Paths of Glory (1957)

Op het laatst, een mooi einde, maar dan na het klassieke "The End" komen de karakters in beeld met de namen van de acteurs. Echt héél erg jammer. Het was ineens alsof ik naar een oude komedie serie had zitten kijken.

Ik had het liefst de klassieke rolling titles gezien ipv dit. Het haalde voor mij echt heel de magie weg van het anders mooie einde dat precies op tijd in de film kwam.

Dan zet je hem af bij de aftiteling...

Als ik het van te voren had geweten.. Het klinkt heel zeikerig, maar ik zat echt helemaal in die film en dan ineens dat. Bracht me echt van me stuk.

En daarom juist. Ik zou de beweegredenen daarachter graag zien.

Jammer dat hij maar zo kort duurde zeg, want er had wat mij betreft best een halfuurtje bijgemogen voor de extra uitdieping.

Maar verder gewoon een uitstekende (anti-)oorlogsfilm. De aanval op Ant Hill in het begin was echt waanzinnig, groots in beeld gebracht en echt met het gewenste effect, wat mij betreft het hoogtepunt van de film. Het verhaal is simpel maar goed uitgewerkt, en de acteurs maken het helemaal af. Ook nog alle lof voor het camerawerk (op zijn mooist in de scenes in het celletje).

4*

Net zoals the Killing begint de film wat traag, ik had echt het idee 'waar gaat het nu eigenlijk over?' en vond het wat lastig te volgen allemaal, maar na dei (inderdaad fantastisch in beeld gebrachte) veldslag bij Ant Hill komt het echt op gang.

Het is echt schrijnend om te zien ho zeer rangorde in het leger een rol speelt, het is gewoon orders volgen en je bek houden of ontslagen worden of erger. Een generaal die zo van macht belust is dat is bereid is zijn eigen manschappen de dood in te drijven en in plaats van de schuld bij zichzelf te zoeken, zoekt ie een zondebok onder de soldaten, het voetvolk. Het volk moet tenslotte wel vertrouwen blijven houden in het regime, nietwaar. Je krijgt echt te doen met de drie soldaten en als het eind dan daar is blijf je verslagen achter. Ook ik vind de film wat aan de korte kant, maar dat mag de pret niet drukken. Overigens deed het einde me een beetje aan Dr. Strangelove denken (al is dat eerder andersom).

Ik moest in het begin soms wel even lachen om de droge opmerkingen. Het verhaal was best goed en ik zat daarom vaak met ongeloof te kijken. De film liep voro mijn gevoel erg snel. Hij was dan ook niet zo lang. Ze hadden voor mijn gevoel nog wel wat toe kunnen voegen.

Alweer een bijzonder sterk gemaakte film van Kubrick.

De film komt ietwat traagjes op gang, maar zodra het onrecht helemaal is geschied blaast de film je omver. Het is bijzonder goed in beeld gebracht hoe de machtsverhoudingen liggen binnen het leger. Nog schrijnender is het complete gebrek aan inlevingsvermogen die leidinggevenden in het Franse leger hebben. Hierbij worden de foute menselijke trekken ook erg goed weergegeven, het hypocriete, egoïstische en vooral ook gruwelijk wrede karakter van velen is toch behoorlijk verontrustend. Dit is oorlog vanuit een ander perspectief, oorlog voeren vanuit een ivoren toren. Waar mensen strategieën bedenken en daarbij geen zier geven om de menselijke slachtoffers. Nog erger is het bevel voor het doden van de eigen manschappen, zolang de eige promotie maar wordt veilig gesteld.

Een film die me behoorlijk aangreep, mede dankzij de fenomenale Douglas en de droge aanpak van Kubrick.

4*

Sterke anti-oorlogsfilm, met een goeie rol van Kirk Douglas. Een goed verhaal, dat blijkbaar gebasseerd is op een waargebeurd voorval. Sterke dialogen. En uiteraard draagt deze film ook het stempel van Kubrick d.m.v. het camerawerk en de effectieve montage. Er zit zeker geen shot of regel tekst te veel in deze film, en alles is even doordacht uitgevoerd.

Man wat een geweldige film. Gisteren gekocht in Amsterdam en gelijk ’s avonds bekeken. Ik was wel weer is toe aan een Kubrick filmpje. De laatste was Barry Lyndon en die kijkbeurt dateerde al weer van 12 januari.

Dit was natuurlijk weer iets heel anders. De film komt een beetje traag op gang, maar eenmaal op het slagveld begint het oog strelende feest. De beelden zijn fenomenaal net als het acteerwerk. De aanval op ‘de mierenhoop’, de gevangenen, de hoorzitting de veroordeling, alles was adembenemend mooi in beeld gebracht.

Ik heb me ook verbaasd over die drie gevangenen waar ik ontzettend veel medelijden mee kreeg. Ik hoopte er toch een beetje op dat zei van de dood gespaard zouden blijven, maar het sierde Kubrick wel dat hij niet koos voor dat wat de gemiddelde kijker wou maar voor dat wat het meest aangrijpende en indrukwekkende zou zijn. In dit geval het onterecht neerschieten van de drie heren.Ook het einde was natuurlijk briljant met de zingende Duitse (Miss Kubrick), al had ik ook wel weer een beetje gehoopt dat de generaal op het einde voor het vuurpeloton kwam te staan. Nogmaals, ik ben onder de indruk! Ik vind dit misschien wel Kubrick’s beste werkje, al doen a Clockwork Orange & The Shinning het ook nog altijd goed.

Na een eerste kijkbeurt dus gelijk maar een 4,5! Al sluit ik het niet uit dat Paths of Glory in de toekomst wordt beoordeeld met het hoogst aantal te verkrijgen sterren!

Ik ben een gekke jongen, .... ik knal hem gewoon mijn top 10 in!

Blijf er maar aan denken, en blijf die trailer maar afspelen op YouTube!

Vind dit zo meesterlijk!

Laat ik maar stoppen, want ik raak er niet over uitgepraat!

Ongekend!

Gisteravond de Criterion Blu Ray gekeken en deze film stijgt van 4,5 ster naar de volle mep! Ik had hem al eens gezien en toen vond ik het al een topfilm, maar bij herziening viel het kwartje helemaal.

Ik las ergens een stukje over deze film en daar stond o.a. in: deze film maakt je kwaad... De waanzin van de generaals en de onrechtvaardigheid.

Prima film over een trieste gebeurtenis tijdens WO1:4,0

Zeer goed oorlogsdrama van Kubrick. Dit is een van mijn eerste films met Kirk Douglas in de hoofdrol en ik moet zeggen hij doet het erg goed. In deze film nogal minimaal maar erg solide net als de rest van de cast (die klootzak van een generaal bijvoorbeeld) Het grauwe van de oorlog is helemaal voelbaar en hoewel slechts een klein deel in de loopgraven afspeelt (zo voelde het althans) kan je zien dat de oorlog een erg sterke ,negatieve invloed hebben op de soldaten. Ook de rustige, kalme traagheid hoe het verhaal gebracht wordt is mooi. Hoe je alles ziet wat de 3 soldaten in de laatste dagen van hun levens meemaken.

Erg mooi

4 Sterren ****

Toch wel één van de beter Kubricks.

Ik heb tien Kubrick films gekeken (van deze hier tot Eyes Wide Shut) en ik moet bekennen dat Paths Of Glory een meesterwerk is. Van de tien films heb ik nog geen enkele tegenvaller gekeken. Sommige films waren goed, andere waren zeer goed en dan zijn er nog de meesterwerken die hij heeft geregisseerd (in mijn ogen).

Paths of Glory slaagt op vele vlakken die de latere Kubrick nooit meer heeft gebruikt; geen al te lange film met scènes die allemaal noodzakelijk zijn en zonder vraagtekens naar het einde toe. Mensen die Kubrick maar niks vinden in zijn latere periode als regisseur, moeten dit maar eens bekijken. Een luchtige verpakking met een diepere betekenis. Enorm goed geacteerd en het moment wanneer de oorlog wordt gevoerd is alles zo mooi gefilmd. De kracht van Kubrick is om je op die manier mee te zuigen in de film alsof je er zelf staat. Als je ooit eens oorloggames hebt gespeeld en je kijkt naar camerastandpunten als deze of Full Metal Jacket, dan weet je dat zo'n film bijna net een game is. En dat is niet negatief bedoelt want een goede oorlogsgame zuigt mij direct in een wereld van verdriet en verderf. En dat doet Kubrick ook.

4.5*

Het blijft toch fascinerend en bijzonder om te zien hoe Stanley Kubrick van elke film die-ie gemaakt heeft (en die ik tot nu toe zag) met een speciaal eindresultaat op de proppen komt. Echt elke film van 'de meester' heeft gewoon iets meer over zich dan de ''normale'' film, zo ook deze Paths of Glory.

Ten 1e is deze film op visueel vlak gewoon ver z'n tijd vooruit; de manier van filmen, de locaties, camerastandpunten en een paar bijzonder fraai gefilmde scénes, zoals de long take(s) door de loopgraven. Daarnaast breng Kubrick het anti-oorlogsverhaal bijzonder indrukwekkend. Soms moeilijk om enige geloofwaardigheid te ontdekken, gewoon omdat het zó vreselijk krankzinnig is allemaal.

Het verhaal(tje) is redelijk simpel, maar uitermate effectief uitgewerkt. Geen enkele scéne is overbodig en elke dialoog staat in dienst van de sterke opbouw naar het indrukwekkende einde toe. Eén van de sterkste scénes vond ik toch wel de monoloog van Kirk Douglas, wanneer-ie de drie mannen die voor de krijgsraad moeten komen op een bijzonder indrukwekkende manier verdedigd en probeert duidelijk te maken hoe onmenselijk de oorlog (én op dat moment, die figuren daar) zijn. Kippenvelscéne.

De aanval zelf én uiteraard de uiteindelijke executie van de drie mannen zijn ook sterk en imponerend. Mijn medeleven met de drie mannen was behoorlijk - vooral extra pijnlijk om te zien dat ze gewoon uit de ''stapel'' gepakt zijn en er evengoed een ander persoon in hun schoenen zou kunnen staan.

Bij het einde met de zingende Duitse vrouw had ik eerst een klein moment nodig om daar in te komen, maar uiteindelijk is de boodschap gewoon prachtig en erg sterk. Heb genoten van dit meesterwerk.

Oorlogsgekonkel met verbaal en visueel geweld. Zodra Kubrick het in de steigers heeft staan, is er geen houden meer aan. De thematiek laat zich gemakkelijk ontrafelen, de aflevering in beeld en woord is grotendeels grandioos en ook nog eens buitengewoon strak in elkaar gezet. De beroemde wandeling van Dax door de loopgraven, met de angstige soldaten, explosies en inslaande brokken aarde, is inderdaad een sieraad.

De aanvalsscène, vormgegeven door dolly shots, Dax' fluitje en het onafgebroken gehuil van mortiergeweld, die volgt, staat ook nog altijd fier overeind. De immense zaal waar het ridicule proces (het balanceert op 't randje) wordt gehouden en de manier waarop Kubrick de aanwezigen onder de loep neemt, heeft al een ontluisterend effect, maar de echte klap komt nog.

In de vorm van een lange, slepende tocht van drie veroordeelde soldaten, een door merg en been gaande opmerking van een decadente generaal meteen na dat hartverscheurende tafereel en zomaar een scène in een barretje, die, zeker wanneer je er niet op bedacht bent, je eigenlijk niet onberoerd kán laten. Ook eentje die op het hoogste volume dient te worden afgespeeld. Die Trauer nimmt kein Ende mehr. Het werkt zowaar. En hoe.

Deze film is alweer 54 jaar oud maar daar lijd het niks onder. Kubrick doet gewoon z'n ding en pikt weer de mooiste locaties uit. Het zwart/witte zorgt sowiezo voor wat extra sfeer maar dat trackingshot in de loopgraven met al die soldaten erin heeft toch iets kenmerkends. Ook het verhoren is heel rustig in beeld gebracht en niets gaat vanzelfsprekend.
Ik vroeg me wel af of dat in het echt er ook zo aan toe ging... zo overdreven om iemand te berechten.

Klassieke muziek is ook hier aanwezig.

Jammer dat ik een montage-fout had opgemerkt bij een scène in dat huisje waar de drie veroordeelden soldaten in zaten. Pierre Arnoud(?) drinkt wat wijn uit de rieten fles en kijkt naar rechts. In het volgende, totale shot, kijkt hij omlaag. Geen ramp ofzo, maar het viel me wel op.

Kirk Douglas vond ik zeer goed.

Hoewel het er allemaal erg formeel aan toe ging met salhoueren en marcheren in uniforms, werd het nergens saai. De scène op het slagveld was zelfs spannend.


Weer een fijn werkje.

Kubrick

De man kan écht alles. Paths of Glory is weer een hele unieke film van de grootmeester. Kubrick wordt over het algemeen vaak kilheid en afstandelijkheid verweten. Paths of Glory is misschien wel zijn warmste en koudste film tegelijk.

Koud vanwege de belachelijke gebeurtenissen in Paths of Glory die helaas maar al te waar zijn. De kijker wordt van ongeloof naar afschuw geslingerd en Kubrick noch de oorlog kennen genade. Warm vanwege het feit dat de personages hier veel meer menselijke emoties laten zien dan we van Kubrick gewend zijn. De aanloop naar de executie en de executie zelf zijn bijzonder treffend in beeld gebracht evenals de complete waanzin van de missie en de onwetendheid van de generaals.

De ouderdom doet vrijwel niets af aan Paths of Glory en de invloed die deze film heeft gehad druipt haast van het scherm af. Met name de scéne als het personage van Douglas door de loopgraaf loopt en de daarop volgende slag zijn werkelijk fenomenaal. Dan is de meeste actie achter de rug en volgen nog een meesterlijk dialoog voor de krijgsraad, een indrukwekkende executie scéne en een einde dat tegelijkertijd hoopgevend en pijnlijk is.

Maar eens héél gauw The Shining kijken en ik weet zeker dat ik me af ga vragen waarom ik daar in godsnaam zo lang mee gewacht heb.

Beter laat dan nooit, MoFeDu.

Exact

Door jou geef ik de film een half puntje meer Goede review

Vanavond deze geweldige film gezien, een beetje een voorloper van mijn lievelingsfilm. Film beschrijft zich in één quote: There are times that I'm ashamed to be a member of the human race and this is one such occasion. Voor de rest, lees de positieve reacties! 4,5*

If it's death that you're really afraid of why should you care about what it is that kills you?

Vandaag mijn Kubrick collectie uitgebreid met onder andere Paths of Glory. Een van de zo vele meesterwerken van mijn held Kubrick, die me eigenlijk in verhouding tot al zijn andere werken niet zo heel nieuwsgierig heeft gemaakt. Des te meer reden om hem als eerste aan te zetten, en te genieten van perfectie. Net zoals velen concluderen is dit toch wel een menselijke film, mooie quotes en verhaal, vooral het gesprek tussen de twee soldaten over het verschil tussen angst voor pijn en dood, vond ik erg mooi en goed overkomen. Audiovisueel ziet het er weer prachtig uit, hoogtepunt zijn wel de loopgraaf-scènes en het shot van de wandeling naar de executie. Muziek keuze vond ik dit keer niet heel bijzonder, kwam ook niet erg goed naar voren zoals bij zijn andere werk. Wellicht komt het door de techniek a la 1957. Gelukkig heb ik wel weer het Kubrick-gevoel terug, de hoop, de aanwezigheid van belachelijke goede cinema die ik na Spartacus even kwijt was. Kubrick je bent mijn held.

4 sterren

Uitstekende (anti-)oorlogsfilm, zeker voor die tijd 1957.

Geweldige slagveldscenes.

Laat goed de waanzin zien van vooral die oorlog. De onmenselijkheid van de officieren, aristocraten over het algemeen vs Jan soldaat.

Nog steeds actueel, want nog niet zo lang geleden weigerde Chirac nog zo'n door het Franse leger geëxecuteerde soldaat te rehabiliteren. Want officieel waren het landverraders, en dat blijven ze dan, ook al deden ze moreel het juiste.

Het grote minpunt vond ik het gebruik van de Engelse taal, en de rechtszaak doet ook wat te amerikaans aan mede daardoor.

Dat Duitse zangersje werd de vrouw van Kubrick.

Deze film heeft de tand des tijds goed overleefd. Dit is de 5e Kubrick die ik zie in 4 maanden en vind ook deze beter dan Clockwork en 2001. Zijn typische stijl kom ik zelf tegen in het fantastische camerawerk. Vooral de veldslag is mooi gefilmd. Integenstelling tot Spartacus speelt Douglas hier een fantastische hoofdrol, de rest van de cast is ook goed.

Aardige oorlogsfilm van Kubrick, die de waanzin van de oorlog goed in beeld brengt. Goede rol van Douglas als Colonel Dax. Dat is dan ook meteen het enige personage waarmee je je kunt identificeren, want er zijn verder best veel personages die weinig in beeld komen.

De film had nog wat langer mogen duren en zeker in het middendeel van de film had wat meer diepgang gemogen. Het einde vond ik ook niet heel veel meer toevoegen aan het verhaal.