Annabelle (2014)

Nog niet...

Een kleine teleurstelling. Ik had verwacht op een soort Chucky film, maar dan kom je bedrogen uit. Ook miste ik wat spanning en 'echte' actie.

Oké deze is saai maar toch beter dan deel 2 . Omdat deze de spanning opbouwt tot in een climax en dat is waar deel 2 niet in slaagt door jumpscares steeds op je los te laten deze krijgt dan toch ondanks het saaie eerste halfuur een dikke 4.0

In het vliegtuig terug van Miami had ik de mazzel dat zowel deel 1 als 2 beiden op het programma stonden.

Ben eerst begonnen met "Annabelle: Creation" en daarna dus deze oorspronkelijke "Annabelle".

En ik denk dat deze manier van kijken een goede keus is voor diegene die beide delen ook nog moet zien.

Op deze manier krijg je gek genoeg het meest complete verhaal te zien en ook nog eens in de juiste volgorde. Een kleine 3.5 uur "Annabelle". Prima horror reeks. Nostalgisch gebracht en sfeervol. Dreiging die continue blijft hangen, lekker onheilspellend. Dit eerste deel komt wat ouderwets over, zou ook zomaar een eind jaren 80 griezelfilm kunnen zijn. Wat betreft het tweede deel is het allemaal net wat flitsender en spectaculairder.

3*/3.5*

Naar aanleiding van het verschijnen van een tweede film, deze eerste eens opnieuw bekeken.

En ik moet zeggen dat hij me nu beter is bevallen dan de eerste maal.

Onheilspellend verhaal, dat voor de nodige suspense zorgt.

Dit is geen prequel op The Conjuring. Annabelle komt maar heel even in beeld en maakt nagenoeg geen onderdeel uit van de plot.

Misser.

Net als recent The Nun is deze film een film die veel beter en al helemaal veel enger uitgewerkt had kunnen worden. Je hebt eigenlijk al een heel belangrijk element, de pop. Die pop moet eigenlijk al genoeg zijn om je de stuipen op het lijf te jagen.

Jammer dat het lijkt alsof ze de pop zo min mogelijk angstaanjagend hebben geprobeerd te maken. Alhoewel de toon aan het begin wel goed gezet word, is de rest van de film in zijn uitwerking erg matig. Vooral Wallis weet totaal niet te overtuigen en de dialogen zijn soms om te huilen.

Soms zit er nog wel een stijlvolle scene in, maar in het algemeen te weinig om je de schrik aan te jagen. Gemiste kans in het The Conjuring universum.

Deze was net op tv en omdat ik deze nog niet had gezien, toch maar eens meegepikt. Jammer was er niet veel griezelen aan. Wel wat sfeer, maar griezelig wordt het nooit. De cast was niet slecht en verder zag het er wel goed uit.

De speelduur is gelukkig niet te lang.

Leuk om eens gezien te hebben, maar een must-see is het zeker niet.

Een leuke film.de film viel me wel wat tegen,had de film spannender verwacht.maar er zit wel een goed verhaal in de film.en de cast is verders ook prima.dus vandaar 3.5 sterren.ben benieuwd naar het 2de deel.hoop dat daar wat meer spanning in zit.

Redelijke horror, had hier wel ietsje meer van verwacht.

Redelijk goed.

Al is het wel jammer dat de nadruk wordt gelegd op de demoon, en niet zo zeer op de pop zelf. Deze krijgt eigenlijk een bijrolletje, terwijl de pop ook al aardig creepy is.

Gelukkig mijd Leonetti regelmatig de grootste clichés, wat het nog enigszins onvoorspelbaar maakt. Het zijn dan vooral de kleine dingetjes zoals wanneer Mia in de kelder een hok in gaat, en je verwacht dat de deur dicht zal slaan, wat uiteindelijk niet gebeurd. Leonetti speelt regelmatig met dit soort momenten, waardoor het nooit echt van cliché in cliché valt.

Verder is het niet echt creepy, maar voldoet het zeker aan de standaard. 3*

Gewoon lekker filmpje waar je soms kippenvel van krijgt.

Een spinoff van The Conjuring (prequel misschien) in een filmreeks die eigenlijk wel een eigen toon heeft gevonden. Goed onderhouden horrorfilms met de nodige sfeer. Goed gemaakt, maar niet altijd bijster origineel. Annabelle plaatst zich mooi in dat rijtje. Het had erger gekund, zeker qua sequels in een horror franchise. Ook hier weer mooi opgebouwd. Je weet grotendeels wel wat er komt, maar de sfeer en de schrikmomenten zitten goed. Liefhebbers van het genre zullen hier van houden.

Toch wel teleurgesteld. Had na The Conjuring te veel verwacht van deze. Jammer.

Ah, de eerste spin-off van het Conjuring universum. Blijft geestig dat zo’n simpele spookhuisfilm als The Conjuring zo’n succesvol filmuniversum is geworden. Het principe doet denken aan Friday the 13th: The Series; een ruimte vol voorwerpen, elk met z’n eigen verhaal. En de openingsscène van The Conjuring vertelde al van een pop, die nu dus al drie losse films heeft gekregen. Best opvallend, want in tegenstelling tot de horrorpoppen die we kennen doet de pop in Annabelle helemaal niets; het is een soort gateway voor een demon - die overigens erg doet denken aan de demon uit Insidious en zelfs wordt vertolkt door dezelfde persoon; componist Joseph Bishara. Alsof de Insidious en Conjuring reeksen al niet genoeg op elkaar leken. Maar verwacht dus geen pop die moorden pleegt. Of sterker nog, een pop die überhaupt beweegt.

Of nóg sterker; verwacht eigenlijk geen film waar veel gebeurd. Want op een paar redelijk effectieve scares na is Annabelle een film die regelmatig volledig stilstaat qua pacing. We zien hoofdpersoon Mia - een referentie naar de actrice uit Rosemary’s Baby, waar de film erg op wil lijken - in haar huis televisie kijken en kleding naaien. Lange, lánge shots waarin ze kleding naait. Af en toe gaat er een deur uit zichzelf dicht. Een stoel schommelt uit zichzelf. Licht gaat aan en uit. Meer dan dat soort trucjes heeft regisseur John R. Leonetti niet voor ons. Hij introduceert wel allerlei personages, waaronder twee mysterieuze tekenende kinderen, een priester en een vrouw die werkt in een boekenzaak. Maar geen van deze personages - met name die twee kinderen - krijgt iets bijzonders of belangrijks te doen. De film is gerekt tot ruim anderhalf uur, terwijl dit zich veel beter zou lenen voor een korte film in plaats van een lange speelfilm (of laat staan een hele trilogie). Of men had het gewoon bij de openingsscène van The Conjuring kunnen houden. Maar goed, dan krijg je nooit een filmuniversum.

2 sterren.

Inderdaad, die pop doet helemaal niets. Ik zat de hele tijd met geknepen billen te wachten totdat het hoofdje ineens zou bewegen of ze tenminste met haar ogen zou rollen, maar nee... er gebeurde helemaal niets. Het eerste deel van de film vond ik erg zwak, met flauwe acteerprestaties en weinig spanning. Ik begon mij zelfs af te vragen: is deze film wel van dezelfde maker als The Conjuring, James Wan? En het verwondert mij totaal niet dat deze film dus niet van zijn hand komt, net als die andere spin-off The Nun. Je merkt ook dat Annabelle een heel andere sfeer uitstraalt dan The Conjuring, hij doet eerder denken aan een film uit de jaren '80, zoals iemand in dit topic ook al opmerkte. Maar goed, de scène in de kelder met die demon en de lift vond ik nog wel spannend. Ook de scène waarin de moeder bijna haar eigen kind vermoordt vond ik redelijk emotioneel geladen. En wat voor positiefs kan ik nog zeggen? Boekenwinkels zijn altijd wel leuk.

Na het zien van The Conjuring, begreep ik dat Annabelle de voorgeschiedenis verteld. The Conjuring is lekker spannend, maar bij Annabelle miste ik deze spanning volledig.

Ik heb The Conjuring niet gezien, maar desondanks, of daarom misschien, vond ik het een erg leuke film. Beter dan film als Paranormal Activity of zo, waarin helemlaa niets gebeurt. In de film worden wel veel cliches gebruikt, zoals de pastoor/eerwaarde die wordt ingeschakeld, maar dat maakt niets uit. De duivel en zielsuitdrijving komt immers ook uit hun koker vandaan. Nee met dit filmpje is niets mis.

ik vond het verhaal helemaal niet mis. Maar vond dit geen horror en totaal niet eng.

Vanavond maar eens gaan herzien ivm het derde deel wat er aan komt. Een redelijke film met wat schrikmomenten, maar echte jumps zaten er niet in. Een 3.0

Vraag me af waar al die lage punten vandaan komen. Het is tenminste een echte horrorfilm met zeker wel schrikmomenten. De opbouw is prima verzorgd en wel grappig dat de zwangere Mia in het echt ook Annabelle heet. What's in a name zullen we maar zeggen. Zoals iedereen weet is Annabelle de voorloper van The Conjuring die ik beiden wel een dikke vier sterren gaf. Dat niveau haalt Annabelle niet, maar desondanks is het een prima film geworden. Ook het decor en setting zien er goed uit. Jaren 60 stijl doet het goed naar mijn mening. De pop Annabelle speelt eigenlijk niet zo'n hele grote rol. Het is in ieder geval geen Chucky doll geworden. Althans dat zie we niet echt. Het blijft bij staren naar een dooie pop. The living doll (sorry Cliff) zien we in ieder geval niet.

Beeld vond ik iets tegenvallen op deze blu ray transfer. Had wel wat scherper gemogen. Kennelijk wilde ze er een typische jaren 60 stijl overheen gooien. Het geluid daarentegen is subliem. Zeker bij de special effects. The jump geluiden klinken heerlijk door je kamer heen.

Kortgezegd een prima horrorfilm en nu op naar de andere Annabelle the creation!

Nogmaals opnieuw bekeken, en blijf bij mijn vorige mening.

Ondertussen is er al een derde film in de reeks, dus eerst opnieuw deel 2.

Onderhoudende horrorfilm met goed camerawerk, redelijk verhaal, goede acteerprestaties en creepy shots van de pop zelf, die eigenlijk helemaal niet beweegt. Het is geen "Chucky" zal ik maar zeggen. Ik heb me er prima mee vermaakt. Gekeken vanaf Blu Ray. 3,5 *

Annabelle is een soort prequel op de horrorfilm The Conjuring, waarin hier het verhaal verteld wordt van Annabelle, de pop die in het begin van The Conjuring te zien is.

Met een betrekkelijk laag budget van 6,5 miljoen dollar, probeert regisseur John R. Leonetti een horrorfilm te maken, die in de lijn ligt van films als The Conjuring, Rosemary’s Baby en Insidious. Leonetti is vooral bekend als cameraman en stond ook achter de camera bij voorgenoemde films The Conjuring en Insidious. Blijkbaar is regisseren toch iets anders dan achter de camera staan, want de sfeer van die films wordt hier nergens bereikt. Annabelle is een doorsnee horrorfilm die zich concentreert op occulte zaken. Daarin zijn zeker betere horrorfilms gemaakt, maar de film Annabelle is toch zo slecht nog niet.

Ze kent een aantal goede schrikmomenten, al had de pop Annabelle wel een meer prominente rol mogen krijgen. Het acteerwerk is niet echt sprankelend en met name hoofdrolspeelster Annabelle Wallis toont weinig emotie in haar rol. Gelukkig is er nog Tony Amendola die kort mag komen opdagen als priester. Bijlange na niet zo goed als The Conjuring maar als tussendoortje is Annabelle zo slecht nog niet.

Prima film met goed acteerwerk.

De Böja Ikea tafellamp in 1969, maar natuurlijk..

Viel me alles mee deze film. Mijn verwachtingen waren niet hoog na wat recensies te hebben gelezen. Enige wat me mateloos irriteert is het geluid.

Volume conversaties: wat zeg je?

Volume sound effecten: OERKNAL...

Verhaal was verder best redelijk, we zaten er wel echt in en acteerwerk was goed.

Zeker niet slecht. Het ziet er wat goedkoper uit dan The Conjuring films, waar dit dan een spin-off van is, en de locaties zijn heel wat minder sfeervol, eng of interessant. Dan heb je als horrorfilm al wel de wind tegen, maar toch weet de regisseur met minieme middelen heel wat creepy en enge momenten te creëren. Het is vrij standaard allemaal, maar er zitten enkele geslaagde jumpscares in. De pop Annabelle zelf vind ik niet echt eng, maar die komt eigenlijk ook niet heel prominent voor. Veel enger is die demon, en diens aanwezigheid levert heel wat goede momenten op. Annebelle Wallis speelt een goede rol, de rest loopt er maar wat bij (al was de rol van de priester nog wel leuk). Het einde is vrij slecht en teleurstellend, maar de anderhalf uur die hier aan voorafging was op zich echt wel leuk genoeg. 3*.

De film heeft eigenlijk iets meer inhoud dan The Conjuring – het gaat over het dilemma van de moeder om voor zichzelf of voor haar kind te kiezen – maar zit qua uitwerking eveneens vol horrorclichés waarbij het sterk leunt op Rosemary’s Baby. Bij gebrek aan een goed verhaal wint uiteindelijk The Conjuring omdat die non stop over de top gaat waardoor de leegte toch iets minder leeg aanvoelt.

Spannender dan ik me kon herrineren en heel stuk boeiender dan de Conjuring films.