dan elkaars tegenovergestelden zijn? Zou zomaar kunnen.

Dan blijkt 'Rita' een relatie te hebben met Adam (die z'n naam wel nog heeft!), en uit haat laat 'Betty' haar vermoorden. Vanaf dat punt sluit het min of meer aan bij het eerste deel. Maar dat eerste deel klopte niet met de werkelijkheid. Stukken daarvan kloppen in ieder geval niet, zoals al die vrolijkheid.

Mijn conclusie is dus dat dat eerste deel de droomwereld is van 'Rita'. Ze lijdt toch aan geheugenverlies? Dan kunnen al die vreemde ontwikkelingen er nog wel bij. Misschien is ze zelfs al dood, en 'stopt' haar droom als ze dat doosje opent. En wat gebeurt er? Ze ontmoet degene van wie ze oorspronkelijk hield opnieuw. Misschien is 'Betty' wel een andere vrouw, maar is ze voor 'Rita' haar liefde. Misschien ziet Betty er wel heel anders uit. Maar 'Rita' ziet nu wie ze wil zien. Haar liefde.

Dan komt ze in dat restaurant iemand tegen die Betty heet, maar zij ziet Diane staan. Dat denk ik tenminste. Zo herinnert zij zich haar, en bij dat huis aangekomen blijkt dat ze dood is. En 'Rita' reageert verschrikt. Misschien voelde ze wel liefde bij die naam, en heeft ze nu gezien dat die liefde dood is. En wil ze daarom veranderen.
Diezelfde nacht bedrijft ze voor het eerst haar liefde met 'Betty', en gaat ze met haar naar dat restaurant, waar dat doosje ligt. Wat betekende dat ook alweer? Het slechte, het einde van haar droom. Degene die Italiaans spreekt blijkt die vrouw met het blauwe haar, die je op het einde ziet. Ik ga dus voor de 'Pandora's box'-versie.

Dan is nog niet alles opgelost, een aantal lijntjes blijven open. Toen Diane 'Rita' wilde laten vermoorden, zou die blauwe sleutel op de afgesproken plaats komen te liggen. Is dat het lijk? Is die sleutel in de andere wereld diegene die 'Rita' bij zich heeft? Kan ook.

Wat ik niet kon plaatsen was wat de Cowboy met het hele verhaal te maken had, en dan die Adam. This is the girl. Het bleek 'Rita' te zijn in de echte wereld. Misschien ook een droom van 'Rita' die betekent dat zij bij elkaar horen. Maar Adam had toch een soort liefde op het eerste gezicht-moment met 'Betty'? Wat betekende dát dan?

Kortom, vragen, vragen en nog meer vragen. Het antwoord blijft misschien altijd niet gevonden, en bovendien weet ik zeker dat ik een hele hoop dingen nog ben vergeten ook. Een film om meerdere keren te bekijken.

Wat ik daarnaast nog wil zeggen, is dat het acteerwerk fantastisch was, het camerawerk eveneens, en de sfeer aldoor helemaal geweldig. De tweede helft van de film was gewoon ongelofelijk spannend, en ik kon maar niet zeggen waarom.

Na Wild at Heart een opluchting en mindfuck tegelijk.

4,5*

Mulholland Dr. (2001)

Alternatieve titel: Mulholland Drive

Verenigde Staten / Frankrijk

Drama / Mystery / Mindfuck

146 minuten

Sorry, maar in het geval van Lynch geef ik de Veronica Gids echt gelijk. En ja, ik heb alleen maar The Straight Story (die ik erg goed vond) en Mulholland Drive gezien. Maar wat betreft MD meer dan genoeg! Ongelofelijk dat er zoveel aandacht wordt besteed aan een verhaal dat eigenlijk nergens op slaat...andere regisseurs waren hier niet mee weggekomen!

Ja, dat is een interessant fenomeen. Waarom kan Lynch dingen maken die kant noch wal raken en waarom worden andere regisseurs genadeloos afgestraft als ze dit doen. Hetzelfde heb ik met bepaalde schilders. Een paar schilders kunnen volgens mij niet eens schilderen, maar er worden wel miljoenen betaald voor deze werken.

Waar heb jij het over?? Een verhaal dat nergens op slaat??? Een verhaal is toch gewoon een verhaal ongeacht of je het goed vindt en ongeacht dat je het goed kan volgen...

Vertel maar eens waar jij dacht: goh dit slaat nergens op...

Grote onzin, waarom niet dan. Ik ken wel regisseurs die met zwaardere kost weg zijn gekomen. Vaak krijg je als regisseur een stempel en wordt de stijl waarin je films maakt herkend, dat betekend niet dat je geen artistieke vrijheid meer mag hebben.

@ serpico, check even het forum waar MD uitvoerig wordt besproken en er meerdere theorien te vinden zijn.

Klopt, als mensen eventjes de moeite zouden nemen om 5 minuten de spoilertopic door te nemen of een andere theorie ergens anders te lezen, dan is het meteen duidelijk dat het geheel goed in elkaar past en verklaarbaar is. Sommige mensen hebben blijkbaar het geduld niet.

Lynch staat in een lange traditie. En er zijn genoeg films die veel onbegrijpelijker zijn dan MD en ook enorm gewaardeerd worden. MD's verhaal valt voor een heel groot deel in twee regeltjes uit te leggen.

Als je het verhaal echt in 2 regeltjes kunt verklaren, zou je dat dan misschien even willen doen?

Dan hoef ik niet alle spoilers te lezen