Avengers: Age of Ultron (2015)

Heb deze opnieuw bekeken omdat het vervolg erop ook klaar ligt en ik mijn geheugen even wou opfrissen.

En heb bijgevolg ook niets aan mijn eerste commentaar toe te voegen.

Pfoei….moet zeggen dat de openingsscène me erg ongerust maakte. De Avengers die een leger, tanks en bunkers in een bos aanvallen. Een bijzonder vage vechtscene met iedereen die maar door elkaar vliegt, de meest spectaculaire en vreemde sprongen of vechtacties maakt. Gaap....maar eens het raam uitkijken, hoop niet dat dit 142 minuten zo gaat dacht ik. Gelukkig...

Een verhaal, hetzij redelijk dun ontvouwt zich, er komt wat meer dialoog en alle 'helden' lopen op hun eigen manier tegen bepaalde dingen aan. De nodige actie en gevechten komen voorbij en uiteraard is het allemaal weer op het nippertje hoe het allemaal afloopt met een teaser naar een volgende deel. Waar ik me wel steeds vaker op betrap is dat ik dan altijd denk: mensenkinderen wat maken ze weer een bende, medelijden met de stakker die dit op moet ruimen.

Anyway, wat belangrijk is aan een dergelijke film als dit is de toon. Een 'serieuze' superhelden film kan maar dan moet hij qua sfeer verder scary as hell zijn, duister dus, zoals de Batman reeks van Nolan. Of de film moet een luchtige en grappige ondertoon hebben zoals bijvoorbeeld Guardians OTG. Een film die bijvoorbeeld twee vechtende superhelden toont terwijl ze door een stad rollenbollen en alles op hun pad plat walsen en de toon is dat ze zich zelf reteserieus nemen...tja, dan heb ik zoiets van waar gaat dit over. Films bijvoorbeeld als Justice League of Fantastic Four waar vooral de humor niet van de grond komt en volledig ieder vorm van sfeer missen.

AAOU bevat gelukkig een beetje van beide. Ironman zorgt zo nu en dan voor een licht komische noot met zijn sarcastische grapjes en opmerkingen, van de andere kant heeft de film op bepaalde momenten ook een wat creepy sfeer zoals wanneer de half afgeknaagde robot het woonvertrek binnen strompelt en een hele verhaal begint. Dus dat zat wel redelijk goed hoewel de sfeer van mij verder nog wel wat enger of duisterder gemogen.

Ziet er allemaal prima uit, dun verhaaltje, beetje humor, Johanssen in haar strakke latexpakje, Olsen ook niet misselijk, aardig vermaak voor een avondje maar daar houd het dan ook wel snel mee op.

Ok.

Typisch weer een film die vooral dom vermaakt, alhoewel ik dit deel een stukje minder geslaagd vond dan zijn voorganger The Avengers . Met de opvolgende delen Infinity War en Endgame kan ik het wat moeilijker vergelijken, want de toon lag daar heel anders.

Dit deel gaat tenminste nog vooral voor de actie en nog niet zo veel emotie. Alhoewel de toon wat donkerder is dan de voorganger, ligt het tempo nagenoeg hetzelfde, behalve dat ik het eindspektakel niet meer zo indrukwekkend vond.

Visueel is het wel in orde, maar dat mag ook wel met 1 van de duurste films ooit gemaakt. Actie is niet altijd even mooi in beeld gebracht en mist wel wat adrenaline, het ziet er wel heel goed uit en mag dan ook wel best groot opgezet zijn.

Acteerwerk is wederom iets wat ik wel had verwacht van de Marvels. Grote namen, maar weinig die echt weten te overtuigen. Allemaal voeren ze hun karakter wel voldoende uit, maar geen weet echt heel gaaf te zijn of je echt mee te nemen.

De film weet nooit echt optimaal gaaf te zijn, maar de 142 minuten vermaken best goed en de film is zo ook geen lange zit om uit te kijken. Veel actie vermengt met wat saaie dialogen, maar eenmaal de actie echt los is gebarsten, is het wel vermakelijk.

Door het visuele niveau van de film ga ik het nog een voldoende geven.

Wat was dít kut.

Wist me vanaf het begin al voor geen centimeter te boeien. Je wordt warrig middenin de actie en het gedoe gegooid, en eigenlijk gaat het zo heel de film verder. Een allegaartje van scènes en dingen zonder dat het ooit als een entertaining geheel voelt. De actiescènes weten me überhaupt al geen seconde te boeien - het is allemaal veel te lang en spannend zijn ze niet, alleen heel sporadisch leuk door wat creatievere momentjes - en de dialoogscènes tussendoor zijn meestal zo rommelig en vaag dat je vaak amper weet waar je nu weer naar zit te kijken.

Bah bah bah, was een straf om uit te zitten, en veruit de minste Marvel tot nu toe. Heb weinig hoop voor wat nog komen gaat, ga maar eens nadenken of ik de andere Avengers uberhaupt nog wil kijken verder. Want dit wordt natuurlijk alleen nog maar erger.

1,5*

Al vanaf de eerste minuten wist ik dat dit een héél. lange. zit. ging worden. Al meteen word je midden in de actie gedropt zonder dat je enig idee hebt waar je naar zit te kijken. Loki's scepter? Strucker? De Maximoff tweeling? Wapenhandelaar Klaue? Op basaal niveau snap je nog wel een beetje waar ze het over hebben, maar belangrijker is: waarom moet ik dit interessant vinden? Wéér een belangrijk artifact? Weer een paar mensen met vreemde superkrachten? Blaaah.

Als de Avengers zelf nou interessant waren, maar nee, de helden zijn behoorlijk ééndimensionaal. Een diepe karakterstudie als in Joker verwacht ik natuurlijk niet, maar dan hoef ik óók geen oppervlakkige romances of persoonlijk drama te zien, want emotioneel investeren in de personages is toch niet mogelijk.

Wat blijft er dan nog over? Een hoop grafisch geweld, waar ik na 5 MCU-films behoorlijk murw van ben geworden. "Het is toch mooi gemaakt?" hoor ik je zeggen. Misschien, maar wat dan nog? Elke filmstudio kan ergens een paar tientallen miljoenen tegenaan gooien, de beste concept artists en 3D vormgevers inhuren en iets cinematisch neerzetten. Bovendien maakt een minutenlange cgi-battle waarin de hele omgeving gesloopt wordt een film niet spannender, zeker als er nooit mensen doodgaan. Je kan wel merken dat ze voor een PG-12 rating zijn gegaan.

Het is gewoon een rommeltje om naar te kijken. Teveel personages, geen diepgang, drukke montage, een hoop poeha zonder enige inhoud, humor die amper werkt en een zwak plot. Ik vond het echt een kwelling om deze 2,5 uur uit te zitten.

Ik vond de eerste Avengers nog re-de-lijk en na de misbaksels Thor en Iron Man 3 gaf Guardians gaf me weer enige hoop. Age of Ultron slaat deze hoop met Mjolnir weer diep de grond in. Ben kapót en heb nog weinig zin in de rest.

Dik verdiende 1,5*

Bijlange niet zo leuk als de eerste Avengers film maar toch iets beter dan het vervolg Infinity War, hoewel ook in deze film al de fout wordt gemaakt om teveel personages in een film te proppen die dan niet goed uitgewerkt worden en er is ook al een overdaad aan nietszeggende, bombastische actiescènes. En dat zal alleen maar erger worden in de talloze vervolgdelen. De Avengers zijn meestal beter als ze hun eigen standalone film krijgen, want in deze chaotische potpourri is het moeilijk om de aandacht erbij te houden.

De eerste tien minuten van de film in het sneeuwlandschap vind ik nog het meest geslaagd. Eenvoudige actie waarin onze helden gewoon lekker ongecompliceerd de vijand in de pan hakken. Gewoon fun en niet teveel gezever! Maar dan verzinkt de film in oneindig geneuzel en hints naar de talloze geplande vervolgdelen.

De leukste figuren zijn Iron Man, Thor, Black Widow en de Hulk. Iron Man brengt als enige wat humor waar de anderen veel te serieus proberen te doen. Chris Hemsworth is perfect gecast als de halfgod Thor. Wel een beetje vreemd die romance tussen Black Widow en de Hulk, vooral als ze zijn grote, groene hand gaat strelen - ik vind dat een beetje 'awkward'. Hawkeye blijft naast captain America de saaiste Avenger in de groep. De mooie Koreaanse Claudia Kim als dr. Helen Cho is een aanwinst voor het team.

Iets te veel van het goede. Waar The Avengers er nog redelijk in slaagde om de balans te behouden, helt de tweede verzamelfilm constant over van de ene kant naar de andere. Dat resulteert in een film met allerlei leuke ideeën waarvan er echter maar weinig volledig tot hun recht komen.

Opperschurk Ultron heeft een interessante motivatie voor zijn boosaardige plannen, en als hier de focus op had gelegen had het best kunnen werken. De vorige Marvel-film had ook een goede schurkenrol/-motivatie en deed daar verder niet al te veel omheen. Hier is er behalve Ultron nog een hele troep schurken en semi-schurken waarvan de meeste vrij roemloos uit beeld raken. Naast het centrale conflict heb je nog de conflicten in de groep onderling, van de morele verontwaardiging van Captain America over de creatie van Ultron, tot het duel tussen The Hulk en Iron Man (en laten we eerlijk zijn, dat laatste zag er goed uit maar voegde niet gek veel toe aan het verhaal), én het conflict tussen Jarvis/Vision en Ultron én de wrok van de tweeling tegenover Stark, én alle interne conflicten bij de hoofdpersonen zelf. Om de film niet al te topzwaar te laten zijn hebben de makers er wat huiselijke scènes in gegooid (wat ook wel een beetje lijkt alsof ze de aanwezigheid van Hawkeye moeten rechtvaardigen) en aangezien de dames uit de andere delen niet wilden komen opdraven zijn ze ook maar een nieuwe romance begonnen. Daar komt bij dat niet alleen het verhaal propvol is, maar ook de actie. Meerdere keren raakte ik het overzicht kwijt. Actie mag best overdonderend zijn, maar dit was vaak gewoon een beetje rommelig.

Er waren ook zeker wel geslaagde momenten in de film. Ik vond bijvoorbeeld de scène waarin Black Widow als het ware The Hulk in slaap sust mooi gedaan. Tony Stark is altijd een prettige aanwezigheid met zijn scherpe opmerkingen en ook Thors hamer wist zowaar wat humor in de film te brengen.

Al met al te veel van het goede, zoals ik al zei. Het zou de film goed hebben gedaan als er desnoods bij de montage nog een heleboel geschrapt zou zijn, zodat de kern ten minste tot z'n recht zou zijn gekomen. Nu blijft het bij een boel redelijk interessante ideeën waarbij de kern moeilijk te vinden is. Jammer. Omdat de film toch wel potentie heeft is mijn eindoordeel mild: 3 sterren.

Mja, zoals velen wellicht ook voor mij een weinig interessante Avengers. Op de duur zie je door het bos de bomen niet meer. Dat is wat je krijgt met al die nodeloze actie van elk figuurtje apart. Beetje een overkill als je het mij vraagt en het is sowieso steeds al op het randje geweest met die super hero movies.

Weinig lijn en balans in de film waardoor het al flauwe plot nog minder tot zijn recht komt. Veel druk en overdonderend geweld gegooid in een betonmolen. Je krijgt vervolgens een mengelmoes van vanalles een beetje. Vooral de saaie hoogdravendheid tussendoor stoort me ook mateloos. Een banaal plot wordt onnodig gecompliceerd uitgelegd waardoor ik althans amper kan volgen, maar het toppunt is vervolgens dat dat gewoon geen moer uitmaakt.

"Peace in our time."

Redelijk nonchalant parafraseert Tony Stark de beroemde uitspraak van de vooroorlogse Britse premier Neville Chamberlain. Chamberlain sprak de legendarische woorden in 1938, toen hij dacht een catastrofale oorlog af te wenden, door een verdrag met Nazi-Duitsland te tekenen. Het getekende verdrag werd echter binnen een jaar door Hitler verscheurd. De rest is geschiedenis. Ook Stark dacht obsessief een allesomvattende wereldvrede te kunnen bewerkstelligen. Gezegend door het bezit van een Infinity Stone en vervloekt door zijn ego creëerde Stark zijn harnas om de aarde: Ultron.

Proloog voor Infinity War

Age of Ultron is een rommelige film, verwaarloosbaar bijna. Dit neemt niet weg dat het voor (gematigde) Marvel-fans een zeer vermakelijke film kan zijn. Het verhaal van de film is onderschikt aan het overkoepelende narratief, namelijk Thanos zijn queeste om alle zes de Infinity Stones te vinden. Thanos zit fysiek weliswaar 10 seconden in de film, maar zijn voetafdruk is enorm. Centraal staat de Mind Stone, die al sinds de eerste Avengers (2012) in Loki's scepter zit verstopt. Een kleine tak van het versplinterde HYDRA is in bezit gekomen van de Scepter.

Hoe HYDRA in bezit is gekomen van de Scepter.

De Mind Stone is niet alleen cruciaal geweest in de ontwikkeling van supervillain Ultron, óók Vision heeft zijn bestaan aan de Mind Stone te danken. Het hoogtepunt van de film is wat mij betreft dat we beide supercomputers in fysieke vorm te zien krijgen. Ultron als ontploft ego en spiegelbeeld van Tony Stark, Vision als stem van rede voor de mensheid. (En was hij nou worthy of unworthy?)

Naast de Infinity Stones houden de Avengers zich vooral bezig met het rekruteren van méér Avengers. Voor de lange termijn heel leuk, voor de film als losstaand verhaal helaas niet zo interessant. Zo voegen naast Vision onder andere Wanda/Scarlett Witch, War Machine en Falcon zich bij de groep. Een blik op de andere films die Marvel in deze periode uitbracht laat een vergelijkbaar beeld zien. Dr Strange, Ant-Man, Spider-Man en the Guardians of the Galaxy kregen allemaal hun intro-film en zouden zich spoedig bij de groep voegen.

Tijdens Age of Ultron worden de voorbereidingen voor Infinity War (2018) dus al dikwijls getroffen. Thor zijn rol is hierbij bijna exemplarisch. Zijn complete sub-verhaallijn dient er vooral voor om ons uit te leggen dat er inmiddels al vier Infinity Stones in omloop zijn. Blijkbaar voor de zeer onoplettende kijker bedoeld, want tijdens Guardians of the Galaxy (Power Stone), Thor: Dark World (Aether) en Avengers/Thor/Captain America: the First Avenger (Tesseract) stonden allemaal de Infinity Stones centraal in de verhaalvertelling. Ook zit de film doorspekt met verwijzingen naar toekomstige films, ik doel hier dus niet op de Easter Eggs. Voorbeeld: Banner die het heeft over Wakanda (Black Panther), Sam Wilson die achter de Winter Soldier aan zit (Civil War), etc. etc.

Misschien wel overbodig

Na een slotakkoord van ongeveer 40 minuten non-stop actie trekt de mist eindelijk op, en kunnen we niet anders dan concluderen dat we een bomvolle vermakelijke actie film hebben gezien, maar dat het verhaal ons niet zal bekoren. De positieve punten zijn de eerder genoemde Vision, de botsende visies van Stark en Rogers (prelude op Civil War), Wanda Maximoff en dat ondanks de donkere toon er iets meer humor in zit. Desondanks voelt Ultron als een noodzakelijk kwaad, een excuus om zowel de Avengers als de bioscoopgangers te lokken. Gek genoeg een film die je tijdens een casual herziening van MCU prima kan overslaan. *2,5

Jonathan Stark [Robert Downey Jr.] en David Banner [Mark Ruffalo] hebben het programma Ultron ontworpen om de wereld te beschermen. Hoewel deze vorm van AI bewaakt wordt door Jarvis [stem: Paul Bettany] weet Ultron zichzelf een fysieke vorm te geven (met de stem van James Spader). En Ultron blijkt een visie te hebben op de strijd tussen goed en kwaad die de mensheid bedreigt. The Avengers zijn op zoek naar Loki’s scepter en een blik nieuwe superhelden – het gevolg van een experiment van HYDRA – mengt zich in de strijd waardoor het er niet overzichtelijker wordt. En het is uiteindelijk slechts een opzet naar het volgende deel: Avengers: Infinity War.

De tweede Avengers film is een stuk minder dan de eerste. De humor is te geforceerd en de verhaallijn is ook wat rommeliger.

Er worden veel nieuwe personages geïntroduceerd, waarvan Scarlet Witch, Quicksilver en Vision de belangrijkste zijn. Dat zorgt ervoor dat het een drukke bedoening is en je moet als regisseur heel wat in je mars hebben om voor alle Avengers ongeveer evenveel aandacht te hebben. Dat lukt niet helemaal, maar over het algemeen zit daar niet het grote knelpunt van de film. Die zit meer in kleine dingen zoals het ontstaan van Ultron. Dat ging veel te snel naar mijn mening, ineens was hij er en was hij dé grote schurk van de film. Het leek net alsof er in geknipt was.

Ook de scène waar Thor naar een onderwatergrot gaat om een visioen te krijgen van de toekomst is een scène die totaal niet past in deze film. En zo zitten er nog een aantal in waardoor het allemaal wat rommelig aanvoelt.

De actie is wel heel vet en ik heb me dik twee uur kosteloos vermaakt. Alle Avengers in actie in één film is absoluut de moeite waard. De rol van de Infinity Stones wordt wat meer duidelijk, ook dankzij de scène na de credits. Omdat ik de meeste Marvel films al heb gezien weet ik waar het allemaal toe leidt.

Na herziening van deze film halfje eraf.

3* voor nu.

Waardige opvolger?

Alweer een tijdje geleden bekeek ik het tweede deel van The Avengers, Age of Ultron, in de bioscoop. Als fan van de Marvel films kon ik deze film natuurlijk niet missen en wilde ik hem vlak na opening in de bioscoop zien. Is het een waardige opvolger van het eerste deel?

Het eerste deel van The Avengers was natuurlijk extra leuk omdat we de superhelden voor het eerst allemaal samen op het scherm zagen. Het was nieuw, spannend en ontzettend leuk en grappig om de verschillende superhelden met elkaar te zien praten, vechten of samenwerken. Die nieuwigheid is er bij dit tweede deel af, maar de film is daardoor niet slechter, alleen iets minder speciaal.

Meer speeltijd voor Hawkeye, Black Widow en de Hulk

De film begint direct spectaculair door te beginnen met een actie scène waarin de Avengers de Hydra basis aanvallen. In de loop van de film merk je ook dat personages zoals Hawkeye, Black Widow en de Hulk meer speeltijd krijgen en we ze ook beter leren kennen. Toch zijn de meest grappige scènes over het algemeen toch echt van Thor en Iron Man. Al moet ik wel zeggen dat de humor in het begin van de film iets te geforceerd voelde en daardoor minder oprecht overkwam.

Age of Ultron zit vol spanning en actie, en hier en daar is gelukkig ook weer tijd voor die heerlijke Marvel humor – en natuurlijk allemaal sexy mensen. Waaronder ook twee nieuwe personages: Quicksilver en de Scarlet Witch. Quicksilver wordt gespeeld door een andere acteur dan in X-men en persoonlijk vind ik deze versie leuker en interessanter om naar te kijken. Er gaat ook een personage dood richting het einde van de film waarvan ik het erg jammer vind, want die had ik graag teruggezien in een volgende film.

Hoewel de film vrij lang is had ik daar totaal geen besef van. Wel zat ik de hele film in mijn hoofd met het feit dat die stem van de grote slechterik Ultron mij zo bekend voorkwam en kon ik mij maar niet bedenken wie dat ook alweer was. Bij de aftiteling viel dan eindelijk het kwartje; het is James Spader uit de tv-serie The Blacklist!

Conclusie

Avengers: Age of Ultron bevat alle elementen die we gewend zijn van Marvel zoals actie, spektakel en humor. Hoewel de nieuwigheid van al die Avengers tezamen er wel een beetje vanaf was en de film daardoor iets minder speciaal leek te zijn – en deel één toch echt het leukste van de twee is -, heb ik mij geweldig vermaakt in de bioscoop en kijk ik uit naar de volgende film!

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).