Paths of Glory (1957)

Toch apart dat dit de enige film is waarbij niemand klaagt over het feit dat anderstaligen allemaal Engels spreken.

Ik klaag daar nooit over. Films moeten een verhaal vertellen en dat is vaak een stuk makkelijker als het in het Engels gaat.

Ik zat er overigens over na te denken dat geen enkele vrouw een rol heeft in deze film, behalve de aanstaande mevrouw Kubrick op het einde. Zoiets was bij Lawrence Of Arabia toch ook aan de hand?

in beide verhalen kan een vrouw geen enkel rol invullen (muv). ik denk dat beide regisseurs met opzet vrouwelijke karakters achterwege hebben gelaten. het fenomeen oorlogszucht kun je in alle gevallen reflecteren op een mannelijk karakter.

Paths of Glory is een prachtige oorlogsfilm gebonden aan menselijk tragedie. ik val weer in herhaling, het camerawerk is zoals geen ander en wie kan dat ook beter dan kubrick zelf.

Prachtig, eenvoudigweg MACHTIG hoe hier de vuiligheden van de oorlog extra worden aangekaart. Oké, in andere oorlogsfilms gebeurt dat natuurlijk net zo goed, maar het weet me zleden zo te raken als in deze film.

Deze film krijgt 'n vier, omdat 't niet helemaal mijn genre is, maar wellicht verhoog ik mijn waardering nog tot 'n vijf.

Weinig nog toe te voegen aan de reacties hierboven. De 'Trenchwar' is één van de meest absurde bloedbaden uit de europese geschiedenis. Het leidde tot het expressionisme waarin het sadisme en de gekte tot uiting kwam. Ook de schijnheilige rol van 'de kerk' laat Kubrick goed zien.

Het Duitse meisje dat op het eind dat lied zingt, is Christiane Susanne Harlan ook wel bekend als Christiane Kubrick, de vrouw van.

4,5*

Kubrick heeft voor mij weer bewezen dat hij 1 van de, misschien wel DE grootste regisseur ooit is. Erg krachtige film met een sterk en herkenbaar script. Zoals in elke Kubrick zijn ook hier weer een paar scenes die grote klasse uitstralen. De scene waar ze de duitsers willen aanvallen bv met Douglas voorop. Prachtig! Ik twijfel of ik de film wel 5* moet geven. Voorlopig 4,5*

Lekker ironische titel (of is het sarcasme?) voor deze mooie film. Het is allemaal nog niet gedateerd en dat is knap. De oorlogsscenes vielen me erg mee, geen The Longest Day taferelen hier al vond ik het geluid niet al te best. Het leek soms ook wel alsof Kubrick de film naar een bepaalde lengte moest terugbrengen want sommige senes faden al uit als er nog gesproken wordt.

Totaal geen standaard film ook de "lafaards" worden gewoon doodgeschoten en niet gered op een of andere lullige manier. Van taalproblemen had ik ook geen last want het wordt consequent gedaan.

4*

Wederom een erg sterke film van Kubrick. Je wordt min of meer helemaal in het verhaal opgeslokt en leeft geheel mee met de personages. Dit wordt vooral ondersteund door het goede acteerwerk. Prachtige film. 4 dikke sterren.

De dreigende spanning, gevoed door machteloosheid, wordt opgevoerd in een climax, met de executie als schokkend hoogtepunt, ... waarna het leven weer doorgaat, zoals een rivier die na een donderende waterval, weer zijn weg zoekt en langzaam weer tot rust komt.

Wat mij betrefd begint de grote tijd van Kubrick hier pas echt. Die thrillers hiervoor waren aardig, maar dit is het echte werk. Met deze film bewijst Kubrick ook maar mooi weer dat hij van alle regisseurs er het beste in slaagt om de waanzin en nutteloosheid van oorlog aan te tonen. Net als bij Dr. Strangelove en Full Metal Jacket ga je je hier toch maar weer eens goed afvragen waar al die oorlog goed voor is. Het verhaal en de beelden zijn op zich al indrukwekkend genoeg om voor een hele hoge score te zorgen, maar de allerlaatste scéne met die zingende, Duitse vrouw (tevens Kubricks latere vrouw zoals hier al vermeld is) maakt deze film helemaal speciaal. Een zeldzaam ontroerend moment was dat. Zelfs Kirk Douglas, die ik in Spartacus nogal houterig vond acteren, zet hier een goede prestatie neer.

4,5 sterren

Prachtige recensie.

Glansrol voor Kirk Douglas

4 sterren

Precies mijn gedachten verwoord.

Een prachtige aanklacht tegen de zinloosheid van oorlog.

4.5*

Ik had voor een zacht prijsje een Kubrick DVD Box op de kop getikt en wilde eigenlijk de films in chronologische volgorde gaan kijken. Maar was zo nieuwsgierig naar deze dat ik dat principe maar snel heb laten varen. Maar goed mijn eerste prehistorische Kubrick, en wat voor een!
Ik verwachte eigenlijk ook een episch drama van minimaal 2,5 uur maar Paths of Glory heeft dat niet nodig. In nog geen 1,5 uur wordt een ijzersterk verhaal vertelt over de onzinnigheid en waanzin van oorlogsvoering. Veel is al gezegd over deze film en ik kan me uitstekend vinden in de vele positieve commentaren hiervoor al gepost.

Je kan toch wel echt zien dat hier een getalenteerd filmer aan het werk is. Ik was al heel snel vergeten dat ik naar een film uit 1957 zat te kijken. Bovendien zag de actie er erg vloeiend en dynamisch uit, een echte aangename verassing. Paths of Glory is een film zonder bombastische militaire heldhaftigheid maar een film over de smerige zaak wat oorlog is. Het politiek militair apparaat krijgt er flink van langs. Legerleiders die hun soldaten als instrument zien om eigen carrieres vooruit te helpen, onrechtvaardigheid, lafheid en het niet meer denken in mensenlevens maar in getallen en percentages. Ja Kubrick weet als geen ander de inktzwarte kant van onze menselijke soort in beeld te brengen.
Vindt dat je zowiezo duidelijk Kubricks handtekening in deze film kan ontdekken. Op de een of andere manier filmt hij met een bepaalde afstand, de kleine nietige mensjes in het groter geheel. Het geeft ook een soort kilheid maar tegelijk is het zo intens dat het in iedere vezel van je bewustzijn doordringt. Het resultaat hiervan is de ijzingwekkende executie, echt een heftige, onovertroffen scene kreeg er spontaan kippevel van.

Als Kubrick met deze film echt een van de eerste was die, angstige, smerige en gewonden soldaten en de ranzigheden van oorlogsgeweld liet zien verdient hij daarvoor zeker een extra pluim. Vindt deze film zeker op gelijke hoogte staan van zijn andere anti-oorlogs stuk, 4,5* dus. Een absoluut meesterwerk en bovendien een prima tegenwicht tegen alle zoetsappige, kitscherige kerstfilms van rond deze tijd.

Het is opvallend wat voor een indruk sommige films achterlaten die na lange tijd nog niet verdwijnen. Deze film gaf ik eerst 4,5. Een hoge score lijkt, maar het tegendeel blijkt waar. Veels te laag! Deze film verdient niet minder dan een hele dikke 5.

Perfectionist Kubrick heeft veel (of eigenlijk: alleen maar) films gemaakt die de slechtheid van de mens laten zien en bij Paths of Glory is dat niet veel anders. Sterker nog: dit is zijn meest pessimistische film. De kilte en afstand die Kubrick zijn film meegeeft zorgen ervoor dat het nooit te zwaar wordt en waar bijna iedere andere regisseur hier met gemak een sentimenteel filmpje van gemaakt zou hebben doet Kubrick dat niet. Neemt niet weg dat deze film zijn meest emotionele en misschien wel mooiste scène uit zijn carriére bevat: de Duitse gevangen vrouw. Prachtig om te zien hoe deze scène in contrast staat met de rest van de film. Anderhalf uur lang hebben mensen de meest vuile dingen gedaan die je maar kunt bedenken (en die ernstig genoeg ook echt plaatsvonden). Het is net alsof Kubrick wou zeggen dat mensen alleen maar slecht kunnen doen. Maar dan komt die ene eindscène. Al die mannen die fluiten en schreeuwen bij de aanblik van een knappe vrouw. Dax is duidelijk bedroeft dat zijn mannen zo'n wangedrag tonen, vooral na alles wat hij de laatste twee dagen gezien heeft. Maar dan begint die vrouw te zingen. Er valt stilte onder de soldaten. Geen woord dat ze verstaan van het lied, maar ze worden in het hart getroffen en vinden, misschien maar voor heel even, hun menselijkheid terug. Schitterend en onvoorstelbaar. En mensen maar zeggen dat Kubrick geen gevoel heeft.

Hoewel dit stuk het onbetwiste hoogtepunt van de film is, bevat de film nog veel andere ijzersterke scènes. Wat te denken van de aanval op de ant hill. Generaal Mieau die bevel geeft op zijn eigen troepen te schieten. De hopeloze en oneerlijke rechtzaak. De 3 veroordeelden in hun gevangenis met de priester. De doodstraf zelf. En de laatste confrontatie tussen Dax en Generaal Broulard, waar Dax de woorden spreekt: "Because you don't know the answer to that question, I pity you." Alles is perfect hieraan, tot in de kleinste scène. Sterker nog, geen enkele scène had weggelaten kunnen worden, want dan heb je grote kans dat de zijn kracht zou verliezen.

Ik kan niet genoeg lovende woorden verzinnen voor dit meesterwerk. Alles, tot aan de titel, is briljant. Ik kan niet begrijpen dat mensen hier een onvoldoende aan geven. Verplichte kost!
5*

Dat was dus een grote fout in de film. Generaals lopen nooit in de loopgraven, zeker de Franse generaals niet. Het hoofdkwartier was ook 80 km van het slagveld vandaan. En een kolonel gaat ook niet mee in de frontlinie's bij een aanval. Verder een hele mooie, realistische film. 4,5 *

Anti-oorlog, eerdere Kubrick, die zo goed gewerkt heeft bij mij dat ik deze dus een dikke 5* ga geven!

Voor een prachtig gefilmde film, en een fenomenaal acterende Douglas.

Erg goede film die goed laat zien hoe de verhoudingen lagen in de oorlog. Carriere maken gaat boven het leven van duizenden mannen. Ook visueel zag het er allemaal prachtig uit, zoals altijd bij Kubrick. Het einde vond ik niet helemaal fantastisch, maar de betekenis erachter is wel weer mooi.

4*

Juist. Dramatisch maar nooit sentimenteel. Groots meesterwerk dit.

De film was eigenlijk iets anders dan wat ik ervan verwachtte. Hij bevatte veel humor en scherpe dialogen waar legercorporalen en bazen misschien wel eens een nachtje van wakker zouden liggen. De scène waarin de 3 soldaten voor de krijgsraad stonden was ook mooi gefilmd.

Ik had alleen meer verwacht van het stuk toen ze in de loopgraven zaten. Wel mooi om te zien hoe passief iedereen reageerde maar in Saving Private Ryan had de loopgravenscène veel meer impact op mij. Vooralsnog een dikke 3*

en gisteren nog eens een Kubrick gezien, misschien wel de laatste aangezien de andere toch wat extremer zijn voor mijn leeftijd...
het begon allemaal goed in die mooie zaal met prachtig camerawerk en uitstekend acteerwerk.maar daarna werd het een stuk minder in de loopgraven: saai gefilmd, en het verhaal is nog niet echt op gang gekomen. zelf de gesprekken tussen de kolonel en Mireu waren saai.
als ze gaan aanvallen is het een stuk mooier gefilmd in een lange shot alhoewel het soms wat knullig overkwam... ik denk dat kubrick toch niet zo goed in het maken van actiescènes was net zoals de vechtpartij in The Killing. die was ook niet zo best...
een stuk later kwam de rechtbanscène en terwijl ik daarvoor in de zetel bijna lag te slapen stond ik nu rechtop om het allemaal goed te kunne volgen , want dan pas werd het interessant ! Kirk Dougals acteert zeer goed, zeker beter dan in Spartacus en de rest van de cast mag er ook best wezen. en ineens volgden de memorabele scènes elkaar heel snel op: het gesprek met de priester, het hele rechtbankgebeuren,met als toppunt natuurlijk het gezang van het duitse meisje ! ik kon me heel goed meeleven met al die personages zonder dat ze iets hadden gezegd: hun gelaatsuitdrukking waren uiterst overtuigend ! ze vergeten allemaal de oorlog eventjes zelfs kolonel Dax die dan toch terug moet gaan waardoor de muziek ook verandert van een rustig liedje naar een bombastisch orkest. het verhaal is nergens moeilijk verteld zodat ik het ook nog kon volgen.
gelukkig ook geen happy end anders was de sfeer toch helemaal verbrod. camerawerk is in heel de film bovengemiddeld wat ik van kubrick toch had verwacht !
voor het eerste deel zou ik een 2.5 of een 3 gegeven hebben maar het tweede deel verident zeker een 4.5
uiteindelijk toch een 4 gegeven

Ik vind de actiescénes anders niet beter of slechter dan actiescénes van andere films uit die tijd. Dat Kubrick actie-scénes kon film bewees hij wel in Full Metal Jacket.

Als je doelt op die bestorming: dat kon natuurlijk niet veel realistischer in die tijd. Ik vind het zelf wel wat hebben trouwens, al die lui die plotseling heel overdreven op de grond vallen.

In The Killing bedoel je?

Want daar is geloof ik het een en ander weggehaald door de censors, waardoor de finale wat klungelig overkomt.

Laatste film van de oude Kubrick-box, en evenals The Killing een fraaie film. Er zijn weinig echt goede films over de eerste wereldoorlog bij mij bekend, maar het eerste halfuur van deze film geeft - voor zover ik dat kan beoordelen - een uitstekende weergave van deze oorlog. Het echte verhaal van Paths Of Glory komt het 2e deel van de film beter los en is erg aangenaam. Ook fijn dat het niet zo'n goed einde heeft, want de heren worden wel doodgeschoten. Ook de slotscène met de Duitse vrouw in de kroeg vond ik erg goed . Een korte, maar erg krachtige film met goed acteerwerk en een realistische weergave van een vermakelijk verhaal. 4*

Perfect oorlogs drama
Toen de 3 mannen naar de palen liepen was echt een van de beste scenes.
goed geacteerd van kirk douglas en je ziet de oorlog eens op een andere manier.

4*

Wat een mokerslag van een film!

Een waanzinnig sterk verhaal dat de smerigheden van de oorlog toont, maar dan op een ander niveau dan dat we dat gewend zijn van andere oorlogsdrama's à la Saving Private Ryan en Full Metal Jacket (waar de klemtoon volgens mij eerder op de gruwel op het slagveld ligt).

Het script is werkelijk ijzersterk en Kubrick weet de waanzin van de oorlog op heel wat vlakken perfect naar voren te brengen: de chaos op het slagveld, de breuk tussen het voetvolk en de hoogste bevelhebbers, het gevoel om helemaal alleen achter gelaten te worden,...

Ik moet eerlijk bekennen dat ik me aanvankelijk had proberen aanpraten dat Kubrick toch wel eens een steekje zou moeten laten vallen, en ik had verwacht dat Paths of Glory zeker en vast een goede en leuke film zou zijn, maar niet per sé meer dan dat.

Echter kreeg ik een werkelijk fantastisch goede film voorgeschoteld, zowel we die eigenlijk van Kubrick kunnen verwachten (shame on me dat ik na een vijftal meesterwerken van hem nog aan zijn kunnen durfde twijfelen!).

Acteerprestaties zijn goed, de regie zeer goed, maar vooral het verhaal op zich is fantastisch materiaal om in een film te gieten.

Een absoluut meesterwerk dat je vastgrijpt en niet zo snel meer zal loslaten: pure klasse.

4,5*

Goede weergave en goed idee van de realiteit,

maar de opname is niet van al te beste kwaliteit en de acteerprestaties niet optimaal (wat overigens niet verwonderlijk is i.v.m. de leeftijd van de film)