Leprechaun: Origins (2014)

Nee dit is geen remake/reboot van de 90s films van oa het eerste deel Leprechaun (1993) en volgens mij is dat ook nergens gemeld......had het trouwens iets met de eerste films te maken gehad dan was het tenminste nog iets geweest want dit is echt bagger.

Geen spanning,weinig tot geen gore,geen zwarte humor...en de leprechaun ziet er echt een beetje kansloos uit.

Dus jongens en meiden....dit is geen reboot of remake...heeft niets met de andere films te maken.

waar de eerste films uit de jaren negentig de plank mis slaat in allemaal niet echt grappig en! niet eng of schokkend,gaat het hier bij helemaal fout. je zou de eerste serie bijna gaan waarderen.

de film neemt zich zelf veel te serieus,en als een hoofdpersoon de zin: it's just a cabin in the woods, zonder ironie uitspreekt,weet je dat je een verkeerde aanpak hebt van een remake van een horror comedy.

Er zit een flinterdun verhaal in.totaal te verwaarlozen.

de gore is slecht. het acteer werk ook.

weer een remake na de enigszins iets betere: halloween,en friday the 13th bijvoorbeeld, die echt totaal niet werkt.

heel misschien als je een horror leek bent,en erg jong, en wat melig wordt het nog wat.

ik vond het waardeloos.

De Warwick Davis films waren natuurlijk ook niet Oscarwaardig materiaal, maar toch nog een stuk vermakelijker als dit.

De Leprechaun is hier gereduceerd tot een grommend monster wat wel heel duidelijk iemand met een masker op is. Verder heeft de maker wel voor een héél serieuze aanpak gekozen.

Alles staat in het teken van "het maken van een angstaanjagende horrorfilm". Mede door het budget en het slechte acteerwerk slaat deze film de plank echter helemaal mis.

De Leprechaun zelf ziet er niet angstaanjagend uit, de wazige beelden die met zijn verschijningen gepaard gaan hebben geen toevoegende waarde en... iedereen neemt dit wel heel serieus!

Ze hadden het beter bij de kolder van de oorspronkelijke serie kunnen houden, want dit is gewoon een zeer ondermaatse poging tot het maken van een enge film.

Sof.

Je kan je inderdaad afvragen in hoeverre een film als deze nog tot de reeks behoort? Eigenlijk is het een volledig andere film geworden, waarbij ze het enige wat de andere Leprechaun films bij elkaar hield (het pratende ventje) zonder pinken overboord hebben gegooid.

In het begin loopt het nog wel aardig, zeg maar de eerste 20 minuutjes. Maar wanneer deze horrorfilm dan eindelijk uit de startblokken probeert te schieten valt hij al plat op z'n gezicht bij de eerste scares. Dom monster, belachelijke pogingen om het uit beeld te houden, een compleet gebrek aan spanning en slecht gebruik gemaakt van de omgevingen.

De "origin" story achter de Leprechaun is ook helemaal niks waard, gewoon een slechte creature flick dus die helemaal niks met de oudere Leprechaun films te maken heeft. Niet dat die veel voorstelden, maar toch ...

1.0*

Met Dylan 'Hornswoggle' Postl als de Leprechaun staat er aan het begin van de film. Het bizarre is dat dit bijna langer in beeld staat dan dat we de Leprechaun zien! Verder is het vooral een beetje heen en weer lopen. En heeeeeeeel veeeeeel gillen en janken! De oude Leprechaun waren meer horror dan deze film. Vraag me af is anno nu dan allemaal zo braaf geworden?

En ineens mis je de tijd dat Leprechaun iemand vermoorde door op hem te springen met een pogo stick, in ruimte een lightsaber gebruikte en stoned werd in de hood. Hoe slecht ook, die films waren op z'n minst vermakelijke pulp. In tegenstelling tot deze remake/reboot of wat het ook in vredesnaam moge zijn. De titel 'Origins' doet vermoeden dat het gaat om een prequel, maar het heeft allemaal geen hol met de oorspronkelijke franchise te maken. De film is puur en alleen een uiterst inwisselbare horror, die wil meeliften op de naam van een bestaand horror personage.

Leprechaun: Origins is het zoveelste "jongeren in de middle of nowhere in een huisje in het bos in de problemen" verhaaltje. Zelfs mensen die nog nooit een horror in hun leven gezien hebben zijn deze formule compleet zat. Vervolgens komt onze reboot-Leprechaun op het toneel om ze op te jagen. Hoewel Leprechaun .. het is eerder een soort mislukte liefdesbaby tussen een orc en Pumpkinhead met dwerggroei. Geen hond die hier een Leprechaun van zou maken. Het is dan ook hilarisch om op internet te lezen dat "acteur" Dylan Postl de eerdere films in de franchise niet heeft gezien zodat het zijn rol niet zou beïnvloeden. Zijn rol, die enkel bestaat uit rondrennen met een masker op en af en toe wat grommen. Was vast moeilijk.

Maar als je het hele Leprechaun- gedeelte weghaalt, hou je dan op z'n minst nog een fatsoenlijke of redelijke horror over? Nee, zelfs dat niet. Het plot is enorm onlogisch en de personages echt oerdom (ze konden 'm met gemak doodmaken toen hij aan Brendan Fletcher zat te vreten, maar toen renden ze bewapend hard weg en lieten hun vriend achter. Om nog geen paar seconden later te roepen dat ze het monstertje gaan doodmaken). Vooral hoofdrolspeelster Stephanie Bennett was verschrikkelijk irritant met haar repertoire aan janken en schreeuwen. Had Warwick Davis in zijn eerste film tenminste nog Jennifer Aniston tegenover zich.

1,0*

De titel is ongelukkig gekozen, omdat het direct associaties oproept met een dwergje in groen kostuum dat op zoek is naar zijn gouden shilling. zou dit dan het verhaal zijn achter de ontstaansgeschiedenis van de mythe van de Leprechaun? Nou, niet echt. Dit is een 13-in-een-dozijn slash-n-stalkfilmpje waarin backpackers in Ierland (tot zover de links met 'leprechauns') zich laten verleiden om te trekken naar een afgelegen plek waar ze geconfronteerd worden met een bloeddorstig, maar nauwelijks zichtbaar monster dat een leprechaun moet voorstellen. Geen Warwick Davis, geen humor maar een competent gemaakt horrorfilmpje dat helaas net zo origineel is als zijn titel. Been there, done that... and don't do it again!

Fuck you, lucky charms!

Leprechaun begon ooit als een toffe horrorcomedy maar die kwaliteit werd in de sequels nooit meer benaderd. Warwick Davis bleef echter wel in de reeks geloven en maakte uiteindelijk maar liefst 5 sequels waarvan het niveau elke keer slechter en slechter werd. Na een bezoekje in de ruimte en 2 (!) films in da hood hing hij zijn hoed aan de haak en kregen we voor de verandering een reboot voorgeschoteld. De rol ging deze keer naar een zekere Dylan Postl die de bijnaam Hornswoggle heeft gekregen.

Het was een naam die wel een belletje deed rinkelen, maar het was pas bij het zien dat WWE deze film mee produceerde dat het kwartje viel. Postl is weer één van de zovele WWE supersterren die de stap naar films probeert te maken (en waarom ook niet. Zo'n The Rock of Dave Bautista doen het absoluut niet slecht en zelfs The Miz heeft al een paar rolletjes weten te versieren) en heeft een tijdje rondgelopen als Little Bastard, de leprechaun partner van de Ierse worstelaar Finlay. Blijkbaar moet er iemand gedacht hebben dat hij daardoor de perfecte kandidaat voor de reboot is, maar eerlijk gezegd: ik snap het niet. Als onderdeel van de Leprechaun reeks is dit een erg vreemde eend in de bijt. De reeks trok zich sowieso niet veel aan van de voorgangers maar dit kun je met de beste wil ter wereld eigenlijk niet onderbrengen bij de Davis films aangezien je dit zelfs amper een leprechaun kunt noemen. Dat gezegd zijnde, is het nog altijd wel een betere zit dan hetgeen we met In Space of in the Hood/Back 2 tha Hood voorgeschoteld kregen.

Het is nu meer een soort van Texas Chainsaw Massacre of Hills Have Eyes-achtige film geworden en nog een vrij vermakelijke zelfs. Naar het einde toe ontspoort het compleet en het design van onze Ierse vriend stoort me maar dit is gewoon de zoveelste standaardfilm in het genre die lekker wegkijkt. Je weet vanaf het begin dat Sophie het allemaal wel zal overleven, het is alleen de vraag in welke volgorde haar vrienden zullen sterven, maar Stephanie Bennett is een fijne screamqueen en hoewel haar vriendengroepje uit een stel idioten bestaat, waar ze ook niet aan kunnen doen natuurlijk, valt het allemaal nog erg goed mee in vergelijking met sommige andere delen uit de franchise. Visueel dus wel wat een tegenvaller met dat de Leprechaun zelf amper in beeld komt, snap nog altijd niet goed waarom ze dan net Postl daarvoor hebben gecast. Hij heeft werkelijk nul komma nul te doen in deze film.

Eigenlijk is dit vooral een film die compleet de mist is ingegaan qua marketing. Met de subtitel Origins denk je dat je meer te weten gaat krijgen over de Leprechaun zoals we die van Davis zijn invulling kennen en eigenlijk had je dit perfect kunnen brengen als losstaande (en zelfs als niet-Leprechaun) film. Ik vermoed dat er nu gewoon een hele hoop fans teleurgesteld zijn omdat dit zo veraf staat van de vorige films. Hopelijk doet Leprechaun Returns dat wat beter maar naar het schijnt is dat een rechtstreeks vervolg op de eerste film zowaar.

2.5*

Een film die ten onder gaat aan onhandige marketing, aangezien het in principe weinig met de bekende reeks te maken heeft. Met een oorsprongsverhaal heeft het evenzeer weinig te maken, regisseur Zach Lipovsky kiest namelijk voor een redelijk veilige kant-en-klaar slashuitwerking. Om dan toch positief te beginnen is het acteerwerk best aardig, zeker Brendan Fletcher weet altijd wel wat met zijn personages aan te vangen en de eerste 20 minuten kijken prima weg. Er wordt echter gekozen om het wezen voor een lange tijd compleet buiten de lens te houden en zelfs gedurende de uiteindelijke 'showdown' wordt het amper overzichtelijk in beeld gebracht. Als je de film eventjes pauzeert tijdens zo'n belegering, dan zie je waarom. Erg povere vormgeving van een weinig intimiderende bedreiging, met onbegrijpelijk warrige montage en uiterst lelijke omgevingen. Het geeft perfect aan wat er uiteindelijk van deze reeks gekomen is, totdat Steven Kostanski er vier jaar later eindelijk een beetje plezier aan kon toevoegen.